بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ضرورت اخلاق در ماه رمضان :

یکی از ارکان دین مبین اسلام، اخلاق است. براساس تعالیم قرآن و روایات و گواهی تاریخ، یکی از عوامل موفقیت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و رشد اسلام عزیز در سرزمین بی تمدن حجاز، اخلاق زیبای نبوی است.

عرب بیابانی بی تمدن، که دختر زنده به گور می کرد، جواب خون را با فقط با خون می داد و از گذشت و ایثار در میانشان اثری نبود، پیامبر چنان دل ها را بهم نزدیک می کند که در جنگ احد، یکی از رزمندگان یادش آمد که یکی از پسر عموهایش مجروح بر زمین افتاده و طبیعتا به آب نیاز دارد. مشکی گرفت و به سمت او حرکت کرد. مشک را به سمت دهانش آورد تا آب بنوشد؛ صدای مجروحی را شنید و اشاره کرد که آب را به ایشان بدهد. سراغ مجروح دوم، رفت؛ ایشان به مجروح سوم، اشاره کرد. به مجروح سوم که رسید؛ شهید شد. وقتی که به مجروح دوم و اولی رسید؛ دید این دو بزرگوار هم شهید شدند. با اینکه شخص مجروح خون از بدنش جاری شده و عطش، همه وجودش را گرفته و شدیدا به آب احتیاج دارد؛ ولی ایثار کرده و به فکر دیگران است. این مکتب نبوی است که افراد بی عاطفه را اینگونه با عاطفه، با محبت، مهربان و دلسوز ساخته است.

خداوند متعال در سوره آل عمران، آیه ۱۵۹ می فرماید: «فَبِما رَحْمَهٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ کنْتَ فَظًّا غَلیظَ الْقَلْبِ لاَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِک؛ رحمت خدا، تو را با خلق، مهربان و خوش خوی گردانید و اگر تند خو و سخت دل بودی؛ مردم از پیرامون تو متفرق می‏شدند». اگر نبی مکرم اسلام خشن، یا زود رنج بود؛ در ارتباط با اعراب که کمترین اطلاعی از نحوه مراوده با دیگران نداشتند؛ با مشکل روبرو می شد. هر روز تعدادی از مردم از اطرافش دور می شدند و یا این که خودش از مردم و جامعه فاصله می گرفت و گوشه نشینی را انتخاب می کرد.

رفتار افرادی که می خواستند ایمان بیاورند و یا مسئله ای بپرسند؛ گاهی اوقات به حدی بیشرمانه بود که برخی از اصحاب پیامبر اجازه می خواستند تا فرد خاطی را ادب کنند. ولی رسول خدا می فرمود: به آن ها آزاری نرسانید.

پیرزنی مسئله ای را از پیامبر پرسید. رسول خدا جواب دادند. تا ده مرتبه همان مسئله را از ایشان می پرسد و پیامبر بدون این که خشم بگیرند و ناراحت شوند؛ در کمال محبت و آرامش جواب می دهند. راوی می گوید: تن صدای پیغمبر در جواب اول و دهم یکی بود و ذره ای خشم یا بلند شدن صدا را در جواب های مختلف پیامبر ندیدم.

به رسول خدا صلی الله علیه و آله خبر رسید که سعد بن معاذ، مرده است. آن حضرت با اصحاب خود آمدند و دستور داد سعد را غسل دهند و خود بر در ایستاد و چون حنوط و کفنش کردند و تابوتش برداشتند؛ رسول خدا بی‏ کفش و رداء، او را تشییع کرد و گاهی سمت راست تابوتش را می گرفت و گاهی سمت چپ آن را، تا به گورش رسانید و خود میان گور او رفت. لحدش را درست کرد و خشت بر او چیده و می فرمود: «سنگ به من دهید و گل بدهید و میان خشتها را گل می زد و چون تمام شد و خاک بر او ریخت و قبرش را ساخت؛ رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: من می دانم کهنه می‏شود و کهنگی به او سرایت می کند؛ ولی خدا دوست دارد هر که کاری انجام می دهد؛ محکمش‏ نماید.

چون از قبرش پرداختند؛ مادر سعد برخاست و گفت: ای سعد بر تو گوارا باد بهشت. رسول خدا فرمود: ای مادر سعد، آرام باش و با پروردگارت قطع مکن. زیرا سعد گرفتار فشار قبر شد. گوید: رسول خدا(ص) برگشت و مردم برگشتند و به آن حضرت گفتند: یا رسول اللَّه ما دیدیم با