فایل پاورپوینت کامل ماه شعبان و اتصال به ماه رمضان

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ماه شعبان و اتصال به ماه رمضان :

ماه شعبان براى انسان به سوى خدا یکى از ماه هاى سال است و براى آن جایگاه بزرگ و پر فضیلتى در احادیث و روایات اسلامى از سوى پیشوایان دینى گزارش شده است. زیرا اولاً شخصیت هاى بزرگ و ارزشمند که از ستارگان آسمان ولایت و امامت به شمار می‌آیند در ماه شعبان دیده به جهان گشوده‌اند مانند ولادت با سعادت حضرت اباعبداللّه الحسین(ع) که در روز سوم ماه شعبان اتفاق افتاده و نیز در روز چهارم این ماه ولادت با سعادت حضرت ابوالفضل(ع) رخ داده، در روز پنجم آن ولادت حضرت سجاد(ع) مى باشد همچنین در پانزده شعبان ولادت پر برکت قطب عالم امکان حضرت ولى اللّه الأعظم مهدى موعود اتفاق افتاده است که خداوند به وسیله او به هر مظلومى از اولیاء و انبیاء و اصفیاء خویش از زمانى که پدر ما آدم(ع) به زمین آمده، وعده نصرت فرموده و وعده داده که زمین را پس از آنکه از ظلم و ستم و بى عدالتى پر شده، از عدل و داد پر کند. ثانیاً علاوه بر موارد ذکر شده طبق برخى روایات نیمه این ماه شب قدر به شمار آمده که پیشوایان دینى به احیاء و شب زنده دارى آن سفارش و تأکید کرده‌اند. ثالثاً ماه شعبان ماه بسیار شریفى بوده و منسوب به پیامبر اکرم(ص) است. فضیلت ماه شعبان از نگاه احادیث و روایات رسول خدا(ص) فرمودند: “رجب شهر اللّه و شعبان شهرى و رمضان شهر امّتى” رجب ماه خدا و شعبان ماه من و رمضان ماه امت من است. همچنین فرمودند: “شعبان شهرى رحم اللّه من أعاننى على شهرى” شعبان ماه من است خدا بیامرزد کسى که مرا به ماه من اعانت کند. و نیز در حدیثى دیگر پیامبر مى فرماید: “ماه شعبان ماهى است که اعمال انسانها بالا می‌رود در حالیکه مردم از آن غفلت مى کنند.

” همینطور از امام على(ع) گزارش شده که فرمودند: روزه‌دارى در ماه شعبان، ماه شعبان ماه رسول خدا(ص) است. پیامبر مى فرمایند :”شعبان ماه من است هر کس یک روز از این ماه را روزه بدارد بهشت بر او واجب مى شود”، و در برخى احادیث از شعبان به سید و سرور ماهها تعبیر شده است.

در روایتى از حضرت صادق(ع) گزارش شده که هنگامى ماه شعبان فرا می‌رسید، پدرم امام سجاد(ع) اصحاب و یاران خود را جمع مى کرد و چنین مى فرمود:اى اصحاب من، می‌دانید این چه ماهى است؟ این ماه شعبان است و حضرت رسول (ص) مى فرمود: شعبان ماه من است پس روزه بدارید براى دوستى و محبت پیامبر خود و براى تقرّب و نزدیک شدن به پروردگار، به حق آن خدایى که جان على بن الحسین به دست قدرت اوست، سوگند یاد مى کنم که از پدرم حسین بن على(ع) شنیدم که او نیز از پدرش امیرالمؤمنین(ع) شنیده است که مى فرماید: “هر کس روزه بدارد ماه شعبان را براى محبّت پیامبر(ص) و تقرّب به سوى خدا، خدا او را دوست دارد و او را به کرامت و بزرگوارى خود در قیامت نزدیک گرداند و بهشت را بر او واجب نماید. از صفوان جمال روایت شده که مى گفت امام صادق(ع) به من فرمود وادار کن کسانى را که در اطراف تو هستند به روزه ماه شعبان.

گفتم فدایتان شوم. مگر در فضیلت آن چیزى مى بینید فرمودند: بلى به درستیکه رسول خدا(ص) هرگاه می‌دید هلال ماه شعبان را، امر مى فرمود به منادى که در مدینه ندا مى کرد: اى اهل مدینه من از جانب خداوند به سوى شما مبعوث شدم آگه باشید که شعبان ماه من است. پس خدا رحمت کند کسى را که مرا بر ماه من یارى کند یعنى روزه بدارد. از امام صادق روایت است که امیرالمؤمنین(ع) فرمود: “ما فاتنى صوم شعبان مذ سمعت منادى رسول اللّه(ص) ینادى تلى شعبان فلن یفوتنى ایّام حیاتى صوم شعبان ان شاء اللّه” روزه ماه شعبان از من فوت نشد از زمانى که شنیدم منادى رسول خدا(ص) فریاد می کرد.

بنابراین هرگز روزه ماه شعبان از من در ایام زندگانى ام فوت نخواهد شد. (اگر خدا بخواهد). روایت شده که روزه دو ماه شعبان و رمضان توبه و مغفرت از خداست. روزى در نزد امام صادق(ع)، ذکر روزه ماه شعبان به میان آمد. حضرت فرمود که در فضیلت روزه شعبان چنین و چنان است. حتّى آنکه مردى مرتکب خون حرام مى شود پس در ماه شعبان روزه مى گیرد. به او نفع بخشیده و او آمرزیده مى شود. اعمال زیادى در ماه شعبان وارد شده ولى آنچه از روایات استفاده مى شود این است که بهترین دعاها و ذکرها در این ماه استغفار است. هر که در هر روز این ماه هفتاد مرتبه استغفار کند مثل آن است که هفتاد هزار مرتبه در ماههاى دیگر استغفار کرده است. عمل دیگرى که در این ماه سفارش شده صدقه دادن است اگرچه به اندازه نصف دانه خرمایى باشد.

تا خداوند بدن او را بر آتش جهنم حرام گرداند.

عمل دیگر روزه ماه شعبان آنچه در قبل گذشت، از امام صادق(ع) درباره فضیلت روزه ماه رجب سؤال کردند حضرت فرمود: چرا از روزه ماه شعبان غافلید؟ پرسیدند کسى که یکروز از شعبان را روزه بدارد چه قدر ثواب دارد؟ فرمود: به خدا قسم بهشت ثواب اوست. دوباره پرسیدند بهترین اعمال در این ماه چیست؟ فرمود تصدّق و استغفار. هر که در این ماه صدقه دهد خداوند او را تربیت کند. همچنان که یکى از شما بچه شترش را تربیت مى کند تا آنکه در روز قیامت به صاحبش برسد. روزه ماه شعبان به خصوص در پنجشنبه ماه ثوابى بسیار دارد، روایت شده که در هر پنجشنبه ماه شعبان آسمانها را زینت مى کنند، پس ملائکه عرض مى کنند: خداوندا روزه داران این روز را بیامرز و دعاى آنها مستجاب مى شود. همچنین پیامبر(ص) فرموده :هر که روز دوشنبه و پنجشنه شعبان را روزه دارد حقتعالى ۲۰ حاجت دنیوى و ۲۰ حاجت اخروى او را برآورده مى سازد. در این ماه صلوات بر محمّد و آل محمد(ص) بسیار سفارش شده. همچنین نمازهاى بسیار سفارش شده که براى طریقه انجام آن به مفاتیح الجنان مراجعه فرمائید. در مجموع این ماه انجام نماز، روزه، زکات، امر به معروف و نهى از منکر، صدقه بر فقرا و مساکین، نیکى به پدر و مادر و همسایگان و اصلاح بین بستگان سفارش بسیار شده است.

مناجات یکى از کارهایى که بزرگان و پیشوایان دین در این ماه انجام می‌دادند، مناجات با رب الارباب است از جمله مناجاتها مناجات معروف شعبانیه است که از امیرالمؤمنین و فرزندان او است که در ماه شعبان مى خواندند و آن مناجاتى است که براى اهلش عزیز و گرامى است و براى خاطر آن به ماه شعبان مأنوس مى شوند بلکه انتظار آن را مى کشند و مشتاق آمدن ماه شعبان مى شوند و در آن مناجات علوم سرشارى در کیفیّت معامله بنده با خداى متعال است که در آن اظهار ادب در طریق معرفت حق و سؤال و دعا و استغفار نسبت به خداى خود بیان شده و استدلالات ظریف و لطیفى که سزاوار مقام عبودیّت براى استحکام مقام امیدوارى مناسب حال مناجات است، ذکر کرده و دلالت صریح و روشن در معناى قرب و لقاى خداوند و دیدار او تنظیم شده است که به آن وسیله شبهات انسانها و شکیّات منکران و وحشت اهل شک و شبهه را برطرف کرده است.

حال به فرازهایى از مناجات این ماه اشاره مى شود. لازم به ذکر است که این مناجات مهمترین اعمال این ماه است بر انسانها که بعضى فقرات آن را در تمام سال ترک نکند گرچه در قنوت نماز خویش و سایر حالات روزمرّه خود به آن با خداى خود ارتباط پیدا کند.گفتنى است غفلت از آن غفلت از همه خوبی هاى این ماه است.

آنجا که مى گوید: “انر ابصار قلوبنا بضیاء نظرها الیک حتى تخرق ابصار القلوب حجب النّور فتصل الى معدن العظمه و تصیر ارواحنا معلّقه بعزّ قدسک” یعنى اى خدا واضح و روشن ساز چشمهاى دل و جان ما را به شعایى که با آن به تو نظر کنند، تا اینکه این چشمها و دلها، پردههاى نور را پاره کند و به معدن عظمت و بزرگى مقام تو واصل گردد و روح و روان ما به واسطه ارتباط با تو عزیز و بر هواهایمان غالب و پیروز شود. و لازم است بیشتر تأمّل و دقت نماید که آیا در قلب او چشمى هست که به وسیله آن درک نور کند و از خود بپرسد آن پردههاى نور چیست؟ و آیا آن چیزى که به نور تو محتجب شده و به معدن عظمت و بزرگى مقام تو متّصف است، چه مى باشد؟ دعا در ماه شعبان دعا غیر از قرائت و خواندن کلمات و حروف است، تا اینکه بداند چه مى گوید؟ و از پروردگار خود چه درخواست مى کند؟ در این صورت بر دعا کننده صدق نمى کند که از پروردگار خود فلان چیز را خواسته است بلکه صدق مى کند که الفاظى را قرائت کرده و خواننده الفاظ، غیر دعا کننده و خواهنده است.

خداى متعال مى فرماید: “امّن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السّوء” و نیز در جاى دیگر مى فرماید: “ادعونى استجب لکم” و همچنین مى فرماید: “اسألوا اللّه من فضله” “انّ اللّه کان بکم رحیما” گفتنى است این مناجات تکان دهنده با این مفاهیم عظیم از برکات محمّد و خاندان اوست که قدر و عظمت آن را کسى نمی‌داند که صاحب دل آگاه و قلبى آکنده از محبت کوى دوست باشد چون در قرآن به صراحت بیان شده است براى کسى که قلبى آگاه و گوشى شنواى از حقیقت دارد شهادت و گواهى را به همراه می‌آورد “انّ فى ذالک لذکرى لمن کان له قلب او القى السمع و هو شهید.

” و غافلان، از معرفت آن دور و از فوائد بزرگ و انوار درخشان آن مهجوراند و به جانم سوگند که بیشتر از مردم قدر نعمت “مناجات” را نمی‌دانند و همانا منشأ این مناجات علوم و معارف ارجمندى است که جز کسانى که پا در این راه گذاشته‌اند، کس دیگرى بر مقام و حدود آن آگهى نخواهد یافت و آنان اولیاء خدا یعنى آنچنان کسانى هستند که از راه کشف و مشاهده به آن دسترسى یافته‌اند و رسیدن به حقایق این “مکاشفات” همانا بزرگترین نعمات آخرت است که هیچ یک از نعمات دنیوى را به آن مقایسه و سنجش نتوان نمود و اشاره صادق آل محمّد(ع) به این موضوع است، آنجا که مى فرماید: “اگر مردم آنچه را که در فضیلت معرفت خداست می‌دانستند چشمان خود را به آنچه دشمنان از زرق و برق حیات دنیوى بهره‌ورند نمى گشودند و دنیاى آنها در نزد آنان از آنچه در زیر پاهاى خود لگد مى کنند پستتر مى نمود و به معرفت خداوند مانند آن کسى که همواره در باغهاى بهشت با اولیاء خدا مصاحب باشد متنعم مى شدند و لذّت مى بردند. مرحوم صدوق در کتاب من لایحضره الفقیه روایت کرده که: شنیدم از اباعبداللّه(ع) که مى فرمود: کسى که روز اول ماه شعبان روزه بگیرد بهشت بر او واجب مى شود و هر کس دو روز روزه بگیرد، خداوند در هر روز و شبى در دنیا به او نظر می‌افکند و نظر خود را به او در بهشت ادامه می‌دهد و هر کس سه روز روزه بدارد، خدا را در عرش او و بهشت خود زیارت مى نماید. یعنى زائر خدا مى شود همانطور که اگر کسى قصد خانه خدا کند، قصد خدا را نموده است. البته همه اعمال را بهتر است به آنچه سبک و آسانتر است عمل نماید تا آنکه آن عمل را از روى نشاط به جاى آورد و بین آن و بین “ذکر خود” از سایر اعمال و فکر خویش را بر حسب حال خود جمع نماید. فرازهایى از مناجات شعبانیه: خدایا بشنو دعایم را هرگاه دعا کنم و صداى ناله‌ام را بشنو هنگامى که صدایت کنم. و به من رو کن هنگامى که تو را مناجات کنم. خدا یا اگر مرا محروم کنى چه کسى به من روزى دهد و اگر تو مرا خوار کنى چه کسى مرا یارى کند. خدایا از خشم و غضبت به تو پناه مى برم. خدایا اگر من شایسته رحمت تو نیستم پس تو بر اینکه بر من به فضل وسیعت جود کنى شایسته‌اى. خدایا گناهان من را در دنیا مى پوشانى ولى من به پوشاندن خطاها در آخرت نیازمندترم. زیرا در قیامت باید در حضور پیامبران، صلحا و شهدا پاسخ گوى اعمال خود باشم. چون در این دنیا همه مردم مثل خودم خطا کارند ولى در قیامت شرمندگى در حضور پیامبران و امامان معصوم را چگونه چاره جویى کنم؟ خدایا اگر مرا به جرمم مؤاخذه کنى تو را به عفوت مؤاخذه مى کنم. و اگر مرا به گناهم بازخواست کنى تو را به مغفرتت بازخوا