فایل پاورپوینت کامل دین واحد کدام دین است؟

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل دین واحد کدام دین است؟ – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل دین واحد کدام دین است؟ شامل 69 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل دین واحد کدام دین است؟ گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل دین واحد کدام دین است؟ با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل دین واحد کدام دین است؟ از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل دین واحد کدام دین است؟ با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل دین واحد کدام دین است؟ را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دین واحد کدام دین است؟ :

اما موضوع بعدی آنست که این یک دین، چیست؟ و چه خصوصیاتی دارد؟ در قرآن شریف، آیات فراوانی وجود دارد که این دین واحد را معرفی می کند و خصوصیات آن را برمی شمارد: آیات زیر را با هم تلاوت می کنیم:
. شهدالله انه لا اله الا هو والملائکه و اولوا العلم قائما بالقسط. لا اله الا هو العزیز الحکیم.
. ان الدین عندالله الاسلام و ما اختلف الذین اوتوا الکتاب الا من بعد ماجائهم العلم بغیا بینهم. و من یکفر ب آیات الله فان الله سریع الحساب.
. فان حاجوک فقل اسلمت وجهی لله و من اتبعن. و قل للذین اوتوا الکتاب و الامیین اسلمتم. فان اسلموا فقد اهتدوا. و ان تولوا فانما علیک البلاغ والله بصیر بالعباد.
(سوره آل عمران آیات ۱۸ تا ۲۰)
نکات مورد استدلال آیات فوق، بدین شرح است:
– خدا یکی است و خدا و فرشتگان و دانشمندان گواه بر یگانگی خدایند.
– دینی که از خداست “اسلام” است و اختلاف اهل کتاب از سر “بغی” است.
– اگر کسی گفتگویی دارد سخن پیامبر (ص) اینست که: “من و پیروانم رو به سوی خدا تسلیم شدیم و اگر اهل کتاب امیین (به احتمال پیروان آئین مادری) نیز در برابر خدا تسلیم شوند راه را پیدا کرده اند…
آنچه در این مقام، بسیار مهم است اینست که مراد از واژه “اسلام” را در آیه ۱۹ بفهمیم، چون آنچه در بادی نظر، به ذهن می رسد اینست که مراد از “اسلام” همین “دین” شناخته شده ای است که در برابر سایر ادیان موجود جهان است و دارای مشخصات خاص عقیدتی و عبادی و احکام و دستورات مشخص است; در حالیکه کاربرد واژه “اسلام” در این آیات به این معنی نیست، زیرا “اسلام” به معنای دین و آئین ویژه پیامبرخاتم (ص) و اعمال و عبادات ویژه آن، پس از ظهور آخرین پیامبر – صلی الله علیه و آله – پیدا شده و امری است که به وسیله وحی بر یکی از آحاد مشخص انسانها، یعنی حضرت محمدبن عبدالله صلی الله علیه و آله – که در زمان معینی به دنیا آمده و در زمان معینی از دنیا رفته است و البته آئینی است جاودانه که پس از آن آئینی و پیامبری نخواهد آمد. به دیگر سخن: درست است که اسلام به معنای دین خاصی را، تنها دین دست نخورده آسمانی می دانیم و برآنیم که این دین، مکمل ادیان آسمانی پیشین است; اما در همین تعبیرات، نیز ما از واژه “ادیان “دیگر بهره برده ایم که به طوریکه قبلا اشاره شد، یک اصطلاح غیر قرآنی است! اگر دقت کنیم مسئله بدینصورت قابل درک است که از نظر قرآن اسلام در معنای عام، به حالت پایدار روانی انسان اطلاق می شود که عبارت است از “تسلیم محض در برابر اراده تکوینی و تشریعی خدا.” اسلام به این معنی، هم بر ” اسلام” جهان هستی صدق می کند که در برابر مشیت الهی، خاضع و فرمانبردار است و هم بر “اسلام “پیامبران و صلحای پیشین و هم بر “اسلام” مصطلح موجود به معنای دین خاص که جانمایه آن همان تسلیم در برابر خداست. نکته اینجاست که آئین خاص و عقاید و اخلاقیات و احکام عبادی و اجتماعی و اقتصادی و سیاسی خاص، به تمامی “مصادیق” آن “اسلام” عام اند که آئین همه موجودات جهان و آئین همه انبیا و پیروان آنها و آئین پیامبر خاتم و پیروان آن حضرت است.
شواهد دیگری از قرآن
در آیات ۱۲۷ تا ۱۴۰ سوره بقره درباره مسلمانی حضرت ابراهیم (ع) و دودمان او – که به پیامبر خاتم (ص) منتهی می شود – چنین می خوانیم: [۱]
. و آنگاه که ابراهیم و اسماعیل پایه های “خانه” را بالا می بردند: پروردگار ما! از ما بپذیر! که تو شنوای دانائی! .
. پروردگار ما! ما را تسلیم خویش ساز و از دودمان ما امتی (برآر) که تسلیم تو باشند و “مناسک” مان را نشانمان ده! و توبه مان را بپذیر که تو، توبه پذیر مهربانی! .
. پروردگار ما! و در میان آنان فرستاده ای از خودشان برگزین که آیات تو را برایشان تلاوت کند و بدیشان کتاب و حکمت آموزد و پاکیزه جانشان سازد که تو فرمانروای با حکمتی! .
. چه کسی از آئین ابراهیم رخ برمی تابد جز آنکس که خود را به نادانی سپارد؟ و راستی که ما او را در دنیا برگزیده ایم و او در سرای بازپسین از شایستگان است.
. آنگاه که پروردگار او به او گفت: تسلیم شو! گفت به پروردگار جهانیان تسلیم شدم! .
. و ابراهیم همین آئین را به فرزندان خود و یعقوب سفارش کرد:ای فرزندان من! به حقیقت، خدا دین را برای شما برگزیده است، پس مبادا بمیرید مگر آنکه مسلم باشید! .
. یا مگر شما شاهد بودید وقتی که مرگ به سراغ یعقوب آمد، آنگاه که به فرزندان خود گفت: پس از من چه می پرستید؟ گفتند: خدای تو را و خدای پدرانت ابراهیم و اسماعیل و اسحق را، همان خدای یکتا را می پرستیم و ما در برابر او تسلیمیم..
. این امتی بود که درگذشت. آنچه کرد برای خود کرد و آنچه شما کنید برای خود کنید و از شما نپرسند که آنها چه کردند! .
. و گفتند “یهودی” یا “نصرانی” باشید تا راه یابید! بگو: بلکه آئین ابراهیم که تنها رو به خدا داشت و از مشرکان نبود..
. بگوئید: ایمان آوردیم به خدا و به آنچه به سوی ما فرو فرستاده شده و آنچه به سوی ابراهیم و اسماعیل و یعقوب و دودمان آنان فرستاده شده و آنچه که به موسی و عیسی داده شده و آنچه به پیامبران از جانب پروردگارشان داده شده و ما در برابر او تسلیمیم.
. پس اگر اینان همانند آنچه شما بدان ایمان آورده اید، ایمان آوردند راه یافته اند. و اگر روگردان شوند در جدایی اند… پس بزودی خدا ترا کفایت ایشان خواهد کرد و او شنوای داناست.
. این “صبغه” خداست و چه کسی است که از خدا “صبغه” بهتر داشته باشد؟ و ما پرستندگان اوئیم! .
. بگو: آیا شما در مورد خدا با ما می ستیزید؟ در حالیکه او پرودگار ما و پروردگار شماست و کارهای ما به سود ماست و کارهای شما به سود شماست. وما تنها به او اخلاص می ورزیم.
. یا می گوئید: ابراهیم و اسماعیل و اسحق و یعقوب و دودمان آنان، یهودی یا نصرانی بودند؟ بگو شما داناترید یا خدا؟ و چه کسی است که شهادتی را که از خدا در نزد اوست، مکتوم دارد؟ و خدا از آنچه می کنید غافل نیست.
. این امتی بود که درگذشت. هر چه کرد به سود خود کرد و شما هر چه کنید به سود خود می کنید و از شما نپرسند که آنان چه کردند! .
* * *
تامل در این آیات، شکی باقی نمی گذارد که واژه “اسلام” و اشتقاقات آن: “اسلم” ، “اسلمت”، “مسلمه” ، “مسلمین”، “مسلمون”، همگی در معنای عام اسلام و نه به معنای خصوص دین اسلام که توسط پیامبرخاتم (ص) به جهانیان عرضه شده، استعمال شده است… و چه چیزی از این روشنتر که در آیه ۱۲۹ دعای حضرت ابراهیم را می خوانیم که از خدا می خواهد در میان دودمان او پیامبری برگزیند که آیات خدا را تلاوت کند و به مردم کتاب و حکمت بیاموزاند و آنان را پاکیزه جان سازد… که این پیامبر، کسی جز حضرت محمد خاتم الانبیاء (ص) نبوده است. بنابراین، واژه هایی که در این آیات از ریشه اسلام به کار گرفته شده، در معنای مطلق و عام و شامل اسلام به کار رفته که همان تسلیم کامل روحی انسان در برابر خداست. حالا پس از بعثت حضرت رسول (ص) این حالت تسلیم کامل، چه مصداقی در خارج می یابد و آیا جز پیروان دینی که حضرت محمد (ص) آورده و به دین اسلام معروف شده، کسان دیگری ممکن است این حالت روانی تسلیم محض در برابر فرمان خدا را پیدا کنند یا نه، بحثی است که در خلال این گفتار به آن خواهیم پرداخت. اما آنچه مسلم است اینست که واژه های اشتقاقی “اسلام” در این آیات به معنای خاص “دین اسلام” به معنای آئین ویژه ای که توسط حضرت محمد (ص) آمده است نیست، هر چند به طوری که اشاره شد این آئین خاص، مصداق تام و تمام و بی گفتگوی این عنوان عام است.۲
شواهد دیگر از قرآن
. افغیر دین الله یبغون؟ وله اسلم من فی السموات والارض طوعا و کرها و الیه یرجعون.
. قل آمنا بالله و ما انزل علینا و ما انزل علی ابراهیم و اسماعیل واسحق و یعقوب والاسباط و ما اوتی موسی و عیسی و النبیون من ربهم لا نفرق بین احد منهم و نحن له مسلمون.
. و من یتبغ غیرالاسلام دینا فلن یقبل منه و هو فی الاخره من الخاسرین.
(سوره آل عمران آیات ۸۳ تا ۸۵)
– نکاتی که از این آیات مورد استدلال است از این قرار است:
– همه موجودات آسمانی و زمین، خواسته یا ناخواسته در برابر خدا تسلیم و رام هستند.
– پیامبر اسلام، مامور است که اعلام کند به همه آنچه بر پیامبران پیشین نازل شده ایمان دارد:
“در میان فرستادگان خدا فرق نمی گذاریم و در برابر او رام و تسلیمیم”
– هر کس جز اسلام (تسلیم در برابر خدا) دینی بجوید پذیرفته نیست و سرانجام او زیانکاری است. بااندکی تامل در این آیات – به خصوص با ارتباط تنگاتنگی که بین سه آیه وجود دارد، به طوریکه گویی هر کدام، نتیجه دیگری است – بسیار روشن است که مراد از “اسلام” در آیه آخر، همان حالت پایدار تسلیم در برابر حق متعال است و نه آئین خاص که بر رسولخدا (ص) نازل شده (که البته که مصداقی کامل از این معنی است) . به دیگر سخن، اسلام در آیه آخر با اسلام در آیه اول و دوم به دو معنی نیست و اینطور هم نیست که به صورت “طفره” یک مرتبه، در آیه آخر مفهوم اسلام تغییر یافته باشد و به معنایی جز معنای آیات اول و دوم آمده باشد.. . و از آنرو که اسلام در آیات قبلی به وضوح به معنای تسلیم عام در برابر خداست که در برگیرنده تمامی موجودات و تمامی آئینهای آسمانی است، معنای آیه آخر هم اینست که اگر کسی از راه تسلیم در برابر خدا سر باز زند و راهی جز راه اسلام یعنی تسلیم در برابر مشیت تکوینی و تشریعی حق جوید، پذیرفته حق نیست و در سرای بازپسین زیانکار است…
شاهد بسیار مهم این معنی آیه ۶۲ سوره بقره است که می فرماید:
. ان الذین آمنوا والذین هادوا و النصارا والصابئین من آمن بالله و الیوم الاخر و عمل صالحا منهم اجرهم عند ربهم ولاخوف علیهم ولا هم یحزنون.
در این آیه، به وضوح تمام، تنها شرط رستگاری، ایمان به خدا، ایمان به قیامت، و کار شایسته اعلام شده است. به ویژه آنکه یهود و نصاری و صابئان را به نام آورده که پیروان این آئینها نیز اگر دارای این سه شرط باشند، نه تنها زیانکار نیستند بلکه پیش خدا پاداش دارند و نباید ترس واندوهی داشته باشند. و این، شاهدی روشن است بر آنکه مراد از “اسلام” در آیه ۵۸ آل عمران که اگر کسی بدان گردن ننهد، زیانکار است، همانا همان تسلیم روحی در برابر مشیت تکوینی و تشریعی الهی است و گرنه اگر مراد، آئین خاصی بود که توسط پیامبر خاتم آورده شد هر چند، این آئین مصداق تام و تمام اسلام به معنای عام است – آنگاه سخن از رستگاری یهود و نصاری و صابئان آن هم تنها مشروط به سه شرط ایمان به خدا و قیامت و عمل صالح و نه هیچ شرط دیگری معنی نداشت.
حالا برگردیم به آغاز سخن: خدا تنها یک دین برای مردم تشریع کرده و آن دین، دین اسلام است. دین اسلام در این معنای قرآ