فایل پاورپوینت کامل شهید احمدی روشن، مصفای روشنایی

با فایل فایل پاورپوینت کامل شهید احمدی روشن، مصفای روشنایی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل شهید احمدی روشن، مصفای روشنایی شامل 28 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل شهید احمدی روشن، مصفای روشنایی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل شهید احمدی روشن، مصفای روشنایی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل شهید احمدی روشن، مصفای روشنایی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل شهید احمدی روشن، مصفای روشنایی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شهید احمدی روشن، مصفای روشنایی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل شهید احمدی روشن، مصفای روشنایی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل شهید احمدی روشن، مصفای روشنایی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شهید احمدی روشن، مصفای روشنایی :

از زبان پدر شهید

مصطفی دارای خصوصیت های بارزی بود. شجاعت، شهامت، انسان دوستی، کاردانی و وظیفه شناسی از ویژگی های مهم مصطفی بود.

نخستین ویژگی بارز مصطفی احترام به پدر و مادر خود بود به طوری که هرگز سخنی نگفت که ذهن ما را ناراحت کرده باشد. مصطفی هر هفته به ما سر می زد و هر بار که وارد خانه می شد از ابتدا تا انتها تنها با شوخی و لطیفه، خنده را بر لب های ما می نشاند.

از ۲۴ ساعت تنها سه ساعت استراحت می کرد و مداوم در حال کار و فعالیت بود. با کارهای مصطفی و امثال او تا چند سال آینده از نظر قطعات هسته ای و مایحتاج دستگاه های هسته ای خودکفا می شویم.

در دوران اصلاحات و مجلس ششم و تعطیلی فعالیت های هسته ای ایران، آثار غم و سستی در وجود مصطفی مشهود بود و می گفت دیگر وجود ما در نطنز معنا ندارد. پس از آغاز دوباره فعالیت های هسته ای ایران مصطفی به همراه تعدادی از دوستانش در مدت ۱۲ شبانه روز به صورت شیفتی کار می کردند و گاهی مصطفی از شدت خستگی، کنار دستگاه ها به خواب می رفت و بعد از ۱۲ روز کار تنها یک روز به کنار خانواده خود می آمد.

کار و فعالیت جهاد گونه یکی از خصوصیات مهم این شهید بود. هرگز در برابر زورگویی و زیاده طلبی کوتاه نمی آمد. مصطفی معاون بازرگانی سازمان انرژی اتمی بود و در زمان مسئولیتش در این سازمان میلیاردها دلار به نفع بیت المال صرفه جویی شد.

مصطفی مریدی خوب برای مقام معظم رهبری بود. با تمام افکار و سلیقه ها کنار می آمد، اما او خط قرمزی برای خود داشت و آن خط قرمز حضرت آقا بود و اگر کسی وارد این خط قرمز می شد، اخلاق مصطفی نیز کاملا تغییر می کرد و عصبانی می شد. روزی که مقام معظم رهبری به خانه ما آمدند، فرمودند که شهادت این جوان مانند تیری در قلب ما بود.

در یکی از دست نوشته های مصطفی که بعد از شهادتش پیدا شد، نوشته بود «خدایا، اگر از تو شهادت می خواهم، این نیست که در برابر علم از تو مزد می خواهم. از تو پوزش می خواهم و توبه می کنم که در برابر کار نکرده از تو مزد می خواهم»

اکنون نیز پس از شهادت او در صحبت کردن کلمات را فراموش می کنم و دستانم می لرزد اما دلجویی مردم شهیدپرور ایران از تمام اقشار جامعه و از موافقان و مخالفان جمهوری اسلامی بعد از شهادت مصطفی آرامش بخش ما است. ما بسیار به مصطفی وابسته بودیم و اگر مادرش روزی سه بار با او تلفنی صحبت نمی کرد نمی توانست دوری اش را تحمل کند و آن چیزی که ما را آرام می کند شهادت اوست و اگر به غیر از شهادت می مرد ما نیز از غصه می مردیم.

از زبان مادر شهید

وقتی پدرش می رفت جبهه و من ناراحت می شدم، پیش خودم می گفتم همان خدایی که اینجا توی شهر، توی جاده، از او نگه داری می کند با خدایی که توی جبهه هاست، فکر نمی کنم فرقی داشته باشد. در مورد مصطفی هم، من و پدرش همین فکر را می کردیم. عطیه خانم (همسر شهید) که زنگ زد و ناراحتی کرد، پدرش گفت، عطیه، جوان است و حساس تر. چه خدای توی نطنز، چه خدای توی تهران. اگر بخواهد اتفاقی بیافتد همین جا هم می افتد. اگر دوست دارد، بگذار برود.

مصطفی اصلا باعث رنجش من نمی شد، به هیچ عنوان! ببینید من هر چه بگویم شما نمی توانید رابطه من با او را حس کنید. من از بچگی اش وحشتناک به او وابسته بودم. هیچ کدام از اعضای خانواده هم اعتراضی نداشتند. همیشه می گفتند مامان! خود ما هم داداشی را طور خاصی دوست داریم و اصلا هم ناراحت نمی شویم که شما خیلی خیلی بیشتر به او وابسته ای! عطیه جان (همسر شهید) می دانند هیچ کدام اعتراضی نمی کردند، حتی خود خانمش. وقتی می آمد منزل ما، می گفت نخود، نخود، هر کسی سریع برود بخوابد پیش مادر خود! (با بغض می گویند) هیچ کس هم اعتراضی به این رابطه نداشت، انگار همه می دانستند که عمرش خیلی کوتاه است.

هیچ قت جدی نمی گفت! حتی تو بحث های سیاسی هم هیچ وقت با کسی تندی نمی کرد. همه چیز را در قالب شوخی و خنده می گفت. تنها جایی که اصلا کوتاه نمی آمد، وقتی بود که حرف آقا (رهبری) داخل می شد. در این مواقع حتی عصبانی هم می شد

آقا مصطفی خیلی ناراحت می شدند که بین شهدا فرق گذاشته شود و همیشه می گفتند فقط خدا می داند که کدام شهید مقامش بالاتر است. شهید قشقایی، راننده مصطفی بود. ۷ الی ۸ سال با هم این راه ها را می رفتند، واقعا یار غارش بود. روز اول، بچه ها گفتند تلویزیون هیچ اسمی از شهید قشقایی نمی گ