فایل پاورپوینت کامل سیاست در کلام آیت الله بهجت(ره)

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل سیاست در کلام آیت الله بهجت(ره)!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل سیاست در کلام آیت الله بهجت(ره) بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل سیاست در کلام آیت الله بهجت(ره) از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل سیاست در کلام آیت الله بهجت(ره) شامل 66 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل سیاست در کلام آیت الله بهجت(ره) استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل سیاست در کلام آیت الله بهجت(ره) با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل سیاست در کلام آیت الله بهجت(ره) قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل سیاست در کلام آیت الله بهجت(ره) حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل سیاست در کلام آیت الله بهجت(ره) به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سیاست در کلام آیت الله بهجت(ره) :

اغلاط سیاسی سیاسیّون امروز…
چه بسا اغلاط سیاسیِ سیاسیّون مسلمان امروز، به مراتب بدتر از آنهاست.
استخدام و خادم کفّار شده اند به شرط این که رییس مسلمانان، و حاکم ممالک اسلامی باشند و آن چه کفّار می خواهند بکنند! نظیر رضا پهلوی در ایران و مصطفی کمال در ترکیه و سایر حکّام و رؤسای دولتهای اسلامی فعلی، میلیونها حجازی و مصری را از مذهب و فقه جعفری منحرف کردند.
عجب است که اینها را می فهمیم و باز مثل آن را انجام می دهیم.
اگر کفّار ما را قابل و لایق ببینند، این گونه بر ما مسلّط می شوند! زیرا می بینند هر چه بخواهند حاضریم انجام دهیم و تابع و مطیع محض آنها هستیم

خطر اختلاط مسلمانان با کفار
به ما گفتند با کفار اختلاط و اتّحاد و هوهویّت پیدا نکنید: «لاَ تَتَّخِذُواْ الْکَفِرِینَ أَوْلِیَآءَ» کفار را دوست خود نگیرید. (سوره ی نساء، آیه ی ۱۴۴) ولی ما با آن ها اختلاط پیدا کردیم و آن ها اول دین ما را گرفتند که دنیا به ما بدهند، و بعد دنیا را هم از ما گرفتند. بین ما مسلمان ها و کفار سدّ آهنین بود، چطور شد که این سدّ را شکستند!
آن ها برای تسلط بر بلاد اسلامی این گونه تبلیغ نمودندکه انبیا علیهم السّلام آمدند تا شما را از دنیا دور کنند، ولی ما برای شما وسایل راحتی (لوازم ماشینی، هواپیما و…) آورده ایم.
کفّار به ما گفتند:
کار کنید و مزد بگیرید و مقایسه کنید که آیا حالا راحتید یا در گذشته. بدین ترتیب با اشتغال و پول فراوان، ما را سرگرم و مشغول کردند، ولی مال وثروت برای چه و برای که؟
استعمارگران، در کشورهای اسلامی کاری کردند که پسران و دختران ما از فرمان خدا سرپیچی کنند و خارج از تحت اختیار پدران در کافه ها و سینماها باشند، و دولت ها و ادارات گرفتار اختلافات شدید و درگیری بر سر تقسیم اموال و… شوند.

اسلام را کنار می گذاریم و می گوییم: اسلام نمی تواند جامعه را اداره کند!
در ادارات با یکدیگر هم پیمان شده ایم که اسرار یکدیگر را در اَخّاذی و رشوه خواری فاش نکنیم.
ما این گونه زندگی را می خواهیم.
گویا از راه درست ممکن نیست برویم، که از راه نادرست می رویم!
با هم خوب نیستیم و به حقوق یکدیگر تعدّی می کنیم، بعد هم اعتراض می کنیم و می گوییم:
اسلام برای اداره ی جامعه ناقص است!
در حقیقت اسلام را کنار می گذاریم، بعد اعتراض می کنیم و می گوییم:
اسلام ناقص است و نمی تواند ما را اداره کند، نه این که اسلام را حفظ و از آن متابعت کنیم.

خدا کند بفهمیم که خرابیم
در میان احزاب مختلفه چگونه باید عمل کنیم که دین دار بمانیم و برای امور دنیوی به این گروه و آن گروه نگرویم؟
وای بر ما اگر معلوم شود که از اهل دین نیستیم!
زیرا هر معصیت و ظلمی که در دیگران بالفعل موجود است، در ما نیز بالقوّه وجود دارد.
خدا کند شرایط آن ها برای ما تحقّق پیدا نکند و به آزمایش آن ها مبتلا نشویم!
خدا به ما توفیق و تنبّه دهد که اگر در ابتلا و آزمایش قرار گرفتیم، بد را خوب، و خوب را بد نبینیم!
حضرت عیسی علیه السّلام از احمق یعنی کسی که نمی فهمد و نمی فهمد که نمی فهمد، فرار می کرد.
ما خرابیم، خدا کند بفهمیم که خرابیم، تا به فکر اصلاح و درمان برآییم.

حال مسلمانان در عصر غیبت و لزوم چاره اندیشی برای مقابله با کفّار
اگر دو گروه در برابر هم قرار گرفته و با یکدیگر در حال جنگ باشند، و یک فرد از این دو گروه راه پیدا می کرد و رییس گروه دیگر را می ربود، گروه بی رییس یکی از دو راه را دارند:
یا باید تسلیم شوند، و یا بدون رهبر با دشمن مخالف بجنگند.
حال ما مسلمانان با کفّار تقریبا همین طور است. مسلمانان زعیمی ندارند که در زیر لوا و پرچم او قرار گیرند؛ زیرا سنّی ها که اصلاً قایل به زعیم و امام نیستند، و شیعه هرچند اعتقاد به امام علیه السّلام ، دارد ولی در عمل و وضعیّات مانند سنّی ها هستند و با آنها فرقی ندارند!
بنابراین، آیا حال که همه ی مسلمانان چه شیعه و چه سنّی اعتقادا و یا عملاً زعیم ندارند، نباید در کنار هم بنشینند و چاره اندیشی کنند؟!
آیا نباید محافظت و مواظبت کنیم؟! آیا نباید بنشینیم و راه محافظه را پیدا کنیم که چگونه از دست دشمن در امان باشیم تا دین و دنیا و مذهب ما محفوظ بماند؟ از جمله راه های محافظت و مواظبت این است که اولاً: فریب کفّار را نخوریم، ثانیا: آن چه را که به ما هدیه(!) می دهند تا مجذوب آنها شویم و از این راه بر ما مسلمانان و منافع ما مسلّط شوند و بر ما ظلم و ستم کنند قبول نکنیم.
اقرب طوایف به حقّ و واقعیّت از میان ادیان آسمانی، مسلمانان هستند و احقّ از همه ی فرقه های مختلف مسلمانان، طایفه ی شیعه است که مخذول و ذلیل و اِماء و عبید کفّار می باشند!

سودمند نبودن اصلاح حکومت در صورت عدم اصلاح افراد جامعه
اصلاح حکومت، بدون اصلاح افراد جامعه سودمند نیست و هم چنین بر عکس؛ زیرا اگر افراد اصلاح شوند، و حکومت بد و غیرصالح باشد، آنها فقط در باطن خوبند هر چند اظهار نمی کنند؛ و اگر حکومت هم مُصلِح باشد، افراد صالح واقعی که در ظاهر و باطن صالحند، آزاد و راحت خواهند بود؛ اما اگر افراد جامعه در باطن اصلاح نشده باشند و فقط ظاهرسازی کرده و صالح نما باشند و تنها حکومت صالح واقعی باشد، تا وقتی که حکومت ناظر اعمال آنان باشد، اظهار صلاح می کنند، ولی همین که دولت از طرفی گرفتار درگیری شد و یا توجّه او به جای دیگر مشغول شد، همین افراد صالح نما از گرفتاری دولت سوء استفاده کرده و افساد و خراب کاری می کنند و به نظام و حکومت صالح ضربه می زنند و یا کم کاری و کارشکنی می نمایند و …

منشور سازمان ملل، و قوانین ضدّ قرآن و اسلام
توحّش عجیب و غریبی که هیچ کافری تصدیق نمی کند، طرفداری کفّار از حقوق بشر است، سازمان مللی که حاضر نیست ریختن مواد شیمیایی به شهرهای بی پناه و مردم غیر نظامی را محکوم کند. بیست سال قبل( البته حضرت استاد رحمه الله این فرمایش را حدود بیست و پنج سال پیش فرموده اند. ) که اوایل سر و صدا برای تشکیل سازمان ملل بود، یکی از علمای تهران ترجمه ی رساله ای را که دانشمندان در آن برای حقوق بشر قوانینی جعل کرده و فتوی داده بودند، آورد و به ما نشان داد.
آن آقا موارد خلاف قرآن و اسلام آن را نشان گذاشته بود، دیدم قوانین عجیب و غریبی که هنوز هم اجرا نشده است، از جمله این که: هر مردی از هر دینی با هر سیاستی و از هر جنسی و از هر… می تواند، با هر فردی از هر دینی و با هر سیاستی و از هر جنسی و از هر… ازدواج کند یعنی اتّحاد دین و شکل و جنس و… یعنی این که هیچ چیز شرط هیچ چیز نیست.
آنها آن جا نشسته اند و برای ما رساله می نویسند، دو حیوانی(آمریکا و شوروی سابق ) که از همه بزرگتر و گُنده تر هستند. با این که حیوانات هم در ازدواج اتّحاد نوع را رعایت می کنند! متمدن ترین ملّتها آمریکا و اروپا هستند که یا عین الظَّلَمهاند و یا اَعْوانُ الظَّلَمه.

به خیر تو امید نیست، شرّ مرسان
عجیب این که کفّار در مقام هدایت و ارشاد ما، پیشنهاد صلح و سازش به ما می دهند، مانند عالم اخلاقی که با فرد جاهل و ضعیف الاخلاقی روبرو است و می خواهد او را راهنمایی و نصیحت مشفقانه و دوستانه کند، امّا در باطن مطلب شاید دست خودشان در کار باشد، این همه اسلحه از کجا تهیّه و خریداری می شود؟
چه این جا و چه آن جا.
سیزده سال قبل از جنگ از رؤسای لشکر دولت عراق نقل شده که دولت عراق از حالا مشغول به خریدن اسلحه است، در ظاهر برای جنگ با اسراییل و در واقع با ایران!
آیا بدون دستور از بالاترها میتوانند جنگ و درگیری را شروع کنند؟!
همانها امروز آمده اند و ما را نصیحت می کنند و می گویند:
اینطور کنید، آن طور نکنید، و شاید برای ما کتاب اخلاق هم بنویسند؛ و حال این که اگر خودشان مداخله نکنند، مسأله ی جنگ بین طرفین حل می شود. اگر حیوانات وحشی اسلام و ایمان بیاورند بعید نیست، ولی اینها از وحوش هم پست ترند.
قرآن می فرماید:
«لَوْ أَنزَلْنَا هَذَا الْقُرْءَانَ عَلَی جَبَلٍ لَّرَأَیْتَهُو خَشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْیَهِ اللَّهِ»
اگر این قرآن را بر کوهی نازل می کردیم، قطعا میدیدی که از خشیت و بیم خدا، فروتن گردیده و فرو می پاشد.(سوره ی حشر، آیه ی ۲۱)
زندیقی از زنادقه بالای منبر نشسته و ما را نصیحت می کند که دست از جنگ بردارید و صلح و سازش کنید. حضرت یحیی علیه السّلام با ابلیس برخورد کرد، ابلیس گفت: تو را پنج نصیحت می کنم.
فرمود بگو.
اوّل، دوّم، سوّم یکی از دیگری بهتر و خوبتر، ولی تا می خواست آخری را بگوید. حضرت یحیی علیه السّلام فرمود: دیگر بس است. در آخر می خواهی کار خودت را بکنی.
چرا در وقت فرستادن جاسوس ها به ممالک اسلامی دلسوزی نکردند، با این که همان جاسوس ها نوشته اند که گاهی با خود می گفتیم: ما در این مأموریت می خواهیم بر سر این بیچاره ها چه بلایی بیاوریم!
یکی نوشته است: هنگام سفر برای مأموریّت جاسوسی، فرزندم به من گفت: بابا، زود بیا. در من اثر کرد، برگشتم. گفت: برای چه می روید؟ گفتم: برای ایجاد فساد!
بله، مأموریت آنها این بوده که اگر توانستید مرض و بیماری ایجاد کنید، آبهایشان را کدر و مسموم کنید، مزارعشان را بسوزانید. اینها را قبل از سیصد سال بنا داشتند انجام دهند.
تو که پیشنهاد صلح می کنی! شرّ مرسان، به خیر تو امید نیست.
چه کارهای خیری را که ترک کردیم و چه کارهای شرّی را که به جا آوردیم و حالا به صورت غل و زنجیر بلاها پاپیچ خودمان شده است و نمی توانیم خود را از آن نجات دهیم.
چه می شد اگر دولت ایران و اسلامبول (عثمانی) را علیه کفر (انگلیس) تقویت می کردیم.
شیعیان و علمای شیعه ی عراق به جنگ بر له عثمانی و علیه کفر (انگلیس) رفتند. با این که عراق مغلوب شد و انگلیس با رشوه بر عراق و نجف مسلّط شد، باز علمای شیعه از مقابله با کفر (انگلیس) دست برنداشتند و مرحوم میرزا محمّدتقی شیرازی فرمود: «بر مسلمان حرام است که زیر بار دولت کفر برود.» اول می خواستند مستقیم و بدون واسطه حکومت کنند، ولی با فتوای مرحوم میرزای شیرازی ناچار شدند با مُحَلِّل و واسطه این کار را انجام دهند، نخست فیصل را گذاشتند، او را کشتند، بعد غازی را روی کار آوردند و…انگلیس