فایل پاورپوینت کامل عرفان اسلامی و نوع انسانی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عرفان اسلامی و نوع انسانی :

ارتباطِ انسان با هم نوع خود از دیدگاه عرفان اسلامی، بستگی به این دارد که انسانی که طرفِ ارتباطِ انسانِ عارف قرار می گیرد، چیست؟ اگر ما از بعضی نظریات درباره انسان که جنبه افراطی و تفریطی دارند، صرف نظر کنیم، می توانیم بگوییم: کیفیت ارتباط انسان عارف با بنی نوع خود، یکسان نیست، بلکه هر اندازه رشد و تکامل یک انسان حالت صعودی پیدا کند، ارتباط عارف با چنان انسانی، عالی تر و تکامل یافته تر خواهد بود. این قضیه از موارد قاعده معروف: «أَلسِّنْخِیهُ عِلَّهُ الْإِنْضِمام» (هم سنخ بودنِ چند موجود، علتِ اتحاد و انضمامِ آن ها به یکدیگر است)، می باشد. حقیقت این است که:

کنَد هم جنس با هم جنس پرواز

کبوتر با کبوتر، باز با باز[۱]

جان گرگان و سگان هر یک جداست

متّحد جان های شیرانِ خداست [۲]

بر مثالِ موج ها اعدادشان

در عدد آورده باشد بادشان

مفترق شد آفتاب جان ها

در درونِ روزنِ ابدان ها

چون نظر بر قرص داری، خود یکیست

آن که شد محجوب ابدان، در شکیست

تفرقه در روح حیوانی بُوَد

نفس واحد روح انسانی بُوَد

چون که حَق رَشَّ عَلَیهِم نُورَهُ

مفترق هرگز نگردد نور او

روح انسانی، کنَفْسٍ واحِده ست

روح حیوانی سفال جامده ست [۳]

خلاصه، محال است انسان ها در عرصه مادیات محض و علایق نفسانی بر محور «خودِ طبیعی»، ارتباط حقیقی بر مبنای کمال پیدا کنند، زیرا عرصه مادیات و علایق نفسانی، منشأ تزاحم ها و تضادهای تباه کننده است، بنابراین نمی تواند منشأ وحدتی باشد که آدمیان در آن مقام، سراسر نور و عقل و کمالند. آنان در آن مقام، عالی ترین جلوه گاهِ فروغ الهی می باشند. یعنی اگر خود را از شواغل و علایق حیوانی تجرید نموده و پاک کنند، قطعی است که به قلّه مرتفعِ رشد والای انسانی صعود خواهند کرد.

گر رَوی پاک و مجرّد چو مسیحا به فلک

از فروغِ تو به خورشید رسد صد پرتو

حافظ

چندان برو این ره که دویی برخیزد

ور هست دویی، ز رهرویی برخیزد

تو او نشوی، ولی اگر جهد کنی

راهی بروی، از تو تویی برخیزد

هم چنین، به قول مولوی: با تلاش و تکاپوی اختیاری، از جمادی بمیرد و نامی شود و از نما بالاتر رود و به درجه حیوانی برسد؛ از حیوانی گام فراتر بنهد و آدم شود؛ آن گاه قدم از انسانِ زمینی بالاتر بگذارد و خود را به درجه فرشتگان برساند. با این که این یک مقام والایی است، اما منزلگه نهایی نیست، زیرا:

از مَلَک هم بایدم جَستن ز جو

کلُّ شَی ءٍ ه