فایل پاورپوینت کامل شهید مدرس رحمه الله برگزیده مراجع، منتخب مردم

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل شهید مدرس رحمه الله برگزیده مراجع، منتخب مردم – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل شهید مدرس رحمه الله برگزیده مراجع، منتخب مردم شامل 80 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل شهید مدرس رحمه الله برگزیده مراجع، منتخب مردم گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شهید مدرس رحمه الله برگزیده مراجع، منتخب مردم با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شهید مدرس رحمه الله برگزیده مراجع، منتخب مردم از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل شهید مدرس رحمه الله برگزیده مراجع، منتخب مردم با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل شهید مدرس رحمه الله برگزیده مراجع، منتخب مردم را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شهید مدرس رحمه الله برگزیده مراجع، منتخب مردم :

اسو وارسته

شهید آیت الله سید حسن مدرس طباطبایی زواره ای(ره)، مشهور به مدرس، از نوادر فق های فرزانه و مجتهدان زمان شناس تاریخ معاصر ایران و در زمر علمای نامداری است که نمون او را به لحاظ جامعیت علمی و فکری و نگرش سیاسی و همچنین کارنامه ای پربار و نورانی در عرصه های گوناگون آموزشی و فرهنگی و موضع گیری های قاطعانه در سنگر مجلس، برای افشای نیرنگ استبداد و آشکار ساختن حیله های بیگانگان، کم تر سراغ داریم.

ایشان در مصاف با زورگویان و استعمارگران، یک تنه ایستاد و از تهدیدها و تطمیع های آنان هراسی به دل راه نداد و هیچ گاه رسالت خود را به عنوان دانشمندی برخاسته از حوز علمیه فراموش نکرد و در خلال فعالیت های سیاسی و اجتماعی، از تدریس و تربیت طلاب غافل نماند و کاروانی از دانشمندان وارسته و مبارز از آموزه های درخشان او به وجود آمدند که امام خمینی(ره) دربار شخصیتش می فرمایند: «مدرس حالا هم زنده است. مردان تاریخ تا آخر زنده هستند.»[۱] و هنگامی که از انتخابات مجلس شورای اسلامی یاد می کند تا مردم را با معیارهای نمایندگی آشنا کند، تصریح می فرماید: «سعی کنید مثل مرحوم مدرس را انتخاب کنید. البته مثل مدرس که به این زودی ها پیدا نمی شود.[۲] ..یک روز در مدرس سپهسالار که حالا مدرس شهید مطهری است، رفتم درس ایشان. مثل اینکه هیج کاری ندارد؛ فقط طلبه ای است که درس می گوید. این طور قدرت روحی داشت. آن وقت هم که می رفت مجلس، همه از او حساب می بردند. مجلس منتظر بود تا مدرس بیاید. وقتی مدرس نبود، مجلس احساس نقص می کرد.»[۳]

و در جای دیگر متذکر گردیده است: «مدرس چندین دوره زمامداری مجلس را داشت و از هر کسی برای او استفاده مهیاتر بود. (او) چه چیز به جای می گذاشت، جز شرافت و بزرگی؟ ما می گوییم مدرسها باید بر رأس هیئت تقنینیه (قانونگذاری) و قوای مجریه و قضایی واقع شوند تا کشور از این حال فلاکت بیرون بیاید.»[۴]

رهبر معظم انقلاب (حفظه الله) بر این باورند که اگرچه هوشمندی و تیزبینی امام خمینی(ره) در باب مسائل سیاسی و اجتماعی و فهم عمیق از معارف اسلامی، ایشان را در جایگاه رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران قرار داد، با این حال شهید مدرس(ره) بر مشی سیاسی و مبارزاتی او مؤثر افتاده است: «من تصور می کنم ایشان (امام خمینی(ره)) بینش سیاسی شان را از اساتیدشان نگرفته اند. اساتیدی که بتواند آگاهی سیاسی به ایشان داده باشد، نداشته اند، یا من نمی شناسم. حدس من (این است که) امام به مرحوم مدرس (ره) ارادت داشتند، کارهای او را تعقیب می کردند. حرف های مدرس(ره) و کارهای او در دوران رضاشاه، الهام بخش ایشان بوده است. عمد تحرک سیاسی و آگاهی شان در زمان پهلوی، از مرحوم مدرس (ره) است.»[۵]

«مدرس (ره) کسی بود که با فراست خویش ماهیت ضد اسلامی و ضد مردمی رضاخان را تشخیص داد و با شجاعت کم نظیری با او به مبارزه پرداخت.[۶] ..سید حسن مدرس (ره) کسی بود که هوشیارانه از اسلام دفاع می کرد. زمانی که او (به حالت تبعید و حبس) در به در شهرها و دهات خراسان بود، کسی فکر نمی کرد (او) روزی به عنوان امامزاده ای برای عاشقان خدا در بیاید.»

ایشان در پیامی به مناسبت سالروز شهادت مدرس فرمودند: «مدرس(ره) به عنوان یک روحانی که از چشم فیّاض دینِ رهایی بخش و انسان ساز اسلام سیراب بود، در انجام تکالیف الهی و شرعی خویش، تنها بودن را بهان سکوت (در برابر ظلم و خودکامگی) قرار نداد و چه بسا که در بسیاری از جریان های سیاسی کشور، تنها یک فرد مخالف بود که پرد خفقان حاکمه را می درید و آن فریاد و خروش دشمن شکنِ مدرس بود. مدرس به حق افتخار جامع روحانیت، به خصوص در قرن حاضر و نمونه ای از مقاومت جامع روحانیت در هم زمانها است.»[۷]

مجتهد طراز اول

انقلاب مشروطه در آغاز شکل گیری بیش از همه رویّه و صبغ شریعت خواهی و عدالت طلبی داشت و گرایش های غربی و سکولار در میان آزادی خواهان بعدها ظهور و جولان یافت. مجاهد شهید، آیت الله شیخ فضل الله نوری(ره) که در زمر رهبران تأثیرگذار این حرکت قرار گرفته بود، دسیس بیگانگان در تغییر مسیر این خیزش و ایجاد انحراف در آن را خیلی زود دریافت و به همین دلیل بر مشروط مشروعه تأکید ورزید و کوشید بر این اسب سرکش که می خواست از آخور غرب تغذیه کند، لجام بزند و نظام جدید پارلمانی را با مهار شریعت و دید دقیق و ریزبین فقاهت کنترل کند. سرانجام با پیشنهاد و پافشاری وی و اصرار دیگر علما و روحانیون، ماده ای مبنی بر نظارت همیشگی فق های جامع الشرایط تصویب گردید و در قانون اساسی گنجانده شد.[۸]

توانایی های علمی، غیرت دینی، بصیرت و بینش شهید مدرس(ره) نسبت به شرایط اجتماعی و سیاسی جهان اسلام و ایران، بر علمای نجف پوشیده نبود. از این رو، وی توسط آیات عظام: آخوند خراسانی و ملا عبدالله مازندرانی، طی نام سوم جمادی الاولی ۱۳۲۸ جزء پنج نفر از عالمان دینی ولایات مختلف ایران و به عنوان هیئت طراز اول به مجلس شورای ملی معرفی شد تا بر قوانینی که نمایندگان تصویب می نمایند، نظارت کند و مصوبات را با موازین فقهی و احکام شرعی تطبیق دهد.

اتحادی علمای اصفهان در تلگرافی خطاب به مجلس یادآور شدند: «حضور پنج نفر از علمای اعلام مطابق اصل دوم متمم قانون اساسی، خصوص جناب مستطاب شریعتمدار ملاذ الاسلام آقای سید حسن مدرس در آن مجلس مقدس موجب تشکر عموم علما گردید. حسن انتخاب پنج نفر از علما که باعث قوام اسلام و استحکام اساس مشروطیت است، کاف اسلامیان، خاصه امنای ملت را تبریک می گوییم، با آن که محرومیت عموم از فیوضات و برکات وجودی ایشان در این بلد (اصفهان) فوق العاده و موجب تأسف است؛ ولی هیئت علمی (حوز اصفهان) نظر به اهمیت موقع، به اقتضای تکلیف شرعی، در اسرع وقت معظم له را حرکت خواهند داد.»

آراسته به کمالات علمی و معنوی

به راستی زعمای حوز نجف اشرف شخصیتی را برای نظارت بر مصوبات مجلس شورای ملی مورد تأیید قرار دادند که به لحاظ علمی، فکری و بینش سیاسی – اجتماعی جامعیت داشت. این فقیه مجاهد و عالم پرهیزکار در شمار سادات طباطبایی است که از طریق پدر به امام حسن مجتبی(ع) و از مادر به امام حسین(ع) نسب می برند. او از طایف «پیر عابدین» است که اغلب از طریق منبر و خطابه، به ارشاد اهالی می پرداختند؛ ولی از راه زراعت و دامداری امرار معاش می کردند.[۹]

جدش «سید عبدالباقی طباطبایی زواره ای» از مبلغان فعال و زهاد عصر خویش بود که چون ظلم و جور خوانین منطقه را برنتابید، ناگزیر به قمشه (شهررضا) مهاجرت کرد و در این منطقه فعالیت های ترویجی و آموزشی خود را پی گرفت.[۱۰]

سید اسماعیل طباطبایی که روحانی مهذبی بود، با تقاضای اهالی سرابه کچوه، از زواره به این آبادی هجرت کرد و به تبلیغ مشغول شد. او بانو «خدیجه طباطبایی» دختر سید کاظم سالار را که در پاک طینتی و صداقت شهر زواره بود، به عقد ازدواج خویش درآورد. محصول این پیوند طیب و طاهر، پسری به نام حسن بود که در ۱۲۸۷ق به دنیا آمد. دوران کودکی این طفل در زواره و سرابه سپری گردید. شش ساله بود که والدش او را به قمشه برد و به مرحوم سید عبدالباقی سپرد تا وی در تعلیم و تربیت این کودک بکوشد. مدرس مقامات دینی، ادبی و اخلاقی را در محضر این عالم فروتن آموخت و در چهارده سالگی این مربی عالی مقام را از دست داد؛ اما شانزده ساله بود که برای ادام تحصیل راهی اصفهان شد[۱۱] و در حوز علمیه این شهر به فراگیری معارف عقلی و نقلی اهتمام ورزید. در این مدت محضر سی نفر استاد نامدار را درک کرد.

مدرس به مدارس اصفهان قانع نگردید و راهی عتبات عراق شد و در نجف اشرف، مدرس صدر، با آیت الله حاج شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی هم حجره گشت. مدرس(ره) موفق گردید در جوار بارگاه امیرمؤمنان علی(ع) از حوز درسی آیات معزز: آخوند خراسانی، سید محمدکاظم یزدی و سید محمد طباطبایی فشارکی زواره ای(ره) در خارج فقه و اصول فیض ببرد. در این مدت با آیات الهی: سید ابوالحسن موسوی اصفهانی، حاج سید علی کازرونی و سید محمود مرعشی هم مباحثه بود و با آیات گرامی: سید محمدصادق طباطبایی، حاج شیخ عبدالکریم حائری، سید مصطفی کاشانی، سید ابوالقاسم کاشانی و سید هبه الدین شهرستانی روابط دوستانه داشت. هنگام اقامت در نجف اشرف، اواخر هفته کارگری کرده، عواید آن را صرف معاش خویش می کرد. بعد از هفت سال به درج اجتهاد نایل آمد و مقام فقاهتش مورد تأیید مراجع بزرگ آن زمان قرار گرفت.

مدرس در ۳۱ سالگی به ایران آمد و در مدارس جد بزرگ، کوچک و صدر به تدریس فقه و اصول، منطق، شرح منظومه و نهج البلاغه پرداخت. احاطه اش به معارفی که تدریس می نمود، به اندازه ای بود که از آن زمان به مدرّس مشهور شد. او همگام با فعالیت های علمی، آموزشی و تألیف، به مبارزه با زورگویانی همچون: ظل السلطان، اقبال الدوله و صمصام السلطنه (حاکمان اصفهان) می پرداخت.[۱۲] همچنین علی رغم حضور در میدان های مبارزاتی، از تزکی نفس و تهذیب درون غافل نبود و به کمک عزت و قناعت، تمامی هراسها را از دل زدوده و در مبارز مستمر با ظلم و تجاوز مصمم بود. لباس بافت وطن بر تن می کرد. خوراکش غالباً نان و ماست و مقداری سبزی بود. در مصرف بیت المال بسیار دقت داشت و از اسراف و تبذیر اموال دولت و مردم به شدت اجتناب می کرد. سحرخیز، اهل تهجد و نمازشب بود و نسبت به انجام مستحبات و نوافل جدیت داشت.

شکوفایی معنوی برای او شجاعت و شهامتی شگفت انگیز به ارمغان آورد، به حدی که از هیچ قدرتی هراس به دل راه نمی داد و با قاطعیت و صراحت نقشه های دشمنان خودکامه و مزدور اجانب را افشا می کرد. با وجود آن همه صلابت و اقتدار در عرص سیاست، اهل عفو و گذشت بود و حتی برخی را که کینه ورزی می نمودند، می بخشید. با اقشار محروم و کم بضاعت همدردی داشت و برای کاهش آلام آنان، به هر نحو ممکن اقدام می نمود.[۱۳]

حضور در دور دوم مجلس

از آنجا که مدرس(ره) به عنوان یکی از پنج نفر علمای طراز اول برای دومین دور مجلس شورای ملی انتخاب گردیده بود، در نهایت سادگی، با یک گاری تک اسب بارکشی، اصفهان را به قصد اقامت در تهران ترک کرد. هنگامی که به مقصد رسید، با اینکه افراد برجسته و سرشناس وی را به منزل خویش دعوت می کردند، او نپذیرفت و منزلی را که دو اتاق محقّر داشت، اجاره کرد و آنجا مقیم گشت. آن شهید والامقام در ذی الحجه الحرام در جلس دور دوم مجلس شورای ملی حضور یافت و تا مدتی با نظری دقیق به مطالع اوضاع پرداخت و تا این وقت به سکوت گذراند. حاضران فکر کردند با این مجتهد آرام و کم حرف می توان کنار آمد و او مانعی در راه پیشرفت اهدافشان به وجود نمی آورد؛ ولی مدرس آمده بود به همه ثابت کند که ارزش واقعی افراد به کمالات، کردار صالح و تکاپو برای رسیدن به اهداف مقدس و والاست و برای رسیدن به این مقصد باید خود را سبکبار نمود، طمع را از اعماق وجود ریشه کن کرد و خارهای مزاحم را از گلستان دل برکند.

مدرس(ره) هنگامی به مجلس شورا گام نهاد که حکومت قاجارها به سوی ضعف و فتور و اضمحلال پیش می رفت و جرثوم فسادی همچون رضاخان در حال قدرت گرفتن و دندان تیز کردن است. آتش جنگ جهانی اول جهان اسلام و ایران را به شدت آزار می داد و روس و انگلیس با تمسک به حیله های گوناگون و با حمایت افراد خودکامه، در پی انعقاد قراردادهای ذلت آور و غارت منابع سرشار طبیعی و فرهنگی ایران بودند. در این فضای آشفته، مجتهدی به مجلس شورای ملی راه یافت که تمام قله های اجتهاد و معرفت را فتح کرده بود، مقتضیات زمان را شناخته بود و درک درستی از اوضاع اجتماعی و سیاسی جهان اسلام داشت. حقوق بین الملل را مطالعه کرده بود و با این اشراف فکری و علمی، در این سنگر مهم بر دفاع از دیانت و ارزش های الهی، استقلال واقعی ایران، خوداتکایی و شرافت مردم رنج دیده تأکید داشت و با هوشمندی خاصی برخی واقعیت های تلخ همچون بازگشت استبداد به ایران بعد از مشروطه خواهی و عدالت طلبی، تضعیف اختیارات نمایندگان مجلس، سلط بیگانگان و نفوذ روشنفکران وابسته به اجانب را به خوبی درک می کرد و می کوشید ایران را از این اوضاع برهاند.[۱۴]

اولین نطق مدرس در جلسه روز شنبه محرم الحرام چنین آغاز شد: عذر می خواهم که صحبت داشتن بنده قدری زود است. به واسط اینکه عاقل تا بصیرت پیدا نکند، سزاوار نیست که صحبت کند.

با این سخن، مدرس اصل خردمندی، اندیشه و تأمل را در قول و عمل مطرح ساخت و در