فایل پاورپوینت کامل فرمانی مبارک (استانداران امیرمؤمنان علیه السلام در مصر (۷))

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل فرمانی مبارک (استانداران امیرمؤمنان علیه السلام در مصر (۷))؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل فرمانی مبارک (استانداران امیرمؤمنان علیه السلام در مصر (۷)) انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 58 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل فرمانی مبارک (استانداران امیرمؤمنان علیه السلام در مصر (۷)):

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل فرمانی مبارک (استانداران امیرمؤمنان علیه السلام در مصر (۷)) آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل فرمانی مبارک (استانداران امیرمؤمنان علیه السلام در مصر (۷)) با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل فرمانی مبارک (استانداران امیرمؤمنان علیه السلام در مصر (۷)) از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل فرمانی مبارک (استانداران امیرمؤمنان علیه السلام در مصر (۷))، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فرمانی مبارک (استانداران امیرمؤمنان علیه السلام در مصر (۷)) :

گرچه عهدنامه ی مالک اشتر در ظاهر خطاب به مالک اشتر و برنامه ی کشورداری او در مصر است، اما این عهدنامه برنامه ی جامع و مترقی و جاویدی برای اداره ی کشور و ملت است و از جهات مختلفی نسبت به منشور حقوق بشر که پس از جنگ جهانی دوم، طی چهار سال، توسط صدها متفکر بزرگ جهان تدوین گردید، برتری دارد .

نامه ی نورانی حضرت علی علیه السلام به مالک اشتر از مهم ترین و طولانی ترین عهدنامه های آن پیشوای پرهیزکاران می باشد . امام در این مکتوب مفصل آنچه را که یک حاکم و کارگزار در زمینه های گوناگون نیاز دارد، بیان کرده است . محتوای آن، جهانی از علم، اخلاق و سیاست و دستورالعملی کامل و جامع برای جامعه ی برین است و اعصار و قرون نتوانسته است غبار کهنگی و هولت بر سیمای پرصلابت آن بپاشد . عهدنامه ی مالک اشتر و اعلامیه ی حقوق بشر
بعد از جنگ جهانی دوم و در دهم دسامبر ۱۹۳۸میلادی (۱۹ آذر ۱۳۲۷ه ش) اعلامیه ی حقوق بشر به وسیله ی سازمان ملل تدوین گردید . در شرایط آن روز که دو جنگ متوالی جهانی دنیا را به خاک و خون کشید و بخش اعظم کره ی خاکی را به تلی از خاکستر تبدیل کرد، برای مردم جنگ زده ی آن روز این قانون بسیار جذاب و دل انگیز جلوه کرد و آن را نقطه ی عطفی در تاریخ تمدن بشری قلمداد نمودند اما چند دهه از تصویب این اعلامیه نگذشت که جهانیان متوجه شدند جز دامی نوین برای کشورهای محروم و ستمدیده نمی باشد و گردانندگان و اجراکنندگان آن اولین کسانی بودند که مفاد و مواد آن را با بی شرمی زیر پا نهادند . به علاوه اگر نکات مثبتی در آن وجود دارد، پدیده ای تازه و نوظهور نمی باشد و ارمغان تعالیم پیامبران مخصوصا واپسین آنها حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله می باشد .
«جرج جرداق » نویسنده و متفکر مسیحی بین عهدنامه ی حضرت علی علیه السلام و این اعلامیه، مقایسه ی جالبی به عمل آورده و می گوید:
«فرمان حضرت علی علیه السلام بسیار جامع تر و کامل تر است به علاوه با وجود آن که اعلامیه ی حقوق بشر دارای یک مقدمه و سی ماده است در عرض چهار سال، توسط هزاران متفکر و حقوقدان برجسته ی جهان تدوین شده و حال آن که عهدنامه ی مالک در مدتی کوتاه توسط یک نفر (حضرت علی علیه السلام) تهیه شده است، اعلامیه ی مزبور در قرن بیستم نوشته شده، حال آن که عهدنامه ی مزبور حدود چهارده قرن قبل پدید آمده است، همچنین نویسندگان این متن خودشان نخستین کسانی بودند که حقوق انسان ها را سلب کردند و مفاد آن را زیر پا نهادند و به آتش افروزی در کشورها و تضییع حق مسلم مردمان جهان مبادرت ورزیدند اما حضرت علی علیه السلام قبل از آن که نامه به مالک اشتر بنویسد، خود به محتوای آن عمل می کرد . و اصولا دلیل آنهمه فشار و ایجاد مشکلات برای آن بزرگوار به خاطر این بود که چرا از عدالت، مساوات و رعایت حقوق آدمیان دفاع می کرد و سه جنگ بزرگ جمل، صفین و نهروان را بر علیه وی تدارک دیدند و در پایان، قربانی دفاع از حق گردید» ^(۱) .
آری عهدنامه ی مالک اشتر کلام کسی است که باب «مدینه العلم » گردید و استاد کرسی «سلونی قبل ان تفقدونی » بود و چون دم مسیحیایی نسیم حقایق از دریای بی انتهای سخنش بر جان ها وزید و درهای درخشان در اعماق اقیانوس مفاهیم بلندش مستور گشت که غواصان فکر و اندیشه باید بکاوند و آنها را به جهانیان عرضه کنند . به علاوه سخنان مزبور حاوی پیام های معنوی است که عارفان و سالکان وادی معرفت از روح مضامین پرجاذبه ی آن به قله ی رفیع حضور و شهود رسیده اند . اهمیت سرزمین مصر در آن زمان
شاید این سؤال به ذهن برسد که چرا در میان استانداران و کارگزاران مناطق گوناگون قلمرو اسلامی حضرت علی علیه السلام تنها برای والی مصر چنین نامه ی مفصل و مهمی را تنظیم کرده است . در پاسخ به این پرسش باید گفت:
مصر سرزمین استراتژیک مهمی بوده که در همسایگی دشمنی آتش افروز قرار داشته است و اداره ی چنین کشوری بخصوص در آن زمان که دچار آشفتگی شده و کارگزار قبلی را در تنگنا قرار داده بود، امر چندان سهلی نبود و این عهدنامه رهنمودهای مهمی را در خصوص مدیریت سیاسی، اجتماعی ارائه می نماید و در مسایل گوناگونی که برای استاندار پیش می آید، نکاتی را به عنوان دستورالعمل یادآور شده که بکار بستن آنها در تعمیق ارزشهای دینی و تقویت ایمان مردم و استحکام رابطه ی والی با افراد بسیار مؤثر است . و با استمرار این وضع ثبات سیاسی و درجه ی امنیت مصر که در آستانه ی سقوط قرار داشته، رو به فزونی می رود و دشمن را به عقب نشینی و استیصال وا می دارد . اما متاسفانه معاندان حتی اجازه ندادند استاندار حضرت به مقر حکومت برسد و او را به شهادت رسانیدند .
اگرچه مالک رخت از دنیا بربست، ولی فرمانی که امام بر مبنای شایستگی وی برای اجرای آن صادر نمود، برای ابد پایدار ماند . سفارش های آسمانی
در طلیعه ی این نامه آمده است:
«این; فرمان بنده ی خدا علی امیرمؤمنان است به «مالک » پسر «حارث اشتر» در فرمانش به وی، آن هنگام که او را برای فراهم آوردن خراج و جهاد با دشمنان و شایسته سازی مردم و آبادانی شهرها به امیری مصر گمارد» .
در ادامه; امام، مالک را به پرهیزگاری و تملک نفس فرامی خواند و خطاب به وی می فرماید:
«اینک ای مالک بدان: تو را با کشوری مواجه ساخته ام که پیش از تو زمامدارانی دادگر و ستمگر بر آن فرمانروایی کرده اند و همچنان که تو به کار زمامداران قبلی (مصر) نگاه می کنی، مردم نیز به کار تو می نگرند و همانگونه که در خصوص خوبی و بدی حکومتهای پیشین سخن می گویی، آنها هم درباره ی نحوه ی حکومت تو داوری می کنند و تنها استدلال مردم به شایستگی افراد، همان چیزی است که خداوند بر زبان بندگان جاری می نماید پس باید محبوبترین اندوخته نزدت کردار نیک و عمل صالح باشد» .
پس از این که امام، مالک را به سخت گیری بر نفس تذکر می دهد و آن را عین انصاف می داند، از وی می خواهد دلش را از رحمت، محبت و نرمش با مردم لبریز کند و اگر مردم; که یا برادر دینی او هستند و یا در آفرینش با او برابرند، هر خطایی مرتکب شدند، آنان را مورد عفو قرار ده و در خشم شتاب مکن .
در فراز دیگر نامه، حضرت خواستار آن است که مالک از گردنکشی و تندی احتراز کند و از ستم اعراض نماید و تاکید می فرماید:
«(ای مالک) باید محبوب ترین کارها نزدت سازگارترین آنها با حق; و گسترده ترین آنها در عدالت و فراگیرترین آنها در جلب رضایت مردم باشد، زیرا نارضایی عموم افراد، رضایت خواص را خنثی می کند درحالی که از نارضایی خواص در مقابل رضایت عموم، می توان چشم پوشید» .
امام; مالک را از عیب جویی برحذر می دارد و از وی می خواهد پاکان خوش سابقه را یار و وزیر خویش بگیرد و به وی توصیه می کند اشرار و گناهکاران نباید با تو همکاری داشته باشند و سپس در فرازی از نامه می فرمایند:
«به جای ایشان جانشین های بهتری خواهی یافت کسانی که اندیشه و نیرو، منهای وزر و وبال و بزهکاری ایشان را دارند و با هیچ ستمگری در ستم و با هیچ بزهکاری در بزه کاری همکاری نداشته اند . چنین افرادی بر دوشت سبکبارتر و در یاوریت بهتر و نیکوتر و در دوستاری تو صمیمی تر و الفتشان با غیر تو کمتر است پس چنین کسانی را انیس خلوت و جلوت خود کن . اما گزیده ترین برگزیدگانت باید آن باشد که در بیان تلخ حق گویاتر باشد و در کاری که از هوای دل تو سر می زند و خدا آن را برای اولیای خود نمی پسندد، از همه کمتر همراهی کند . با زاهدان صادق بپیوند، اما آنان را عادت ده که در مدح تو نکوشند و تو را به کار نکرده بیجا نستایند چرا که افراط در مدح; خود پستی آرد و به سرکشی وا دارد . مبادا نیکوکار و بدکار را جایگاهی مساوی دهی که این کار، نیکوکاران را به دلسردی سوق می دهد و بدان را به خلافکاری دلگرم می نماید» .
حضرت به مالک اشتر یادآور می شود که:
«باید با نیکی به مردم و سبک گردانیدن هزینه ی زندگیشان و وادار ننمودن آنان به امور دشوار، خوش گمانی افراد جامعه را سبت به خود تقویت کند و به اشخاصی اعتماد کند که از آزمون او سرافراز بیرون آمده اند . و همچنین از مالک می خواهد: نت شایسته ای را که بزرگان این امت بدان عمل کرده اند و بر اساس آن اتفاق نظر به وجود آمده و کار مردم بدان سامان یافته است، برهم مزن و بدعتی مگذار که به رسوم گذشته لطمه زند که در نتیجه، پاداش از آن بنیان گذاران سنت نیکو، و وبال و گناهش بر گردن تو خواهد بود . هرچه بیشتر با فرزانگان و دانشمندان الفت داشته باش تا موجبات سامان یابی کشور فراهم آید» .
در ادامه، امام به دسته بندی توده های مردم می پردازد و خاطرنشان می نماید:
«دژ استوار ملت، قوای نظامی هستند و مردم جز بدانها برپا نمی توانند بود» .
آنگاه نکاتی را در خصوص نیروهای تحت امر والی گوشزد می نماید و تاکید می فرماید:
«بی شک برترین مایه ی خشنودی زمامداران برپا داشتن عدالت در کشور و آشکار شدن محبت میان مردم است و این علاقه جلوه نمی کند مگر وقتی که سینه های آنان از نارضایی و نفرت خالی باشد . خیرشان دوام نمی گیرد مگر با نگهداری زمامدارانشان و حکوم