بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دعا و نیایش، نعمتِ بزرگ مؤمنین :

همه ما در کنار سفره خدا نشسته ایم؛ خداوند دو جور پذیرایی می کند: یک وقت نعمت را برای ما می فرستد، یک وقت سفره پهن می کند. ما را در کنار سفره و در حضور خود دعوت می کند، سالی دو بار این ضیافت هست، آن نعمت های دائمی که ما بِکمْ مِنْ نِعْمَهٍ فَمِنَ اللَّه ، آن دائمی است که آسمان و زمین در صدد تأمین رزق ما هستند، فرمود همه اینها را ما برای شما خلق کردیم؛ اما دو بار سفره پهن می کند ما را در کنار سفره خود دعوت می کند: یکی در زمان خاص، یکی در زمین مخصوص. زمان خاص همین ماه مبارک رمضان است که فرمود شما «ضیوف الرّحمان» هستید، در کنار سفره خدا، در حضور خدا نعمت می یابید. زمین سرزمین مکه است که فیهِ آیاتٌ بَیناتٌ، گرچه همه جا آیات الهی است؛ اما نشانه های خدا در مکه فراوان است: فیهِ آیاتٌ بَیناتٌ در ضیافت چنین نیست که خدا برای کسی روزی بفرستد، بلکه روزی خوار را در کنار سفره خود در حضور دعوت می کند. این دو کار، یک خصیصه ای دارد که گذشته از آن برکات معنوی، در فقه ما هم راه پیدا کرده است.

یکی از بزرگان فقه ما صاحب جواهر است که همه نام شریف ایشان را شنیده ایم، یکی از بزرگان فقهی ما صاحب عروه است که نام او را هم همه ما شنیده ایم. هم مرحوم صاحب جواهر در کتاب فقه خود، هم صاحب عروه، می فرمایند در فضیلت روزه همین بس که انسان شبیه فرشته می شود. فرشتگان غذای آنها ذکر خداست، نام خداست و یاد خدا. «کفی فی فضل الصوم أن یکون الصائم شبیهاً بالملک». این دو بار که خدا ماه مبارک رمضان و سفر حج را به عنوان ضیافت معرفی کرد که مؤمنان «ضیوف الرحمان» هستند، برای آن است که آن ده ماه را تأمین کنند. به ما گفتند وقتی به مهمانی خدای سبحان می خواهید بروید هم قبلاً آماده باشید؛ لذا یک مستحباتی هست برای استقبال ماه مبارک رمضان، یک وظایفی هم هست برای بدرقه ماه مبارک رمضان که روز عید فطر که گذشت، مستحب است انسان شش روز را روزه بگیرد به عنوان بدرقه این ضیافت. ما می توانیم مثل فرشته باشیم.

تو فرشته شوی ار جهد کنی از پی آنک برگ توتست به تدریج کنندش اطلس

اگر ما می توانیم مثل فرشته بشویم چرا نشویم؟ در قرآن کریم عده ای را در کنار ملائکه نام می برند. در اوایل سوره مبارکه «آل عمران» هست که شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ وَ الْمَلائِکهُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قَائِماً بِالْقِسْطِ؛ این از بیانات نورانی امام سجاد(سلام الله علیه) است که امام چهارم فرمود: فضیلت عالمان دین، مؤمنان واقعی آن قدر بس که خدا نام اینها را در کنار ملائکه ذکر می کند! شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ وَ الْمَلائِکهُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قَائِماً بِالْقِسْطِ. اگر خدای ناکرده یک عده در حدّ حیوان بشوند که قرآن از آنها هم خبر داد، فرمود: أُولئِک کالأنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ، پس یک مسیر ممتدی برای انسان هست که «گر کند میل این شود پس از این یا بعد از این یا به از این؛ گر کند میل این شود بعد از آن یا پس از آن یا به از آن». این راه باز است، ما می توانیم هم راه سقوط را طی کنیم که معاذالله آیه أُولئِک کالأنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ما را گرفتار کند، هم می توانیم راه صعود را طی کنیم که فرمود: شما فرشته شوید در فضیلت روزه همین بس که انسان یک ماه تمرین می کند تا شبیه فرشته شود.

ماه مبارک رمضان هم ماه دعاست. در دعا مستحضرید اگر ما انسی داشته باشیم و بدانیم که تمام آنچه که به دست ماست، فیض اوست، خودمان دخیل در کاری نیستیم؛ مثل زکریا تربیت می شویم. چقدر اینها از دعا لذت می بردند! و چقدر این آیه سوره مبارکه «مریم» شیرین است، آن قدر شیرین است که به وصف در نمی آید! ببینید زکریا پیرمرد است وقتی مریم (سلام الله علیها) را می بیند که روزی غیب به دست او و به فیض او می رسد، علاقه پیدا می کند که فرزند این چنین داشته باشد. به خدا عرض می کند من که الآن پیر هستم: وَ اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَیبا موی سرم سفید شد و استخوان بدنم پوک شد، پیرمرد هستم، همسر من هم آن وقت که جوان بود عاقر و نازا بود، الآن که پیر است. یک آیه دارد وَ امْرَأَتی عَاقِرٌ؛ یعنی همسرم نازاست. در آیه ای دارد: وَ کانَتِ امْرَأَتِی عَاقِرًا آن وقتی که جوان بود نازا بود، الآن که پیر است؛ ولی وَ لَمْ أَکنْ چقدر این دعا شیرین است خدا می داند! وَ لَمْ أَکنْ بِدُعائِک رَبِّ شَقِیا، خدایا من هر وقت خواستم دادی، هیچ وقت نشد که بخواهم و ندهی. خدا می داند این آیه چقدر شرینی است! فقط خدا می داند! ببینید این زکریای پیر چگونه با خدا حرف می زند؟ این راه برای همه ما باز است. عرض کرد خدایا! اینها که هست، من پیر هست