فایل پاورپوینت کامل سه پرسش و پاسخ های حضرت زهرا علیها السّلام

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سه پرسش و پاسخ های حضرت زهرا علیها السّلام :

اولین سؤال: چرا این همه گریه؟

پس از وفات رسول خدا(ص) و پیش آمدن مشکلات و مصیبت ها بر اهل بیت(ع)، گریه های حضرت زهرا(ع) تداوم داشت و طبیعی بود که سران حکومت، احساس خطر می کردند.

افرادی را خدمت امیرالمؤمنین(ع) فرستادند تا گریه ها و عزاداری حضرت فاطمه(ع) را کنترل نماید و امام علی(ع) به آن حضرت اطلاع دادند که گروهی آمده اند و می گویند: فاطمه یا شب گریه کند و یا روز! حضرت فرمودند:: «یا أبَاالحَسَن! مَا أَقَّلَّ مَکثِی بَینَهُم، وَ مَا أَقْرَبَ مَغیبی مِنْ بَینِ أَظْهُرِهِمْ، فَوَ اللهِ لَا اَسْکتُ لَیلآ وَ لَانَهَارآ أو أَلْحَقُ بِأبِی رَسُولِ الله(ص)[۱]؛ ای اباالحسن! چقدر اندک است ماندن من در میان مردم و چقدر نزدیک است زمان پنهان شدن من از جمعشان! سوگند به خدا هرگز سکوت نمی کنم، نه در شب و نه در روز، (گریه های مداوم را تعطیل نمی نمایم) تا اینکه به پدرم رسول الله(ص) ملحق گردم.»

این پرسش برای همه مطرح می شود که چرا فاطمه(ع) این همه گریه می کردند، از جمله برای محمود بن لبید نیز این پرسش مطرح شد.

اشک زهرا ز غمی تلخ حکایت می کرد
با پدر ز امت بی مهر شکایت می کرد

نه ز درد خود و شوهر که پریشانی او
از غم غربت اسلام حکایت می کرد

شهر از گریه او شِکوه گذارد؛ زیرا
گریه فاطمه در شهر سرایت می کرد

آه از آن روز بلاخیز که در خان وحی
خصم را آنچه توان بود، جنایت می کرد[۲]

محمود می گوید: «سکوت کردم تا مقداری حضرت زهرا (ع) آرام شدند. «وَ قُلْتُ یا سَیدَهَ النِّسْوَانِ قَدْ وَ اللَّهِ قُطِعَتْ نیاطَ قَلْبِی؟ عرض کردم ای سید زنان به خداوند سوگند با این گریه ها رگ قلب من را قطع کردید. (چرا گریه می کنید؟)

فقَالَتْ: یا ابا عُمَرَ، یحِقُّ لِی الْبُکاءُ وَ لَقَدْ أُصِبْتُ بِخَیرِ الْآبَاءِ رَسُولِ اللَّهِ(ص) ثُمَّ أَنْشَأَتْ (ع) تقُول:

إِذَا ماتَ یوْماً مَیتٌ قَلَّ ذِکرُهُ
وَ ذِکرُ أَبِی [مُذْ] مَاتَ وَ اللَّهِ أَکثَر

فرمود ای ابا عمر! گریه برای من سزاوار است چون بهترین پدر را که رسول خدا (ص) باشد از دست داده ام. آن گاه این شعر را به زبان جاری فرمودند:

هر کسی می میرد یاد او کم می شود، ولی یاد پدرم تا زمانی که هستم بزرگ تر است (و بیش تر شده است).

همین پرسش را افراد دیگری نیز از حضرت زهرا(ع) نموده اند.

حضرت ام سلمه(ره) همسر گرامی پیامبر اسلام(ص) وقتی از حال حضرت و گریه های ایشان می پرسد، حضرت زهرا(ع) در جواب می فرمایند: «اَصْبَحْتُ بَیْنَ کَمَدٍ وَ کَرْبٍ، فُقِدَ النَّبِیُّ وَ ظُلِمَ الْوَصِیُّ، هتِکَ وَالله حجَابُهُ! مَنْ اصبَحَتْ اِمامَتُهُ مَغصْوَبَه عَلی غَیرِ ما شَرَعَ اللّهُ فِی التَّنزیلِ و سَنَّهَا النَّبِیُ فِی التأْوِیلِ وَلَکنَّهَا اَحقَادٌ بَدْرِیَهٌ وَ تِرَاتٌ اَحُدِیَّهٌ کَانَتْ عَلَیْهَا قُلُوبُ النِّفَاقِ مُکْتَمِنَهً لِاِمْکَانِ الْوُشَاهِ؛[۳] صبح کردم در حالی که حزن و اندوه قلبم را فرا گرفته، به سبب از دنیا رفتن پیامبر(ص) و ستمگری به وصی پیامبر(ص)، حجاب علی(ع) را هتک کردند [کنایه است از جسارت به حضرت زهرا(ع)]؛ همان که امامتش را غصب کردند، بر خلاف آنچه که خدا در قرآن نازل کرده و پیامبر (ص) در سنّت خود بیان فرموده بود. سبب این کار کینه هایی بود که از بدر از علی (ع) به دل داشتند و انتقام و طلب خون هایی که در اُحد ریخته بود. این منافقان دشمنی علی (ع) را در دل هایشان پنهان داشتند.»

در روزهای آخر عمر شریف حضرت زهرا(ع)، وقتی حضرت علی (گریه های شدید ایشان را مشاهده کردند، پرسیدند: چرا گریه می کنید؟ حضرت زهرا (ع) پاسخ دادند: «اَبکِی لِما تَلقِی بَعدِی؛ به خاطر آنچه که پس از من به تو خواهد رسید، می گریم.» حضرت علی(ع) فرمودند: «لاتَبْکی فوَللَّهِ ذلِک لَصَغیرٌ عِندی فِی ذاتِ اللَّهِ؛[۴] گریه نکنید. سوگند به خدا این گونه سختی ها در راه خدا برای من ناچیز است.»

نتیجه مجموعه پرسش و پاسخ سؤال اول این است که حضرت زهرا(ع) برای دو امر مهّم گریه می کردند:

الف) از دست دادن انسان والایی چون رسول خدا(ص)؛

ب) مظلومیت علی(ع) و غصب خلافت او و ظلم هایی که در حق ایشان روا داشتند.

دومین سؤال: دلیل امامت امام علی(ع)؟

دومین پرسشی را که محمود بن لبید مطرح کرد این بود: «هَلْ نَصَّ رَسولُ الله(ص) قبْلَ وَفاتِهِ عَلی عَلیِّ بالْاِمامَهِ؟؛ آیا رسول خدا (ص) قبل از وفاتش بر امامت علی(ع) تصریح فرمودند؟ حضرت زهرا(ع) فرمودند: «وَا عَجَبا أَ نَسیتُم یَومَ غَدیرِ خُمِّ[۵]؛ شگفتا! آیا روز عید غدیر خم را فراموش کردید؟»

در ادامه فرمودند: «اَمّا وَاللّه، لَوْ ترَکُوا الْحقَّ عَلی اهْلِهِ وَ اتَّبَعُوا عِتْرهَ نَبیّه، لَمّا اختَلَفَ فی اللّه اِثنانِ؛[۶] قسم به خداوند اگر حق را به اهلش واگذار می کردند و از عترت رسول خدا(ص) اطاعت می نمودند، دو نفر (درباره حکم خداوند) با یکدیگر اختلاف نمی کردند.»

حضرت زهرا(ع) هر جا که لازم بود با یادآوری حدیث غدیر، مغز های خفته و انسان های فریب خورده را هدایت و بیدار می فرمودند، و بارها نصّی را که بر امامت علی(ع) وارد شده است تذکر می دادند: «أنَسِیتُمْ قَوْلَ رَسُولِ اللّه(ص) یوْمَ غَدِیرِ خُمٍّ؟ مَنْ کنْتُ مَوْلاهُ فعَلِی موُلاهُ وَ قَوْلُهُ(ص)، أنْتَ مِنِّی بِمَنْزِ لَهِ هَارُونَ مِنْ مُوسی؛[۷] آیا فراموش کردید، سخنان رسول خدا(ص) را در روز غدیر خم که فرمودند: هر که من مولا و رهبر او می باشم، علی(ع) نیز مولای اوست و آیا فراموش کردید که به علی(ع) فرمودند: یا علی! موقعیت تو نسبت به من همانند هارون به موسای پیغمبر است.»

حضرت شهادت پدرشان و ظلمی که در حق حضرت علی(ع) ایجاد شده را یادآوری می کردند و از قول پیامبر(ص) می فرمودند: بهترین جانشین من، علی (ع) است؛ اگر با آن مخالفت کنید «لِیَکونَ الإختِلافُ فِیکُم إلَی یَومِ القیامَهِ؛[۸] قطعاً تا روز قیامت آتش اختلافات برپا خواهد بود.» و در جایی دیگر با حالتی گریان فرمودند: «امت، بعد از پیامبر (ص) مرتدّ شدند و امامت را غصب و آن حقی را که خداوند برای ما قرار داده است، از ما منع کردند.[۹] این ها بیانگر آن است که حضرت زهرا(ع) به صورت علنی و شفاف، از زیرپا گذاشتن حق حضرت علی(ع) سخن به میان می آوردند و حقیقت ولایت را برای مردم تبیین می فرمودند.

حضرت زهرا(ع) در پاسخ بی تفاوت های بهانه جو، که می گفتند: اگر علی(ع) زودتر شروع می کرد برای بیعت گرفتن و برای مردم صحبت می نمود منحرف نمی شدند، فرمودند: «فما جَعَلَ اللَّه لِاَحدٍ بَعْدَ غَدیرِ خُمٍّ مِنْ حُجَّهٍ وَلاعُذْرٍ؛[۱۰] پس از غدیر خم، خداوند برای هیچ کسی عذر و بهانه ای باقی نگذاشته است. و آنگاه که مهاجرین و انصار در عذرخواهی پافشاری کردند، فرمودند: «اِلَیکُم عَنِّی، فَلاعُذرَ بَعدَ تَغدیرِکُم، ولا أمرَ بَعدَ تقصیِرِکُم، هل ترَکَ اَبی یَومَ غَدیرِخ