فایل پاورپوینت کامل خطرات دنیوی و اخروی حب مقام و ریاست

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل خطرات دنیوی و اخروی حب مقام و ریاست!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل خطرات دنیوی و اخروی حب مقام و ریاست بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل خطرات دنیوی و اخروی حب مقام و ریاست از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل خطرات دنیوی و اخروی حب مقام و ریاست شامل 49 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل خطرات دنیوی و اخروی حب مقام و ریاست استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل خطرات دنیوی و اخروی حب مقام و ریاست با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل خطرات دنیوی و اخروی حب مقام و ریاست قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل خطرات دنیوی و اخروی حب مقام و ریاست حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل خطرات دنیوی و اخروی حب مقام و ریاست به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل خطرات دنیوی و اخروی حب مقام و ریاست :

زندگی دنیوی برای انسان از نظر قرآن چیزی جز خسران نیست؛ زیرا این مرتبه از پست ترین مراتب زندگی انسانی است.[۱] از نظر قرآن تنها کسانی از این زیان رهایی می یابند که حسن فاعلی و فعلی نسبت به خود و دیگران داشته و از نیت نیک و عمل صالح برخوردار بوده و دیگران را بدان سفارش کرده و امر و نهی نمایند.[۲]

یکی از مهم ترین خطراتی که انسان در دنیا با آن مواجه است، محبت جاه، مقام و حب ریاست و سروری است که زینت اعتباری دنیای انسانی است. در مطلب پیش رو به برخی از زیان های ریاست دوستی اشاره شده است.

تفاوت ریاست تکوینی و ریاست اعتباری

سروری یک ارزش است و کسی نمی تواند منکر ارزش سروری شود. اما این سروری باید تکوینی باشد نه اعتباری. خداوند به حضرت آدم(ع) یک سروری تکوینی به عنوان منصب خلافت الهی داده و با تاکید بر واژه «جاعل» نشان می دهد که این جعل، تکوینی است و به سبب وجود خصائی و صفات ذاتی در انسان است.[۳]

در حقیقت ویژگی سروری و ریاست تکوینی، وجود صفاتی خاص در آن موجود است که او را شایسته آن مقام و منصب کرده است. خداوند در پاسخ چرایی انتخاب حضرت آدم(ع) به عنوان سرور و خلیفه بر هستی، به مظهریت اتم و اکمل حضرت آدم(ع) از خود اشاره فرموده و می فرماید: و علم آدم الاسماء کلها؛ و همه اسماء را به آدم آموخت. این تعلیم که نسبت به علم لدنی و شهودی و حضوری است، موجب می شود تا آن اسماء جزو ذات حضرت آدم شود؛ یعنی حقایقی را در اختیار حضرت آدم(ع) قرار داده که جزو مفاهیم و صورت های ذهنی همانند آن چیزی نیست که در علم حصولی حاصل می شود. از همین رو، وقتی آن حقایق علمی به فرشتگان عرصه می شود، آنان به ضعف و ناتوانی و نادانی خود اقرار می کنند.[۴]

خداوند همین معنا را در آیات دیگر با واژه و اصطلاح «نفخت من روحی؛ دمیدن از روحم» تبیین و تشریح می کند و در پاسخ ادعای ریاست طلبی و سرورخواهی ابلیس می گوید که علت انتخاب حضرت آدم(ع) به منصب خلافت الهی، به سبب کالبد و جسم او نیست، بلکه به سبب همان روح الهی است که تفاوت اساسی ماهوی را موجب شده است.[۵]

همین ویژگی ها در فرزندان آدم(ع) نیز وجود دارد؛ زیرا خداوند درباره فرزندان آدم(ع) و شرافت طبیعی آنان در سروری و ریاست خلافت الهی بر سایر موجودات هستی می فرماید: ثم سواه و نفح فیه من روحه و جعل لکم السمع و الابصار و الافئده قلیلا ما تشکرون؛ آنگاه او را درست اندام کرد و از روح خویش در او دمید و برای شما گوش و دیدگان و دلها قرار داد چه اندک سپاس می گزارید.[۶]

البته فرشتگان پس از آگاهی دست از ادعا برداشتند و تبعیت از سروری خلیفه الهی را پذیرفتند و بر همین اساس سجده اطاعت به جا آوردند، اما ابلیس از نوع جنیان این سروری تکوینی را نپذیرفته و به مخالفت پرداخت و سجده اطاعت نکرد.[۷]

تکبر و علو، عامل بدبختی و ریاست خواهی

خداوند ریشه ریاست خواهی و سروری ابلیس و شیاطین مکتب او را تکبر و علو دانسته و می فرماید علت اینکه ابلیس حاضر به پذیرش ولایت و سروری و خلافت تکوینی حضرت آدم(ع) نشد، همان تکبری است که در شکل استکبار بروز و ظهور کرد: و اذ قلنا للملائکه اسجدوا لادم فسجدوا الا ابلیس ابی و استکبر و کان من الکافرین؛ و چون فرشتگان را فرمودیم: «برای آدم سجده کنید»، به جز ابلیس- که سر باز زد و کبر ورزید و از کافران شد- ]همه[ به سجده درافتادند.[۸]

کسی که به داشته های خویش مغرور می شود گمان می کند که این قدرت و ثروت مال خودش است؛ در حالی که هر دارایی او فضل و بخشش الهی است. خداوند می فرماید: و ما بکم من نعمه فمن الله؛ و هر نعمتی که دارید از خداست.[۹]

در حالی که مدعیان ریاست خواهی و سروری این نعمت های الهی را برخاسته از علم و دانش اقتصادی و مدیریت و دیگر توانایی خود دانسته و مدعی هستند که قدرت و ثروت آنها نتیجه زحمات و معلوماتشان است، از این رو فرعون وار و قارون وار می گویند: انما اوتیته علی علم عندی؛ قارون گفت: «من اینها را در نتیجه دانش خود یافته ام.»[۱۰]

خداوند در سوره قصص آیه ۸۳ می فرماید: تلک الدار الاخره نجعلها للذین لا یریدون علوا فی الارض و لا فسادا و العاقبه للمتقین؛ آن خانه آخرت را قرار دادیم برای آنان که در دنیاخواهان بزرگی و برتری در زمین و فساد و تبهکاری نیستند و پایان برای متقین و به نفع آنهاست.

شکی نیست که سروری خواهی و ریاست طلبی ابلیس گونه چیزی جز خسارت و تباهی نیست. از همین رو امیر مومنان امام علی(ع) به ریاست خواهان هشدار می دهد و می فرماید: الرئاسهًْ عطب؛ ریاست [مایه] نابودی است.[۱۱]

آثار زیانبار ریاست طلبی

از نظر آموزه های اسلام، تفاخر طلبی در هر قالبی چون ریاست خواهی و سروری امری نادرست و ناروا است و انسان اگر می خواهد فخری داشته باشد باید آن را در ریاست واقعی و تکوینی بجوید که اسباب و ابزارهای آن برای انسان فراهم است؛ زیرا خداوند این شرافت را به او داده است و او تنها باید با اعمال عبادی صالح و نیت نیک خویش آن را در خود تحقق بخشد و به این کرامت نیز دست یابد. این ریاست خواهی واقعی با بندگی به دست می آید و آثار و برکات آن در آخرت خودنمایی می کند. از این رو در زبو آمده است: لیست الرئاسهًْ رئاسهًْ الملک، انما الرئاسهًْ رئاسهًْ الاخرهًْ؛ ریاست [حقیقی]، ریاست حکومتی نیست، بلکه ریاست [حقیقی] ریاست آخرت است.[۱۲]

اما ریاست طلبی به عنوان یک بیماری در کسانی رشد می کند که حقایق هستی بر ایشان پوشیده شده است و به جای محبت خدا و آخرت، گرفتار محبت دنیا و زینت ها و آرایه های دنیوی می شوند و به تعبیر آیه ۱۴ سوره آل عمران، محبت و دلبستگی دنیا در دل آنان زینت داده می شود و آنان را به خود مشغول می سازد. خداوند می فرماید: دوستی خواستنی ها [ی گوناگون] از: زنان و پسران و اموال فراوان از زر و سیم و اسب های نشاندار و دام ها و کشتزار [ها] برای مردم آراسته شده، [لیکن] این جمله، مایه تمتع زندگی دنیاست، و [حال آنکه] فرجام نیکو نزد خداست.

انسان خردمند دنبال اعتباریات نمی رود که اولا ارزش نیست و اگر ارزش باشد دائمی نیست و تنها در محدوده دنیا برای پیشرفت امور دنیوی است نه اخروی پس انسان باید دست از این تفاخر و فخرفروشی بردارد و دنبال مقام و جاه و منصبی نرود که اعتبار دنیوی است و هیچ ارزش ماهوی و اصیل ندارد.

کسی که دنبال تفاخر و اعتباریات دنیوی می رود و ریاست خواهی و منصب گرایی دارد، باید بداند که آثار زیانباری را برای زندگی خود در دنیا و آخرت رقم می زند. از آثاری که در اسلام برای ریاست طلبی و منصب و مقام خواهی بیان شده است می توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱. زیان پیروی و دنباله روی:

هر کسی دوست دارد پیشرو و پیشگام باشد و در مقام سروری قرار گیرد. البته اگر این سروری و ریاست، تکوینی باشد، خیلی خوب است؛ چون شخص لایق آن مقام است و اصولا باید در این جایگاه قرار گیرد و مسئولیت و نقش خویش را به درستی ایفا کند؛ از این رو امام علی(ع) می فرماید: خداوند از جاهلان پیمان نگرفت تا علم بیاموزند مگر اینکه قبل از آن از علما پیمان گرفته باشد که به آنان علم بیاموزند[۱۳]؛ چون علم قبل از جهل آمده است. اگر جاهل ها موظفند که از عالمان علم بیاموزند، قبل از آنها عالمان مامور به آموختن علم به آنان شده اند. امام خود بر اساس این وظیفه است که وارد میدان می شود و بر این باور است که اگر این امر تکوینی و ذاتی نبود هرگز به دنبال اعتبارات دنیوی نمی رفت و سروری بر امت را طلب نمی کرد. بویژه وقتی نامادرانی فرزند خلافت را دزدیده و حاضر شده اند تا آن را حتی دو نیم کنند ولی آن را برای خود نگه دارند.

اما در ریاست های اعتباری چنین جایگاهی برای شخص نیست، بلکه شخص به جای آنکه از آن بهره مند شود همین سروری اعتباری