فایل پاورپوینت کامل متن کامل وصیت نامه حضرت آیت الله محمدتقی مصباح یزدی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل متن کامل وصیت نامه حضرت آیت الله محمدتقی مصباح یزدی :

حضرت آیت الله محمد تقى مصباح یزدى(ره)، در سال ۱۳۱۳ هجرى شمسى در شهر کویرى یزد دیده به جهان گشود. وى تحصیلات مقدماتى حوزوى را در یزد به پایان رساند و براى تحصیلات تکمیلى علوم اسلامى عازم نجف شد؛ ولى به علت مشکلات فراوان مالى، بعد از یک سال براى ادامه تحصیل به قم هجرت کرد. ایشان از سال ۱۳۳۱ تا سال ۱۳۳۹ ه.ش در دروس امام راحل (قدس سره) شرکت می کردند و در همین زمان، در درس تفسیر قرآن، شفاى ابن سینا و اسفار ملاصدرا از وجود علامه طباطبایى (رحمه الله) کسب فیض می نمودند.

وى حدود پانزده سال در درس فقه آیت الله بهجت مدظلّه العالى شرکت داشت. بعد از آن که دوره درسى ایشان با حضرت امام به علت تبعید حضرت امام قطع شد، معظّم له به تحقیق در مباحث اجتماعى اسلام، از جمله بحث جهاد، قضا و حکومت اسلامى، پرداخت. وى در مقابله با رژیم معدوم پهلوى نیز حضورى فعّال داشت که از آن جمله، همکارى با شهید دکتر بهشتى، شهید باهنر و حجه الاسلام هاشمی رفسنجانى است و در این بین، در انتشار دو نشریه با نام هاى «بعثت» و «انتقام» نقش داشت که تمام امور انتشاراتى اثر دوم نیز به عهده معظّم له بود. سپس در اداره، مدرسه حقّانى به همراه آیت الله جنتى، شهید بهشتى و شهید قدوسى فعّالیّت داشت و حدود ده سال در آن مکان به تدریس فلسفه و علوم قرآنى پرداخت. از آن پس، قبل و بعد از انقلاب شکوهمند اسلامى، با حمایت و ترغیب امام خمینى (قدس سره)، چندین دانشگاه، مدرسه و مؤسّسه را راه اندازى کرد که از مهمترین آنها مى توان از بخش آموزش در مؤسّسه در راه حق، دفتر همکارى حوزه و دانشگاه و بنیاد فرهنگى باقرالعلوم نام برد. ایشان همچنین ریاست مؤسّسه آموزشى و پژوهشى امام خمینى (رحمه الله) را از جانب مقام معظّم رهبرى برعهده داشت.

سرانجام حضرت آیت الله محمدتقی مصباح یزدی عضو خبرگان رهبری و رئیس موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)، شامگاه جمعه دی ماه در سن سالگی و بعد از تحمل دوره ای بیماری، به دیدار حق شتافت.

متن کامل وصیت نامه حضرت علامه آیت الله محمد تقی مصباح یزدی(قدس سره) که در پایگاه اطلاع رسانی آثار معظم له منتشر شده است، به شرح ذیل است:

بسم الله الرحمن الرحیم

أشهد أن لا إله إلّا الله وحده لاشریک له وأن محمّداً عبده ورسوله أرسله بالهدی ودین الحق لیظهره علی الدین کله ولوکره المشرکون وأن بنته فاطمه الزهراء سیده نساء العالمین وأن علیّ بن ابی طالب امیرالمؤمنین وامام المتقین وأن الحسن والحسین وعلیّ بن الحسین ومحمد بن علی وجعفر بن محمد وموسی بن جعفر وعلی بن موسی ومحمد بن علی وعلی بن محمد والحسن بن علی والحجه بن الحسن (صلوات­ الله علیهم) ائمّتی وسادتی وقادتی بهم أتولّی و من اعدائهم أتبرّأ. اللّهم اجعلنی من محبّیهم وشیعتهم وموالیهم واحشرنا معهم. وأشهد أن الموت حقّ وأن الساعه آتیه لاریب فیها وأن الله یبعث من فی القبور وأشهد ان کلّ ما جاء به النبی(صلی الله علیه وآله) حقّ لا مریه فیه وأن القرآن والعتره هما الثقلان اللذان من تمسک بهما نجی ومن تخلّف عنهما ضلّ، نعوذ بالله تعالی.

امّا بعد؛ فهذا ما اوصی به العبد المذنب الراجی عفو ربه ورحمتَه التی سبقت غضبه والراجی شفاعه اولیائه المعصومین (صلوات الله و سلامه علیهم اجمعین) محمّد تقی الیزدی الی ولده قرّه عینه «علیّ».

اوصیه بما اوصی به الله تعالی وأنبیاؤه وأولیاؤه.

اوصیه بتقوی الله والتوکّل علیه وأن یعلم علماً یقیناً أن لا نجاه الّا فی عباده الله تعالی وإطاعته وأن لا سعاده الّا بالاعتصام به و بالتوسّل باولیائه وأن یعلم أن من افضل ما أمر الله به تعالی طلب العلم و العمل به و تعلیمه وأن یعلم أن طلب العلم بالله و بما انزل الله فی مثل هذا الزمان کالجهاد فی سبیل الله بل من افضل الجهاد فإن الخطر علی­ الاسلام والمسلمین من ناحیه الجهل أشدّ من ناحیه الأعداء وان الذبّ عن الاسلام وإزاحه الشبهات عن العقائد والاحکام، من أفضل ما یرضاه الله تعالی. أسأل الله تعالی أن یوفّقه واخاه لذلک ابتغاء وجهه الکریم.

واوصیه بالاخلاص فی العمل والجهد فیه و ترک الکسل.

واوصیه بالتهجد وقراءه القرآن والتوسّل باولیائه الکرام لاسیما اباعبدالله الحسین(علیه السلام) و بقیّه الله فی أرضه (عجل الله تعالی فرجه­ الشریف).

واوصیه بالبر بامّه ـ فإنّ الجنه تحت اقدام الامّهات ـ واوصیه بالبرّ باخیه قّره عینی «مجتبی»، وبأُخته، وبالبرّ بإخوانه وأرحامه وجیرانه وإکرام أساتذته لاسیّما من یتعلّم منهم علم التوحید والاخلاق.

واوصیه بطلب المغفره لی راجیاً ان یکون ذلک نافعاً لنفسه وأسأل الله تعالی له التوفیق و الإعانه؛ إنه ذو فضل عظیم ومنّ جسیم؛ إنه أرحم الراحمین.

واوصیه بدوام الذکر وکثره التفکر والشکر.

واوصیه بمخالفه النفس والهوی، والزهد فی الدنیا وزخارفها وجاهها وریاستها.

واوصیه بالقناعه وترک­ الطمع عمّا فی ایدی الناس والثقه بالله وأن لایرجو غیره ولایخاف الّا ذنبه وأن لایخاف فی الله لومه لائم وأن یعلم علماً یقیناً أن ما اصابه لم­یکن لِیُخطئه وما اخطأه لم­یکن لیصیبه.

واوصیه بالصبر والرضا بقضاء الله فان ذلک من عزم الامور.

واوصیه أن یجعل همَّه همّاً واحداً وهو أن یطلب رضا الله تعالی ویعلم أن المولی تعالی أکرمُ من أن یکل امر عبده المتوکل علیه الی نفسه أو إلی سایر عباده.

ثم اوصیک یا ولدی ویا قره عینی بأن لاترجو إلا الله ولا تعتمد علی غیر الله وأن لا تستعین إلا بالله واوصیک أن تنقطع الی الله وتستأنس به وتخلص حبّک له وتُفرغ قلبک لذکره ومناجاته، وأسأله تعالی أن یوفّقک لذلک بحق محمد وآله الطاهرین، وأن یوفّق قره عینی مجتبی لذلک کلّه إن شاء الله.

امّا