فایل پاورپوینت کامل شرح مناجات شعبانیه (فقره یازدهم)

با فایل فایل پاورپوینت کامل شرح مناجات شعبانیه (فقره یازدهم) یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل شرح مناجات شعبانیه (فقره یازدهم) شامل 38 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل شرح مناجات شعبانیه (فقره یازدهم) را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل شرح مناجات شعبانیه (فقره یازدهم) با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل شرح مناجات شعبانیه (فقره یازدهم) بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل شرح مناجات شعبانیه (فقره یازدهم) با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شرح مناجات شعبانیه (فقره یازدهم) وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل شرح مناجات شعبانیه (فقره یازدهم) با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل شرح مناجات شعبانیه (فقره یازدهم) مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شرح مناجات شعبانیه (فقره یازدهم) :

حسن ظن به خدای تعالی

حسن ظنّ به جود و رحمت باریتعالی چنانکه می بینید مورد استناد نجات و رهایی از خواری تهیدستی و حرمان واقع شده است و دعا کننده عارف، حرمان و نومیدی را با وجود حسن ظنّ به خدای تعالی، در تعبیری به ظاهر استفهام انکاری، تا عدم آباد امتناع رانده است.

امام المحدثین شیخ کلینی قدّس سرّه بابی در اصول کافی شریف به عنوان «حسن الظّن باللّه عزّ و جلّ» افتتاح و روایاتی از عترت رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله در آن آورده اند که بعضی از آنها را ذکر می کنم، سپس در تبیین آن وارد می شویم. جناب کلینی از امام باقر علیه السّلام نقل می کند که رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله فرموده اند که خداوند متعال می فرماید:

لا یتّکل العاملون علی أعمالهم التی یعملونها لثوابی، فانّهم لو اجتهدوا و أتعبوا أنفسهم – اعمارهم – فی عبادتی کانوا مقصّرین غیر بالغین فی عبادتهم کنه عبادتی فیما یطلبون عندی من کرامتی و النعیم فی جنّاتی و رفیع الدرجات العلی فی جواری و لکن برحمتی فلیثقوا و فضلی فلیرجوا و إلی حسن الظّن بی فلیطمئنوا فانّ رحمتی عند ذلک تدرکهم، و منّی یبلّغهم رضوانی، و مغفرتی تلبسهم عفوی، فانّی انا اللّه الرحمن الرحیم و بذلک تسمیت.

عابدان و پارسایان بر اعمالشان که به انگیزه پاداش انجام می دهند، تکیه نکنند، زیرا اگر همه کوششها و رنجها و عمرهایشان را در پای عبادتم بریزند، در عبادتشان مقصّرند، و به کنه عبادتم در آنچه که از کرامتم و نعمتهای بهشتم و درجات رفیعه و عالیه در جوارم

می طلبند، نمی رسند، ولی به رحمتم اعتماد کنند، و به فضل و احسانم امیدوار شوند و به حسن ظنّ به من بیارامند، در این هنگام است که رحمتم آنان را در می یابد، و بخشایشم رضای مرا به آنان می رساند، و مغفرتم، جامه عفوم را در اندامشان می پوشاند، زیرا فقط من ارحم الرّاحمین و به این وصف نامگذاری شده ام.

و از امام رضا علیه السّلام روایت می کند که فرمودند:

أحسن الظّنّ باللّه فإنّ اللّه عزّ و جل یقول: انا عند ظنّ عبدی المؤمن بی، ان خیرا فخیرا و ان شرّا فشرّا.

گمان نیک به خداوند متعال داشته باش زیرا خدای عز و جل می فرماید: من در کنار گمانی که بنده مؤمنم به من دارد می باشم، اگر گمان وی به من، نیک خیر است، نیکی و خیر می بیند، و اگر گمان وی به من، شرّ و بدی است، شرّ و بدی خواهد دید.

و از سفیان بن عیینه نقل می کند که گفت، شنیدم امام صادق علیه السّلام می فرمودند: حسن ظن به خدای متعال این است که امیدوار نباشی مگر به خدای تعالی، و همی نداشته باشی مگر از گناه خود.

تبیین حسن ظن باللّه

و امّا تبیین «حسن ظن باللّه» و چگونگی نجات از مذلّت تهیدستی و حرمان در بازار حقیقت به وسیله این سکه صاحب عیار: «حسن ظن وثقه باللّه تعالی» با درک این مقدّمه است.

هر آفریننده ای را که در جهان طبیعت می نگرید، در معرض دعوای ربوبیت از برای خویش است، زیرا هیچ مخلوقی در سرای طبیعت نیست مگر آنکه در وی نفعی یا ضرری به ودیعت نهاده شده است و به نحوی مظهر اسم شریف «نافع» یا «ضار» است و به همین مقداری که در آن، از این صفت به ودیعت نهاده شده، و چند صباحی عاریت در این نعمت الهی گردیده، کرنش و تذلّل اکثر خلق را به خود جلب می نماید، و حتّی انسان که اشرف مخلوقات است می بینید چگونه محتاج به آشامیدن دارویی می شود که طبعا از آن نفرت دارد، و اکثرا آن را در سودمندی و شفا با دیده استقلال می نگرند. و هر آفریده ای در این نشأه جسمانی با این نعمت ربوبی، برخی از نیازمندیهای نیازمندان را برآورده و نیایشهای فطری آنها را اجابت می نماید و بر این اساس است که بسیاری از موجودات امکانی (مانند فرشتگان و ستارگان و افلاک و احجار و اشجار و برخی از حیوانهای بی زبان و جنّ و انس) مورد پرستش واقع شده اند، و هر یک معبود طائفه ای از نوع آدمی گردیده اند، و مآلا از صراط مستقیم سعادت حقیقی که لقاء اللّه تعالی» است گم گشته اند و با رای ابد از لقاء اللّه محروم گردیده و در جهنّم بعد گرفتار شده اند.

چون پروردگار متعال این نعمت ربوبی «نفع و ضرر» را در مخلوقات به امانت سپرده، می دانست نیازمندی را که در نفوس مردم سرشته اند، آنها را به بهره گیری از این ودایع سوق می دهد، هشدار داده اند:

فمن کان یرجوا لقاء ربّه فلیعمل عملا صالحا و لا یشرک بعباده ربّه احدا هر کس که طالب سعادت حقیقی و امیدوار به لقای پروردگارش هست، باید عمل صالح انجام دهد، عملی که در آن شایبه ای از فساد نباشد، و در عبادت پروردگارش، احدی را شریک نگرداند.

لفظ «أحد» که به دنبال نفی واقع می شود، مفید استغراق است، یعنی همه چیز (از ذوی العقول و غیر آنها) را در برگرفته و مشمول حکم نفی می نماید و در آیه فوق این معنا به خوبی روشن است یعنی هیچ یک از اشیا (اعم از عاقل و غیر عاقل) را شریک عبادت پروردگار ننماید، و همین معنا مضمون آیه«و ما أمروا الا لیعبدو اللّه مخلصین له الدین» یعنی دین مستخلص گردیده از ایادی ربوبیت اکوان و آفریدگان، مطلوب خداوند متعال است و حاجتمند در جلب منافع و دفع مضارّ باید فقط به سوی حضرتش التجا آورد و او تبارک و تعالی قاهر و غالب مطلق است و در قضا حاجات محتاجین، مغلوب سبب مخصوصی نیست و«ان اللّه بالغ امره قد جعل اللّه لکلّ شی ء قدرا.» همین است معنای اخلاص عمل و دین خالص که انحراف از آن، ضلال و سقوط در هاویه شرک است و همانطور که گفتیم واقع شدن اشیا و اکوان در معرض ربوبیت فرقی در بین آنها نیست زیرا می شود که «اصناف و مختلف» اموال در معرض ربوبیت قرار گیرند چنانکه از صحیح بخاری از رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله روایت شده که فرمودند:

تعس عبد الدینار، تعس عبد الدرهم، تعس عبد القطیفه، تعس عبد الخیصه، تعس و انتکس و اذا شیک فلا انتغش

هلاک باد بنده دینار، هلاک باد بنده درهم، هلاک باد بنده حوله، هلاک باد بنده جامه، هلاک و سرنگون باد و چون خار به پایش رود هرگز خارجش نسازد.

و از آن سرور است که