فایل پاورپوینت کامل عظمت حضرت معصومه علیها السلام

فایل پاورپوینت کامل عظمت حضرت معصومه علیها السلام؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل عظمت حضرت معصومه علیها السلام شامل 120 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل عظمت حضرت معصومه علیها السلام را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل عظمت حضرت معصومه علیها السلام با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل عظمت حضرت معصومه علیها السلام با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل عظمت حضرت معصومه علیها السلام تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل عظمت حضرت معصومه علیها السلام را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عظمت حضرت معصومه علیها السلام :

جهت شناخت واقعی مقام حضرت فاطمه معصومه علیها السلام هشت محور را طرح می کنیم و بر اساس آنها به مقام این بزرگوار نظر می افکنیم تا از منظر هر کدام از این محورها به بُعدی از عظمت روحی این بانوی ناشناخته پی ببریم.

۱. معرفی حضرت معصومه توسط ائمه علیهم السلام

محکم ترین دلیل برای شناسایی مقام معنوی حضرت معصومه علیها السلام، وصف مستقیم ائمه علیهم السلام نسبت به جایگاه ایشان می باشد. این معرفی از چند لحاظ مورد توجه است. اول اینکه از میان امام زادگان و اولاد مستقیم ائمه علیهم السلام، فقط در مورد زیارت ایشان سفارش و تأکید صورت گرفتهاست؛ به طوری که حتّی از حدود سی و شش برادر و خواهر نیز، فقط ایشان توجهامام رضا علیه السلام، امام جواد علیه السلام، و امام صادق علیه السلام را به خود جلب کرده است؛ آن گونه که امام صادق علیه السلام با تجلیل از تولّد او خبر داده و ثواب زیارت توأم با معرفت او را بهشت معرفی نموده و شفاعتش را شامل حال تمام شیعیان دانسته است.

برای فهم بلندای عظمت پرده نشین قدس الهی و به منظور شناخت حق معرفت او که شرط قبول زیارت اوست، روایات مربوط به عظمتش را نقل می کنیم و آن گاه به تأمل کوتاه در آنها می پردازیم.

روزی عده ای از شیعیان امام کاظم علیه السلام جهت دریافت پاسخ برای پرسشهای دینی خود به شهر مدینه رهسپار شدند، ولی چون آن حضرت در مسافرت بود و آنها ناگزیر به بازگشت بودند، به ناچار سؤالات خود را نوشتند و به افراد خانواده امام تحویل دادند تا در سفر بعد، جواب آنها را دریافت نمایند.

زمان خداحافظی باتعجب دیدند که حضرت فاطمه معصومه علیها السلام (در حالی که تنها ده سال داشت) پاسخ پرسشهای آنان را نوشته است. هنگام مراجعت در بین راه با امام موسی بن جعفر علیهما السلام ملاقات نمودند و ماجرا را به عرض ایشان رساندند. امام آن نوشته را از آنها گرفت و مطالعه نمود و چون پاسخها را درست یافت، لبخند رضایت بر لبانش نقش بست و سه بار فرمود: «فداها ابوها؛ پدرش به فدایش باد».^۱

فرمایش امام کاظم علیه السلام شبیه گفتار رسول خداصلی الله علیه و آله به فاطمه علیها السلام است که همین عبارت را برایشان به کار برده اند. دختری که امام معصوم علیها السلام خود را فدایی او معرفی می کند، باید عظمتی بسیار والا داشته و درنهایت عصمت و کمال باشد که امام و پدر او، جان خود را شایسته نثار عظمت و کمال او می بیند و چنین کلامی بر لب جاری می سازد.

امام صادق علیه السلام در سال ۱۴۸ ه. ق. به علت مسمومیت توسط منصور دوانیقی به شهادت رسید و حضرت معصومه علیها السلام حدوداً در سال ۱۷۹ ه. ق. متولد شد. پس حداقل بیش از سی سال قبل از تولّد آن بانو، امام صادق علیه السلام از تولد و منزلت او خبر داده است:

«اِنَّ لِلَّهِ حَرَماً و هو مکه، و لِرَسولِهِ حرماً و هو المدینه، و لامیرالمؤمنین حرماً و هو الکوفه، و لَنا حرماً و هو قُمّ، وَ سَتُدفَنُ فیها اِمْرأهٌ مِن وُلدی تُسَمَّی فاطِمه، مَن زارَها وَجَبَتْ لَهُ الجنه (قال علیه السلام ذلک و لَمْ تُحْمَلُ بموسی اُمُّهُ؛^۲ برای خدا حرمی است و آن مکه است و برای رسول خدا صلی الله علیه و آله حرمی است و آن مدینه است و برای امیرالمؤمنین علیه السلام حرمی است و آن کوفه است و برای ما (اهل بیت علیهم السلام) حرمی است و آن قم می باشد و به زودی زنی از اولاد من که فاطمه نامیده می شود، در آنجا دفن می شود. هر کسی او را زیارت کند، بهشت بر او واجب می گردد. این سخن را حضرت در حالی بیان کرد که امام موسی را مادرش حمل نکرده بود».

در این حدیث، قم حرم همه ائمه علیهم السلام بعد از حضرت علی علیه السلام معرفی شده است و البته کلمه «لنا» مطلق است و شامل تمام چهارده معصوم علیهم السلام می گردد و منظور حرم بودن قم حتی نسبت به رسول اکرم صلی الله علیه و آله و حضرت علی علیه السلام نیز می باشد؛ اگرچه هر کدام از ائمه علیهم السلام خود حرم دیگری مثل کربلا، کاظمین، مشهد و سامراء دارند.

نکته دیگر اینکه قم به تنهایی حرم همه ائمه معرفی شده است و این جای بسی تأمّل عمیق دارد که در مباحث بعدی بیشتر به آن می پردازیم.

بعد از معرفی قم به عنوان حرم ائمه علیهم السلام، بلافاصله به تولد و دفن حضرت معصومه علیها السلام در قم اشاره شده و بعد به بیان ثواب زیارت او که بهشت است، توجه ویژه مبذول گشته است.

محور در این حدیث، تشویق مردم به زیارت این بانو و رسیدن به ثواب آن یعنی بهشت می باشد. و بهشت را ثواب یک عمل معرفی کردن، فقط در مورد زیارت ائمه معصوم علیهم السلام و برخی موارد نادر بیان شده است.

یک بار زیارت حضرت معصومه علیها السلام، و آن گاه ورود به بهشت، نشان از میزان تقرّب و وجاهت و آبروی حضرت در پیشگاه خدا دارد که هر شیعه ای را به شرط معرفت به حق او و با یک زیارت او می بخشند و وارد بهشت می نمایند و این ورود حتمی است و بی هیچ مانع؛ چون در برخی روایات «وَجَبتْ لَهُ الجنه» گفته شده است؛ یعنی زیارت او، بهشت رفتن را واجب می کند.

اکنون به نقل چند حدیث که بر وجوب بهشت برای زائر حضرت معصومه علیها السلام به شرط معرفت به حقش تأکید کرده است، می پردازیم:

در حدیثی که زیارت نامه حضرت معصومه علیها السلام در ادامه آن آمده است، امام رضا علیه السلام فرمود: «من زارها عارفاً بحقها فله الجنه».^۳ وجوب بهشت در مقابل معرفت به حق اوست. پس باید معنی معرفت به حق او را دریابیم.

کتاب «ناسخ التواریخ» از امام رضا علیه السلام نقل می کند که فرمود: «من زار المعصومه بقم کمن زارنی؛^۴ هر که معصومه را در قم زیارت کند، مثل این است که مرا زیارت کرده است».

معرفت به حق حضرت معصومه علیها السلام چه چیزی می تواند باشد؟ حضرت معصومه علیها السلام بار امانت سنگین امامت را بر دوش ندارد و لذا حقی را که امام بر گردن امّت دارد، برای او نیست. پس این حقّی که او بر گردن شیعه دارد، چیست؟ اگر کسی بگوید: آن بی بی حق خاصی ندارد، الاّ اینکه مثل همه مؤمنین و امام زادگان دیگر، احترام و حفظ حرمت و شناخت همان جایگاه عمومی او به عنوان امامزاده بر هر مؤمن و شیعه لازم است، پاسخ می دهیم که امام رضا علیه السلام کلمه حق را به «ها» اضافه فرمود و با این اضافه، تخصیص حاصل شد؛ یعنی حقی که مخصوص حضرت معصومه علیها السلام است. بنابراین، باید قبول کنیم که حضرت معصومه علیها السلام بالاتر از حقوق دیگران و پایین تر از حقوق امام، حقی خاص دارد و شناخت آن برای زائر لازم است تا به ثواب زیارت نایل گردد.

برای شناخت این حق، دو کلید و رمز معرفتی بر زبان ائمه علیهم السلام جاری شده است:

اول اینکه امام رضا علیه السلام زیارت حضرت معصومه علیها السلام را مثل زیارت خودش معرفی فرموده است.

دوم اینکه معرفت او را شرط بهشتی شدن زائر دانسته است. اینک به توضیح مطلب اول می پردازیم.

پس باید پرسید که، حق مخصوص آن حضرت چیست؟

معرفت به حق او یعنی چه؟ و آیا معرفت به حق او مراتب دارد یا نه؟ جواب به این سؤالات و غور در مراتب و جوانب آن واقعاً کاری مهم و سنگین است؛ امّا به همان نسبت دارای نتایج پربار و گرانبهاست.

امام بدون حکمت و دقت کامل سخن نمی گوید و تا کسی قابل مقایسه و تشبیه به امام نباشد، هرگز او را شبیه به خود معرفی نمی فرماید و زیارت او و حق او را مثل زیارت و حق خودش، شرط بهشت معرفی نمی فرماید؛ چنان که امام صادق علیه السلام فرموده اند: کسی با ما آل محمد صلی الله علیه و آله قابل مقایسه نیست؛ «لا یقاسُ بِنا أحَدٌ».^۵ در آن روایت، امام رضا علیه السلام ثواب زیارت خواهرش را ثواب زیارت خود معرفی نمی کند، بلکه نفس زیارت او را شبیه زیارت خود و هم اثر با حضور خویش می شناساند.

بنابراین، اگر زیارت حضرت معصومه علیها السلام، مثل زیارت امام رضا علیه السلام باشد، باید محضر او و نورانیت او و قدرت تصرّف عرفانی و ولایی او و رحمت و رأفت و قُرب و منزلت او، شبیه به امام رضا علیه السلام باشد و الّا بدون داشتن ظرفیت واقعی، امام کسی را مثل خود معرفی نمی فرماید. در حقیقت، امام رضا علیه السلام که به حق عالم آل محمد صلی الله علیه و آله لقب گرفته است، با یک «کاف» تشبیه همه حرفهای گفتنی را برای معرفی خواهر بزرگوارش که محصول تربیت و نَفَس پاک خود اوست، یکجا بیان فرموده است. بنده از آیهالله العظمی بهجت (حفظه الله) که در کنار ضریح مشغول زیارت بودند، سؤال کردم: آیا حضرت معصومه علیها السلام را می توان با زیارت جامعه کبیر زیارت کرد؟ فرمودند: بله! بعد از مدتی کوتاه دوباره به عقب برگشته فرمودند: شما به نیت تمام کسانی که این زیارت شامل آنها می شود، این زیارت نامه را بخوانید.

معصومه علیها السلام مظهر جلالت حضرت زهرا علیها السلام

همچنین آنچه پدر بزرگوار حضرت آیه الله العظمی مرعشی رحمه الله، یعنی سید محمود مرعشی بعد از توسل به امیرالمؤمنین علیه السلام جهت معرفیقبر حضرت زهرا علیها السلام از آن امام شنیده اند، در معرفی حضرت معصومه علیها السلام بسیار صریح و رساست. حضرت به ایشان در خوابفرموده بودند: «حضرت زهرا علیها السلام به من وصیت کرده تا قبر او را مخفینگه دارم و من نمی توانم برخلاف وصیت ایشان عمل کنم؛ اما اگر خیلی دوست داری قبر ایشان را زیارت کنی، به قم و نزد قبر فاطمه معصومه علیها السلامبرو که خداوند جلالت حضرت زهراعلیها السلام را به حضرت معصومه علیها السلام داده است».^۶

با تأمل در این جواب بسیار رسا و زیبا که از مرد صالح و مورد اطمینانی همچون پدر آیه الله العظمی مرعشی نقل شده است، می توانیم با مقام بلند و ملکوتی و روح لطیف و قُدسی و زهرایی فاطمه معصومه علیها السلام بیشتر آشنا شویم و به حق این شهیده غم و سمّ در غربت پی ببریم.

عزّ حرم فاطمه، اینجاست	زان رو حرم ائمه اینجاست
قم، خانه مادر ائمه است	آری، حرم همه، همیشه است
تختی ز جلال، در قم آمد	بانوی جمال در قم آمد
ای عاشق علم نور اینجاست	بر حور بهشت، طور اینجاست
صاحب در فاطمی است بانو	سرکرده هاشمی است، بانو
مشتاق مزار پاک زهرا	از قم بطلب شمیم آنجا
قم، مظهر قبر و قُرب زهراست	از من شنوی، ظهور اینجاست
دستت نرسد بقیع قم رو	بر عهد ولا، غدیر خُم رو ۷

جلالت و منزلت معنوی حضرت زهرا در عالم هستی یکتاست و بدیل ندارد و در برخی روایات خلقت حضرت زهرا علیها السلام جداگانه و به عنوان روح در مقابل خلقت نور حضرت محمد صلی الله علیه و آله و حضرت علی علیه السلام بیان شده است که بعد از خلق جداگانه این دو روح و نور، خداوند آنها را با هم ترکیب کرد و از این نور مقدس انوار امام حسن و امام حسین و سایر ائمه علیهم السلام و بعد، همه مراتب عالم هستی خلق شد.^۸

در حدیث مشهور قدسی هم خداوند می فرماید: «لو لا فاطمه لما خلقتُکما؛^۹ اگر فاطمه نبود [ای محمد] تو و علی را خلق نمی کردم». و در حدیث دیگر امام حسن عسکری علیه السلام می فرمایند: «نحن حُجَجُ الله علی خلقه و جدَّتنا فاطمه حجه الله علینا؛^۱۰ ما حجت خدا بر خلق هستیم و مادرمان فاطمه حجت خدا بر ما (ائمه) می باشد»

با تأمل در عظمت فاطمه زهرا علیها السلام و با توجه به اشارات ائمه علیهم السلام، شایسته است که زانوی ادب در مقابل عظمت معنوی حضرت معصومه علیها السلام بر زمین زنیم و آن گاه خاضعانه و دلشکسته و با کمال ادب و خشوع، در هاله ای از احترام و معرفت، با رعایت تمام آداب ظاهری و باطنی به محضر این سلطان عالم قُدس و طهارت، و عرفان و ولایت، و این بانوی هم منزلت با آل محمد علیه السلام، و این بضعه و پاره تن اهل بیت علیهم السلام و این هم سرشت آل الله مشرف شویم و با نهایت قدردانی و احساس کوچکی در مقابل شکوه و عظمت این مظهر تجلی فاطمه زهرا علیها السلام و این شبیه امام رضا علیه السلامو این صاحب حرم آل محمد صلی الله علیه و آلهو کریمه اهل بیت علیهم السلام عرض ولایت و اطاعت و ادب و معرفت نماییم تا شاید گوشه چشمی به ما نماید.

به راستی که همه پرورش یافتگان عالی مرتبه حوزه قم، همگی به حق اعتراف کرده اند که به هر جا رسیده اند، از برکت گوشه چشم و زیرسایه عنایت کریمه اهل بیت علیهم السلام می باشد. از ملاصدرا تا امام خمینی رحمه الله و آیه الله بهجت (حفظه الله)، همه عرفای بزرگ و مراجع، خود را شاگرد کوچک و متواضع استاد بزرگ قم و حرم نشین محرم اسرار الله، یعنی حضرت فاطمه معصومه علیها السلام دانسته اند و پیوسته با زیارت او راه کمال پیموده اند.

و بدین صورت، به شدّت تقرب و شباهت روح او به اهل بیت علیهم السلام پی می بریم که غیر از امامت، سایر صفات ائمه علیهم السلام را کسب نموده است. به آخرین مطلب مورد اشاره در احادیث می پردازیم و آن شفاعت حضرت معصومه برای تمام شیعیان می باشد. حضرت امام موسی بن جعفر علیهما السلام می فرماید: «تدخل بشفاعتها شیعتنا الجنه بأجمعهم ۱۱؛ با شفاعتش همه شیعیان ما داخل بهشت می شوند». امام صادق علیه السلام که در زمان حیات خود اسرار الهی را بسیار زیبا و با آرامش کامل و فرصت خوب بیان کرد و معارف را به فرهنگ انسانیت تزریق نمود، می فرماید: «تدخل بشفاعتها شیعتی الجنه بأجمعهم ۱۲؛ همه شیعیانم با شفاعت حضرت معصومه علیها السلام داخل بهشت می گردند».

در زیارت نامه آن حضرت نیز امام رضا علیه السلام این گونه به ما یاد داده اند که شفاعت در بهشت را از فاطمه معصومه علیها السلام طلب کنیم و عرض کنیم: «یا فاطمه اشفعی لی فی الجنه فان لک عندالله شأناً من الشأن؛^۱۳ ای فاطمه! برای من در بهشت شفاعت کن؛ چون تو نزد خدا دارای مقامی از مقامات هستی.

البته می توان گفت: «فی الجنه یعنی فی حق الجنّه»؛ یعنی برای بهشت رفتن من شفاعت کن؛ امّا لزومی برای تأویل یا در تقدیر گرفتن محذوف نیست؛ زیرا در درون بهشت برای ترقی در مراتب بهشت و درجات آن نیز نیاز به شفاعت هست و حضرت معصومه علیها السلام در بهشت نیز می تواند زائران خویش را شفاعت کند و آنها را ترقی داده و بالا ببرد؛ همان طور که قرآن در بهشت ترقی می دهد و به قاری صادق و عمل کننده، می گویند: «اقرأ و ارفع (و ارق)؛^۱۴ بخوان و بالا برو، یا بخوان و ترقی کن». و اهل بیت علیهم السلام قرآن ناطق و شریک قرآن هستند.

بحثی در چگونگی شفاعت

آری، برای حضرت معصومه علیها السلام دو نوع شفاعت در احادیث و زیارات معرفی شده است: الف. شفاعت همه شیعه برای ورود در بهشت؛ ب. شفاعت در درون بهشت. اکنون این سؤال مطرح می شود که اگر همه شیعیان با شفاعت حضرت معصومه علیها السلام وارد بهشت می شوند، پس شفاعت حضرت زهرا علیها السلام برای کیست؟ شفاعت دیگر ائمه علیهم السلام و شهدا و سایر شافعین چه می شود؟ با دقت در بحث شفاعت، به چند شکل می توان این سؤال را جواب داد:

اول اینکه ما در زندگی دنیا و در طول عمر کوتاه خود به شفاعت، سفارش و کمک افراد متعددی نیازمند هستیم؛ چون احتیاجات ما زیاد است و هر شفاعتی یک مشکلی را حل می کند. درباره ائمه علیهم السلام نیز شاید بتوان گفت: ما همواره در شفاعت آنان به سر می بریم و نزول برکات بر ما، دفع بلایا از ما، برآورده شدن حاجات و استجابت دعاهایمان پیوسته به شفاعت و حرمت ولایت آنان می باشد و همین طور در موقع مرگ و در مراحل بعد از جان دادن تا ورود به بهشت، روایات متعددی از حضور حتمی و بسیار مؤثر ائمه علیهم السلام در نزد شیعه مؤمن خبر می دهد.

هرچه رجوع انسان به سوی خدا و بازگشت به مبدأ نزدیک تر می گردد، نیاز به امداد ائمه علیهم السلام و شفاعت و کمک آنان شدیدتر و توجه آنان به شیعیان تحت ولایت و سرپرستی معنوی شان بیشتر می شود؛ لذا ما در همه مراحل به شفاعت و یاری ائمه علیهم السلام نیازمند هستیم؛ چنان که رسول اکرم صلی الله علیه و آله می فرماید: «حب اهل بیتی نافعٌ فی سبعه مواطن اهوالهن عظیمه: عند الوفات و فی القبر، و عند النشور و عند الکتاب و عند الحساب و عند المیزان و عند الصراط؛^۱۵ محبت اهل بیتِ من در هفت محل که ترس و هراسشان بزرگ است، نفع می رساند: موقع مرگ، در قبر، موقع حشر و نشر، موقع (دادن) کتاب و نامه عمل، موقع وزن کردن اعمال و موقع عبور از پل صراط».

دوم اینکه در خصوص هر عمل نیز به شفاعت نیاز داریم؛ یعنی در عالم قبر و قیامت در مورد هر عملی و در هر ایستگاهی که با مشکل مواجه شویم، محتاج شفاعت خواهیم شد؛ مثلاً اگر در موقف خمس کوتاهی داشته باشیم و درمانده شویم، باید دست به دامن ائمه علیهم السلام شویم تا حق خود را به ما ببخشند. و ما بتوانیم از ایستگاه خمس به سلامت عبور کنیم و همین طور در موقف یا ایستگاه رسیدگی به نمازها، صله رحم، ولایت ائمه علیهم السلام، نهی از منکر، گناهان زبانی و… و هر کجا که با مشکل و کمبود مواجه شدیم، تنها اهل شفاعت هستند که می توانند ما را به سلامت رها کنند و عبور دهند یا از داراییهای معنوی خویش به ما ببخشند و به آبروی آنان تا ساحل سلامت و تا درگاه بهشت امنیت و نعمت راه پیماییم. به این مراحل، در برخی احادیث تصریح شده است؛ مثلاً امام رضا علیه السلام فرموده اند: «هر کس مرا در غربت زیارت کند، در سه جا به امداد او خواهم رسید: موقع مرگ، موقع حساب و موقع عبور از صراط».^۱۶

از این گونه احادیث، استفاده می شود که شفاعت ائمه علیهم السلام منحصر به موقف شفاعت نیست و در سایر مواقف نیز به حسب میزان اعمال و نورانیت و قابلیت افراد و به قدر ارتباط قلبی و حقیقی آنان با ولایت ائمه علیهم السلام به فریادرسی آنان خواهند شتافت.

جواب سوم این است که بر فرض اینکه فقط یک بار شفاعت ائمه علیهم السلام آنهم تنها در موقف قیامت منظور نظر این احادیث باشد، باز شفاعت صاحبان شفاعت در طول هم می باشد.

بدین ترتیب که رسول خداصلی الله علیه و آله اولین و آخرین را شفاعت می کند و ائمه علیهم السلام شیعیان خود را با خود تحت شفاعت رسول خداصلی الله علیه و آله قرار می دهند تا با شفاعت ایشان داخل بهشت گردند و امام زادگان نیز زائران و دوستان خود را به نزد امام زمان خود می برند تا شفاعت شوند و علما و شهدا و فقرای شیعه ۱۷ و ذریه ائمه علیهم السلام یعنی سادات نیز هر کدام به اندازه مقام معنویشان نسبت به دیگران شفاعت می نمایند. بنابراین، با سلسله مراتب همه تحت شفاعت رسول خداصلی الله علیه و آله، امیر المؤمنین علیه السلام و فاطمه زهرا علیها السلام قرار می گیرند. البته، دایره شفاعت رسول خدا صلی الله علیه و آله بسیار وسیع تر است و شامل تمام مستحقان شفاعت امت و حتی امتهای قبل و تمام خلایق می گردد.

و دایره شفاعت حضرت زهرا علیها السلام شامل شیعیان واقعی و علاوه بر آنها محبّان و محبّانِ محبّان و دوستان ذریه اش و هر آشنایی ولو باواسطه می گردد؛ در حالی که وسعت شفاعت حضرت معصومه علیها السلام از فاطمه زهرا علیها السلام محدودتر است و فقط شیعیان و زوار خود را شفاعت می کند و لذا شفاعت آن حضرات وقتی در طول هم قرار می گیرد، آن شبهه رفع می شود.

و مطلب آخر در مورد شفاعت اینکه هر شافع ویژگی، کمال، بهاء، عظمت، احترام، بخشش، حرمت و شأن و مقام مخصوصی، نصیب شفاعت شونده می نماید که با شفاعت دیگر فرق دارد، هم در خصوصیت، هم در مرتبت. همان طور که ائمه علیهم السلام اگرچه در اصول امامت مشترک هستند، ولی در عین حال هر کدام ویژگیهای خود را دارند. شفاعت آنان نیز برخاسته از صفات و ویژگیهای آنان است؛ لذا هر کدام از ائمه علیهم السلام در قیامت دارای «مقام معلوم» و هر کدام دارای «شأنی از شؤون» هستند و مسؤولیتی خاص دارند که در این خصوص حدیثی به صراحت نقل شده است:

شُریح از نافع و او از عمر بن خطّاب از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل می کند که فرمود: «ای علی! تو منذر امت من و هادی امت می باشی و تو ساقی و صاحب حوض من می باشی و تو ذوالقرنین امت و صاحب دو کران آن می باشی و اول و آخر برای توست، پس تو روز قیامت ساقی هستی و حسن، ذائد (دفاع کننده یا کسی که مردم را به سوی محشر می راند) حسین، آمر (امرکننده) علی ابن الحسین، فارض (عطاکننده) و محمد بن علی، ناشر (گسترنده یا زنده کننده) و جعفر بن محمد، سائق (سوق دهنده) وموسی ابن جعفر، مُحصی [لمحبّ و المنافق](شمارنده یا جمع کننده دوستدار ومنافق) و علی بن موسی، مُرَتِّبْ (رتبه دهنده مؤمنین) و محمد بن علی، مُنزِل (قراردهنده) اهل بهشت در منازل خویش و علی بن محمد، خطیب اهل بهشت (خطبه خوان) و حسن بن علی، جامع (جمع کننده) است؛ آن گونه که خدا اذن دهد بر هر کسی و از او راضی باشد».^۱۸ عجیب اینجاست که راوی این حدیث عمر بن خطاب می باشد! و بالاترین فضل اقرار دشمن است. این حدیث بسیار نورانی و گران قدر نشان می دهد که در قیامت هر کدام از ائمه علیهم السلام شأنی و مقامی و مسؤولیتی دارند و به هر کدام از جهتی نیازمند هستیم؛ «و ما منّا الّا و له مقامٌ معلومٌ و انا لنحن الصّافون».^۱۹

حدیث دیگر نیز داریم که محبت نسبت به هر امام را ثمربخش یک نتیجه مخصوص معرفی می کند. با توجه به آن حدیث نیز معلوم می شود که محبت به هر کدام از ائمه علیهم السلام و اتصال معنوی به هر یک، آثار خاصی در قیامت دارد که با محبت به دیگری فرق دارد. پس به شفاعت همه ائمه علیهم السلام در حد کمال نیازمند هستیم؛ لذا شفاعت حضرت معصومه علیها السلام نیز به هر معنی که باشد و در هر شکل، مورد نیاز مُبرم ماست. در آخر، برای اثبات واضح تر ادعای قبلی، حدیث مربوط به نیاز حتمی همگان به شفاعت رسول خداصلی الله علیه و آله و سلسله مراتب شفاعت در طول هم را نقل می کنیم:

«شخصی به نام ابوأَیمن به خدمت امام باقر علیه السلام رفت و با جسارت گفت: یا اباجعفر علیه السلام، تغرّون الناس و تقولون: شفاعه محمد، شفاعه محمد! فغضب ابوجعفر حتی تربّد وجهه ثم قال: ویحک یا اباایمن أَغرّک ان عَفَّ بطنک و فرجک؟ اما لو قد رأیت افزاع القیمه لقد احتجت الی شفاعه محمد صلی الله علیه و آله ویلک فهل یشفع الّا لمن وجبت له النّار؟ ثم قال: ما احد من الاوّلین و الاخرین الّا و هو محتاج الی شفاعه محمد صلی الله علیه و آله یوم القیامه ثم قال ابوجعفر علیه السلام: ان لرسول الله الشفاعه فی امّته و لنا شفاعه فی شیعتنا، و لشیعتنا شفاعه فی اهالیهم؛^۲۰ ابوایمن پیش امام باقر علیه السلام آمد و گفت: ای اباجعفر! چرا مردم را مغرور می کنید و می گویید: شفاعت محمد، شفاعت محمد! امام خشمگین شد؛ به طوری که چهره اش تغییر کرد و آن گاه فرمود: وای بر تو ای اباایمن!… اگر فزعهای روز قیامت را ببینی، حتماً احتیاج و نیازت را به شفاعت محمد صلی الله علیه و آله در خواهی یافت. وای بر تو! آیا جز برای کسی که آتش برایش حتمی شده شفاعت می کند؟ و بعد فرمود: احدی از اولین و آخرین نیست، مگر آن که محتاج شفاعت محمد صلی الله علیه و آله در روز قیامت است. سپس امام باقر علیه السلام فرمود: همانا برای رسول خدا شفاعت در مورد امتش، برای ما شفاعت در مورد شیعیان و برای شیعیان ما شفاعت در مورد اهلشان می باشد».

با این حدیث، معلوم می شود که دایره شفاعت برای افراد به تناسب عظمت روحی و گستردگی مسؤولیت دینی آنها می باشد.

نتیجه نهایی اینکه شفاعت حضرت معصومه علیها السلام برای همه شیعیان و در مراتب بهشت حتمی است و این امر از عظمت روحی و میزان تقرب و آبرو و شأن او در نزد خدا و رسول خدا صلی الله علیه و آله حکایت می کند.

شفاعت تمام شیعه، یعنی واسطه بودن فاطمه معصومه علیها السلام بین شیعیان و ائمه اطهار علیهم السلام، شأن حضرت معصومه علیها السلام یک منزلت و مرتبت ذاتی و جایگاه مستقر، ثابت و دارای اثر در مراتب عالم هستی است، تا آنجا که شعاع آثار آن در قیامت که آخرین صحنه تحلیل و افشای اسرار برتراست، دارای بازتابی بسیار بزرگ و وسیع می باشد و شخصیت این بانو به عنوان شافع تمام شیعیان آل محمد علیهم السلام جلوه گر می گردد. و منزلت او در زمان صعود و ورود به بهشت جاوید، منزلت کرامت الهی برای شیعیان است که برترین و برگزیده ترین منزلتهای بهشتی است. و او سرکرده تمام اهل بهشت و صاحب احسان اهل بیت علیهم السلام و درگاه و واسطه فیض چهارده معصوم علیهم السلام به شیعیان می باشد.

از تحلیل دقیق شخصیت حضرت معصومه علیها السلام در می یابیم که او در افقی متصل به امامت و بالاتر از همه شیعیان می باشد و لذا کریمه اهل بیت علیهم السلام واسطه جریان بزرگ فیض رحمت و علم و شفاعت و… از چهارده معصوم علیهم السلام به شیعیان خاص و برگزیده است و شیعیان خاص که شامل امام زادگان برتر نیز می باشد، همگی واسطه بین او و دیگر شیعیان و محبّان می گردند و او را می توانیم در جایگاه آخرین حلقه اتّصال بین تمام سلسله های بزرگان معنوی شیعه با ائمه علیهم السلام بدانیم و این همه فقط با توجه به مقام شفاعت گسترده او نسبت به شیعیان و توصیه به معرفت حق ویژه او بر شیعه و شأن خاص او از میان شؤون مهم هستی می باشد.

در تحلیل شخصیت معصومین علیهم السلام و بزرگان دینی نباید غلوّ کنیم یا به برداشتهای افراطی از سر محبّت بغلطیم، اما در عین حال، نباید از فهم و جسارت علمی درک، و اظهارِ اشارت صریح و معارف مکنون و مکتوم در بطن روایات معصومین علیهم السلام طفره رفت و هراسید. مقام شفاعت تمام شیعه عظمت و موقعیتی است که شناخت و تأمل حقیقت آن برای شیعیان بسیار لازم و بایسته است و ما باید راه نجات، و منجی خویش در آخرین و بزرگ ترین مرحله پر از هول و دهشت هستی خود را نیکو بشناسیم و حق او را بدانیم و تا فرصت باقی است، در اظهار حق شناسی و معرفت به او قدم برداریم.

۲. زیارت نامه

دومین محور که از عظمت و مقام حضرت معصومه علیها السلام خبر می دهد، زیارت نامه ایشان است که امام رضا علیه السلام به سعد تعلیم داد و دارای رمز و رازها و اشارات و تصریحاتی به مقام حضرت معصومه علیها السلام می باشد که به چند نکته برجسته در این مورد اشاره می کنیم:

الف. حضرت معصومه علیها السلام بعد از حضرت اباالفضل و علی اکبر علیهما السلام تنها امامزاده ای است که از امام معصوم علیه السلام برای او زیارت نامه انشا شده است و در میان دختران ائمه علیهم السلام تنها دختری است که زیارت نامه خاص دارد. بقیه زیارت نامه ها را که برای حضرت حکیمه خاتون و نرگس خاتون می خوانند، همان زیارت نامه ایشان می باشد.

ب. در حرم ایشان به همه انبیای اولوالعزم و تمام چهارده معصوم علیهم السلام سلام داده می شود و از رسول خدا صلی الله علیه و آله تا امام حسن عسکری علیه السلام این سلامها حالت خطاب به خود می گیرد. گویی آنها در این حرم حاضرند و اینجا حرم ائمه می باشد؛ لذا باید با ضمایر خطاب یعنی «السلام علیک یا…» به آنان عرض سلام کرد و این نکته نشان می دهد که حرم ایشان حرم همه ائمه علیهم السلام و روح ایشان به منزله جان همه معصومین علیهم السلام می باشد. این مطلب در حدیث امام صادق علیه السلام که فرموده «و انّ لنا حرماً و هو بلدهُ قم»^۲۱ و امام رضا علیه السلام که فرمود: «من زار المعصومه بقم کمن زارنی»^۲۲ مورد تصریح قرار گرفته که حرم او را حرم ائمه علیهم السلام و زیارت او را مثل زیارت خود معرفی فرموده اند؛ ولی در مورد امام زمان عجل الله تعالی فرجه به جای سلام، صلوات می فرستیم و با ضمیر غایب می گوییم: «اللهم صل علی حجتک و…»؛ چون گاه در حرم حضور مادّی دارند و گاه در حرمهای دیگر یا در جاهای دیگر هستند و لذا این نکته در مورد ایشان نیز محل تأمل است.

ج. بیان نسب و افتخارات و روابط حضرت معصومه علیها السلام مورد توجه قرار می گیرد و نسب او را به پیامبر و علی و فاطمه و خدیجه و حسن و حسین علیهم السلام بیان می کنیم که نشانگر اصالت و نجابت ریشه و نژاد اوست و همین اصالت و ارتباط نسبی و ذاتی محکم در جسم و روح، آثار عظیمی بر پا می کند؛ خصوصاً که تحت تربیت مستقیم برادری مثل امام رضا علیه السلام بوده است.

بعد به او به عنوان کسی که گرداگردش را امام و حجه خدا فرا گرفته، سلام می دهیم: «سلام ای دختر ولی خدا! سلام ای خواهر ولی خدا! سلام ای عمه ولی خدا! سلام ای دختر موسی بن جعفر!».

باز این ویژگی هم موقعیت زیبا و ممتاز او را به عنوان فردی لایق در متن شجره طیبه امامت و شاخه ای محکم برخواسته از ریشه ای نورانی تأکید می کند. نسبت پاک با ائمه آثار و ویژگیهای اجداد را به طور عجیبی به اولاد، آن هم اولاد بلاواسطه منتقل می نماید؛ یعنی دختر موسی بن جعفر بودن، خودبه خود می تواند او را باب الحوائج کند؛ مخصوصاً اگر لیاقت و شایستگی هم در او باشد و تحت تربیت ولی خدا هم رشد کند. دیگر هیچ فاصله ای بین ریشه و شاخه نمی ماند و این نسبت در زیارت نامه ها بسیار مورد تأکید است؛ چون وقتی به امامی می گویی: «السلام علیک یابن رسول الله» گویی می خواهی ثابت کنی که امام همه ارثها و فضایل رسول خدا صلی الله علیه و آله را داراست و برای همین گاه وارث گفته اند تا صریح ثابت کنند که ائمه همان نفس رسول خدا هستند و همه فضایل او را دارند. و این خطابها برای حضرت معصومه علیها السلام نکته ها دارد.

د. اولین جمله بعد از سلامها این است: «عرّفَ الله بیننا و بینکم فی الجنه؛ خدا بین ما و شما در بهشت معارفه و شناخت برقرار کند». انشاکننده این زیارت نامه با فرض اینکه زائر و زیارت شونده قطعاً شفاعت شده و وارد بهشت خواهند شد، زیارت نامه را با این درخواست شروع می کند که اولین حاجت، معارفه در بهشت است؛ چون زائر حضرت معصومه علیها السلام قطعاً تا ورود در بهشت مشکلی ندارند و آنچه نیاز به درخواست دارد، معارفه در بهشت است و جمع زائر با ائمه علیهم السلام در بهشت خواهد بود.

این مطلب را نیز صریحاً در احادیث فرموده اند که زائر حضرت معصومه علیها السلام حتماً بهشتی است؛ لذا در زیارت نامه با فرض اینکه زائر با همین توفیق زیارت، بهشتی شده، از طلب بهشت رفتن اغماض شده و حاجات درون بهشت درخواست شده است.

ح. گرچه همه فرازهای این زیارت نامه واقعاً بسیار هنرمندانه گلچین شده و تألیف گشته است که بعداً مفصل بحث خواهیم کرد، اما فقط چند فراز را در این مجال مورد توجه بیشتر قرار می دهیم.

در فرازی می گوییم: «اتقرّب الی الله بحبّکم و البرائه من اعدائکم و التسلیم الی الله راضیاً به غیر منکرٍ و لا مستکبر» در این فراز تقرب به خدا را فقط با محبت اهل بیت علیهم السلام و برائت از دشمنانشان آن هم خطاب به فاطمه معصومه علیها السلام می خواهیم؛ یعنی بعد از سلامهای مخصوص به فاطمه معصومه علیها السلام در آخر می گوییم: «السلام علیک عرّف الله بیننا و بینکم…» و بعد تا آخر زیارت نامه ضمایر خطاب، همه به صورت جمع گفته می شود. و دیگر حضرت فاطمه معصومه علیها السلام را در هیچ کدام از مطالب مورد درخواست یا در موقع عرضه نیاز و حتی تسلیم و اطاعت و اظهار محبت و اظهار برائت از دشمنان، از ائمه علیهم السلام جدا نمی کنیم و همراه ایشان به او خطاب می کنیم، یا او را به منزله تمام ائمه علیهم السلام مورد خطاب قرار می دهیم؛ یعنی حضرت معصومه علیها السلام اگر در حرم است، جان او و احترام او و عظمت او جدای از چهارده معصوم علیهم السلام نیست. و این فراز نیز در حقیقت همان تشبیه امام رضا علیه السلام به خود و حرم بودن قم برای اهل بیت علیهم السلام را بیان می کند. و در آخر برایاینکه گمان نشود حضرت معصومه علیها السلام را از ائمه علیهم السلام جدا کرده ایم و فقط با آنان حرف می زنیم و برای عدم غفلت زائر از توجه به حضرت معصومه علیها السلام دوباره نام او برده می شود و مقام مهم او آن هم به صورت نکره که در اینجا معنی تفخیم و بزرگداشت را می رساند، می گوییم: «یا فاطمه اشفعی لی فی الجنهفان لک عندالله شأناً من الشأن» این شأنی از شأن که نکره بیان شده است، معلومنمی کند که چه شأنی نزد خدا دارد، ولی این گمان را ایجاد می کند که شأنی عجیبو شاید غیرقابل بیان داشته باشد که شفاعت در بهشت را قبل از آن خواستیم و بهاین شأن تکیه کردیم! و گفتیم در بهشت مرا شفاعت کن؛ چون تو شأنی از شأننزد خدا داری.

فرازهای زیارت نامه این عمه عزیز مشحون از نکته های بزرگداشت این بزرگ شخصیت عالم تشیع می باشد و ما به همین اشارات در این مورد اکتفا می کنیم. پس با تأمل در زیارت نامه حضرت معصومه علیها السلام ابعاد دیگری از عظمت و شکوه روح او و قداست او و حرمت او بر ما معلوم می گردد.

۳. کرامات

معجزات از افراد عادی محال است صادر گردد، ولی اگر کسی توانست کرامتی نشان دهد، قطعاً ثابت می شود که دارای قدرتهای روحی خاصی است و نورانیت بیشتری نسبت به دیگران دارد. اما این به تنهایی در اثبات حقانیت یا عظمت فرد کافی نیست؛ چون هر کسی ممکن است با کمی ریاضت روحی قدرتهایی کسب کند؛ هر چند مقدار این قدرت روحی و حیطه تسلط روح و نوع اعمال نفوذ کاملاً از مقدار عظمت روحی و قدرتهای معنوی فرد خبر می دهد. این آثار هرچه قوی تر باشد، به همان میزان مؤثر را محکم تر معرفی و اثبات می نماید.

از طرفی منهاج و سیره و آیین افراد، حقانیت راه آنان را اثبات می کند و کرامت نیز صداقت ادعای او را مهر می زند. پس وقتی می بینیم حضرت معصومه علیها السلام دختر و فرزند و خواهر و عمه حجت خداست و به سیره آنها عمل می کند و بعد از وفات نیز کرامات زیادی از او صادر می شود که کتابها درباره آن نوشته شده است، به راحتی به میزان تقرّب او و عظمت روح او پی می بریم.

کرامات و شفابخشیهای ظاهر شده از محضر مبارک بی بی هیچ فرقی با کرامات ائمه اطهار علیهم السلام ندارد؛ یعنی شاید بتوان با مقایسه دقیق بین نوع شفاها به این مطلب دقیق پی برد که قدرت روحی بالای بینایی بخشی به کور مادرزاد، شفای مریض سرطانی، و حتی شفای فلج مادرزاد مثل حضرت عیسی علیه السلام و کرامات دیگر از این زاده باب الحوائج آنهم یک قرن بعد از وفات او ظاهر می گردد که کراماتی بدین گونه از قبرهای پیامبران اولوالعزم – به جز رسول اکرم صلی الله علیه و آله – نیز ظاهر نگشته است.

۴. مقام شیعه

اگر بی پرده و صریح بخواهم عقیده خود را اظهار کنم، باید عرض کنم که اکثر کرامات ائمه علیهم السلام که برای عموم ارائه شده است، به راحتی از یک شیعه خالص نیز قابل ابراز است. «دیگران هم بکنند آنچه مسیحا می کرد». آنچه مخصوص قدرتهای امامت است، برخی از انواع کرامات است که غیر امام هرگز نمی تواند آن را انجام دهد؛ ولی به خاطر عدم ظرفیت مخاطبین، ائمه علیهم السلام برای اثبات حقانیت خویش به اظهار کرامات جزئی و بسیار ساده اکتفا کرده اند که یا به تسلیم مخاطب و یا به اتمام حجّت منتهی شده است؛ نتیجه ای که نوع کرامت خیلی در آن دخالت ندارد، بلکه نتیجه، کاملاً بستگی به باطن مخاطب دارد که آیا لایق پذیرش هست یا نه؟ و ظهور این باطن به اندک امتحانی میسر است و نیازی به اِعمال قدرتهای فوق العاده ندارد. حتی با مطالعه احوال عرفا می شود فهمید که زنده کردن مرده تازه از دنیا رفته می تواند از آنها نیز صادر گردد؛ نظیر آنچه از سلمان فارسی و شیخ حسنعلی و آیهالله بهاءالدینی و دیگران ظاهر شده است؛ اما بازگرداندن استخوانهای پوسیده و زنده کردن او و تبدیل خاک به خون و گوشت تازه از کارهای منحصر به فرد امام یا حجت خداست.

قدرتهای ویژه ائمه علیهم السلام بیشتر در ایام رجعت، یعنی بعد از ظهورحجت و قدرتهای نهایی در قیامت ظاهر خواهد شد؛ چون آنجا عرصه و جولانگاه روح بزرگ آنهاست، ولی دنیا کشش و ظرفیت بازتاب هیچ کدام از عظمتهای نورانی آنها را ندارد.

برای شیعه فضایلی گفته شده که عظمت والایی را برای او ثابت می کند. حضرت معصومه علیها السلام به عنوان یک شیعه کامل و عارف به مقام ائمه علیهم السلام و کاملاً توانا برای تحمل اسرار سنگین ولایت از طرف آن حضرات مورد تأیید قرار گرفته است و او را نه به عنوان یک شیعه کامل و واصل و عارف به شأن و مقام ائمه علیهم السلام، که به عنوان جان خویش و شبیه خویش و کسی که شناخت او برای دیگر شیعیان واجب است و ولایت او خود شیعه پرور می باشد و شفیع همه شیعیان است، معرفی نموده اند.

این مطلب، حضرت معصومه علیها السلام را از شیعه و مؤمن کامل بودن و شیعه فاضل و امامزاده برتر بودن ترقی داده و هم رتبه و هم منزلت ائمه علیهم السلام کرده است؛ بدون اینکه ادعای امامت برای او شود. همچون حضرت زهرا علیها السلام بر عصمت او نیز تأکید شده و لقب معصومه برای او صریحاً انتخاب شده است، با آنکه نام او فاطمه است. از تعابیر ائمه علیهم السلام در اثبات عصمت فاطمه معصومه علیها السلام و بیان شدّت تقرب او به خدا معلوم می شود که او مثل مادر معصومه اش فاطمه زهرا علیها السلام معصوم از گناه و عیب است و لذا بر شناخت حق او تا حدّ وجوب تأکید شده است و با آنکه امام و حجت خدا نیست، ولی زیارت او باید با معرفت به حقش به جا آورده شود. اما اینکه او چه حقی بر گردن زائر و شیعه می تواند داشته باشد؟ یا معرفت به حق او چیست؟ در پاسخ می توان گفت: فرق حضرت معصومه علیها السلام با امام رضا علیه السلام فقط در امام نبودن اوست؛ اما سایر فضایل ائمه علیهم السلام که خاص امامت نیست، یک جا فقط در روح حضرت معصومه علیها السلام و چند نفر مثل او یافته می شود.

اکنون درباره مقام شیعه چند حدیث نقل می کنیم:

مرحوم شیخ صدوق کتابی تألیف کرده اند، به نام «فضائل الشیعه» و ۴۵ روایت در آن کتاب در فضل شیعه جمع نموده اند. فقط چند فراز از آن احادیث را نقل می کنیم.

در حدیث مفصل اول رسول خداصلی الله علیه و آله خطاب به پسر عمر ابن خطاب می گوید: «چه منظوری دارند آنهایی که نام فردی را می برند که منزلت او پیش خدا همان منزلت من است. آگاه باشید! هر که علی را دوست بدارد، قطعاً مرا دوست داشته است و هر که مرا دوست بدارد، خدا از او راضی می گردد و بهشت او را کفایت کند… . آگاه باشید! هر که علی علیه السلامرا دوست بدارد، خداوند نامه عملش را به دست راستش می دهد و از او مثل پیامبران حساب می کشد. آگاه باشید! هر که علی را دوست داشته باشد، خداوند ملک الموت را برای گرفتن جانش همان گونه می فرستد که برای گرفتن جان پیامبران می فرستد… . آگاه باشید! هر که علی را دوست داشته باشد، خداوند حکمت را در قلب او ثابت می گرداند و بر زبانش فقط کلام صحیح جاری می گرداند و بر روی او درهای رحمت را می گشاید… . آگاه باشید! هر که علی را دوست داشته باشد، بر سر خویش تاج مُلک (و حکومت بهشتی) می گذارد و لباس کرامت (احترام) می پوشد. آگاه باشید! هر که علی را دوست بدارد، برایش دوری از آتش و جواز عبور از صراط و امان از عذاب داده می شود و برایش نامه عمل گشوده نمی شود و برایش میزان نصب نمی شود و گفته می شود بدون هیچ حسابی داخل بهشت شو! آگاه باشید! هر که علی را دوست بدارد، ملائکه با او مصافحه (روبوسی) می کنند و پیامبران به زیارتش می شتابند و خداوند هرگونه حاجت او را برمی آورد. آگاه باشید! هر که آل محمد را دوست داشته باشد، از حساب و میزان و صراط در امان است. و هر که با محبت آل محمد بمیرد، من کفیل او هستم که در بهشت همراه پیامبران باشد و آگاه باشید! هر که با دشمنی آل محمد بمیرد، حتی بوی بهشت را هم استشمام نخواهد کرد».^۲۳

نتیجه ای که از این حدیث گرفته می شود، کاملاً واضح است؛ چون حضرت معصومه علیها السلام کسی است که شناخت او و حق او بر شیعه با همه این فضایل واجب است و به شرط شناخت منزلت او، ورود به بهشت واجب است و شفاعت همه شیعه به دست اوست؛ یعنی همان حکم و اعتبار و احترام ائمه اطهار علیهم السلام درمورد او مثل علی ابن ابی طالب علیه السلام جاری است و او نیز در زمره آل محمد صلی الله علیه و آله است.

شیعه آل محمد صلی الله علیه و آله در این حدیث هم رتبه و هم مرتبه و هم احترام و هم شأن با پیامبران علیهم السلام در مراحل گوناگون سیر انسانی معرفی شده که مثل انبیای الهی علیهم السلام جان می دهد و حسابش مثل آنهاست و پیامبران علیهم السلام زائر او هستند و در بهشت نیز پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله او را با پیامبران علیهم السلام در یک مرتبه جای می دهد.

شیعه بی هیچ ترس و گرفتاری از همه مراحل سخت قیامت می گذرد و بی حساب وارد بهشت می گردد. شیعه دارای حکمت ثابت در قلب، کلام صحیح بر زبان، تاج مُلک بر سر، لباس کرامت بر تن، و زیر سایه رضای الهی است و…. پس اگر یک شیعه واقعی چنین احتراماتی دارد. پس حضرت معصومه علیها السلام؛ اوّلاً شیعه واقعی است و ذاتاً دارای همه فضایلی است که برای شیعه در تمام روایات بیان شده است؛ ثانیاً چون از نسل علی علیه السلام است و بلاواسطه دختر و خواهر و عمه حجتهای خداست و به دست خود آنها تربیت یافته و توانایی تحمّل اسرار ولایت را در مرتبه بسیار والایی داشته و سیر عرفانی را در خدمت امام رضا علیه السلام تا آخرین مراتب طی فرموده است، لذا جزء آل محمد صلی الله علیه و آله محسوب می شود و نه تنها دارای مقام شیعه است، بلکه صاحب نَفَس شیعه پرور و مربی شیعیان حقیقی و عطابخش منازل و مراتب و معارف و علوم و حالات عالی برای شیعیان است و در نهایت، شافع جمیع شیعه در قیامت و داخل کننده آنان به بهشت و سپس سیردهنده شیعه در مراتب کمالات و درجات تقرب الی الله در درون بهشت است. و این است معنی جمله ای که در زیارت نامه آمده است: «یا فاطمه اشفعی لی فی الجنّه فانّ لک عندالله شأناً من الشأن» این شأن پایین تر از امامت و بالاتر از همه شؤون دیگر در عالم می باشد؛ به دلیل همان اشارات احادیث، زیارت نامه و کرامات صادره از محضر مبارک این کریمه اهل بیت علیهم السلام.

در حدیث هشتم از کتاب «فضائل الشیعه» می خوانیم که امام باقر علیه السلام روزی در مسجد رسول خداصلی الله علیه و آله، خطاب به شیعیانش فرمود: «إنی و الله لَأُحِبُّ ریحَکم و ارواحکم فاَعینوا علی ذلک بورعٍ و اجتهاد و اعلموا اِنَّ ولایتنا لاتنال الّا بالورع و الاجتهاد، و أنتم السابقون الأولون، و السابقون الآخرون، و السابقون فی الدنیا الی محبّتنا، و السابقون فی الآخره الی الجنه، ضمنت لکم الجنه بضمان الله عزّوجل و ضمان النبی صلی الله علیه و آله، و انتم الطیبون و نساءکم الطّیبات…الا و ان لکل شی ءٍ شرفاً و شرف الدین الشیعه… من دعالکم مخالفاً فإِجابه دعائِهِ لکم، و من طلب منکم الی الله تبارک و تعالی اسمه حاجه فله مائه… و انّکم جمیعاً لَأَهلُ دعوه الله و اهل ولایته لاخوف علیکم و لاحزن کلُّکم فی الجنه فتنافسوا الصالحات، و الله ما أحد أقرب من عرش الله عزوجل بعدنا من شیعتنا ما أحسن صنع الله الیهم…؛ ^۲۴ به خدا سوگند! بوی شما و ارواح شما را دوست دارم. پس با پرهیزگاری و خودنگه داری از گناه مرا یاری کنید. شما سبقت گیرندگان اول و سبقت گیرندگان آخر هستید. شما سبقت گیرندگان به محبّت ما در دنیا و سبقت گیرندگان به بهشت در آخرت هستید.

من بهشت را برای شما ضمانت می کنم، به ضمانت خداوند عزوجل و ضمانت پیامبرصلی الله علیه و آله. و فقط شما و زنانتان پاکیزگان هستید. آگاه باشید که برای هر چیزی شرفی است و شرف دین شیعه است.

هر که از مخالفان شما، علیه شما دعا کند، به نفع شما مستجاب می شود و هر که از شما از خدا حاجتی بخواهد، خدا صد حاجت برایش برآورده می سازد… و همه شما جملگی اهل دعوت خدا و اهل ولایت خدایید و هیچ خوف و ناراحتی برای شما نیست. همه شما در بهشت هستید. پس در انجام اعمال صالح از هم سبقت گیرید.

قسم به خدا! که هیچ فردی به عرش خدا بعد از ما نزدیک تر از شیعیان ما نیست. چه زیباست کار و رفتار خداوند با شیعیان ما!…».

آری، این است مقام شیعه؛ این است مقام شیعه فاطمه معصومه و فاطمه زهرا و علی بن موسی الرضا علیهم السلام؛ حال مقام خود آنان چیست! چگونه می توان حق معرفت را نسبت به کنه و ذات مقام و منزلت آنان پیدا کرد!!

در حدیث چهاردهم کتاب «فضائل الشیعه» می خوانیم که امام صادق علیه السلام فرمود: «رفع القلم عن الشیعه بعصمه الله و ولایته؛^۲۵ قلم از شیعه برداشته شده است (گناه شیعه نوشته نمی شود) به مدد نگه داری خدا و ولایت او».

و در حدیث پانزدهم امام صادق علیه السلام فرمود: «من قومی را می شناسم که خداوند آنها را بخشید، و از آنان راضی شده و آنها را نگه داشته و بر آنان رحم نموده و از هر بدی حفظ فرموده و تأییدشان کرده و به هر رشدی هدایتشان نموده و به هر هدف و غایتی آنها را در سر حدّ امکان رسانیده است.

گفته شد: آنها کیستند یا اباعبدالله! فرمود: آنان شیعیان ابرار ما (نیکوکار)، شیعیان علی هستند».^۲۶ و در حدیث شانزدهم، امام صادق علیه السلام فرمود: «ما شاهد بر شیعیانمان هستیم و شیعیان ما شاهدان بر اعمال مردم هستند و به شهادت شیعیان ما مردم جزا داده می شوند یا عقاب می گردند».^۲۷

همین حدیث اخیر در معرفی جایگاه شیعه در عالم آفرینش و در نزد خدا کافی است. خوانندگان را به تأمّل کافی در این احادیث فرامی خوانم و از شرح و بسط واضحات یقینی موجود در این احادیث خودداری می کنم. دوباره تأکید می کنم که با توجه به احادیث بالا، حضرت معصومه علیها السلام از منظر و نگاه ما به عنوان یک شیعه بی گناه و مورد تأیید مستقیم ائمه علیهم السلام در چه افقی قرار می گیرد؟ همین طور علی اکبر علیه الس