فایل پاورپوینت کامل مسئله زنان، نواندیشی و فمینیسم

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل مسئله زنان، نواندیشی و فمینیسم!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل مسئله زنان، نواندیشی و فمینیسم بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل مسئله زنان، نواندیشی و فمینیسم از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل مسئله زنان، نواندیشی و فمینیسم شامل 67 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل مسئله زنان، نواندیشی و فمینیسم استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل مسئله زنان، نواندیشی و فمینیسم با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل مسئله زنان، نواندیشی و فمینیسم قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل مسئله زنان، نواندیشی و فمینیسم حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل مسئله زنان، نواندیشی و فمینیسم به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مسئله زنان، نواندیشی و فمینیسم :

گفت وگو با علیرضا علوی تبار aآفتاب، ش ۲۴

چکیده: این مقاله به مسائل زنان در ایران، نقش فقه و اجتهاد در حل این مسائل و نسبت میان فمینیسم و نواندیشی دینی می پردازد .

آیا واقعا چیزی به نام مسئله یا مشکل زنان در جامعه امروز ایران وجود دارد؟

مسئله (یا مشکل) در تعریف عام، هر واقعیتی است که با ذهنیت فردی یا جمعی تطابق نداشته باشد . مسئله هنگامی وجود دارد که «تعداد قابل ملاحظه ای از مردم باور داشته باشند که فاصله غیرقابل قبولی میان واقعیت ها و آرمان ها وجود دارد . به علاوه، باور داشته باشند که این فاصله را می توان با یک اقدام آگاهانه جمعی از میان برد .» بنابراین وجود مسئله یک امر عینی ذهنی است که هم به واقعیت خارجی بستگی دارد و هم به تصور و ارزیابی ما از واقعیت خارجی . با این وصف، می توان به صراحت گفت که بله، ما با مسائل و مشکلات خاصی در مورد زنان مواجهیم که غیراز مشکلات و مسائلی است که همه ما به عنوان شهروندان یک کشور با آن مواجهیم .

به گمان من، مسائل زنان در ایران، مسائلی است که یا به چند محور منجر می گردد یا اینکه از این محورها ناشی می شود: ۱ . نابرابری حقوقی میان زن و مرد; ۲ . نابرابری فرصت ها میان زنان و مردان; ۳ . فرهنگ مردسالار و کلیشه های جنسیتی; ۴ . فقدان نهادهای مدنی معطوف به دلبستگی های زنان .

نابرابری های حقوقی که در قوانین موضوعه ایران متجلی شده است، به طور عمده با الهام از فقه سنتی شیعه مورد تایید قرار گرفته اند . سؤال این است که اولا، چه شده است که برخی از ایرانیان مذهبی نیز این نابرابری ها را مورد پرسش قرار داده اند و ثانیا، آیا می توان راه هایی را جست وجو کرد که در عین دین باوری و دین داری، از برابری حقوقی زن و مرد دفاع کرد و با این نابرابری های حقوقی به مقابله برخاست؟

بخشی از این نابرابری های حقوقی در نظام حقوقی ای پیش از پیروزی انقلاب اسلامی (نظام حقوقی که کم و بیش حاصل انقلاب مشروطیت بود) نیز وجود داشت، اما بخشی از آن پس از انقلاب و با هدف غالب ساختن فقه جاری و سنتی بر عرصه زندگی اجتماعی، وارد قوانین موضوعه شد . تا زمانی که «زیست جهان » مردم ما (به ویژه زنان ایرانی)، زیست جهان سنتی بود و نظام حقوقی، بازتاب روابط عرفی و جاری جامعه بود، این قوانین مورد اعتراض قرار نمی گرفت و نابرابری های میان زن و مرد، طبیعی و جاودانه تصور می شد . اما در اثر برخورد میان جامعه ما و جوامع مدرن و در نتیجه مقایسه ای که میان موقعیت زنان در این دو نوع جامعه صورت گرفت، «ضروری » و «همیشگی » بودن این نابرابری ها مورد سؤال واقع شد و به تدریج، اعتراض علیه آنها جدی و مؤثر گردید . طی سال های اخیر، با گسترش نقد «فقه » از موضع «اخلاق » ، امکان های تازه ای در اندیشه دینی در حال پدیدآمدن است که باید در جای دیگری به آن پرداخت .

در پاسخ به بخش دوم پرسش شما باید عرض کنم که دین دارانی که مایل به حضور دین در عرصه عمومی و الهام گیری قوانین موضوعه از احکام و ارزش های دینی بوده اند، برای مقابله با نابرابری های حقوقی زن و مرد، چند راه و روش را طرح و طی کرده اند که اهم آنها را می توان به این صورت طبقه بندی کرد:

الف – تعطیل کردن احکام اولیه و قانون گذاری بر مبنای احکام ثانویه و احکام حکومتی . در نظام حقوقی ما سه مبنای شرعی برای صدور حکم وجود دارد: طبیعت موضوع صرف نظر از عوارض ثانوی; عوارض ثانوی و اضطرار مصلحت; بنابراین اگر احکام فقهی مشهور در مورد زنان را احکام اولیه شرعی نیز فرض کنیم، و این احکام منجر به عوارض ثانویه ای شوند و عسر و حرج ایجاد کنند یا اینکه اجرای آنها به مصلحت جامعه تشخیص داده نشود، این امکان وجود دارد که آنها را تعطیل کرد و به طور موقت قانون دیگری را به جای آنها مبنای عمل قرار داد . بحث در مورد ضرورت ها و مصالح بحث فقهی نیست و کارشناسان بایستی آنها را دریافته و در مورد آن سخن بگویند .

ب – اجتهاد پویا در فروع . طرفداران اجتهاد پویا معتقد به امکان دست یابی به احکام متفاوتی از احکام شناخته شده فقهی در زمینه مسائل زنان (فقه زنان) هستند و برای اثبات این امکان چند مقدمه را طرح می کنند: ۱ . اجتهاد در استنباط احکام شرعی ضروری است; ۲ . لزوم تفاوت قائل شدن میان «بدیهیات فقهی » و «بدیهیات شریعت » ; ۳ . لزوم تمایزگذاری میان «وحی قطعی » و «وحی ظنی » . آنها معتقدند که دست فقها برای اجتهاد در این موارد باز است و آنها با شجاعت می توانند به فتاوای تازه ای که مبنای آنها برابری زن و مرد است، دست یابند . برخی از آنها با قوت، این برابری را در زمینه هایی چون شایستگی زنان برای حکومت کردن نشان داده اند .

پ – اجتهاد در مبانی . راه حل سوم متعلق به روشن فکران دینی یا نواندیشان دینی است . نواندیشان دینی اگرچه «اجتهاد در فروع » و دست یابی به «نظریات » جدید را برای رسیدن به برابری حقوقی زن و مرد لازم می دانند، اما آن را کافی ندانسته و در نهایت فقط «اجتهاد در مبانی » و دست یابی به «منظرهای » جدید را راه حل می دانند . اجتهاد در مبانی از چند مبنای خاص تغذیه می شود . به برخی از آنها اشاره می کنم:

۱ . از نظر خداوند نیل به غایت اصلی دین (درک ساحت ربوبی و نیل به تجربه دینی) اهمیت اولی و ذاتی دارد و خداوند برای آنکه به انسان ها نحوه تقرب به آن ساحت را بیاموزد، امت خاصی را برگزیده است و بر مبنای نحوه زیست بالفعل آن امت، احکام جاری در میان آنها و سطح دانش و امکانات عملی آن عصر، نظامی از احکام فقهی را به آنها عرضه داشته است . به این ترتیب، نظام تشریع شده از جانب خداوند نیز در تعین خارجی اش، مقید به قید «در شرایط معین » است و ازاین رو با تغییر آن شرایط چه بسا شکل آن احکام نیز دستخوش تحول شود و ناکارآمد گردد . اما در اینجا، به هم خوردن تناسب موجود میان آن مجموعه احکام، با آن هدف مطلوب، به معنای نفی امکان نیل به هدف و غایت مطلوب نیست . در چنین شرایطی دین داران می کوشند بر مبنای آن الگوی آرمانی که خداوند در یک امت خاص عرضه داشته است، نظام فقهی مناسب را فراهم آورند تا به ساحت تجربه های دینی راه یابند .

۲ . جدا کردن ذاتی و عرضی در دین و قرار دادن فقه (و فقه زن) در میان عرضیات: ذاتیات اسلام آن عناصری هستند که اسلام بدون آنها، اسلام نیست و دگرگونی اش به پیدایش دینی دیگر خواهد انجامید . عرضیات اسلام عبارتند از: زبان و فرهنگ عربی; نظریه های علمی مطرح شده در کتاب و سنت; حوادث و وقایعی که در تاریخ اسلام رخ داده و ذکر آنها در قرآن و سنت رفته است; پرسش ها و پاسخ هایی که ذکرشان در قرآن و سنت رفته است .

فقه نیز به سه دلیل، از جمله عرضیات دین اسلام است: ۱ . پاره ای از احکام فقهی، محصول و مولد رویش پرسش های تصادفی اند – پرسش هایی که می توانستند پدید نیایند; ۲ . فقه، علمی دنیوی است و برای فصل خصومت و استقرار نظم در جامعه آمده است; ۳ . فقه مقید به شرایطی است .

از نظر طرفداران اجتهاد در مبانی، می توان کاملا دینی زیست و به غایت اصلی دین (درک ساحت ربوبی و نیل به تجربه دینی) نزدیک شد، بدون آنکه لازم باشد فقه موجود و احکام فقهی موجود را بدون تغییر نگاه داریم . دین داری در دنیای مدرن با توجه به سیره عقلای مدرن (حقوق جدید و حقوق بشر) هم ممکن است و هم مطلوب .

سؤالی که بعد از توضیحات شما پیش می آید، این است که با وجود راه های دینی برای مقابله با نابرابری زن و مرد، چرا این نابرابری هنوز وجود دارد و خواسته های برابری طلبانه در این زمینه هنوز به هدف نرسیده اند؟

پاسخ دقیق به این سؤال، محتاج پژوهش وسیع و روش مندی است . به نظر بنده چند دلیل برای این حمایت ذهنی از نابرابری ها (با رضایت دادن به وجود آنها) قابل طرح است:

۱ . قدرتمندی و نفوذ نگرش سنتی به زنان در جامعه ما . واقعیت این است که این نگرش سنتی، هم در میان مردم عادی و هم در میان قشری که قدرت را در ایران امروز در اختیار دارد، نافذ و قدرتمند است;

۲ . توسعه نیافتگی فن آوری معیشتی در جامعه ما . فن آوری دو چیز اساسی را تعیین می کند اولا، محدوده آنچه امکان پذیر است و ثانیا، هزینه های نسبی امکاناتی که در اختیار ما قرار دارد . گسترش دایره انتخاب زنان و کاهش هزینه های نسبی حضور فعال اجتماعی و سیاسی آنها، می تواند جلوی تکرار تبعیض علیه زنان را بگیرد و زمینه را برای برابری بیشتر آنها فراهم کند;

۳ . نوسازی برون زا به عنوان الگوی، اندیشه و عمل . غلبه الگوی نوسازی برون زا در کشورهای اسلامی برای چند دهه باعث واکنش هایی شده است که یکی از آنها «بنیادگرایی » است . اگر به جای حذف سنت و تقابل با آن، تلاش برای تفسیر مجدد و مدرن سنت صورت گرفته بود و سنت، به عنوان مکمل و یاری دهنده و نه به عنوان مانع توسعه به رسمیت شناخته شده بود و اگر مسیرهای متعدد و چندسویه توسعه مورد پذیرش قرار گرفته بود، شاید امروز ما با جنبش روبه رشد بنیادگرایی در جهان اسلام مواجه نبودیم . مبلغان و مروجان نوسازی برون زا، اگر چه به دنبال احقاق حقوق زنان بودند، اما تحقق این حقوق را به تاخیر انداختند .

با توجه به آنچه گفتید، چه نسبتی میان فمینیسم و نواندیشی دینی می بینید؟ آیا یک نواندیش دینی می تواند فمینیست هم باشد؟

تصور من این است که فمینیسم را هم می توان به صورت یک «گفتمان » مورد مطالعه قرار داد و هم به صورت یک «جنبش اجتماعی » . کسانی که امروز به عنوان فمینیست شناخته شده اند، در چند سنخ مختلف قابل طبقه بندی هستند . این گرایش های مختلف یا انواع فمینیسم را می توان به صورت زیر طبقه بندی کرد: ۱ . دفاع از برابری حقوقی و اجتماعی زن و مرد; ۲ . دفاع از استقلال هویت زنانه و زنانه نگری; ۳ . مؤنث گرایی و دفاع از زن سالاری; ۴ . مذکرستیزی (مرد ستیزی) ; ۵ . تلاش برای ارتقای عملی موقعیت زنان .

دو تعبیر از تعابیر موجود از فمینیسم (دفاع از برابری حقوقی و اجتماعی زن و مرد و تلاش برای ارتقای عملی موقعیت زنان) کاملا می تواند با نواندیشی دینی سازگار باشد . اما تا آنجا که اطلاعات و حافظه من یاری می کند، دو تعبیر از فمینیسم (مؤنث گرایی و دفاع از زن سالاری و مذکرستیزی) کاملا با مواضع و دیدگاه های نواندیشان دینی در تقابل قرار می گیرد . یک تعبیر باقی مانده از فمینیسم (دفاع از استقلال هویت زنانه و زنانه نگری) نیز با احتیاط مورد پذیرش قرار می گیرد; به این معنا که نواندیشان دینی این تعبیر از فمینیسم را برای جدا کردن «تاریخ » از «آموزه » (یا جدا