فایل پاورپوینت کامل روضه های فاطمیه (س) (۳)

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل روضه های فاطمیه (س) (۳) :

روضه اول

فرازی از زیارت

«اَلسَّلاَمُ عَلَیک یا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ، السَّلاَمُ عَلَیک یا بِنْتَ أَمِینِ اللَّهِ، السَّلاَمُ عَلَیک یا بِنْتَ أَفْضَلِ أَنْبِیاءِ اللَّهِ»

گل بر من و جوانی من گریه می کند

بلبل به خسته جانی من گریه می کند

از بس که هست غم به دلم، جای آه نیست

مهمان به میزبانی من گریه می کند

از پا فتاده و ز پا اوفتاده دست

بازو به ناتوانی من گریه می کند

از درد شانه، شانه نشد موی زینبم

دختر به ناتوانی من گریه می کند

در هر قدم نشینم و خیزم میان راه

پیری بر این جوانی من گریه می کند

فردا مدینه نشنود آوای گریه ام

بر مرگ ناگهانی من گریه می کند

متن مرثیه

پس از رحلت پیغمبر و آغاز غربت امیرالمؤمنین، آنقدر گریه های فاطمه جانگداز و تأثیرگذار بود که دشمنان اهل بیت را ناآرام کرد، پس به امیرالمؤمنین اعتراض کردند که یا ابالحسن! گریه های فاطمه آرامش را از ما سلب کرده است، از او بخواه یا شب گریه کند یا روز.

امیرالمؤمنین وارد خانه شد. دختر پیغمبر بی تاب است؛ اما وقتی علی را دید، آرام شد. حضرت فرمودند: زهرا جان! مردم مدینه به گریه هایت اعتراض کرده اند. عرض کرد: علی جان! «ما أَقلَّ مَکثِی بَینَهُمْ… فَوَ اللَّهِ لَا أَسْکتُ لَیلًا وَ لَا نَهَاراً أَوْ أَلْحقَ بأَبِی رَسُولِ اللَّهِ؛ [این روزها، آخرین روزهای عمر من است] چقدر کم است ماندن من (زندگی من) در میان آنها. ..؛ [یا اباالحسن!] به خدا سوگند! نه شب آرام می گیرم، نه روز تا اینکه به پدرم ملحق شوم. » امیرالمومنین فرمودند: «افْعَلِی یا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ؛ ای دختر پیامبر! انجام بده.»

بعد امیرالمؤمنین سایه بانی را در بقیع خارج از شهر مدینه درست کردند. «بَنَی لَهَا بَیتاً فِی الْبَقِیعِ نَازِحاً عَنِ الْمَدِینَهِ یسَمَّی بیتَ الْأَحزَانِ؛ خانه ای در بقیع برای آن حضرت بنا کرد که خارج از شهر بود و به آن می گفتند بیت الاحزان.»

عشق یعنی انقلاب فاطمه؛

عشق یعنی عشق ناب فاطمه؛

بیت الاحزان خراب فاطمه.

هر روز حضرت فاطمه با حسنین به آنجا می رفت و گریه می کرد تا اینکه شب امیرالمؤمنین آنها را به منزل برمی گرداند. چگونه فاطمه ببیند که فاتح خیبر و قهرمان اُحد این روزها خانه نشین شده و غربت او را محصور کرده است؟!

اوج مرثیه

عرض کنیم: آقا جان! یا امیرالمؤمنین! در مدینه همسرتان از حریم شما تا حدّ جان دفاع کرد؛ اما من خانم دیگری سراغ دارم که او هم نتوانست غربت و مظلومیت همسرش را نظاره کند. وقتی در مجلس عبیدالله ملعون، رباب دید آن بی حیا با چوب خیزران بر لب و دندان حسین می کوبد، برخاست سر حضرت را در آغوش گرفت و بر آن بوسه زد و ناله کرد:

وَا حُسَینَاهُ! فَلَستُ أَنسَی حُسَینَا

اَقصَدتَهُ اَسِنَّهَ الاَدعِیا

«وای حسین جان! هرگز فراموش نمی کنم که نیزه های حرام زادگان بر تو فرود آمد. »

فرود مرثیه

ای حسینی که به دل عشق تو درمان من است

مهر تو نور دل و اول و پایان من است

به شب اول قبرم نکنم وحشت و ترس

چون در آن لحظه حسین است که مهمان من است

«صَلَّی اللَّهُ عَلَیکَ، یا مظلُوم، یَا اَبَاعَبدِاللَّه!»

روضه دوم

فرازی از زیارت

«اَلسَّلاَمُ عَلَیک یا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ، السَّلاَمُ عَلَیک یا بِنْتَ نبِی اللَّه، السَّلاَمُ عَلَیک یا بِنْتَ حَبِیبِ اللَّهِ»

من آن گلم که شرار ستم گلابم کرد

ملال شوهر و داغ پدر کبابم کرد

برفت تا ز سرم سای پدر، غربت

روان به دشت اُحد همچو آفتابم کرد

غمی که فاتح خیبر شده است خانه نشین

میان خان آتش گرفته آبم کرد

ز پس گرفتن حق امام مظلومم

ز هر کسی که کمک خواستم، جوابم کرد

به عضو عضو تنم مانده جای غصب فدک

مرا که «بضعه منی» پدر خطابم کرد

متن مرثیه

رسول گرامی اسلام چندین بار به مسلمانان سفارش دخترش، فاطمه را کرده بود تا اینکه روزی دست زهرای مرضیه را گرفت و در حالی که میان مردم حاضر شد، فرمودند: «مَنْ عَرَفَ هَذِهِ فَقَدْ عَرَفَهَا؛ هر کسی این دخترم را می شناسد، که شناخته است.»؛ «وَ مَنْ لَمْ یعْرِفْهَا فهِی فاطِمَهُ وَ هی بَضْعَهٌ مِنِّی وَ هی قلْبِی وَ رُوحِی الَّتِی بَینَ جنْبَی؛ و اگر کسی او را نمی شناسد، بداند که او فاطمه است؛ فاطمه پاره تن من و روح بین دو پهلوی من است.» سپس فرمود: «مَنْ آذَاهَا فَقَدْ آذَانِی؛ هر کسی او را اذیت کند، مرا آزار داده است.»

عزاداران فاطمیه! رسول خدا در مدینه دست فاطمه را گرفت و به مردم محبّت و مودّت نسبت به ایشان را سفارش کرد. در حجه الوداع، کنار برک غدیر، دست حضرت علی را گرفت و به عنوان ولی مردم معرفی کرد. علی رغم تأکیدها و سفارشهای رسول اکرم، مردم بی وفا، حرمت این دستها را نگه نداشتند و پس از پیامبر و هجوم به خان فاطمه هم به دستهایی که در غدیر بلند شد جسارت کردند و آن را با طناب بستند و – امیرالمؤمنین را – کشان کشان به سمت مسجد بردند و هم به دستهای دخترش، فاطمه جسارت کردند.

اوج مرثیه

همین که نزدیک در خانه رسیدند «حَالَت فَاطِمَه بَینَ زَوجِهَا وَ بَینَهُم؛ صدیق کبری میان علی و مهاجمین مانع شد.» و فرمود: اجازه نمی دهم همسرم را به زور برای بیعت ببرید. اینجا بود که یکی از سران فتنه فریاد زد: «اِضرِبُوا فَاطِمَه؛ فاطمه را بزنید.» آیا چه کردند؟ «فَانهَالَت السِّیَاطُ عَلَی حَبِیبَه رَسُولِ اللَّهِ؛ تازیانه ها بود که بلند می شد و بر بدن محبوب رسول خدا فرود می آمد.» اینجا همان دستهایی که پیغمبر بر آن بوسه می زد «فَضَرَبَهَا قُنفُذ بِالسَّوطِ عَلَی عَضُدِهَا فَبَقِی اَثَرَهَا فِی عَضُدِهَا مِثلَ دُملُج» قنفذ [ملعون] با تازیانه به بازوی حضرت زد که اثر این ضربه مثل یک بازوبند بر بازوی زهرا باقی ماند.»

یا رسول الله! اگر در مدینه دستهای علی را بستند و به فاطمه تازیانه زدند، در کربلا نیز این دو جسارت بر دخترش زینب شد؛ هم دستهای او را برای اسارت بستند و هم با تازیانه بر بدن پاکش زدند.

فرود مرثیه