فایل پاورپوینت کامل سیره پیامبر(ص) در برخورد با غیر خودی ها

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل سیره پیامبر(ص) در برخورد با غیر خودی ها؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل سیره پیامبر(ص) در برخورد با غیر خودی ها انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 55 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل سیره پیامبر(ص) در برخورد با غیر خودی ها:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل سیره پیامبر(ص) در برخورد با غیر خودی ها آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل سیره پیامبر(ص) در برخورد با غیر خودی ها با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل سیره پیامبر(ص) در برخورد با غیر خودی ها از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل سیره پیامبر(ص) در برخورد با غیر خودی ها، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سیره پیامبر(ص) در برخورد با غیر خودی ها :

پیامبر (ص) به عنوان انسان متاله و ربانی، از سوی خداوند به عنوان اسوه حسنه و سرمشق و نمونه کامل و نیکو برای پیروی معرفی شده است تا کسانی که خواهان رسیدن به مظهریت در الوهیت و ربوبیت هستند، سرمشقی عملی و عینی داشته باشند که از جنس بشر است، ولی توانسته متاله و ربانی شود و این به ظاهر محال را ممکن بلکه عملاً تحقق بخشد. بازخوانی سیره آن حضرت (ص) چنان که قرآن گزارش کرده بی گمان مهمترین منبع و اصیل ترین آن برای بهره مندی و پیروی است؛ زیرا هیچ شک و تردیدی در صحت سیره منقول از سوی خداوند در قرآن نیست و نیازی نیست تا در صحت و سقم آن از علومی چون رجال و سندشناسی بهره گرفت، بلکه حتی نیاز به علم درایه الحدیث به یک معنا نیست، زیرا گزارش های قرآنی درباره سیره محمد (ص) چنان روشن است که با تدبر و دقت اجمالی می توان حقیقت این سیره را دریافت و براساس آن عمل کرد. بی گمان سیره آن حضرت (ص) که خداوند به خلق عظیم تعبیر کرده، همان قرآن مجسم است؛ چنان که قرآن به یک معنا همان حقیقت مکتوب و کلامی آن حضرت(ص) می باشد. نویسنده در مطلب حاضر بر آن شد تا به بخشی از سیره آن حضرت (ص) درخصوص برخورد با بیگانگان و غیرخودی ها در میان امت اسلام براساس گزارش های قرآنی اشاره کند؛ زیرا نیاز جامعه اسلامی در وضعیت کنونی بیداری، بهره گیری از این سیره برای تبیین مرزهای خودی و غیرخودی و چگونگی برخورد با آن است.

از اتمام حجت تا حذف فیزیکی

بیگانه، واژه ای دارای گستره مفهومی و مصداقی وسیعی است. بیگانه در عرصه سیاسی به عناصر خارج از ملیت گفته می شود که دارای تابعیت ملی نیست. بیگانه در مفهوم قرآنی، به معنای هرکسی است که از دایره امت بیرون است و به عنوان شهروند به شمار نمی رود. مفهوم شهروندی در تفسیر اسلامی و قرآنی، شامل عناصر عقیدتی می شود که بیرون از دایره اسلام می باشند ولی به عللی در دایره حکومتی اسلام قرار گرفته و مجوز زندگی به عنوان شهروندی را دارا هستند. این افراد شامل اهل کتاب از یهود، نصاری و مجوسی می شوند که به عنوان شهروندان امت اسلامی از تابعیت برخوردارند و در برابر پرداخت مالیات و جزیه از امنیت کامل و حقوق شهروندی برخوردار می شوند. (توبه، آیه۲۹)

البته در یک تعریف از شهروندی در فقه سیاسی اسلام می توان دایره را وسیع تر از این گروه های عقیدتی قرار داد و کسانی دیگر چون منافقان و حتی مشرکان و کافران اهل پیمان و قراردادهائی چون عدم تعرض را نیز جزو شهروندان امت اسلام قرار داد؛ ولی به دلایلی این حکم پس از دوره ای نقض شد و مشرکانی که دارای پیمان با دولت اسلامی بودند، از دایره شهروندی بیرون رانده شدند و تنها منافقان که اسلام ظاهری دارند، همراه با اهل کتاب به عنوان شهروندان امت اسلام پذیرفته شدند.

معنای دیگری که برای بیگانه مطرح می شود، به معنای غیر خودی است. خودی به اهل ایمانی گفته می شود که از هر جهت بر اساس اعتقاد اسلام عمل می کنند و در سیره و سنت بر حکم خداوند و پیامبر(ص) و امامان معصوم (ع) می باشند؛ زیرا هرکسی به هر عنوانی به برخی از آموزه های قرآنی ایمان داشته و به برخی دیگر کافر باشد، از دایره خودی بیرون است؛ بلکه حتی در برخی از تعابیر، خودی به مومنان و غیرخودی به مسلمان گفته می شود که می تواند شامل سست ایمان ها و کسانی باشد که هنوز ایمان در جان و دلشان مستقر نشده، (حجرات، آیه۱۴) چنانکه می تواند شامل منافقان اهل دورویی نیز باشد. براین اساس، می توان بیگانه را به معنای غیرخودی از مسلمانان و منافقان دانست که از حقوق شهروندی همانند هر مومنی بهره مندند، ولی در اسلام خویش به تمامیت نرسیده و در همه امور، مطیع خدا و پیامبر(ص) نیستند. (بقره، آیه ۱۵۰)

بر اساس آموزه های قرآنی، مومنان در مسیر متاله و ربانی شدن گام های بلندی برداشته اند. اینان رنگ خدایی گرفته اند و ایمان در دل های شان جا گرفته است. (بقره، آیه ۱۳۸) آنچه مراد و مقصود ما از غیر خودی هاست، کسانی هستند که از حقوق شهروندی برخوردارند، ولی در مسیر اهداف و فلسفه اسلام و دولت اسلامی گام برنمی دارند، بلکه حتی مانع و سد راه آن می شوند.

برخورد پیامبر(ص) با این گروه از شهروندان، برخوردهای متفاوتی است که با توجه به موقعیت دولت و شرایط سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و فعالیت های این گروه تنظیم می شود. این برخوردها از اتمام حجت تا حذف فیزیکی افراد غیرخودی ادامه می یابد و شهروندی موجب نمی شود تا با آنان به حکم کافر حربی برخورد نشود؛ زیرا کنش ها و واکنش های این شهروندان غیرخودی تعیین کننده چگونگی برخورد با آنان است.

نگاهی گذرا به کنش ها و واکنش های پیامبر(ص)

برای درک سیره محمدی (ص) درباره چگونگی برخورد با افراد اصطلاحا غیرخودی باید به آیات قرآنی مراجعه کرد که مهم ترین و اصیل ترین منبع در شناخت سیره آن حضرت (ص) است. دراینجا به برخی از کنش ها و واکنش های آن حضرت(ص) اشاره می شود.

۱- اتمام حجت: پیامبر (ص) از سوی خداوند مامور است تا همگان را به اسلام دعوت کرده و حجت الهی را بر ایشان تمام کند. (آل عمران، آیه ۲۰؛ مائده، آیات ۱۹ و ۹۲؛ توبه، آیه ۱۲۸) بنابراین، حضرت فراتر از توجهی که به کافران دارد، به کسانی توجه و اهتمام می ورزد که به عنوان شهروندان امت اسلام تلقی می شوند. پس با تمام رافت و رحمت اسلامی با آنان مواجه می شود چنانکه به حکم رحمه للعالمین بودن (انبیاء، آیه ۱۰۷) نسبت به همگان مهر و رحمت می ورزد. این مهر و رافت به حدی بود که پیامبر(ص) سختی بسیاری را تحمل می کرد و خود را به رنج می افکند. (شعراء، آیه ۳؛ کهف، آیه ۶) به گونه ای که حتی منافقان، پیامبر(ص) را به سبب مماشات و مدارا با خودشان، به عنوان اذن (توبه، آیه ۱۶) به تمسخر می گرفتند و می گفتند که او انسان حرف شنو و ساده لوح است به گونه ای که هر حرف و توجیهات ما را می پذیرد.

این در حالی بود که آن حضرت(ص) به حکم رحمت برای جهانیان بودن و اتمام حجت برهمگان، با آنکه از باطن سخنان و قلوب ایشان آگاه بود، با آنان مدارا و مماشات می کرد تا به خود آیند و مسیر متاله و ربانی شدن را با اطاعت از خدا و پیامبرش، در پیش گیرند؛ چون آن حضرت دارای قلبی بسیار رئوف و مهربان بود و بر اسلام آوری و نجات و رهایی آنان از آتش دوزخ حریص بود. (توبه، آیه ۱۲۸)

آن حضرت (ص) برای این که حتی مشرکان و دشمنان دین اسلام از حقیقت آگاه شوند و ایمان بر آنان عرضه شده و اتمام حجت شود، با اعطای پناهندگی و فراهم آوری همه امکانات برای سفر و حضور در مرکز اسلام و آشنایی با حقیقت دین اسلام، تلاش می کرد تا این کار انجام گیرد و اسلام بر همگان چنان که هست عرضه شود. (توبه، آیه ۶)

۲- مدارا و مماشات: آن حضرت (ص) چنان که گفته شد با همگان با چنان مهربانی و رحمتی برخورد می کرد که برخی ها از رفتار کریمانه و بزرگوارانه آن حضرت(ص) سوء استفاده می کردند و او را با عناوین زشت به تمسخر و استهزا می گرفتند. آن حضرت(ص) وقتی دستوری می داد بر آن بود تا با هرکسی با توجه به شعور و فهم و استطاعت او برخورد کند، اما منافقان همواره سوءاستفاده می کردند و از مدارا و مماشات آن حضرت(ص) برای پیشبرد کارهای خود بهره برداری بد می نمودند، با این همه سعه صدر پیامبر اجازه نمی داد با آنکه نسبت به این شیوه منافقان کاملاعلم و آگاهی دارد، برخوردهای تندی با آنان داشته باشد؛ زیرا هدف آن حضرت(ص) ضمن ایجاد فرصتی برای استقرار اسلام و دولت اسلامی، امکان توبه و بازگشت منافقان به سوی حقیقت بود. (نساء آیه۱۸، مجمع البیان، ج۳ و ۴، ص۱۲۴)

۳. مصلحت اندیشی: از نوع مدارا و مماشات آن حضرت(ص) با منافقان می توان دریافت که برخی از رفتارهای آن حضرت(ص) مبتنی بر مصلحت اندیشی و رعایت مصالح عالی اسلام و دولت اسلامی بوده است. (نور، آیه ۲۶) گاه آن حضرت(ص) حتی به نام افراد و گروه های اجتماعی غیرخودی اشاره نمی کرد و با بیان عناوین کلی چون آنان (اعرض عنهم) می کوشید تا حساسیتی را ایجاد نکند و ضمن پرهیز از مطرح شدن نام و نشانشان معروفیت از طریق این حساسیت و نام بردن، امکان ایجاد اختلال در استقراریافتن دولت اسلامی به آنان ندهد؛ زیرا با آنکه پیامبر(ص) با نام و نشان، منافقان و توطئه گر و مرتبط با دشمنان را می شناخت، ولی برای اینکه دولت اسلامی مستقر شود و قدرت یابد، با آنان مدارا و مماشات می کرد و با این همه هشدارهای لازم را در شکل کلی بیان می نمود تا منافقان بدانند که ایشان از همه حرکات و تحرکات آنان آگاه است و رصد و پیگیری می کند. (نساء، آیه ۱۸؛ مجمع البیان، ج۳و۴، ص۱۲۴)

۴. موعظه و پن