بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شهید علامه سید اسماعیل بلخی :

سکوت و خفقان، ظلمت و جهل و فساد و تبعیض استعمار و استبداد غوغا می کرد و شیعیان مظلوم و ستمدیده افغانستان در روزگاری سخت، ایام سپری می کردند؛ تنها راه چاره دعای خالصانه برای رهایی از این وضعیت بود که ولادت فرزندی از تبار سیدالشهداء علیه السلام در قریه سرپل بلخاب، سال ۱۲۹۹ شمسی واقع شد و روزنه های امید و آرزو را برای مردم گشود. او را سید اسماعیل نام نهادند؛ آتش غیرت و جوانمردی از همان دوران در وجودش زبانه می کشید و از دیدن وضع رقّت بار شیعیان می آشفت.

او در این اوضاع اسفناک ارائه یک بنیش عمیق و استوار در راستای احیای فرهنگ قیام و جهاد خالصانه و نیاز به رهبری هادی را کاملاً محسوس می دید. لذا به حوزه علمیه مشهد رفت و سالیانی را در کنار حرم بابرکت علی بن موسی الرضا علیه السلام به تحصیل معارف شیعه پرداخت و روزگاری را نیز در حوزه علمیه قم. .. تا کوله بار خود را از سلاح علم و دانش و تقوی و فضیلت پر کرد و آماده بازگشت و جهاد شد. باید باز می گشت و با صدای بلیغ و رسای خود، معارف اهل بیت علیهم السلام را به گوش شیعیان مظلوم دیارش می رسانید. …

بلخ بود و فریادهای کوبنده او، افغانستان بود و سخنان عمیق و پرمحتوای او. فریادش از روی منابر گوش به گوش می چرخید و مسلمانان خفته را بیدار می کرد. .. با شکل گیری اولین شعله های انقلاب، توسط حکومت ستم شاهی وقت دستگیر شد و به زندان افتاد. .. نه یک روز، نه ده روز و نه صد روز، بلکه بیش از چهارده سال در پشت میله های زندان به جرم حق گویی و حمایت از شیعه، بسان جد مظلومش در زندان ماند

او یک شب از دوران زندان را چنین توصیف می کند:

شب چله بود و هوا بی نهایت سرد، کف سلول مرا آب ریخته بودند، سوراخ های اطرافش هم باز بود و سردی اتاق را چند برابر کرده بود، به دست ها و پاهایم هم زنجیر بسته بود. با خود فکر کردم که امشب از این سرما محال است جان سالم به صبح برسانم. ناگهان یک عقرب از همان سوراخ های دیوار پیدا شد و به طرف من آمد، با دست و پای بسته در زنجیر، نمی توانستم دفاع هم کنم؛ عقرب خودش را به بند پایم چسباند و شروع کرد به نیش زدن و بعد از هر نیش زدن، چند دقیقه راه می رفت و باز دمش را می چسباند و نیش می زد. با هر نیش او من به خودم می پیچیدم و به تنم رعشه می افتاد ولی هیچ کاری نمی توانستم بکنم. آن شب شمردم، نه مرتبه آن عقرب مرا نیش زد.

بعدها حس کردم آن عقرب فرستاده خداوند بود که با نیش هایش مرا از نیش کشنده و مهلک سرمای آن شب نجات داد و زهر سردی را خنثی کرد.

آری روحش آرام و جانش مطمئن بود، مطمئن از این که بذر قیام الهی در قلوب شیعیان پاشیده شد و فقط صبر است که این عمل را نتیجه بخش می کند، و چه