فایل پاورپوینت کامل رستاخیز انرژیها!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل رستاخیز انرژیها! :

الَّذِی جَعَلَ لَکمْ مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ ناراً فَإِذا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ (یس: ۸۰) همان کسی که برای شما از درخت سبز آتش آفرید: و شما به وسیله آن آتش می افروزید.

آیه مورد بحث از سوره یس- همان قلب قرآن- است: شرح بیشتر و گویاتری در باره همین مسأله مطرح می کند: آن خدائی که برای شما از درخت سبز آتش آفرید و شما به وسیله آن، آتش می افروزید قادر است که بر این استخوانهای پوسیده بار دیگر لباس حیات بپوشاند (الَّذِی جَعَلَ لَکمْ مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ ناراً فَإِذا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ ( – یس: ۸۰. چه تعبیر عجیب و جالبی که هر قدر در آن بیشتر دقیق شویم معانی عمیق تری به ما ارائه می دهد؟! اصولا بسیاری از آیات قرآن دارای چندین معنی است: بعضی ساده برای فهم عامه مردم در هر زمان و هر مکان: و بعضی عمیق برای خواص: و سرانجام بعضی کاملا عمیق تر برای زبده های خواص:

و یا اعصار و قرون دیگر و آینده های دور. در عین حال این معانی با هم منافاتی ندارد و در آن واحد در یک تعبیر پر معنی جمع است.

نخستین تفسیری که بسیاری از مفسران پیشین برای آن ذکر کرده اند و معنی ساده و روشنی است که برای عموم مردم قابل فهم می باشد این است که: در اعصار قدیم در میان عربها این امر رائج بود که برای آتش افروختن از چوب درختان مخصوص بنام مرخ و عفار که در بیابانهای حجاز می روئیده استفاده می کردند.

مرخ (بر وزن چرخ) و عفار (بر وزن تبار) دو نوع چوب آتش زنه بود که اولی را زیر قرار می دادند و دومی را روی آن می زدند: و مانند سنگ آتش زنه جرقه از آن تولید می شد: در واقع بجای کبریت امروز از آن استفاده می کردند.

قرآن می گوید: آن خدائی که می تواند از این درختان سبز آتش بیرون بفرستد قدرت دارد که بر مردگان لباس حیات بپوشاند.

آب و آتش دو چیز متضاد است: کسی که می تواند آنها را در کنار هم قرار دهد قدرت این را دارد که حیات را در کنار مرگ و مرگ را در کنار حیات قرار دهد! آفرین بر آن هستی آفرین که آتش را در دل آب و آب را در دل آتش نگاه می دارد مسلما برای او پوشانیدن لباس زندگی بر اندام انسانهای مرده کار مشکلی نیست آن گونه که خود آب را از دو ماده مشتعل مجزای «اکسیژن و ئیدروژن» ترکیب داده و آب ساخته در حالی که اگر این دو تجزیه شود: هرکدام قابل اشتعال است چنانکه در آیه مبارکه (وَ إِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ) زمانی که دریاها بر افروخته شوند (و آتش بگیرند) و امثال آن: اشاره لطیفی بر تجزیه شدن آن دو در آستانه رستاخیز دارد.

اگر از این معنی گام فراتر بگذاریم به تفسیر دقیق تری می رسیم و آن این که: خاصیت آتش افروزی به وسیله چوب درختان: منحصر به چوبهای مرخ و عفار نیست: بلکه این خاصیت در همه درختان و تمام اجسام عالم وجود دارد (هر چند دو چوب مزبور بر اثر مواد و وضع مخصوصشان آمادگی بیشتری برای این کار دارند).

خلاصه این که تمام چوبهای درختان اگر محکم به هم بخورند جرقه می دهند حتی چوب درختان سبز. به همین دلیل گاه آتش سوزی های وسیع و وحشتناکی در دل جنگلها روی می دهد که هیچ انسانی عامل آن نبوده: فقط وزش شدید بادها و طوفانهائی که شاخه های درختان را محکم به هم کوفته است و از میان آنها جرقه ای در میان برگهای خشک افتاده: سپس وزش باد به آن آتش دامن زده: عامل اصلی بوده است.

این همان جرقه الکتریسیته است که بر اثر اصطکاک و مالش آشکار می گردد.

این همان آتشی است که در دل تمامی ذرات موجودات جهان نهفته است: و به هنگام اصطکاک و مالش خود را نشان می دهد: و از شجر اخضر نار می آفریند! این تفسیروسیع تری است که چشم انداز جمع اضداد را در آفرینش گسترده تر می کند: و بقا را در فنا واضح تر نشان می دهد.

اما در اینجا تفسیرسومی است که از آن هم عمیق تر است: و به کمک دانشهای امروز بر آن دست یافته ایم که ما نام، رستاخیز انرژیها گذارده ایم

توضیح این که: یکی از کارهای مهم گیاهان مسأله کربن گیری از هوا: و ساختن سلولز نباتی است (سلولز همان جرم درختان است که اجزاء عمده آن کربن و اکسیژن و ئیدروژن است).

اکنون ببینیم این سلولز چگونه ساخته می شود؟ یاخته های درختان و گیاهان گاز کربن را از هوا گرفته و، تجزیه می کنند: اکسیژن، آزاد ساخته: و کربن را در وجود خود نگهمیدارد: و، با آب ترکیب کرده و چوب درختان را از آن می سازد

ولی مسأله مهم این است که طبق گواهی علوم طبیعی هر ترکیب شیمیائی انجام می یابد یا باید توأم با جذب انرژی خاصی باشد و یا آزاد کردن آن (دقت کنید)

بنا بر این هنگامی که درختان به عمل کربن گیری مشغولند: طبق این قانون احتیاج به وجود یک انرژی دارند: و در اینجا از گرما و نور آفتاب به عنوان یک انرژی فعال استفاده می کنند.

به این ترتیب به هنگام تشکیل چوبهای درختان مقداری از انرژی آفتاب نیز در دل آنها ذخیره می شود و به هنگامی که چوبها را به اصطلاح می سو