بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دفاع از فلسطین سیاست راهبردی جمهوری اسلامی ایران :

1 . قانون اساسی
بر اساس اصول یکصد و پنجاه و دوم و یکصد و پنجاه و چهارم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، «دفاع از حقوق همه مسلمانان » و حمایت از «مبارزه حق طلبانه مستضعفین در برابر مستکبرین در هر نقطه از جهان » مسؤولیتی است که در بخش یاست خارجی، بر عهده جمهوری اسلامی ایران می باشد . «نفی هر گونه سلطه جویی و سلطه پذیری » و پشتیبانی از «استقلال و آزادی » و برخورداری از «حکومت حق و عدل » برای «همه مردم جهان » از سیاستهای ثابتی است که در همین دو اصل برای این نظام ترسیم شده است . چه اینکه بر اساس اصل یازدهم، «همه مسلمانان یک امت اند و دولت جمهوری اسلامی ایران موظف ست سیاست کلی خود را بر پایه ائتلاف و اتحاد ملل اسلامی قرار دهد و کوشش پی گیر به عمل آورد تا وحدت سیاسی، اقتصادی و فرهنگی جهان اسلام را تحقق بخشد .»
پشتیبانی از حقوق مسلم مردم ستمدیده و آواره فلسطین و حمایت
همه جانبه از آنان برای بیرون راندن متجاوزان صهیونیستی از سراسر سرزمین فلسطین و حاکمیت شامل و کامل بر رنوشت خویش، از روشن ترین مصادیق مسؤولیت دینی و ملی است که به استناد اصول یادشده، از سوی قانون اساسی به عنوان محور اصلی وفاق ملی و مدیریت کشور و جامعه، بر عهده نظام جمهوری اسلامی و ملت مسلمان ایران می باشد .
۲ . منافع ملی
خاستگاه ملی و ماهیت اسلامی نظام جمهوری اسلامی ایران و اراده و خواست عمومی و قطعی جامعه اسلامی ایران در حاکمیت همه جانبه اسلام در این سرزمین و وظیفه مسلمی که هر مسلمان برای گسترش حاکمیت اسلام و حوزه نفوذ آن دارد، به روشنی، تضاد اساسی میان حضور و بقای این نظام و منافع و مصالح این ملت با ماهیت استکباری و سلطه طلب حکومتهایی چون آمریکا و رژیم جعلی اسرائیل را نشان می دهد .
تلاش آمریکا و دیگر قدرتهای همسوی آن، برای گسترش حوزه نفوذ و سلطه خود، و تشویق و تقویت و دفاع همه جانبه آنان سبت به دولت غاصب صهیونیستی، برای تثبیت موقعیت خود و تجاوز به سرزمینهای اسلامی و تضعیف دولتها و کشورهای اسلامی و نزدیک کردن حوزه نفوذ خود به مرزهای جمهوری اسلامی ایران از یک سو، و مسؤولیت دفاع شامل و کامل از منافع ملی و مصالح عمومی و ثبات و استحکام نظام و پس راندن دشمن از مرزهای امن، و تثبیت و تقویت و گسترش حوزه امنیت ملی کشور از سوی دیگر، برای نظام و ملت، جز دفاع همه جانبه از ملت ستمدیده فلسطین و حمایت مادی و معنوی از
آنان برای دستیابی به حقوق خود و حاکمیت کامل آنان بر تمام سرزمین فلسطین، از مرزهای شمالی لبنان تا حدود جنوبی سینا و از مرزهای شرقی اردن و سوریه تا سواحل غربی مدیترانه، راهی دیگر باقی نمی گذارد .
پیوند میان منافع ملی کشور و ضرورت ایستادن در کنار مردم فسطین و مبارزه با اشغالگران سرزمین فلسطین و قدس شریف، موضوعی نیست که در نگاه ناظران منصف و آگاه به مسایل ایران و منطقه، قابل انکار یا تردید باشد . جمهوری اسلامی ایران در موقعیتی نیست که بتواند با پرداختن به امور خویش و نادیده گرفتن سلطه ظالمانه و جعلی اسرائیل در خاورمیانه، پیرامون خود، حصار امنی ایجاد کند . مرزهای امن جمهوری اسلامی ایران تنها با مرزهای رسمی و پذیرفته شده بین المللی «ترسیم » نمی شود و منافع ملی آن در درون این مرزها «تامین » نمی گردد . اگر به عنوان مثال، قدرت موشکی میانبرد ولی دفاعی جمهوری اسلامی ایران، در نگاه دولتمردان آمریکا خطری برای امنیت آن کشور در آن سوی اقیانوس اطلس معرفی می شود، قدرت نظامی رژیم غاصب اسرائیل که به مثابه پادگان نظامی آمریکا عمل می کند، در فاصله حدود ۱۵۰۰ کیلومتری، تهدیدی واقعی برای امنیت و منافع ملی ما به شمار می رود . چگونه است که تنها نیروگاه اتمی در دست احداث جمهوری اسلامی ایران که آغاز آن به سالهای پیش از انقلاب برمی گردد، علی رغم نظارت مسؤولان ذی ربط بین المللی و برای هدفی صلح آمیز و غیر نظامی، گناهی بزرگ و نابخشودنی است اما سلاحهای اتمی رژیم غاصبی که حتی حاضر به امضای قرارداد منع گسترش سلاحهای اتمی نیز نشده است در نزدیکی مرزهای امن ما، مخل امنیت و در تضاد با منافع ملی ما نباشد . و این خود از مصادیق روشن اصل عقلایی در سخن امیرالمؤمنین علی (ع) است که «به خدا سوگند، هیچ مردمی در درون خانه های خود مورد هجوم دشمن قرار نگرفتند مگر اینکه به خواری افتادند .» ^(۱) و این سخن حضرت که «ان اخا الحرب الارق و من نام لم ینم عنه; بی گمان مرد جنگ و مبارزه، همواره بیدار و هشیار است و هر کس بخوابد، [بداند که] دشمن در کمین او، نخوابد .» ^(۲)
و این گونه است که حتی اگر روزی مردم فلسطین و دیگر ملتهای اسلامی نیز به هر دلیل دست از مبارزه بردارند و موجودیت رژیم نامشروع اسرائیل را در آن سرزمین بپذیرند، نه تنها از مسؤولیت نظام جمهوری اسلامی ایران در مخالفت و مبارزه با آن رژیم غاصب کاسته نمی شود بلکه باید با احساس مسؤولیت بیشتر در این موضع بماند چرا که آن زمان، خطر نزدیکتر شده است .
۳ . وجدان انسانی
آنچه در ماههای اخیر در سطح جهان و حتی در کشورهای غربی و نامسلمان، در حمایت از مردم رنجدیده فلسطین و محکوم ساختن تجاوزها و خونریزی های رژیم متجاوز اسرائیل جامه عمل پوشید، حجت دیگری است بر ما و مسؤولان نظام اسلامی که حتی با صرف نظر از مسؤولیتهای دینی و علایق ایمانی و منافع ملی، از مسؤولیتی که «وجدان انسانی » در دفاع از عدالت و صلح و حمایت از مظلومان فلسطین و رانده شدگان از سرزمین خویش، و زنان و کودکانی که خانه بر سرشان خراب می شود، نمی توان شانه خالی کرد . به حکم انسانیت و به داوری وجدانهای بیدار و به اقتضای نوع دوستی و عاطفه انسانی و به خواست رقت قلب که همه ریشه در فطرت خدادادی دارد، در کشورهای مختلف، هر جا که فرصت بروز و ظهور حکم وجدان و عاطفه بشری و روحیه
عدالت طلبی آدمی، از سوی قدرتها کاملا مهار و سرکوب نشده است، امواج عظیم انسانی به راه افتاد و هر دسته و جمعیتی با ادبیات خاص خود، به حمایت از مظلومان خانه خراب و زجرکشیده و داغ دیده فلسطین و بیان انزجار از رفتار رژیم سفاک اسرائیل و تجاوز ارتش افسارگسیخته آن، پرداخت; که کم و بیش همچنان ادامه دارد . و این حداقل وظیفه انسانی در عدالت خانه «وجدان » و عزاخانه «عاطفه » می باشد . این منطق انسانی امیرالمؤمنین علی (ع) است که «اما اخ لک فی الدین او نظیر لک فی الخلق; مردمان یا برادر ایمانی تواند، یا همانندت در آفرینش .» ^(۳) و در رثای پایمال شدن همین منطق انسانی است که «جوانمرد اگر از غصه بمیرد، نه که نکوهش نمی شود» بلکه در نگاه حضرت، «