بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل متخلّق به اخلاق الهی :

در بحث های اخلاقی، این ذوات قدسی برای همه ما نمونه هستند. وجود مبارک رسول خدا(علیه و علی آله آلاف التحیه و الثناء) خلیفه خدای سبحان برای هدایت انسان ها بود خداوند همه را هدایت می کند؛ منتها بعضی قبول می کنند بعضی نکول. وجود مبارک آن حضرت هم در سه منطقه هدایت داشت هم در منطقه ملّی و محلّی که حوزه اسلامی بود، هم در بخش منطقه ای که حوزه موحّدان عالَم بود اعم از مسلمان ها و کلیمی ها و مسیحی ها و مانند آ ن و هم در منطقه بین المللی نسبت به انسان ها، چه مسلمان، چه کافر؛ این رَحْمَهً لِلْعالَمینَ بودن، کافَّهً لِلنَّاسِ بودن، لِلْعالَمینَ نَذیراًبودن، ذِکری لِلْبَشَرِ بودن این چند طایفه از آیاتی که در قرآن کریم راجع به گستره رسالت آن حضرت سخن می گوید دو اصل را به ما می فهماند: یکی کلّی، یکی دوام؛ یکی همگانی، یکی همیشگی. حضرت برای همه مردم در همه تاریخ الی یوم القیامه هست، این اصل اول؛ ائمه(علیهم السلام) هم جانشینان این حضرت هستند چه آنهایی که رسالت و خلافت داشته باشند مثل دوازده امام(سلام الله علیهم)، چه صدیقه کبرا(سلام الله علیها) که ولایت دارد، حجّت بالغه الهی است، عصمت کبراست و به صورت ظاهر امام نیست. اینها در سه منطقه، جانشین وجود مبارک رسول گرامی هستند؛ لذا هم درباره شیعه ها آنها پیام تربیتی دارند و مسلمان ها، هم درباره اهل کتاب، هم درباره کسی که اسلام را نپذیرفته. این سوره مبارکه «انسان» که تقریباً بیست آیه اوّل آن، بعد از آن شش آیه، راجع به خاندان عصمت و طهارت است مستحضرید که وجود مبارک امیرالمؤمنین و صدیقه کبرا و حسنین(سلام الله علیهم) و تربیت شدهِ مکتب اینها به نام فضّه خادمه(رضوان الله علیها)، اینها آن روزه هایی که گرفتند و افطارهایی که کردند، در وَ یطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلی حُبِّهِ مِسْکیناً وَ یتیماً وَ أَسیراً حضور داشتند. مستحضرید مدینه یک شهر مسلمان نشین بود، در مدینه کسی اسیر نبود مگر در جنگ هایی که مسلمان ها با کفار و مشرکین داشتند هم آنها پیروز می شدند از مسلمان ها اسیر می گرفتند، هم مسلمان ها پیروز می شدند از آنها اسیر می گرفتند، آن که در مدینه اسیر بود او که مسلمان نبود، حالا ممکن است، بعدها اسلام آورده باشد؛ ولی بالأخره کافر بود، این کافر را صدیقه طاهره، مثل حضرت امیر در حال روزه، افطاری خودشان را به این کافر می دادند، اگر کسی در قلمرو اسلامی به سر می برد، ولو کافر نباید گرسنه باشد، این پیام صدیقه کبراست. آن یتیم و مسکین را خیلی ها بر اساس کمک عاطفی کمک می کنند؛ اما کسی حاضر نباشد که کافری گرسنه باشد، این برای آن است که پیام آن پیامبری را به دوش می کشد که آن چند طایفه آیات، گستره رسالت آن حضرت را بیان می کنند از همان اول فرمود: این لِلْعالَمینَ نَذیراً است، ذِکری لِلْبَشَرِ است، اینها در سوَر مکی نازل شد؛ اینها که اختصاصی به سور مدنی ندارد در سور مکی همان اوایل که نازل شد، فرمود: این رسالت، رسالت جهانی است کلّی و دائم، همگانی و همیشگی است. اینها که جانشینان آنها هستند اینها هم حرف جهانی می زنند می گویند دست ما برسد، کافر گرسنه باشد با دین ما سازگار نیست این آیه هفت و هشت سوره مبارکه «ممتحنه» هم همین است، فرمود: لا ینْهاکمُ اللَّهُ عَنِ الَّذینَ لَمْ یقاتِلُوکمْ فِی الدِّینِ وَ لَمْ یخْرِجُوکمْ مِنْ دِیارِکمْ کفاری که با شما بد نکردند خدا نهی نمی کند که شما نسبت به اینها عدل و قِسط را رعایت کنید: أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَ تُقْسِطُوا إِلَیهِمْ إِنَّ اللَّهَ یحِبُّ الْمُقْسِطینَ؛ فرمود کفاری که با شما کاری ندارند نه تبعیدتان کردند، نه تحریمتان کردند، مزاحم شما نشدند، امنیت شما را آسیب نرساندند، با آنها با عدل رفتار کنید، اگر منطق قرآن این است و اگر وجود مبارک حضرت حامل این منطق است، جانشینان او هم همین حرف را می زنند؛ لذا برای آنها یک امر عادی بود، هیچ کس هم اعتراض نمی کرد که شما چرا به کافر نان می دهید؛ حالا آن ایثار حرف دیگر است، این ضمیر حُبِّهِ به نان برنمی گردد که اینها حبّ نان داشته باشند، «و یطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلی حبّ الله»، «الله» اسمی نیست که مرجعیت آن به این باشد که قبلاً اسم آن ذکر بشود تا ما ضمیر را به او برگردانیم هر جای قرآن ضمیر بخواهد به «الله» برگردد نیازی به ذکر سابق ندارد او هُوَ مَعَکمْ أَینَ ما کنْتُمْنیازی به ذکر سابق او نیست بعضی چیزها که روشن است دیگر احتیاجی به ذکر ندارد در سوره مبارکه «شمس» وقتی گفته می شود: وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها وَ النَّهارِ إِذا جَلاَّها این ضمیر «ها» به چه کسی برمی گردد؟ اشیایی که قبلاً ذکر نشد، اگر «و حذف ما یعلم منه جائز»، چیزی که «بین الرشد» است، لازم نیست، ذکر شود، «و یطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلَی حبّ الله»، نه «حبّ الطعام» محبوب اینها «الله» بود نه طعام. در بخش هایی از سوره «حشر» دارد که وَ یؤْثِرُونَ عَلی أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَهٌاین برای همان فقرای مدینه و انصار مدینه است که جزء مختصات خودشان هم باشد نیازهای آنها هم باشد باز دیگران را بر خود مقدّم می دارند؛ ولی بالأخره اینها دیدند که اهل بیت این طور با کافر رفتار می کنند صدیقه طاهره(سلام الله علیها) هم جزء همین پنج تن بود، آن فرزندان هم به این پدر و مادر اقتدا کردند فضّه هم به همین ها اقتدا کرده است، اگر وجود مبارک حضرت امیر نبود در روی کره زمین کسی همتای فاطمه زهرا(سلام الله علیها) نبود این در بعضی روایات ما هست.

اما برسیم به مسائل اخلاقی که هم محلّ ابتلای ما و هم تتمّه بحث های روز ما است. بحث های اخلاقی کسی که اهل حوزه و دانشگاه و کتاب و کتیبه است، یک سلسله آیات و روایات را ممکن است ارزیابی کند؛ ولی دستور نزاهت اخلاقی، دستور جهانی است، همه ما موظف هستیم، فایل پاورپوینت کامل متخلّق به اخلاق الهی شویم. این یک کتاب نانوشته می خواهد، این یک کتیبه نانوشته می خواهد، در درون هر کس باید باشد تا انسان برابر آن کتیبه و کتاب نانوشته که رمزگونه در درون ما نهادینه شده است، برابر آن عمل کنیم. چندین روایت است وقتی که از ائمه(علیهم السلام) سؤال می کنند مسائل اخلاقی را مطرح می کنند، می فرمایند، شما دو بخش دارید: یکی بخش اندیشه است که عقل نظر متولّی آن است، یکی بخش انگیزه است که عقل عمل مسئول آن است این عقل عمل همان است که «مَا عُبِدَ بِهِ الرَّحمَن وَ اکتُسِبَ بِهِ الجَنَان». هم شما در بود و نبود عالَم برنامه دارید و می توانید به خوبی تشخیص بدهید هم در باید و نباید؛ چه چیزی هست و چه چیزی نیست، آیا در عالم خدا هست یا نیست؟ گاهی به فطرت ارجاع می دادند، هم از امام صادق(علیه السلام) نقل شد، هم از امام عسکری(سلام الله علیهما) نقل شد که گاهی می فرمودند آیا مسافرت دریایی کردی؟ سوار کشتی شدید کشتی در آستانه غرق شدن بود؟ عرض کردند بله، فرمود در آن حال اضطرار و اضطراب به چه کسی متوجه می شوید؟ عرض کردند به یک قدرت ازلی که بتواند دریا را مهار کند، فرمود همان خدای توست. این توجه دادن به آن غریزه فطری که فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها این سرمایه و میزان تشخیص بود و نبود است برای همه. ممکن است جزئیات را انسان نداند، چه اینکه نمی داند، باید به دستورات رهبران الهی مراجعه کند؛ ولی اصلِ ترازو را خدا به انسان داد که بفهمد چه چیزی حق است، چه چیزی باطل، چه چیزی صدق است چه چیزی کذب، در بخش اندیشه که قلمرو بود و نبود است. اما در بخش انگیزه که در بخش عقل عملی است و قلمرو باید و نباید است فرمود، حرفی که دیگران بزنند شما خوشتان نمی آید نزنید این ترازو را خدای سبحان در همه ایجاد کرده اگر کسی ستم کند، شما خوشتان می آید یا نمی آید؟ عرض کردند بدمان می آید، فرمود شما هم نکنید. کسی اهانت کند بدتان می آید یا نه؟ عرض کردند بله بدمان می آید، فرمود این میزان است خدا به شما داد؛ این وَ نَفْسٍ وَ مَا سَوَّاهَا فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها همین است.

ببینید خداوند که سوگند یاد می کند، سوگندهای خدا؛ نظیر سوگندهای بشر در محاکم قضایی نیست. در محاکم قضایی سوگند در مقابل بینه است کسی که دست او خالی است دلیل ندار