فایل پاورپوینت کامل طرح معرفت شناسی اسلامی (تعامل بازسازی میراث اسلامی با علوم انسانی و اجتماعی غرب) گفت وگو با طه جابرالعلوانی

فایل پاورپوینت کامل طرح معرفت شناسی اسلامی (تعامل بازسازی میراث اسلامی با علوم انسانی و اجتماعی غرب) گفت وگو با طه جابرالعلوانی؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل طرح معرفت شناسی اسلامی (تعامل بازسازی میراث اسلامی با علوم انسانی و اجتماعی غرب) گفت وگو با طه جابرالعلوانی شامل 61 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل طرح معرفت شناسی اسلامی (تعامل بازسازی میراث اسلامی با علوم انسانی و اجتماعی غرب) گفت وگو با طه جابرالعلوانی را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل طرح معرفت شناسی اسلامی (تعامل بازسازی میراث اسلامی با علوم انسانی و اجتماعی غرب) گفت وگو با طه جابرالعلوانی با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل طرح معرفت شناسی اسلامی (تعامل بازسازی میراث اسلامی با علوم انسانی و اجتماعی غرب) گفت وگو با طه جابرالعلوانی با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل طرح معرفت شناسی اسلامی (تعامل بازسازی میراث اسلامی با علوم انسانی و اجتماعی غرب) گفت وگو با طه جابرالعلوانی تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل طرح معرفت شناسی اسلامی (تعامل بازسازی میراث اسلامی با علوم انسانی و اجتماعی غرب) گفت وگو با طه جابرالعلوانی را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل طرح معرفت شناسی اسلامی (تعامل بازسازی میراث اسلامی با علوم انسانی و اجتماعی غرب) گفت وگو با طه جابرالعلوانی :

پگاه حوزه، ش ۹ و ۱۱

چکیده:

در دو دهه گذشته، در دنیای عرب، جریانی از فکر اسلامی شکل گرفته است که با عنوان «معرفت شناسی اسلامی » یا «اسلامی کردن معرفت » [ اسلمه المعرفه] معروف شده است. این گروه از اندیشمندان مسلمان با تاسیس «مرکز جهانی اندیشه اسلامی » و گسترش نمایندگی های خود در کشورهای عربی و غربی، اینک یک جریان فکری نیرومند را شکل می دهد که با فاصله گرفتن از روشنفکران و سنت گرایان، سعی در اجرای طرح تازه ای در نسبت میان اسلام و تجددگرایی دارد. جابرالعلوانی که یکی از متفکران این جریان است. در دو گفت وگوی زیر به ویژگی های طرح معرفت شناسی اسلامی » اشاره کرده است. از نظر وی، معرفت شناسی اسلامی، عملیاتی اجتهادی در امور مربوط به میراث اسلامی و منابع آن و عملیاتی ابداعی در تعامل میراث اسلامی با علوم انسانی و اجتماعی است.

بیش از دو قرن است که دعوتی دوباره به گشایش باب اجتهاد مطرح شده است. این دعوت را سید جمال و شیخ محمد عبده آغاز کرده اند. موضع «طرح معرفت شناسی اسلامی » نسبت به این دعوت چگونه است؟

سید جمال و شیخ محمد عبده با اندیشه و دعوت خویش، مکتب و یا مکاتبی اصلاحی را شکل دادند تا هویت امت را حفاظت و اندیشه اش را نوسازی کنند. اما ما به موضوع اجتهاد و تقلید از زاویه ای می نگریم که با خاستگاه نظری آن دو متفاوت است; هرچند هدف هر دو یکی است. اجتهادی که بر هر مرد و زن مسلمانی فریضه است، حالتی عقلی و روانی است که باید همه نیروهای انسان را برای انجام وظیفه قرائت هستی و جهان، برای تحقق بخشیدن به هدف حق از آفرینش – که «آبادانی » است – و نیز انجام وظیفه قرائت وحی و تحقق بخشیدن به «تزکیه » آزاد کند. هرگاه عقل انسانی این دو قرائت [ قرائت هستی و قرائت وحی] را فراهم آورد، از دایره «عقلانیت عوام » خارج می شود و از «طبیعت گسسته » فراتر می رود و از «احساس روانی بزرگ » تعالی می یابد و بر تحقق اهداف برتر و به تعبیر دیگر ارزش های حاکم اسلامی – که توحید و تزکیه و آبادانی است – توانا می شود… .

به این ترتیب، اسلام توانسته است مرز مسلمانی را، که منبع همه اندیشه ها و معرفت ها و هنرهایی است که فرهنگ اسلامی را شکل داده و تمدن اسلامی بر آن بنا شده است، پی ریزی کند. مکتب های فقهی اسلامی و تولیدات فقهی آن ها، یکی از بازتاب ها و تجلیات این فرد است. انحصار دادن مفهوم اجتهاد در دائره فقهی به وسیله پیشینیان، سبب شد تا دعوت های اصلاحی پسینی که ندای «وجوب اصلاح خرد مسلمان » و تداوم و پویایی و کارآمدی اجتهاد را سر دادند، با بدفهمی بسیار روبه رو شوند و گمان شد با بیان احکام اوضاع فعلی، مشکلات مسلمانان راه حل خود را پیدا خواهند کرد. این پندار ساده گرایانه، بسیاری از اصلاح گرایان را به ورطه اندیشه «مقایسه » و «نزدیک سازی » کشاند. بدین معنا که با تاویل و تفسیری تازه از موضع اسلامی نسبت به بسیاری از مسائل، که دست مایه ما در طرد اندیشه غربی در قرن نوزدهم اوایل قرن بیستم بود، ارائه دهند تا موضع اسلامی، با مقتضیات عملی و عقلانی غربی هماهنگ شود که اعتراض عقل عملی و تجربی را نیانگیخت. بهترین نامی که می توان بر این حالت نهاد «تقلید پیشرفته » است. از این روست که تلاش های «ریشه یابانه » در این رویکرد، چندان خلوص نداشته است; زیرا روش – به اصطلاح – عرف فقهاء، روش «تلفیقی » و چه بسا فراتر از تلفیق بوده است; چون می کوشیده است تا دو سبک تمدنی را که ریشه ها و منابع و فرایند و اهدافی متفاوت داشته اند، با هم تلفیق کند.

البته آثار شهید محمدباقر صدر و کارهای سید قطب در سال های پایانی زندگی اش و کارهای شهیدان شریعتی، مطهری و اسماعیل فاروقی و امثال آنان تلاش های اجتهادی بوده اند که در قیاس با کارهای پیشینیان و معاصرانشان پیشرفته تر بودند.

با این مقدمه، طرح معرفت شناسی اسلامی » پیش از هر چیز دارای روشی معرفت شناختی است، اگرچه مقدمات و مراحل و اهداف و ابزارهایی دارد.

برای تبیین بیشتر این موضوع، باید توجه داشت که مجموعه علوم معاصر بر سه گونه اند: ۱. علوم نقلی یا علوم شرعی، ۲. علوم انسانی و اجتماعی، ۳. علوم فناورانه و اجرایی و محض. «معرفت شناسی اسلامی » از آن رو که مساله ای «روش شناختی و معرفت شناختی » است، در پی نوسازی اساسی در گونه نخست است; زیرا این علوم، معارفی را در بر دارد که تحت تاثیر بسیار دو عامل زمان و مکان است و تجدیدنظرهای مداوم و مستمری باید در این علوم و براساس مبانی روش شناختی قرآن مجید صورت گیرد. اما درباره علوم انسانی و اجتماعی، طرح معرفت شناسی اسلامی معتقد است این علوم مبتنی بر قرائت یک سویه (قرائت هستی) است و این منبع بسیاری از مشکلات و بحران ها در این معارف شده است. از این رو باید روش ها و نظریات معرفتی این علوم را تابع روشمندی «جمع بین دو قرائت » (قرائت وحی و قرائت هستی) قرار داد; زیرا این تنها راه تصحیح مسیر آن و پیوند آن با ارزش ها و راه برون رو از بحران هایی است که این علوم با نگرش یک بعدی و جزیی. گرفتارش شده اند. درباره گروه سوم، نظر «معرفت شناسی اسلامی » این است که فلسفه این علوم که فلسفه علوم انسانی و اجتماعی نیز شده است، فلسفه ای اثبات گراست که روشی اثباتی و مادی را پدید آورده است. پیش فرض این روش آن است که جهان و حرکت آن، مجموعه تضاد بین انسان و طبیعت است که خدا در آن جایی ندارد. تجاهل نسبت به بعد عینی، فلسفه روش هایش را به ایستائی کشانده است. همه این سر و صداهای عمومی و عبث، دایره های پایانی – مانند پایان تاریخ، پایان انسان و پایان … – نشانه همین بحران و فریاد نجات خواهی است.

قرآن مجید تنها کتاب جهانی است که امروزه می تواند انگاره ای روشمند و جایگزین را به بشریت عرضه کند و حالت نوسازی را در سطحی جهانی پدید آورد و به او این توان را بدهد که پس از باور یافتن به روش های این علوم، بر نظم معرفتی جهان معاصر اشراف یابد. همین امر نشانه آن است که «معرفت شناسی اسلامی » تنها ضرورتی اسلامی نیست، بلکه ضرورتی انسانی و جهانی نیز است. این طرح، افزون بر تحقیق آنچه گذشت، می کوشد تا بین معرفت و ارزش ها و بین معرفت و هدفمندی ارتباط دوباره ای برقرار کند.

علوم انسانی در غرب پیشرفت های بزرگی داشته است که با توجه به تلاقی علم اصول با محورهای این علوم در بسیاری از نقاط، به نظر شما میزان امکان به کارگیری داده های این علوم در بازسازی میراث اسلامی چقدر است.

نخست باید فلسفه این علوم در غرب و محیط پیدایی این علوم و الگوهای معرفتی و دید کلی ای را که خاستگاه این علوم است، بشناسیم. در عین حال باید به همین ابعاد در میراث نقلی خود نیز معرفت بیابیم تا بتوانیم نقاط تلاقی و جدایی نظام معرفتی توحیدی و نظام معرفتی دیگران را بشناسیم. معارف اجتماعی و انسانی ای که از «نگرش کلی » اروپایی برآمده است، معارفی محدود است و به لحاظ ارزش ها، معانی و مدرکات، منحصر به محسوسات و چارچوب زمانی و مکانی مشخصی است که با دیدگاه معرفتی اسلامی تعاند و تضاد دارد. یکی از ارزش هایی که «نظریه اجتماعی غربی » مطرح کرده، اصل «چالش و نزاع » است. چالش و نزاع در نظام معرفتی غربی، اموری عارضی نیستند بلکه دو عنصر اساسی در این نظامند. ارزش های دیگری مانند «تسلط و سیطره »، «بازدارندگی »، «مشروعیت بین المللی » همگی ارزش های ثابت در «نظام معرفتی غربی » هستند و پس از عصر روشنگری برآمدند و در قرن نوزدهم رشد کردند.

اصول فقه و دیگر علوم و معارف اسلامی از نظریه معرفتی ای سر برآوردند که به «وحی الهی » به عنوان منبع مهم معرفتی – در کنار طبیعت – ایمان دارد. این نظریه معرفتی، دو قرائت – وحی و طبیعت (جهان) – را جمع کرده است، اما نظریه معرفتی ای که خاستگاه معارف اجتماعی غرب است، وحی را نوعی سحر و شعبده بازی و افسانه ملت ها می داند.

به این ترتیب ایجاد تقارب میان تولیدات این نظام معرفتی و تولیدات نظام معرفتی اسلامی، کاری پیچیده و خطرناک و نیازمند منتقدان پراطلاعی است. هم اکنون سازمان یونسکو، نظام معرفتی غربی را مبنا قرار داده است و از این رو تعریفی را که برای معرفت برگزیده، «هر دانسته قابل حس و تجربه » است… اما آنچه امروز نیازمند آن هستیم، کشف «روشمندی قرآن کریم » در تطبیق نظام های معرفتی دیگر و اشراف بر آن است. قرآن مجید کتاب های [ آسمانی] پیشین را تصدیق کرده است; یعنی آنها را احضار و نقد و تصفیه کرده و سپس در ضمن نظام معرفتی توحیدی و الگوی معرفتی اسلامی گنجانده است.

طرح معرفت شناسی اسلامی » در مبناپردازی برای اجتهادی معاصر و پاسخ گو به نیازهای جدید زندگی، چه نقشی می تواند داشته باشد؟

طرح معرفت شناسی اسلامی در اصل طرحی تجدیدگرا و در عین حال اجتهادی است. گام های این روش را به اختصار باز می گویم: ۱. بازخوانی انتقادی میراث و قرائت معرفتی آن; ۲. پیراستن الگوهای معرفتی آن بر اساس اصول – که کتاب قرآن به عنوان خاستگاه تصور، عقیده و احکام است و سنت نبوی به عنوان منبع روشن گر و الزام آور; ۳. تحقق ارتباط و پیوست با این میراث و پشت سر نهادن دوره گسست از آن، پس از درک فراگیر آن; ۴. تمییز نهادن بین امور ثابت و متغیر با هدف روشن شدن اموری که استصحاب بردارند از امور موضعی و خاص.

نسبت به علوم اجتماعی معاصر هم که از دل نگرش غربی به جهان و انسان برآمده و این علوم را ابزار تفسیر همه چیز قرار داده، باید چنین عملیاتی انجام شود، اما چارچوب این نگرش غربی که این علوم و معارف را بر اساس الگوهای معرفتی و روش های مبتنی بر سکولاریسم بنیاد نهاده است، «معرفت شناسی اسلامی » م