فایل پاورپوینت کامل شواهد قرآنی و تحلیل آموزه های مقدمه وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی (ره)

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل شواهد قرآنی و تحلیل آموزه های مقدمه وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی (ره)!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل شواهد قرآنی و تحلیل آموزه های مقدمه وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی (ره) بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل شواهد قرآنی و تحلیل آموزه های مقدمه وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی (ره) از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل شواهد قرآنی و تحلیل آموزه های مقدمه وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی (ره) شامل 120 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل شواهد قرآنی و تحلیل آموزه های مقدمه وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی (ره) استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل شواهد قرآنی و تحلیل آموزه های مقدمه وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی (ره) با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل شواهد قرآنی و تحلیل آموزه های مقدمه وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی (ره) قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل شواهد قرآنی و تحلیل آموزه های مقدمه وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی (ره) حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل شواهد قرآنی و تحلیل آموزه های مقدمه وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی (ره) به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شواهد قرآنی و تحلیل آموزه های مقدمه وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی (ره) :

مقدمه

در سال های اخیر، مفهوم سرمایه اجتماعی، یکی از رایج ترین واژه هایی است که از علوم اجتماعی وارد ادبیات حوزه های دیگر علمی و حتی زبان عمومی شده است. با این همه هر چند «سرمایه ی اجتماعی» واژه و اصطلاحی نو و جدید است، اما معنا و مفهوم مستتر در آن جدید نیست و به آرای پیشکسوتان جامعه شناسی مانند امیل دورکیم، کارل مارکس و گئورک زمیل برمی گردد.

امام خمینی(ره) به جهت آن که در مقام مرجعیت بود، لازمه افتاء، بهره گیری از مهمترین ادله اربعه یعنی قرآن کریم است. هم چنین به دلیل آن که آن در جایگاه مفسر کتاب آسمانی قرار داشت؛ برای تفسیر آیات کریمه و استخراج نظرات قرآن بر مبنای اهل بیت علیهم السلام، رابطه تنگاتنگ با وحی الهی داشت. امام خمینی (ره) بر مبنای اینکه نظریه ولایت فقیه استمرار امامت بوده و تحقق و استمرار حکومت اسلامی خواسته اهل بیت می باشد وصیت نامه سیاسی الهی خویش را به هدف استمرار و صدور انقلاب اسلامی سامان داده است. وصیت و سفارش به توحید، نبوت، معاد، اطاعت از قرآن، محبت و اطاعت از عترت و… در کلام وحی و حضرات معصومان علیهم السلام به جهت یادآوری امور فطری و ماندگاری در امور دینی انجام شده است و امام خمینی (ره) با تأسی به خداوند متعال و پیامبران و ائمه هدی قلم بر روی اوراقی نهاده تا خود را متخلق به صفت خدا و انبیاء و عترت علیهم السلام نموده و با نوشتن وصیت نامه به همه مردم دغدغه خود را نسبت به مسائل دینی مردم اظهار کرد. در پیشینه بحث در وصیت نامه امام گفته می شود که مقالات فراوانی نوشته شد از قبیل: «آسیب شناسی انقلاب اسلامی ایران از دیدگاه امام خمینی (ره) با تأکید بر وصیت نامه ایشان در سال ۱۳۹۵ نوشته رحمت عباس تبار مقری» و « تلمیحات قرآنی در حمد و ثنای آغازین وصیت نامه امام خمینی نوشته سید محمد رضا احمدی ۱۳۹۶ش» و کتاب هایی از قبیل «رهنمودهای جاودانه تألیف سید محمد شفیعی ۱۳۸۸ مرکز نشر هاجر؛ نگرش موضوعی بر وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی (ره) از موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی؛ شرح و بازخوانی وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی (ره) تألیف علی داود زاده، نشر معارف؛ و کتاب شرحی بر وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی نوشته احمد آذری قمی ؛ ناشر دارالعلم سال ۱۳۷۲؛ نوشته شد و برخی از بزرگان مثل آیت الله عبدالله جوادی آملی در کتاب بنیان مرصوص امام خمینی (ره)؛ بخشی از کتاب را به وصیت نامه ایشان اختصاص داده اند.

فرضیه نوشتار حاضر این است که وصیت نامه سیاسی الهی امام راحل با هدف استمرار، رشد، بالندگی و صدور انقلاب اسلامی بر پایه معارف قرانی سامان یافته است. سئوال اصلی مقاله پیش روی آن است که مستندات قرآنی وصیت نامه سیاسی الهی امام راحل چگونه تبیین می شود؟

۱. موضوعات مقدمه وصیت نامه امام خمینی (ره)

با مطالعه در مقدمه وصیت نامه امام خمینی رحمه الله علیه موضوعات متعددی بدست می آید که نشان از مهم بودن آن موضوعات در جهت استمرار، رشد، بالندگی و صدور انقلاب اسلامی می باشد.

موضوعات آن به شرح زیر است:

۱. قرآن و عترت دو یادگار مهم پیامبر اسلام (حدیث ثقلین)؛ ۲. مهجوریت قرآن ؛ ۳. پیامبر اسلام موسس مذهب شیعه؛ ۴. قرآن، نسخه وحدت مسلمین و زندگی الهی ؛ ۵. اهل بیت رها کننده بشر از بندهای غیر توحیدی؛ ۶. زنان و تعالی اسلامی؛ ۷. جانفشانی در راه اهل بیت؛ ۸. همراهی با فقه سنتی و بی توجهی به وسواس خناسان؛ ۹. لعن بر بنی امیه ؛ ۱۰. ثنای از ائمه حق و بیان فجایع ستمگران؛ ۱۱. غفلت نکردن از نماز جمعه و جماعت و مراثی اهل اهل بیت، صحیفه فاطمیه، صحیفه سجادیه.

تذکر: در این نوشتار برخی از نکات کلیدی مقدمه وصیتنامه امام خمینی (ره) با شواهد قرانی مورد بررسی قرار می گیرد و بقیه نکات کلیدی به نوشتار دیگری موکول می شود.

۲. وصیت درقرآن

۲-۱. واژه شناسی وصیت

وصیت به معنای سفارش نمودن است و در کتب لغت عربی: وصیت با پند و موعظه بر دیگری تقدم داشتن و سفارش کردن که عمل کند؛ آمده است (ابن محمد، ۱۳۸۵: ج ۳: ۴۶۲). با تعریف ذکر شده ؛ واژه موعظه، انذار و تبشیر(لقمان /۱۳) یا واژه های امری در قرآن از قبیل؛ أَقِمِ الصلاهَ…(لقمان /۱۷) و واژه های نهی ای ازقبیل: وَ لا تُصَعِّرْ خَدَّکَ لِلنّاسِ…(لقمان /۱۸) معنای نزدیک با توصیه را دارد.

۲-۲. انواع وصیت

وصیت دو قسم است: تملیکی و عهدی. وصیت تملیکی همگانی است؛ مثلا گفته می شودکه فلان زمین و فرش را به فلانی بدهید و… وصیت عهدی، عهد شخص زنده و سالم با مولای خویش است که دیگران را نیز به آن عهد دعوت می کند و سر نامگذاری وصیت به «عهد» آیه ۸۷ سوره مریم است (جوادی آملی، ۱۳۸۹: ۴۰۲). وصیت بزرگان دین و همچنین وصیت نامه امام خمینی (ره)، با مخاطب بودن عموم مردم در قسم دوم انواع وصیت قرار دارد؛ همان گونه که خطیب نماز جمعه در نماز جمعه، اقدام به وصیت در مورد تقوا و نظم در امور را به خود و نمازگزاران دارد. با این تفاوت که وصیت فقهی منحصر به بعد مرگ بوده؛ ولی وصیت نوع دوم، عمومیت داشته و شامل دوره حیات و بعد از مرگ وصیت کننده با هدف هدایت همه مردم در هر منطقه ای می باشد.

۲- ۳. وصیت در قرآن

واژه وصیت در قرآن با مشتقاتش ۳۲ مرتبه و در سوره های؛ بقره، نساء، انعام، لقمان، عنکبوت، احقاف، مریم، ذاریات، بلد و عصر آمده است (الباقی، ۱۳۷۴: ۸۶۱). برخی از آن آیات ناظر به وصیت فقهی ( بقره /۱۸۱ و ۱۸۲ و۲۴۰؛ نساء/۱۱ و ۱۲- مائده /۱۰۶) و برخی دیگر در مورد وصیت اعتقادی، عبادی و اخلاقی (شوری /۱۳؛ نساء ۱۴۱؛ عنکبوت / ۸؛لقمان / ۱۴؛ احقاف /۱۵عصر/۳؛ مریم /۳۱ و بلد/۱۷) می باشد.

بدین جهت که وصیت نامه سیاسی الهی امام راحل از قسم وصیت اعتقادی، عبادی و اخلاقی می باشد؛ آیات مربوط به آن ذکر و بررسی می گردد و از بررسی آیات مربوط به وصیت فقهی که خارج از بحث مورد نظر است، خودداری می شود.

الف) خداوند متعال با وصف وصیت کننده در قرآن توصیف شده است؛ و پیامبرانی از قبیل نوح، ابراهیم، موسی، عیسی (شوری / ۱۳؛ مریم / ۳۱) و یهود و نصاری و مردم عصر پیامبر اسلام (نساء /۱۳۱) و مشرکان (انعام /۱۵۱-۱۵۲-۱۵۳) و فرزندان را نسبت به احسان درباره پدر ومادر(لقمان /۱۴؛ عنکبوت /۸؛ احقاف /۱۵) سفارش نموده است.

ب) حضرت ابراهیم و حضرت یعقوب علیهما السلام فرزندان خود را به آئین اسلام سفارش نموده اند. خداوندمتعال فرمود: وَ وَصّى بِها إِبْراهِیمُ بَنِیهِ وَ یَعْقُوبُ… و ابراهیم و یعقوب، فرزندان خود را به این آیین، وصیت کردند؛«فرزندان من، خداوند این آیین پاک را برای شما برگزیده است؛ و شما، جز به آیین اسلام، از دنیا نروید(بقره /۱۳۲).

ج) اصحاب یمین و مومنان: اصحاب یمین کسانی هستند که نامه اعمالشان را به دست راستشان می دهند. این گروه کسانی هستند که ایمان آورده و یکدیگر را به شکیبایی و رحمت توصیه می کنند(بلد/ ۱۷۹؛ عصر/۳).

۲- ۴. کارکرد وصیت نامه اعتقادی، عبادی و اخلاقی

همان گونه که گذشت، قرآن عده ای را با عنوان وصیت کننده (سفارش کننده) به امور سه گانه دین معرفی نموده است. سفارش نسبت به امور سه گانه دین، سبب می شود که انسان در برابر توصیه، تعقل نموده و امور فطری را به یاد آورده و در نهایت با اندیشیدن و یاد آوری امور فطری، لباس عمل به سفارش های خدا، انبیاء و مومنین بکند. برخی از آیات سوره انعام به مطلب مذکور تصریح دارد و آن ها رابه زیبایی ترسیم نموده است. خداوند متعال بعد از سرزنش مشرکین و نادرستی عقائد باطلشان به پیامبر اسلام امر می کند که به آن ها بگوید؛ بیائید تا آن چه را خداوند متعال بر شما حرام کرده بخوانم. آن گاه بعد از بیان برخی از آن موارد می فرماید علت این سفارش ها به شما برای تعقل، یادآوری و در نهایت برای پرهیزگاری است.

درآیات زیرعلل وصیت تصریح شده است.

قُلْ تَعالَوْا أَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّکُمْ عَلَیْکُمْ أَلاّ تُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً … ذلِکُمْ وَصّاکُمْ بِهِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ. بگو:

«بیایید آنچه را پروردگارتان بر شما حرام کرده است برایتان بخوانم : اینکه چیزی را شریک خدا قرار ندهید…. این چیزی است که خداوند شما را به آن سفارش کرده، شاید درک کنید.

وَ لا تَقْرَبُوا مالَ اَلْیَتِیمِ إِلاّ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ حَتّى یَبْلُغَ أَشُدَّهُ … ذلِکُمْ وَصّاکُمْ بِهِ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ – و به مال یتیم، جز به بهترین صورت (و برای اصلاح)، نزدیک نشوید، تا به حد رشد خود برسد…

این چیزی است که خداوند شما را به آن سفارش میکند، تا متذکّر شوید.

وَ أَنَّ هذا صِراطِی مُسْتَقِیماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا اَلسُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِکُمْ عَنْ سَبِیلِهِ ذلِکُمْ وَصّاکُمْ بِهِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ…. این چیزی است که خداوند شما را به آن سفارش میکند، شاید پرهیزگاری پیشه کنید(انعام /۱۵۱- ۱۵۳).

با بیانی که گذشت روشن می شود که نوشتن وصیت نامه از جانب امام راحل با دارا بودن مقام رهبری در حکومت اسلامی ایران، برای مردم ایران اسلامی و همه ملل منبطق بر برخی آیات قرآن می باشد؛ چرا که خالق انسان ها از آن جهت که حاکم حقیقی انسان می باشد در جهت تکامل معنوی انسانی آنان را به مسائل سه گانه دین (انعام /۱۵۱ – ۱۵۳ و…) وصیت نموده تا بندگانش از طریق تعقل، تذکر و پرهیز از فرمان خدا به هویت اصلی و هدف خلقتشان پی ببرند و راه تکامل را طی کنند؛ و پیامبران الهی هم از آن جهت که حاکم بر مردم از سوی خداوند متعال می باشند به منظور دغدغه دینداری و پایداری در دین اسلام، به وصیت فرزندان خود (بقره /۱۳۲) در مورد دین اقدام نموده و مومنین هم از آن جهت که اولیای (توبه /۷۱) بر همدیگر می باشند؛ به سفارش هم نوع خود (بلد/ ۱۷۹) اهتمام ورزیده اند. بدیهی است که امام راحل هم از آن جایی که حاکم بر مردم بواسطه فقاهت می باشد به روش خداوند متعال و انبیاء و مومنین اقتدا نموده و دغدغه خویش را نسبت به تکامل مسلمانان ابراز داشته؛ و بلکه باید گفته شود اگر امام خمینی (ره) به نوشتن وصیت نامه سیاسی الهی اقدام نمی کردند بر ایشان خرده وارد می بود.

۲- ۵. تحلیل وصیت نامه نوشتن امام راحل برای مردم ایران اسلامی وهمه ملل

امام راحل به این جهت که شیاطین با گونه های متعدد تبلیغاتی حقایق را بر مردم جهان غبارآلود نموده و مردم را بواسطه زورگوییها در اختناق فرو برده اند به منظور تذکر و یادآوری تمام ملل اسلامی به امور فطری از قبیل گرایش به توحید و خداپرستی و نیکی عدالت و بدی ظلم و… بواسطه وصیت نامه سیاسی الهی را نوشته تا خواب آلوده ها را بیدار و آگاه و در پرتو بیداری به توصیه های وصیت نامه تعقل و در نهایت با دارا بودن تقوای فطری، پرهیز از مخالفت فرمان های الهی را پیشه خویش ساخته و لباس اطاعت از خداوند متعال، انبیای الهی و رهبران دینی که از جانب ائمه هدی علیهم السلام حاکم بر مردم می باشند، بر تن کنند. بر همین اساس گفته می شود نوشتن وصیت نامه الهی سیاسی منطبق و مستند به آیات کریمه می باشد.

۳. همراهی قرآن وعترت

امام برای همراهی قرآن و عترت، به حدیث ثقلین استناد نموده و با ذکر حدیث ثقلین درصدد آن می باشد که به مسلمانان این نکته را برساند که قرآن و عترت دو ثقلی هستند که پیامبر اکرم (ص) در میان مردم به یادگار گذاشته اند و بدون تمسک به هر دو، انسان گمراه می شود. امام در وصیت نامه سیاسی – الهی می نویسد: «حدیث «ثقلین» متواتر بین جمیع مسلمین است و [در] کتب اهل سنت از «صحاح ششگانه» تا کتب دیگر آنان، با الفاظ مختلفه و موارد مکرره از پیغمبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم به طور متواتر نقل شده است. و این حدیث شریف حجت قاطع است برجمیع بشر بویژه مسلمانان مذاهب مختلف؛ و باید همه مسلمانان که حجت بر آنان تمام است جوابگوی آن باشند؛ و اگرعذری برای جاهلان بیخبر باشد برای علمای مذاهب نیست»

تأکید بر عدم جدایی بین اهل بیت و قرآن حاکی از هماهنگی کامل بین بیانات اهل بیت و قرآن است و اگر بین سخنان اهل بیت و قرآن اختلاف وجود می داشت، افتراق و جدایی ضروری بود و در این صورت با فرموده پیامبر(ص) که هرگز قرآن و عترت از هم جدا نمی شوند، منافات می داشت. عدم افتراق در صورتی است که هیچ اختلافی بیت قرآن و اهل بیت علیهم السلام وجود نداشته باشد؛ چه آن که بین قرآن و سنت پیامبر نیز افتراق وجود ندارد(مصباح یزدی، ۱۳۸۲: ۱۹).

علاوه بر ریشه روایی همراهی قرآن و عترت از برخی آیات کریمه هم همراهی قرآن و روایات بر می آید که برخی از آیات ذکر می شود:

الف) یا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اَللّهَ وَ أَطِیعُوا اَلرَّسُولَ وَ أُولِی اَلْأَمْرِ مِنْکُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِی شَیْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اَللّهِ وَ اَلرَّسُولِ (نساء /۵۹) در این آیه اطاعت رسول و اولی الامر(اهل بیت) صراحت دارد

و بیانگر همراهی قران و هدایت است؛ بدین تقریر که هدف نزول قرآن هدایت است ؛ که فرمود:

«شَهْرُ رَمَضَانَ اَّلذِی أُنزِلَِ فیهِ اْلقرْآنُ هُدًی للناس» (بقره /۱۸۵)و قرآن به منظور هدایت بشر اطاعت از اولی الامر، که همان عترت می باشد را واجب نموده است. الزام به اطاعت آنان نشان از همراهی قرآن و عترت است.

ب) هُوَ اَلَّذِی بَعَثَ فِی اَلْأُمِّیِّینَ رَسُولاً مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِهِ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ اَلْکِتابَ وَ اَلْحِکْمَهَ (جمعه /۲) این آیه تصریح دارد که خداوند متعال قرآن را فرستاده و وظیفه تبیین و تفسیر و استخراج احکام و معارف را به عهده پیامبر نهاده است و اگر این آیه ناظر به مقام تفسیر قرآن و بیان تفصیلی احکام و معارف اسلامی نبود و صرفا به تلاوت و ذکر الفاظ قرآن نظر

داشت، لازم نبود که خداوند بفرماید«وَ یُعَلِّمُهُمُ» بلکه «َیتْلُو»کافی بود(مصباح یزدی، ۱۳۸۲: ۱۷). اضافه آن که واژه تلاوت و تعلیم دو معنای مستقلی را افاده می کنند؛ و واژه تعلیم به معنای تبیین، تشریح، تفسیر قرآن و بیان معانی دقیقی است که همه کس به سادگی به آن ها پی نمی برندیا تفصیل مطالبی است که به اجمال بیان شده است (مصباح یزدی، ۱۳۸۲: ۱۷).

بدیهی است بعد از پیامبر اکرم (ص)، تبیین و تفسیر آیات و بیان معانی دقیق قرآن به عهده ائمه علیهم السلام است و این رسالت همان همراهی قرآن و عترت علیهم السلام است.

بر اساس دو آیه مذکور و شاهد روایی حدیث ثقلین همراهی قرآن و عترت ریشه در برخی آیات کریمه دارد.

توجه دهی امام راحل به حدیث ثقلین، تأکید بر همراهی قرآن و عترت و بیانگر آن است که شعار «حسبنا کتاب الله» انحراف از توحید و آموزه های قرآنی و دل خوش کردن به خواسته های نفسانی برای رسیدن به مطامع دنیوی و رسیدن به پست های خیالی می باشد. همچنین با ذکر حدیث ثقلین در مطلع وصیت نامه در پی یادآوری به ضرورت محبت واقعی به اهل بیت (شوری/۲۳) است که نتیجه آن محبت به محبّ برمی گردد؛ و خصوصاً در پی قبولاندن مرجعیت علمی اهل بیت به تمامی ملل اسلامی با فرقه های متعدد می باشد، چه آن که آنان بهره مند از علوم قرآن و توانای رهنمون نمودن بشر به رستگاری می باشند.

۴. مهجوریت قرآن

از نکات قابل توجه در مقدمه وصیت نامه امام خمینی(ص) توجه دادن به مهجوریت قرآن است. دو معنا در کتب لغت عرب برای واژه مهجوریت ذکر شده است که عبارت است از: الف) از ریش «هجر» و ضد «وصل» (إبن منظور، ۱۴۱۰ ج ۵: ۲۵۰)؛ ب) معنای دیگر «هَجْر»، هذیان گفتن و سخن باطل بر زبان راندن است (ابن فارس، ۱۳۹۹: ج ۶: ۳۵).

در لغت نامه های فارسی نیز مهجور به معنای دور افتاده، سخن پریشان و ناحق، متروک وکلامی که استعمال آن وانهاده شده، به کار رفته است (دهخدا، بیتا، ج ۱۴: ۲۱۸۷۴). امام در آثار دیگرش هم به مهجوریت قرآن توجه داده است. امام از آن جهت که قرآن را« مشتمل بر همه چیز می داند (امام خمینی ۱۳۸۵، ج ۴: ۴۴۸). می گوید؛ حجم آموزه های سیاسی و اجتماعی قرآن بیشتر از مطالب عبادی آن است (امام خمینی ۱۳۸۵ ج ۲: ۲۵۵؛ ج ۵: ۱۸۸) و بر این باور است که نسبت آیات اجتماعی و سیاسی قرآن به آیات عبادی آن، از نسبت صد به یک هم بیشتر است (امام خمینی، ۱۳۸۱: ۱۱). ولی مسلمانان عملاً آن ها را کنار گذاشته و تنها بهُ بعد ضعیف آن توجه کرده اند(امام خمینی، ۱۳۸۵، ج ۶: ۴۳). علیرغم آنکه قرآن همه چیز برای مسلمانان به ارمغان آورده، خود مسلمانان عملاً آن را مهجور کرده اند، به این معنا که «استفاده ای که باید از آن بکنند نکردند» (امام خمینی، ۱۳۸۵، ج ۱۲: ۳۲۰). ایشان ضمن اینکه احکام سیاسی و اجتماعی اسلام را مهجور میداند (امام خمینی، ۱۳۸۵، ج ۱۸: ۴۶۳). با اشاره به شکو پیامبر (ص) از امت خود(فرقان /۳۰) و با نیم نگاهی به وضعیت کنونی جهان اسلام، علت عمد مشکلات مسلمانان را در عمل نکردن به آموزه های سیاسی و اجتماعی قرآن برمیشمارد (امام خمینی، ۱۳۸۵، ج ۱۶: ۳۴- ۳۳).توجه دادن امام خمینی (ره) بر مهجور بودن قرآن بر پشتوانه آیاتی از قبیل آیه ۳۵ سوره فرقان وآیاتی دیگر می باشد. قرآن از زبان پیامبر اسلام شکایتش را نسبت به مهجور ماندن قرآن نقل می کند و می فرماید: وَقَالَ الرَّسُولُ یا رَبِّ إِن قوْمِی اَّتخَذُوا هَذَا اْلقُرْآنَ مَهْجُورًا (فرقان /۳۰).

از آن جا که در آیات قبل این آیه، انواع بهانه جوییهای مشرکان لجوج و افراد بیایمان مطرح شده بود، این آیه ناراحتی و شکایت پیامبر اسلام «صلّی اللّه علیه و آله» را در پیشگاه خدا از کیفیت بر خورد این گروه با قرآن باز گو کرده، میگوید: «پیامبر بر پیشگاه خدا عرضه داشت: پروردگارا، این قوم من، قرآن را ترک گفتند و از آن دوری جستند».

استفاده خداوند از فعل «اّتخذ» برای بیان مهجور قرار دادن قرآن میتواند بار معنایی ویژه ای داشته باشد که برخی محقّقین به آن اشاره کرده اند: «اگر به وضع بسیاری از کشورهای اسلامی، مخصوصاً آن ها که زیر سلطه ی فرهنگی شرق و غرب زندگی می کنند، نظری بیفکنیم؛ می بینیم قرآن در میان آن ها به صورت یک کتاب تشریفاتی در آمده است، تنها الفاظش را با صدای جالب از دستگاه های فرستنده پخش می کنند و جای آن در کاشی کاری های مساجد به عنوان هنر معماری است، برای افتتاح خانه نو، برای حفظ مسافر، شفای بیماران و حداکثر برای تلاوت به عنوان ثواب از آن استفاده می کنند. حتی گاه که با قرآن استدلال می نمایند، هدفشان اثبات پیش داوری های خود به کمک آیات با استفاده از روش انحرافی تفسیر به رأی است (مکارم شیرازی، ۱۳۷۲: ج ۱۵: ۹۳).

مهجوریت قرآن از زبان خود قرآن علاوه بر آیاتی که مستقیما و به نحو صریح به بیان مهجوریت قرآن (فرقان /۳۵) میپردازد، آیاتی دیگری نیز در قرآن کریم وجود دارد که به طور ضمنی از مهجوریت قرآن در بین مسلمانان پرده بر میدارد. به طور مثال در برخی آیات صحبت از کتمان حقایق قرآنی توسط گروه خاصی است (بقره / ۱۲۱). در جائی دیگر از بیاعتنایی به اوامر و احکام قرآنی خبر میدهد(بقره / ۱۰۱ – آل عمران / ۲۱). در آیات دیگری مردم را به جهت عدم خضوع در برابر قرآن توبیخ میکند.(بقره / ۱۲۱) همچنین آیاتی که از عدم تدبر مردم در آیات نورانی قرآن (حدید/۱۶) و نیز عدم استماع و انصات قرآن (محمد/ ۲۴) شکایت میکند.

– تحلیل گوشزد نمودن مهجوریت قرآن

با توجه به مفهوم مهجوریت قرآن که همان به کار نبستن دستورات دینی در سه بعد اعتقادی، احکام عبادی و اخلاقی می باشد؛ امام با هدف تحقق یافتن هدف نزول قرآن که همان هدایت مردم (بقره /۱۸۵) به مهجوریت قرآن گوشزد نموده، تا مسلمین متوجه این مسأله بشوند که مهجوریت قرآن به عدم تحقق هدف قرآن منتهی می شود.

۵. موسس مذهب شیعه

یکی از نکاتی که در مقدمه وصیت نامه امام خمینی رحمه الله علیه برجسته می باشد مسأله موسس مذهب شیعه می باشد که شواهد قرانی این مسأله ذکر می گردد.

امام خمینی رحمه الله علیه در بیان این مطلب، که موسس مذهب شیعه پیامبر اسلام به امر خدا بود است را به زیبایی ترسیم نمود و فرمود: و ما مفتخریم که پیرو مذهبی هستیم که رسول خدا مؤسس آن به امر خداوند تعالی بوده، و امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب، این بنده رها شده از تمام قیود، مأمور رها کردن بشر از تمام اغلال و بردگی ها است.

شیعه در لغت به معنای پیرو است و به کسانی اطلاق می شود که جانشینی پیامبر اسلام را حق اختصاصی خانواده رسالت می داند و در معارف اسلام پیرو مکتب اهل بیت می باشند(طباطبایی،۱۳۶۰: ۴؛ مغنیه، ۱۳۵۵: ۲۳). اساس مذهب شیعه در قرآن و سنت قطعی است و جای هیچگونه تردیدی از این نظر نیست (مطهری، ۱۳۷۰: ۲۵). به طوری که از کتاب های شیعه و سنی معلوم می شود لفظ شیعه را خود صاحب شریعت (پیامبر اسلام) بر دوستان و پیروان علی بن ابیطالب علیه السلام اطلاق نموده و مردم را به سوی آن فرا خوانده است (مغنیه، ۱۳۵۵: ۲۳؛ سلطان الواعظین شیرازی، ۱۳۸۵: ۱۵۱). و اولین بار پیدایش شیعه در زمان حیات پیامبر اسلام بود و جریان ظهور و پیشرفت دعوت اسلامی در بیست و سه سال زمان بعثت موجبات زیادی در برداشت که طبعا پیدایش جمعیتی را در میان یاران پیامبر اسلام ایجاب می کرد(طباطبایی، ۱۳۶۰: ۴). سلطان الواعظین شیرازی می گوید: أبوحاتم رازی در کتاب الزینه که در تفسیر الفاظ متداوله میان ارباب علوم نوشته شده می نویسد؛ اولین نامی که در اسلام در زمان رسول خدا صلی الله علیه و آله بوچود آمده نام شیعه بوده است که چهار تن از صحابه یعنی ابوذر غفاری، سلمان فارسی، مقداد ابن اسود کندی و عمار بن یاسر، دارای این لقب بودند(سلطان الواعظین شیرازی، ۱۳۸۵: ۱۶۰).

شواهد قرآنی موسس مذهب شیعه ؛ در آیات فراوانی موسس مذهب شیعه بودن پیامبر اسلام به امر خدا را به پشتوانه روایت صحیح قید می کند که برخی از آن آیات ذکر می گردد.

الف) وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ اَلْأَقْرَبِینَ (شعراء /۲۱۴) و خویشاوندان نزدیکت را انذار کن. خلاصه روایاتی (بحرانی،۱۴۲۸، ج ۵: ۵۱۴- ۵۰۸) که در ذیل آیه مذکور آمده است این می باشد که «پیامبر اکرم در اولین روز های بعثت که به نص قرآن (شعراء /۲۱۴) مأموریت یافت که خویشان خود را به دین خود دعوت کند صریحا به ایشان فرمود که هر یک از شما به اجابت دعوت من سبقت گیرد وزیر و جانشین و وصی من است. علی علیه السلام پیش از همه مبادرت نمود و اسلام را پذیرفت و پیامبر اکرم ایمان وی را پذیرفت ( طباطبایی،۱۳۶۰: ۵). ابن جریر و ابوجعفر اسکافی صحت حدیث فوق را مسلم دانسته اند(موسوی، ۱۳۷۴: ۲۲۶). این که بخاری و مسلم در صحیحشان نقل نکرده اند به این جهت است که با عقیده شان در خلافت مخالفت داردو همین موجب اعراض آن ها از بسیاری از نصوص شده است، ترسیده اند اگر نقل کنند اسلحه ای برای شیعه باشد لذا دانسته آن ها را کتمان کرده اند» (موسوی، ۱۳۷۴: ۲۲۷). «جانشین قرار دادن علی علیه السلام در ابتدای دعوت برای خود گویای این نکته است که دیگران بعد از رسول اکرم باید از او پیروی کنند و به دنبال علی علیه السلام حرکت کنند.

ب) إِنَّ اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّالِحاتِ أُولئِکَ هُمْ خَیْرُ اَلْبَرِیَّهِ (