فایل پاورپوینت کامل درد سخن و گرگ خشن در سخن حافظ و خاقانی

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل درد سخن و گرگ خشن در سخن حافظ و خاقانی؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل درد سخن و گرگ خشن در سخن حافظ و خاقانی انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 35 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل درد سخن و گرگ خشن در سخن حافظ و خاقانی:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل درد سخن و گرگ خشن در سخن حافظ و خاقانی آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل درد سخن و گرگ خشن در سخن حافظ و خاقانی با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل درد سخن و گرگ خشن در سخن حافظ و خاقانی از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل درد سخن و گرگ خشن در سخن حافظ و خاقانی، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل درد سخن و گرگ خشن در سخن حافظ و خاقانی :

چکیده

کاربرد واژگان کهن ایرانی در ادبیات فارسی، تاریخی دارد که به ظهور نخستین نمونه های نظم و نثر راه می برد، امّا در پژوهش های ادبی و تصحیح متون کمتر مورد توجه بوده است. این مقاله با بهره گیری از دستاوردهای زبانشناسی و با استناد به متن های کهن اوستایی و پهلوی، می کوشد به معنای اصلی ترکیب های «درد سخن» و «گرگ خشن» در ابیاتی از حافظ و خاقانی نزدیک شود.

یکی از دلایلی که باعث مهجور ماندن و در نهایت فراموش شدن برخی کلمات در زبان می گردد وجود واژگان همسان امّا با معانی متعدّد است مثل فراموش شدن واژه «کنگره» به معنای «دالبُر». این امر گاه درک مفهوم برخی از عبارات را در متون فارسی با مشکل مواجه می سازد. به همین دلیل نگارنده در ادامه کوشیده است با تمسک به ریشه های کهن زبان فارسی در باب عبارت «درد سخن کردن» و واژه «خشن» مطالبی را عنوان نماید. ابتدا به بیت نخست می پردازیم:

این بیت مقطع یکی از غزلیات حافظ با مطلع ذیل است:

ترکیب «درد سخن کردن» در این غزل که یکی از اشعار مشهور حافظ به شمار می رود از ترکیبات بحث برانگیز بین حافظ شناسان به شمار می رود و از آن جایی که در تمامی نسخ باقیمانده کلمه دیگری جایگزین این واژه نشده است شارحان کوشیده اند به نوعی این عبارت نامأنوس را تأویل نمایند. ازجمله سودی در شرحی که به دیوان حافظ نوشته است درباب این عبارت آورده: «درد سخن نمی کند، یعنی احساس درد دل نمی کند… درد در اینجا به معنای تأثیر است، و گوینده این معناها از درد سخن بی خبر بوده است».۱ دکتر حسینعلی هروی در کتاب شرح غزل های حافظ می نویسد: «درد سخن نمی کند: سخن در او اثر نمی کند. درد این کار را ندارد»۲. بهاءالدین خرمشاهی نیز در اثر ارزشمند خود، حافظ نامه چنین ذکر کرده است: «به نظر نگارنده این سطور درد کردن سخن، اصولاً یعنی اثرکردن و تأثیر گذاردن سخن…»۳ و برای اثبات کلام خود دو بیت را شاهد می آورند، یکی از عطار:

و دیگری از نزاری:

آنچه از تعابیر بالا مستفاد می گردد آن است که همگی به نوعی کوشیده اند واژه «درد» در عبارت «درد سخن کردن» را به نوعی با واژه مشهور «درد» در معنای رنج و ناراحتی تطبیق دهند. اما به نظر نگارنده این کلمه بازمانده یکی از واژگان کم کاربرد اوستایی به معنای دیدن و توجه کردن است.

“dart-” معادل اوستایی کلمه ای است که در متون فارسی میانه و سپس فارسی به درد تبدیل شده است. بر اساس فرهنگ بارتلومه۵ واژه “dart-” به سه معنی در اوستا به کار رفته است:

۱. به معنی دارنده و نگاهدار که معادل فارسی میانه آن dâtâr است. این واژه از ریشه darبه معنی داشتن و نگهداری کردن است که امروزه ماده مضارع دار و ماده ماضی داشت از آن باقی مانده است.

۲. به معنی درد و ناراحتی که در فارسی میانه و فارسی نیز به صورت درد به کار رفته است. ریشه این کلمه به درستی معلوم نیست اما احتمال می رود که از ریشه dar به مفهوم دریدن نشأت گرفته باشد.

۳. به معنی توجه کردن و زیر نظر داشتن. ریشه این کلمه فعل dar در مفهوم نگریستن و محترم داشتن است. این فعل دوبار در اوستا به کار رفته است، یکبار به صورت صفت در زامیادیشت بند ۹۴ و بار دوم به صورت فعل در پرسشنیها بند ۵۸ . فعل adriyate به معنای «آن مرد [به چیزی [دقت یا توجه می کند» در زبان هندی باستان نیز از همین ریشه است. با توجه به آنچه گفته شد می توان «درد سخن کردن» را به سخن توجه کردن معناکرد.

بنابراین مفهوم مصراع دوم شعر حافظ چنین می گردد: تیغ سزاوار کسی است که به سخن توجه نمی کند. یا به عبارتی حرف ناشنو است. بیت نزاری هم مؤید این معناست، یعنی عجبا بر چشم تو که از من شرم نمی کنی و عجبا بر گوش تو که حرف نمی شنوی. اما در مورد بیت عطار به گمان من منظور شاعر آن است که دلی که از سخنان پر درد من پر خون و پر درد نمی شود دل نیست؛ و این بیت نمی تواند شاهد مثال خوبی برای ترکیب درد سخن کردن باشد.

امّا واژه دومی که مورد نظر ماست کلمه «خشن» در بیت ذیل است:

بیت مذکور یکی از ابیات خاقانی در قصیده ای به مطلع ذیل است:

این قصیده سروده ای است در شکوه و شکایت از روزگار سخت زندان و دردها و آلام آن، با زبانی دشوار و مهجور چنان که شیوه خاقانی است. او در این قصیده از تشبیهات، استعارات و ترکیبات غریب بسیاری سود جسته که از آن جمله است عبارت «کهن گرگ خشن بارانی». برآنیم تا در این مختصر عبارت فوق را بررسی کنیم. در ابتدا به شروحی که از این بیت ارائه شده نگاهی خواهیم افکند:

در گزیده ای که دکتر سید ضیاءالدین سجادی از خاقانی ارائه نموده اند در شرح بیت چنین نوشته اند: «تیر باران سحر» آه سحری (تیر آه» «سپر افکندن» تسلیم شدن «خشن بارانی» دارای بارانی خشن «غوغا» هنگامه، هیاهو.۶ بر این اساس طبعا بیت چنین معنا می گردد: چگونه ممکن است این جهانی که دارای بارانی خشن است در برابر تیر آه های سحری من تسلیم نشود؟

دکتر عباس ماهیار نیز در شرح بیت چنین مرقوم فرموده اند: تیر باران: فرو ریختن تیره