فایل پاورپوینت کامل سیره ائمه(ع) را با چه نگاهی مطالعه کنیم؟

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سیره ائمه(ع) را با چه نگاهی مطالعه کنیم؟ :

هشتم ربیع الثانی مصادف است با سالروز ولادت امام حسن عسکری علیه السلام در سال ه.ق. ایشان به عبارتی آخرین حلقه از انسان ساله هستند: «زندگی ائمه از امیرالمؤمنین تا امام عسگری علیهم السّلام را باید زندگی یک انسان به حساب آوریم، یک انسان ساله؛ تمام کارهای ائمه در طول این سال کار یک انسان با یک هدف، با یک نیت و با تاکتیک های مختلف است. ائمه علیهم السلام وقتی احساس کردند که اسلام رو به غربت افتاد و جامعه ی اسلامی تشکیل نشد، چند هدف را اهداف اصلی خود قرار دادند. یکی «تبیین اسلام به شکل درست.»… کار مهم دیگر تبیین مسأله ی «امامت» بود. امامت یعنی زمامداری جامعه ی اسلامی. اگر ائمه علیهم السلام غیر از این دو کاری که گفتم هیچ کار دیگری نداشتند، کافی بود که ما بگوییم زندگی ائمه از اول تا به آخر یک زندگی سیاسی است.»[۱] در گفت وگو با آیت الله نجم الدین طبسی به بررسی سیره ی این پیشوایان هدایت پرداختیم.

همان طور که استحضار دارید مطالعه ی زندگی اهل بیت علیهم السلام از این جهت اهمیت دارد که روش و منش آن بزرگواران برای ما به عنوان یک الگو مد نظر است. حال گاهی به صورت جداگانه به حیات هر یک از ائمه علیهم السلام توجه می کنیم، گاهی هم به صورت کلی حیات تمام این بزرگواران را بررسی می کنیم. به نظر شما در آن نگاه کلی آیا ما می توانیم بگوییم که یک روح واحد بر سیره ی ائمه علیهم السلام حاکم است؟

در ارتباط با امامان معصوم علیهم السلام ما روایات متعددی با الفاظ مختلف داریم که همگی به یک معنا اشاره دارند؛ این که ائمه ی طاهرین سوای این که اهل بیت رسول الله هستند «روحِ رسول الله» صلی الله وعلیه وآله وسلم هم هستند. به تبع، ایشان در هر مرحله ای از تاریخ باشند، مُبیّن خط مشی رسول الله و بیانگر این هستند که رسول الله هم اگر در همین مقطع بود، همین بیان و همین موضع و همین دستور را می داد. این معنا را من از روایات متعدد به دست آوردم. پیامبر گرامی اسلام نسبت به امیرالمؤمنین علیه السلام می فرمایند که «ما کان عندی فهو عند علی بن ابی طالب» و باز می فرمایند «فما کان عند علی ابن ابی طالب، عند حسن» و همین طور یک به یک ادامه می دهند. البته به لحاظ مقام تفاوت دارند. نبی مکرم، نبی خاتم است و ائمه ی طاهرین مقام نبوت را قطعاً ندارند. ولی نکته ای که عرض کردم باید مد نظر باشد. روایت دیگری داریم که پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم می فرمایند: «تا زمانی که علی در بین شماست، من نمردم» و تعبیرات دیگری نیز پیامبر اکرم در همین زمینه دارند. یعنی حکمت و علمی که خدا به ایشان داده، به علی بن ابی طالب هم داده است. این همان «انا مدینه العلم و علی بابها» است.

به مثال دیگری اشاره کنم. ماجرایی در کوفه اتفاق افتاد و گروهی خواستند از امیرالمؤمنین علیه السلام سؤالی کنند. ایشان در کوفه نبودند، آن ها از امام حسن علیه السلام پرسیدند. سؤال فقهی بود و در باب حدود. امام حسن علیه السلام خیلی تواضع کردند و گفتند که اگر درست جواب دادم از امیرالمؤمنین است و اگر درست جواب ندادم از خودم است. حضرت جواب دادند و بعد که پرسش کنندگان به امام علی علیه السلام رسیدند موضوع را مطرح کردند. امیرالمؤمنین سؤال کردند که فرزندم چه گفت؟ گفتند این جور پاسخ دادند. حضرت فرمود «لوکنت انا المسئول لما کان عندی اکثر مما کان عند ولدی الحسن»؛ اگر از من هم سؤال می شد همین را می گفتم.

یا این که امام باقر روحی فداه وقتی که روی منبر صحبت می کردند و درس می دادند، می فرمودند که قال رسول الله. از نظر تاریخی ایشان از تابعین بودند؛ در سال هجری -که حدوداً نیم قرن از رحلت رسول الله گذشته- در کربلا تشریف داشتند و سنشان سال بود. از طرفی دوران امامت امام باقر علیه السلام تا سال هجری بوده است، یعنی حدود سال پس از رحلت پیامبر. با این وجود سر منبر و برای درس می گفتند قال رسول الله. قال رسول الله یعنی حرف ها حرف های خودشان نیست، حرف های پیامبر اکرم است.

این ها یک سلسله ی مرتبط به هم است؛ یعنی موضع گیری هایشان در طول حیات شریفشان، حرکاتشان، سکناتشان، صحبت هایشان و حرف هایشان بیانگر و حکایت کننده ی حرکات و مواضع و سکنات پیامبر اکرم بود؛ چرا؟ چون همه ی این بزرگواران پیامبر را اسوه قرار دادند و اگر پیامبر اکرم هم در همان مقطع بود، تکلیفشان همین بود که ائمه انجام دادند. بنابراین حرکت و موضع گیری ائمه ی معصومین، در واقع همان موضع گیری و حرکت رسول الله بوده است.

با این توصیف می توانیم بگوییم که جهت و هدف تمام ائمه ی طاهرین علیهم السلام یکی بوده است؛ اگرچه گاهی حرکت تند می شده و گاهی کند می شده ولی جهت و هدف، واحد بوده است.

می خواهیم بگوییم ائمه ی طاهرین تماماً در برابر پیامبر اکرم به منزله ی سایه و ظل هستند. وقتی سایه ی یک شخص باشند، تصمیمی هم که می گیرند تصمیم رسول الله است. مثلاً قیام آقا امام حسین علیه السلام در واقع بیانگر مواضع خود پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم در آن مقطع است. جنگ های امیرالمؤمنین روحی فداه، جنگ جمل با ناکثین، با کسانی که مدعی بودند اصحاب پیامبر اکرم هستند، بیانگر موضع رسول الله است، از کجا می گویید؟ از آن جایی که رسول گرامی خطاب به امیرالمؤمنین علیه السلام می فرمایند: «انا اقاتل علی التنزیل و انت تقاتل علی التأویل». موضع امیرالمؤمنین با قاسطین و مارقین هم بیانگر موضع رسول الله است. الان موضع حضرت امام بقیه الله روحی فداه مُبیّن موضع رسول الله است. امروز اقتضا کرده است که سال ها امام غایب شوند، اما پیامبر اکرم هم غایب شدند، منتها اقتضای آن زمان یک غیبت چند روزه بود. وقتی که حضرت از مکه به اجبار هجرت کردند ناپدید بودند. کسی خبر از ایشان نداشت.

به نظر حقیر تاریخ زندگانی هر کدام از ائمه ی طاهرین مکمل دیگر این بزرگواران است؛ یعنی اگر امام حسین علیه السلام در دوران امام باقر علیه السلام بودند، همان موضع گیری و برنامه ی ایشان را ان