فایل پاورپوینت کامل شکوفایی مهارت ها در مدارس

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شکوفایی مهارت ها در مدارس :

در فصل اول بحث در یادداشت های اول تا پنجم به ابعادی از مسائل گلوگاهی در تحول نظام تعلیم و تربیت اشاره شد. در فصل دوم در یادداشت های ششم تا هشتم از پیش فرض هایی صحبت کردیم، که نظام تعلیم و تربیت به غلط آنها را لایتغیر فرض کرده، بر آنها پافشاری می کند، و حاضر به تغییر آنها نیست. در حالی که تحول واقعی نظام تعلیم و تربیت، با تغییر این پیش فرض ها محقق می شود. باور موجود نسبت به کتاب درسی، و نیز باور موجود به درس، کلاس، تدریس و تصویر عمومی مدرسه، و باور به جایگاه و چگونگی ارزشیابی سه پیش فرضی بود که در این یادداشت ها به آنها اشاره کردیم. در ادامه به بررسی پیش فرض دیگری می پردازیم.

چرا مدرسه؟

بچه ها را برای چه به مدرسه می فرستیم؟

این سؤالی است که قائدتاً برای همه ما ایجاد شده است. حتی اگر به صورت مستقیم در مورد آن فکر نکرده باشیم، تلویحا پاسخی برای آن داریم و حالا پاسخ چیست؟ پاسخ عوامانه این است که: ”بچه ها باید به مدرسه بروند که درس بخوانند و چیز یاد بگیرند“! جالب این است که عملاً همین پاسخ عوامانه است که تحقق پیدا می کند. بچه ها درس می خوانند و چیز یاد می گیرند. اما چه درسی را و برای چه می خوانند؟ چرا ”بخوانند“؟ – چرا این درس را خواندنی تلقی می کنیم؟ و چه چیزی یاد می گیرند؟ و چرا باید یاد بگیرند؟ اینها سؤالاتی است که پاسخ به آنها، ما را متأسف می کند.

مأموریتی برای جامعه پذیری

اما پاسخ صحیح به این سوال که چرا بچه ها را به مدرسه می فرستیم را باید در مأموریت مدرسه و نظام آموزشی جستجو کرد. مدرسه (در شکل کلی و به عنوان نماد نظام آموزشی؛ و نه به عنوان یک مدرسه خاص با مکان مشخص)، نهادی است که مأموریت آماده کردن بچه ها را برای ایفای نقش در جامعه بر عهده دارد. از عهد باستان که اولین مدارس برای تربیت شاهزادگان و فرزندان امرا شکل گرفت، وظیفه مدارس آن بود که این فرزندان را که قرار است وارد جامعه واقعی شده، و نقش پادشاهی و فرماندهی را در آن ایفا کنند، برای احراز صلاحیت ها و توانمندی های لازم، تربیت و آماده کنند. بعداً به تدریج با بهبود وضع عمومی جامعه، ورود به مدارس برای همه اقشار جامعه مهیا شد، و مدارس با مأموریت آماده کردن عموم فرزندان و همه افراد جامعه، برای حضور و ایفای نقش در آن جامعه، ایجاد شدند.

کمی که جامعه انسجام بهتری گرفت، و هویت اجتماعی و ملی رنگ و بوی رسمی تری یافت، وظیفه جامعه پذیری بر عهده مدارس نهاده شد. مدارس از این پس مأموریت یافتند که شاگردان را برای پذیرش باورها، آگاهی ها، مهارت ها، هنجارها، آداب و رفتارهای مورد قبول جامعه آماده کنند. شخصی که دوره های مدارس را ندیده باشد، برای حضور در جامعه، ناآگاه، ناتوان و نتراشیده و نخراشیده محسوب شده، و رفتارهای مقبول جامعه در او به صورت صحیح شکل نگرفته است. از این منظر، مدارس مراکز آماده سازی نیروی انسانی برای ایفای نقش در آن جامعه محسوب شدند. همانطور که یک شرکت عظیم و قدرتمند، برای جذب و بکارگیری نیروی انسانی جدید، مرکز آموزشی را تأسیس کرده، که تمام افراد تازه وارد باید در آن، آموزش های لازم برای عملکرد صحیح طبق قوانین و مقررات آن شرکت را کسب کرده، و به شخصی آموزش دیده برای عمل در آن شرکت تبدیل شوند، که رفتارهای بهنجاری طبق فضای آن شرکت از او سر می زند. اما این غایت تعریف و جایگاه مدارس نیست.

مأموریت برتر؛ تعالی

به تدریج نقش مهم تری بر عهده مدارس گذاشته شد. جامعه از همین بستر برای ایجاد کردن و سریان دادن باورها، هنجارها، آداب و رفتارهای جدید و مطلوب استفاده کرده است. یعنی وقتی یک جامعه باورها و هنجارهایی را به عنوان آرمان های رفتاری آحاد جامعه ترسیم کرده است، برای آنکه این تصویر آرمانی از رفتارهای مردم عملا شکل بگیرد، نهاد مدرسه را مأمور به ساختن این رفتارها کرد. منش و رفتارهایی که هنوز در جامعه نهادینه نشده و دیده نمی شود، اما آمال و آرزوی اندیشمندان و رهبران جامعه، شکل گیری چنین باورها و رفتارهایی است. به عبارت دیگر در این سطح، مدارس بیش از آنکه فقط وظیفه مرکز آماده سازی نیروی انسانی ورودی را بر عهده داشته باشند، مرکزی برای پیشرفت و توسعه، و ارتقای باورها، رفتارها و هنجارها در سطح کل جامعه محسوب می شوند، که از طریق آموزش نیروهای ورودی، به تدریج تمام جامعه را ارتقاء می دهند. نظیر چنین مرکزی در آن شرکت عظیم مورد ذکر، دیگر یک مرکز آموزش معمولی نیست؛ بلکه مرکز تعالی، توسعه و ارتقاء توانمندی کل مجموعه محسوب می شود.