فایل پاورپوینت کامل سرآمد اندیشه و جهاد (مروری بر حیات علمی و عملی عالم مجاهد شهید آیت الله سید محمد علی قاضی طباطبائی)

با فایل فایل پاورپوینت کامل سرآمد اندیشه و جهاد (مروری بر حیات علمی و عملی عالم مجاهد شهید آیت الله سید محمد علی قاضی طباطبائی) یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل سرآمد اندیشه و جهاد (مروری بر حیات علمی و عملی عالم مجاهد شهید آیت الله سید محمد علی قاضی طباطبائی) شامل 114 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل سرآمد اندیشه و جهاد (مروری بر حیات علمی و عملی عالم مجاهد شهید آیت الله سید محمد علی قاضی طباطبائی) را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل سرآمد اندیشه و جهاد (مروری بر حیات علمی و عملی عالم مجاهد شهید آیت الله سید محمد علی قاضی طباطبائی) با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل سرآمد اندیشه و جهاد (مروری بر حیات علمی و عملی عالم مجاهد شهید آیت الله سید محمد علی قاضی طباطبائی) بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل سرآمد اندیشه و جهاد (مروری بر حیات علمی و عملی عالم مجاهد شهید آیت الله سید محمد علی قاضی طباطبائی) با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل سرآمد اندیشه و جهاد (مروری بر حیات علمی و عملی عالم مجاهد شهید آیت الله سید محمد علی قاضی طباطبائی) وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل سرآمد اندیشه و جهاد (مروری بر حیات علمی و عملی عالم مجاهد شهید آیت الله سید محمد علی قاضی طباطبائی) با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل سرآمد اندیشه و جهاد (مروری بر حیات علمی و عملی عالم مجاهد شهید آیت الله سید محمد علی قاضی طباطبائی) مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سرآمد اندیشه و جهاد (مروری بر حیات علمی و عملی عالم مجاهد شهید آیت الله سید محمد علی قاضی طباطبائی) :

پیشگام شهدای محراب آیت اللّه حاج سید محمد علی قاضی طباطبائی مطابق نوشته پدر بزرگوارش آیت اللّه حاج میرزا باقر قاضی طباطبائی در روز یکشنبه ۶ جمادی الاول سال ۱۳۳۱ ه. ق قبل از ظهر در شهر تبریز دیده به جهان گشود. تبار ایشان به یکی از بزرگترین و قدیمی ترین طایفه از سادات علوی به نام سادات عبد الوهابیه می رسد. شهید قاضی طباطبائی در این مورد می نویسد:

«از خاندان قدیمی و تاریخی کشور ایران که در کتب تاریخی و رجال مورد اعتنا قرار گرفته و مورخین ایرانی با نظر عظمت و بزرگی به آن خاندان توجه نموده و به عنوان خاندان سادات (عبد الوهابیه) در عبارات خویش از آنها نام برده اند، عبارت از (آل امیر عبد الوهاب) طباطبائی می باشند. آل امیر عبد الوهاب بزرگ ترین خانواده ای هستند که در کشور ایران، به ویژه در آذربایجان سکونت اختیار کردند و از چند قرن پیش، اصل آن شجره علوی در این مملکت شاخ و برگ انداخت و به اصالت، نجابت، صحت نسب، شرافت، جلالت و عظمت معروف گردید. این خاندان از ذریه امام حسن مجتبی (ع) و از نسل حسن مثنی[۱] از اولاد ابراهیم طباطبائی هستند. اول کسی که مؤسس این خاندان بزرگ در آذربایجان گردید، عالم ربانی شیخ الاسلام امیر عبد الغفار طباطبائی است.[۲]»

از دیرباز خاندان بزرگی که سید محمد علی از آن برخاسته است (خاندان عبد الوهاب) ، چه در زبان ها و چه در کتاب هایی که در شرح حال آنان نگارش یافته است، به دو نام (قاضی طباطبائی) و (شیخ الاسلامی) مشهور بوده اند. دلیلش این است که اکثر مردان این دودمان باعظمت، از عالمان و بزرگان دین و سیاست بوده و سالیان درازی به امر قضاوت و حل و فصل امور اجتماعی و مردمی و شئونات شیخ الاسلامی اشتغال داشته اند.

دوران کودکی سید محمد در دامن پر مهر و محبت مادری سپری شد که خود از تربیت یافتگان سعادتمند مکتب اسلام بود. او زنی پاکدامن و وظیفه شناس و آشنا به مسئولیت های سنگین مادری بود و رسالت خویش را در تعلیم و تربیت فرزندانش و ساختن آینده ای روشن برای آنان می دید. بدین سان شخصیت، فکر وذهن «سید محمد علی» به نحو بسیار زیبائی شکوفا گردید.

آغاز تعلیم و تربیت:

مرحوم حاج میرزا باقر قاضی به دلیل علاقه سرشار و محبت به سزا و توجه خاصی که به تعلیم و تربیت صحیح سید محمد علی داشت، بعد از مدت ها تفکر و بررسی و مشورت های لازم به این نتیجه رسید که آموزش وی را به میرزا محمد حسین و برادر ارجمند خویش، حاج میرزا اسد اللّه قاضی طباطبائی که هردو از عالمان وارسته و مربیان دلسوز و آگاه و نمونه های چشمگیر اخلاق اسلامی بودند، بسپارد. وی همه روزه از منزل به طرف مسجد اول «بازار شیشه گر خانه» راه می افتاد و بعد از کلاس درس به مدرسه طالبیه رهسپار میشد و در آن مکان علمی و معنوی با یکی از دوستان همدرس خود به بحث می نشست.

اولین تجربه مبارزاتی:

به دنبال تسلط رضاخان بر مقدرات کشور و گسترش بساط ظلم و ستم واسلام ستیزی و مخالفت علما و روحانیون آگاه تبریز با سیاست های رضاخان و حضور پدر بزرگوار آیت اللّه قاضی طباطبائی در کنار سایر روحانیون بیدار، در سال ۱۳۴۷ ه. ق هنگامی که سید محمد علی نوجوانی ۱۶ ساله بود، به دستور حکومت دست نشانده رضاخان، وی به همراه پدر گرامی اش به تهران تبعید شدند که برای دو ماه در آنجا اقامت اجباری داشتند و از آنجا برای یک سال به مشهد مقدس تبعید گردیدند. در غیاب آقا میرزا محمد باقر، رژیم سفاک پهلوی خانه اش را در تبریز خراب کرد و بدون آنکه ضرر و زیان وی را جبران کند، آن را جزو خیابان ساخت.

ورود به حوزه عتمیه قم:

آیت اللّه قاضی طباطبائی در سال ۱۳۵۹ ه. ق برای تکمیل مبانی علمی و دینی و پرورش در دامان علمای بزرگ و مسلح شدن به سلاح علم و ایمان برای مبارزه با رژیم جبار و خونخوار پهلوی، راهی شهر مقدس قم شد. شهید قاضی طباطبائی پس از ورود به شهر قم با امام خمینی (ره) و چگونگی برگزاری جلسات درس ایشان آشنا و از همان ابتدا شیفته شخصیت برجسته امام خمینی (ره) شد. امام خمینی (ره) در آن موقع از برجسته ترین اساتید حوزه علمیه قم بودند و در رشته فلسفه، دو کتاب مهم «شرح منظومه» و «اسفار» را تدریس می کردند. سید محمد علی طباطبائی با شور و شوق وصف ناپذیری در این دو درس شرکت می جست و از همان زمان، رابطه نزدیک و پیوند عمیقی بین او و رهبر کبیر انقلاب اسلامی برقرار شد. مؤلف کتاب «بررسی و تحلیلی از نهضت امام خمینی» در این باره می نویسد:

«بعضی از شاگردان بودند که از جمیع جهات از محضر امام (ره) استفاده کردند و به درجه عالی نائل شدند. یکی از آنها حضرت آیت اللّه قاضی طباطبائی تبریزی مباشد.» [۳]

ایشان در طول اقامت ده ساله در شهر مقدس قم از محضر آیات عظام گلپایگانی و حاج سید محمد حجت کوه کمره ای، دروس فقه، اصول درایه و رجال را فراگرفت و به مدت پنج سال از محضر آیت اللّه صدر بهره مند گردید.

در جوار بارگاه امام علی (ع):

شهید آیت اللّه سید محمد علی قاضی طباطبائی در سال ۱۳۶۹ ه. ق در ادامه تلاش های علمی خود، به منظور بهره گیری از محضر علمای بزرگ نجف اشرف، راهی آن دیار شد و با جدیت و کوشش بسیار در حوزه های درسی بزرگمردان علم و فقاهت همچون آیت اللّه سید محسن حکیم، آیت اللّه سید ابو القاسم خویی، آیت اللّه حاج شیخ عبد الحسینی رشتی. آیت اللّه حاج شیخ محمد حسین کاشف الغطاء، آیت اللّه حاج میرزا باقر زنجانی و آیت اللّه بجنوردی شرکت جست و مشغول کسب دانش و تحصیل مهارت در فنون مختلف فقه، اصول و فلسفه شد.

اقامت در نجف و استفاده های علمی و معنوی از حوزه علمیه آنجا را می توان از بهترین و شاداب ترین ایام عمر آیت اللّه قاضی طباطبائی به حساب آورد. ایشان در آن ایام با شور و اشتیاق فراوان به تحکیم مبانی فکری خود پرداخت و به درجات عالی فقاهت و اجتهاد رسید و از مراجع بزرگی همچون آیت اللّه حکیم و آیت اللّه کاشف الغطاء و دیگران به اخذ اجازه اجتهاد نایل گردید.

بازگشت به وطن:

آیت اللّه قاضی طباطبائی بعد از سه سال اقامت در نجف، در اواخر سال ۱۳۷۲ ه. ق (۱۳۳۱شمسی) به سبب پاره ای مشکلات به رغم میل باطنی، ناگزیر به ترک آن شهر مقدس ومراجعت به تبریز شد. ایشان پس از ورود به تبریز ضمن ادامه کارهای تحقیقاتی که از سالیان پیش شروع کرده بود، با همتی والا و اخلاصی کم نظیر قدم در عرصه ارشاد و تبلیغ نهاد و همگام با آگاهی های دینی و وظایف شرعی، با بینش قوی سیاسی، مردم آذربایجان را نسبت به ظلم و جور سلطنت و اعمال ننگین رژیم پهلوی آگاه ساخت. نتایج روشنگری های ارزنده ایشان، در جریان انقلاب شکوهمند اسلامی نمایان شد.

فتح قله های علم و فضیلت:

ثمره بیش از سی سال تلاش برای کسب معارف و علوم اسلامی، انتشار آثار و تحقیقات ژرفی است که از سوی این عالم بزرگ صورت گرفته است. شهید محراب قاضی طباطبائی از جمله عالمان پر کاری بود که در طول عمر با تلاشی گسترده و نیتی خالصانه توانست تحقیقات ارزنده خود را با بیانی رسا و قلمی شیوا و نثری استوار به جهان وسیع فرهنگ اسلامی عرضه بدارد. تسلط کامل ایشان به ادبیات عرب این توفیق را نصیب وی کرده بود تا بتواند برخی از آثار قلمی و تحقیقات ومقالات خود را به زبان عربی تهیه کند و در اختیار اهل تحقیق قرار دهد. ایشان در این راستا تا بدانجا پیش رفت که حضرت آیت اللّه حاج سید محمد هادی میلانی ضمن تجلیل از نوشته های ایشان، شیوه استادانه قاضی را شگفت آور و تعجب برانگیز توصیف کردند. در قسمتی از نامه ای که ایشان به شهید قاضی طباطبائی نوشته اند، چنین آمده است:

«… تعلیقات و حواشی که در دو جلد «انوار نعمانیه» و «جنه المأوی» از تبریز به بنده رسیده است، بسی جالب و جاذب دل اخلاصمند گردیده است. البته وسعت معلومات واطلاعات و فکر عمیق داشتن و صاحب ثحقیق بودن معنایی است بسیار مهم و دارای عزت، معذلک صاحب قلم بودن و مطلب را به عبارات فصیح و رسا نوشتن بسی مورد تقدیر و اهمیت است.»[۴]

کار تحقیق و نویسندگی شهید قاضی طباطبائی از دو جهت حائز اهمیت و قابل توجه و تامل است: یکی نوشتن کتاب های مستقل در رشته های مختلف، درصورتی که در آن رشته تحقیقات و با کتابی نوشته و یا حق مطلب اداء نشده است و دیگر اینکه ایشان با تلاش خالصانه و گرانقدر خود، افکار نوآورانه دیگر دانشمندان بزرگ را که شاید در اثر گذشت زمان به فراموشی سپرده می شد و از بین می رفت، احیا کرده است. قلم توانای شهید محراب بیشتر در این راه به کار گرفته شده است. ایشان از تعلیق و تصحیح گرفته تا مقدمه نویسی بر نوشته های علمای بزرگ، سعی کرده است با نشر یا تجدید چاپ، تفکرات علمی آنان را مطرح نماید.

ره آوردهای فکری شهید قاضی طباطبائی که به صورت مکتوب به یادگار مانده عبارتند از:

۱- الاجتهاد و التقلید (عربی، خطی)

۲- الفوائد (فقهی، تاریخی)

۳- خاندان عبد الوهاب (فارسی، خطی)

۴- کتاب فی علم الکلام (عربی، خطی)

۵- فصل الخطاب فی تحقیق اهل الکتاب (عربی، خطی)

۶- السعاده فی الاهتمام علی الزیاره (عربی، خطی)

۷- اجوبه الشبهات الواهیه (فارسی، خطی)

۸- رساله فی اثبات وجود الامام (ع) فی کل زمان (عربی، خطی)

۹- سفرنامه بافت (فارسی، خطی)

۱۰- المباحث الاصولیه (عربی، خطی)

۱۱- حاشیه بر کتاب رسائل شیخ انصاری (ره)

۱۲- حاشیه بر کتاب مکاسب شیخ انصاری (ره)

۱۳- حاشیه بر کتاب کفایه الاصول آخوند خراسانی

۱۴- تقریرات اصول آیت اللّه حجت کوه کمری

۱۵- تاریخ قضا در اسلام

۱۶- صدقات امیر المؤمنین و صدیقه طاهره (علیهم السلام)

۱۷- حدیقه الصالحین

۱۸- رساله در دلالت آیه تطهیر بر اهل بیت (علیهم السلام)

۱۹- رساله در اوقات نماز

۲۰- رساله در مباهله

۲۱- رساله فی مسئله الترتب

۲۲- رساله در نماز جمعه

۲۳- تعلیقات بر کتاب الفردوس الاعلی تألیف علامه شیخ محمد حسین کاشف الغطاء (عربی، مطبوع)

۲۴- تحقیق درباره اربعین حضرت سید الشهداء (ع) (فارسی، مطبوعات)

۲۵- تعلیقات بر کتاب انوار نعمانیه تألیف سید نعمت اللّه جزایری (عربی، مطبوع)

۲۶- مقدمه و تعلیق بر تفسیر جوامع الجامع طبرسی (عربی، مطبوع)

۲۷- تعلیقات بر کتاب اسلام صراط مستقیم (فارسی، مطبوع)

۲۸- تعلیقات بر کتاب کنز العرفان (عربی، خطی)

۲۹- مقدمه بر کتاب صحائف الابرار کاشف الغطاء (عربی، مطبوع)

۳۰- آثار تاریخی آیت اللّه العظمی حکیم (فارسی، مطبوع)

۳۱- مقدمه بر تنقیح الاصول مرحوم حاج میرزا آقا، متوفی در شهریورماه ۱۳۳۷ شمسی

۳۲- مقدمه بر کتاب مرآت الصلوه

۳۳- پیشگفتار بر علم امام علامه طباطبائی

۳۴- مقدمه بر کتاب معجزه و شرائط آن

۳۵- مقدمه بر کتاب جنه المأوی اثر کاشف الغطاء (عربی، مطبوع)

۳۶- پاورقی بر تعلیقات کتاب اللوامع الالهیه فی المباحث الکلامیه اثر جمال الدین مقداد بن عبد اللّه الاسدی السیوری الحلی (عربی، مطبوع)

۳۷- مقدمه بر انیس الموحدین نراقی (فارسی، مطبوع)

۳۸- تحقق در ارث زن از دارائی شوهر (فارسی، مطبوع)

۳۹- علم امام علیه السلام (فارسی، مطبوع)

۴۰- مقدمه العقائد الوثنیه فی الدیانه النصرانیه (عربی، مطبوع)

۴۱- ترجمه مسائل قندهاریه از فارسی به عربی اثر کاشف الغطاء

۴۲- مقدمه بر تاریخ ابن ابی الثلج بلخی (عربی، خطی)

۴۳- مقالات متععدد چاپ شده در مجلات عربی

از دیگر افتخارات شهید قاضی طباطبائی که نمایانگر عظمت علمی و صیانت نفس ایشان است، اجازات اجتهاد روایتی این ا است. اجازاتی که از سوی علمای اندیشمند و با فضیلت حوزه های علمی اسلامی صادر گردیده اند. آیت اللّه قاضی طباطبائی در مقدمه کتاب «اللوامع الالهی فی المباحث الکلامی» اسامی این بزرگان را بدین شرح آورده است:

۱- اجازه روایت از محقق بزرگ آیت اللّه محمد حسن مشهور به شیخ آقا بزرگ طهرانی

۲- اجازه روایت از آیت اللّه حاج شیخ مرتضی چهرگانی

۳- اجازه از پدر گرامیش حاج میرزا محمد باقر قاضی طباطبائی

۴- اجازه روایت از بانو علمیه هاشمیه

۵- اجازه اشتهاد از آیت اللّه سید محمد باقر حجت کوه کمری

۶- اجازه روایت از آیت اللّه سید صدر الدین صدر موسوی

۷- اجازه روایت از آیت اللّه میرزا محمد طهرانی

۸- اجازه روایت از علامه سید محمد حسین کاشف الغطاء

۹- اجازه روایت از عبد الحسین شرف الدین عاملی

۱۰- اجازه روایت از آیت اللّه سید محسن طباطبایی حکیم

۱۱- اجازه روایت از آیت اللّه سید محمد جواد طباطبائی تبریزی

۱۲- اجازه روایت از آیت اللّه سید روح اللّه الموسوی الخمینی

۱۳- اجازه روایت از آیت اللّه حسن بجنوردی

۱۴- اجازه روایت از آیت اللّه حاج سید ابو القاسم خوئی

۱۵- اجازه روایت آیت اللّه حاج سید محمد رضا گلپایگانی

۱۶- اجازه روایت از آیت اللّه مرعشی نجفی

۱۷- اجازه روایت از آیت اللّه سید محمود حسینی شاهرودی

۱۸- اجازه روایت از آیت اللّه شیخ عبد النبی عراقی

۱۹- اجازه روایت از علامه سید محمد حسین طباطبائی[۵]

آغاز دوران مبارزه:

با آغاز دور جدید مبارزات ملت مسلمان ایران به رهبری حضرت امام خمینی (ره) در سال ۱۳۴۲ شمسی، شهید قاضی نیز به عنوان یکی از ارکان مبارزه، رهبری مردم غیور آذربایجان را در آن سال ها به عهده گرفت. وی در آن دوران که حتی ذکر نام امام خمینی (ره) جرم محسوب می شد، در منابر و سخنرانی های خود از امام یاد و علنا از رژیم انتقاد می کرد.

به دنبال سخنرانی های آتشین و افشاگرانه ایشان، ساواک ضمن هماهنگی با علی دهقان، استاندار وقت آذربایجان، دستور دستگیری ایشان را صادر کرد. پس از صدور این دستور، آیت اللّه قاضی طباطبائی در تاریخ ۱۳۴۲/۹/۱۳ دستگیر و به همراه برخی از علمای تبریز راهی زندان قزل قلعه گردید.

پس از دو ماه و پانزده روز ماندن در زندان، در روز اول و یا دوم ماه مبارک رمضان ایشان را از زندان قزل قلعه به سلطنت آباد تهران بردند و بعد از چند روز با ضمانت برادرانش مبنی بر عدم خروج از حوزه قضایی تهران آزاد گردید. این موضوع مدت چهار ماه ادامه داشت و مامورین ساواک بر اجرای این امر دقیقا مواظبت می کردند، ولی به ناگاه خبر رسید که آیت اللّه قاضی به شهر مقدس قم رفت و با امام خمینی (ره) دیدار کرده است. ایشان پس از دیدار با امام برای زیارت حضرت رضا (ع) به شهر مقدس مشهد مشرف شدو بعد از آن به رغم اینکه در تبعید بود، بدون اجازه رژیم، تهران را ترک و به تبریز بازگشت. خبر مراجعت ایشان به تبریز به سرعت در شهر پیچید و مردم خود را برای استقبال از این سید بزرگوار کردند. هزاران نفر از مردم تبریز از راه آهن تا محل زندگی شهید قاضی منتظر ایستاده بودند و چنان استقبالی از ایشان به عمل آوردند که در تاریخ تبریز بی سابقه بود.

دستگیری مجدد:

مشاهده چنین استقبال باشکوهی رژیم را به وحشت انداخت، لذا در موضع انفعالی قرار گرفت و نیمه شب همان روز ایشان را مجددا دستگیر و به یکی از خانه های امن ساواک در سلطنت آباد تهران، [پاسداران کنونی] منتقل کرد. از خود شهید درباره دستگیری آن شب چنین نقل شده است:

«ساواکی ها به خانه ام ریختند و مرا دستگیر کردند چند نفر پاهایم و چند نفر دست هایم راگرفتند و همان طور مرا به سر کوچه بردند، سوار ماشین کردند و به سلطنت آباد تهران انتقال دادند.[۶]

در اثر فعالیت ونامه آیت اللّه حاج سید محمد هادی میلانی، شهید قاضی طباطبائی بعد از چهل روز حصر در سلطنت آباد، به قید عدم خروج از حوزه قضایی تهران، مرخص شد و به منزل عموزاده اش در تهران رفت. ایشان پس از چهار ماه مجددا به تبریز مراجعت کرد و پس از ورود، طی سخنرانی ضمن بیان وضعیت خود در زندان ساواک ومطلع کردن مردم از جنایات رژیم نسبت به خود و دیگر علما، به انتقاد از وضعیت موجود پرداخت. ساواک طی گزارش در تاریخ ۱۳۴۳/۵/۲۹ خلاصه رئوس مطالب ایراد شده توسط شهید قاضی در مسجد شعبان را چنین گزارش می کند:

«مدتی را که در سلطنت آباد بودم، به مرض اعصاب و ناراحتی های دیگر مبتلا شدم. یک روز که با آقای دستغیب شیرازی در اتاق نشسته بودم، از حال رفتم. بلافاصله چند نفر پزشک آوردند و معالجه ام کردند. اثرات آن بیماری باقی مانده و احتیاج به عمل جراحی نیز دارم. بنابراین چند هفته به مسجد نخواهم آمد، مبادا فکر بکنید که ترس و وحشتی در من ایجاد شده است. اگر من ترس داشتم، در امری پیش قدم نمی شدم. در تهران عفت خیلی کم است. من خیلی به ندرت از منزل خارج می شدم.

دست هایی در کار بود که مرا در تهران نگه دارند، ولی من قبول نکردم».

دستگیری سوم:

ساواک که تاب تحمل سخنان این سید جلیل القدر را نداشت، برای بار سوم وی را در تاریخ ۱۳۴۳/۸/۴ دستگیر و به تهران منتقل کرد. این در حالی بود که ایشان در منزل خاله خود در محله «سیلاب» تبریز مهمان بود. در تهران به علت صدمات وارده در زندان ساواک بیمار و در بیمارستان «مهر» زیر نظر و مراقبت شدید ساواک به مدت ۶ ماه بستری شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت. حضرت امام خمینی (ره) در نطقی در تاریخ ۱۳۴۳/۸/۴ به دستگیری و حبس آقای قاضی اشاره نمودند:

«باید مصونیت برای آشپزهای آمریکایی، برای مکانیک های آمریکایی، برای اداری های آمریکایی، اداری وفنی، مامورین و کارمندان اداری، کارمندان فنی، برای خانواده های ایشان مصونیت باشد، لکن آقای قاضی در حبس باشند!»[۷]

تبعید به عراق:

ایشان پس از شش ماه از بیمارستان مرخص شد و در حالی که آثار کسالت جسمی و جراحت روحی در وجودش کاملا مشهود بود، در تاریخ ۱۳۴۳/۹/۱۱ به عراق تبعید شدند. در مدت تبعید، ایشان فرصت را مغتنم شمرد و از علمای حوزه نجف، خصوصا از محضر مق