فایل پاورپوینت کامل فراموشی اسامی خاص

با فایل فایل پاورپوینت کامل فراموشی اسامی خاص یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل فراموشی اسامی خاص شامل 49 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل فراموشی اسامی خاص را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل فراموشی اسامی خاص با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل فراموشی اسامی خاص بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل فراموشی اسامی خاص با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل فراموشی اسامی خاص وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل فراموشی اسامی خاص با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل فراموشی اسامی خاص مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فراموشی اسامی خاص :

در شماره مورّخ ۱۸۹۸ ماهنامه روانکاوی و عصب شناسی مقاله ای کوتاه با عنوان «سازوکارهای روانی فراموشی»۱ به چاپ رساندم که اینک به قصد طرح بحثی گسترده تر در این باب، فشرده آن مقاله را می آورم. در آن مقاله، با کندوکاو در نمونه ای بسیار گویا که شخصاً مشاهده کرده بودم، کوشیدم برای توضیح موارد متعدد و مکرر فراموشیِ اسامی خاص، از تجزیه و تحلیلهای روانشناختی استفاده کنم. در طی آن کندوکاو به این نتیجه رسیدم که این نمونه خاص (نمونه ای یقیناً عادی و عملاً نه چندان مهم) که در آن فعالیتی روانی خاطره از کارْ ویژه ای که بر عهده دارد سرپیچی می کند، درخور تبیینی به مراتب دامنه دارتر از آن چیزی است که معمولاً از این پدیده ارائه می شود.

اگر از یک روانشناس بپرسیم چرا در موارد بسیار موفق نمی شویم اسامی خاصی را به خاطر آوریم که فکر می کنیم آنها را دقیقاً و کاملاً می دانیم، اگر اشتباه نکنم، او این پاسخ را بسنده می داند که اسامی خاص آسانتر از سایر محتویات حافظه تن به فراموشی می سپارند. او دلایل موجهی می آورد که چرا باید حساب اسامی خاص را جدا کنیم و تلقی خاصی از آنها داشته باشیم، اما گمان نمی بَرد که بعضی شرایط می توانند در این نوع فراموشی موءثر باشند.

پدیده فراموشی موقت اسامی خاص زمانی دقیقاً فکر مرا به خود مشغول کرد که در طی مشاهداتم به ویژگیهایی معین برخوردم که در موارد خاص، البته نه همه موارد، با وضوحی قابل قبول تشخیص داده می شوند. اینها مواردی هستند که در آنها نام یک شخص نه فقط فراموش می شود بلکه به صورتی نادرست به یاد می آید. در جریان کوششهایمان برای به خاطر آوردن نام فراموش شده، نام کسانی دیگر نامهای جانشین به عرصه آگاهی ما راه می یابد. البته که ما فوراً نادرست بودن آنها را تشخیص می دهیم اما آنها پی درپی بازمی گردند و با اصرار و پایداری بسیار، خود را بر ما تحمیل می کنند. بدین سان، در طی فرایندی که باید به بازتولید نام فراموش شده بیانجامد نوعی جابه جایی صورت می گیرد و نهایتاً کار به جانشینی نام نادرست می انجامد. فرضیه من این است که این جابه جایی بر پایه نوعی انتخاب روانی تصادفی روی نمی دهد، بلکه مسیرهایی را طی می کند که پیش بینی پذیرند و از قوانینی پیروی می کنند. به عبارت دیگر، فکر می کنم نام یا نامهای جابه جاشده به نوعی با نام فراموش شده مرتبط اند و این ارتباط را می توان کشف کرد؛ و اگر موفق شوم این ارتباط را نشان دهم، امیدوارم بتوانم اوضاع و احوالی را که در متن آن فراموشی نامها روی می دهد توضیح دهم.

نامی را که کوششهایم برای به یاد آوردن آن ناکام ماند، و موضوع را در ۱۸۹۸ به عنوان نمونه ای برای تجزیه و تحلیل برگزیدم، نام نقاشی بود که از او دیوارنگاره هایی پُرشکوه موسوم به «چهار واپسین چیز»۲ [Four Last Thines] در کلیسای اُرویِتو [Orvieto] به جای مانده است. به جای نامی که در جستجویش بودم سینیورِلّی [signorelli] نامهای دو نقاش دیگر بوتیچلّی [Botticelli]و بولترافیو [Boltraffio] به ذهنم هجوم آوردند، هرچند که بی درنگ و قاطعانه آنها را به عنوان نامهای نادرست پس راندم. همین که از زبان شخصی دیگر نام صحیح نقاش را شنیدم فوراً و بی هیچ تردیدی آن را بازشناختم. جست وجو برای کشف عوامل تأثیرگذار و یافتن مسیرهای تداعی که سبب شدند بوتیچلّی و بولترافیو به جای سینیورلّی به ذهنم راه یابند مرا به نتایج زیر رهنمون شد:

الف) دلیل فراموشی نام سینیورلّی را نباید در نکته خاصی در مورد خودِ نام یا هرگونه ویژگی روانشناختیِ شرایطی که فراموشی در آن روی می دهد جست وجو کرد. نامی که فراموش کرده بودم همان قدر برایم آشنا بود که یکی از نامهای جانشین بوتیچلّی و بسیار آشناتر از دیگر نام جانشین بولترافیو که درباره اش بیش از این نمی دانم که متعلق به مکتب میلان است. از این گذشته، شرایطی که در آن دچار فراموشی شدم عادی بود و پرتوی بر ذهن من نمی افکند. با همسفری خارجی از راگوسا [Ragusa] در دالماتیا [Dalmatia] به طرف محلی در هرزگوین می راندم: گفت وگویمان به موضوع گشت وگذار در ایتالیا کشیده شد و من از همسفرم پرسیدم که آیا هرگز گذارش به اُرویِتو [Orvieto]افتاده، و آیا دیوارنگاره های مشهور آنجا را که اثر… است دیده است؟

ب) فقط آن زمان پرتوی آگاهی بخش بر مسأله فراموشی نام نقاش افکنده شد که موضوعی را که درست پیش از قضیه فراموشی درباره آن صحبت می کردیم به خاطر آوردم؛ و بدین سان موردی بر ما نمایان شد که در آن، موضوعی جدید با مزاحمت و دخالت موضوع دیگری روبه رو می شد که درست پیش از آن مطرح شده بود. کوتاه زمانی پیش از آن که از همسفرم بپرسم آیا هرگز از اُرویِتو دیدار کرده است یا نه، داشتیم درباره رسوم و سنتهای ترکهای ساکن بوسنی و هِرزگوین صحبت می کردیم. به نقل از یکی از همکارانم که در میان این سکنه ترک زندگی و طبابت می کرد به همسفرم گفتم که شنیده ام رسم و عادت این ترکها بر این است که ظاهراً به طبیب خود بسیار اطمینان می کنند و به علاوه به سرنوشت و حکم اجل هم سخت باور دارند. مثلاً اگر به آنها گفته شود که برای فلان بیمار دیگر کاری نمی شود کرد پاسخ می دهند: « هِر [ آقا ] ، چه می شود گفت؟ اگر می شد کاری کرد، مطمئنم که می کردید.» در این جمله ها برای نخستین بار با کلمات و نامهای بوسنی [Bosnia] ، هرزگوین [Herzegovina] و هِر [Herr] روبه رو می شویم که می توانند با سینیورِلی و بوتیچلی بولترافیو در یک زنجیره تداعی قرار گیرند.

ج) فرض من این است که سلسله افکار مربوط به سنتهای ترکها در بوسنی، و امثال آن، از آن رو توانایی لازم را برای دخالت و مزاحمت در فکر بعدی به دست آورد که پیش از به انتها رسیدن آن سلسله، توجهم را از آن برگرفتم. یادم می آید می خواستم لطیفه ای دیگر را تعریف کنم که درست جنب لطیفه اول در حافظه ام جای گرفته بود. ترکهای بوسنی بیش از هر چیز به لذت جنسی اهمیت می دهند و چنانچه ضعف و اختلالی در این قضیه عارضشان شود طوری خود را می بازند که به طرزی غریب با سنتهای آنها در خصوص تسلیم به سرنوشت مغایرت دارد. همکارم تعریف می کرد که روزی یکی از مریضهایش به او گفت « هِر [ آقا ] ، بدانید که اگر آن قضیه تمام شود زندگی دیگر هیچ ارزشی ندارد.» من بیان این خصیصه ترکها را سرکوب کردم چون نمی خواستم در جریان صحبت با یک نفر خارجی به آن اشاره کنم.» اما از این حد هم فراتر رفتم؛ کوشیدم توجهم را از پی گیری افکاری که موضوع «مرگ و میل جنسی» در ذهنم برمی انگیخت منحرف کنم. در این مورد، همچنان تحت تأثیر خبری بودم که چند هفته قبل در طی دیدار کوتاهم از ترافوی۳ دریافت کرده بودم. یکی از بیمارانم که زحمت بسیار برای درمانش کشیده بودم به سبب ابتلا به نوعی بیماری جنسی درمان ناپذیر خودکشی کرده بود. اطمینان دارم این اقدام که ناشی از افسردگی شدید بیمار بود، در طی سفر به هرزگوین به حافظه آگاه من راه نیافت. اما شباهت بین «تِرافوی» و «بولترافیو» ناگزیر مرا به این فرض سوق می دهد که این خاطره، گرچه به عمد توجهم را از آن منحرف کردم، هنگام گفت وگو، در ذهنم فعال شد.

د) دیگر نمی توانم خود را قانع کنم که فراموشی نام سینیورِلی صرفاً برحسب تصادف پیش آمده است، بلکه ناگزیر باید به تأثیر نوعی انگیزه در این فرایند اذعان کنم. این انگیزه مرا واداشت سلسله افکارم را (درباره عادات و رسوم ترکها و امثال آن) قطع کنم، و به علاوه تأثیرات این انگیزه بر من از این هم فراتر رفت تا آنجا که سبب شد نگذارم افکار مرتبط با افکار قبلی، یعنی افکاری که توجهم را به خبر رسیده از ترافوی معطوف کرده بودند، آگاهانه در ذهنم ظاهر شو