فایل پاورپوینت کامل مشارکت در حفظ محیط زیست

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مشارکت در حفظ محیط زیست :

گزارش گفت وگو، ش ۴

چکیده: در نظر آقای اکرمی، محیط زیست زمین به شدت به خطر افتاده و همه انسان ها با هر مبنای فلسفی و فکری باید در فکر حفاظت از آن باشند . این امر ممکن نمی شود مگر با مشارکت همگانی و احساس هم بستگی انسانی فراملیتی و پدیدآمدن جهانی واحد . تنها در سایه نظام جهانی واحد است که تنازع بر سر ربودن هرچه بیشتر امکانات حیات پایان می پذیرد .

۱ . جایگاه ما در جهان طبیعی

ما در نقطه ای روی زمین زندگی می کنیم که سیاره متوسطی از یک منظومه سیاره ای متوسط است، که خورشید ستاره ای متوسط از حدود ۲۰۰ میلیارد ستاره متعلق به یک کهکشان متوسط به نام کهکشان راه شیری است که خود متعلق به یک خوشه محلی کهکشانی و یکی از چندصد میلیارد کهکشان موجود در جهان است .

۲ . وابستگی بقای ما به بقای زمین و حفظ شرایط مناسب زیست

زمین زیستگاه ماست . ظرفی است که وجود فیزیکی ما را در خود جای داده و بستر فعلیت استعدادها و امکانات بالقوه ماست . وجود ما بسته به زمین است . بندناف هستی فیزیکی ما همواره به مام زمین پیوسته است .

اما زمین در معرض خطرهای گوناگونی است که هر یک از آنها واپسین تحلیل حیات ما را به طور اعم و حیات شایسته ما را به طور اخص تهدید می کند، و هرچه این تهدیدها فزونی یابند، توجه به بقای زمین به طور اعم، و توجه به حفظ شرایط مناسب یست به طور اخص، اهمیت بیشتری می یابد .

۳ . مبانی نظری حفظ محیط زیست

۱ – ۳ . نگاه به زمین، به طبیعت و به محیط زیست همواره نگاهی است هم از بیرون و هم از درون . در نگاه از بیرون با نگرشی کارشناسانه و بر پایه دستاوردهای تجربی – علمی و اعتلا بخشیدن به این دستاوردها تا تعمیم دهی هرچه کلی تر، می توانیم و باید به زمین به مثابه زیستگاه خود در درجه اول و به مثابه یک نظام زیستی در درجه دوم بنگریم .

۲ – ۳ . بی گمان زمین با آنکه وجودی مستقل از انسان دارد (و پیش از او وجود داشته است)، در خدمت انسان است . اما برخورد انسان با زمین باید بر پایه درک نیاز او به زمین و منابع گوناگون صورت گیرد هرگونه بهره گیری نادرست از زمین می تواند تهدیدی برای زندگی انسان باشد .

۳ – ۳ . تقویت نگرش معنویت گرایانه به طبیعت و زمین، درک ژرف پیوند انسان با طبیعت و زمین را ممکن می کند و به احساس غنای درونی آدمی می افزاید .

تقویت نگرش معنویت گرایانه به طبیعت و زمین، گونه ای تعالی گرایی و فراروی از ارضای نیازهای جسمانی، بهره گیری مصرف گرایانه از زمین و نگاه ابزاری به زمین پدید می آورد .

۴ – ۳ . در راستای حفظ محیط زیست همواره تقویت گونه ای جمع گرایی، گونه ای جهانی نگری از یک سو، و توجه به حق تک تک افراد برای برخورداری از محیط زیست سالم و امکانات شایسته از سوی دیگر لازم است .

۵ – ۳ . تلقی کلی محیط زیست به مثابه یک نظام زیستی، گونه ای نگرش بر پایه وحدت انواع به طور اعم، و وحدت انسان ها به طور اخص را تقویت می کند . در این تلقی، هرگونه آسیب به نظام زیستی، تاثیر منفی مستقیم بر یک یا چند گونه زیستی و تاثیر منفی غیرمستقیم بر گونه های زیستی دیگر خواهد داشت .

۶ – ۳ . همین جاست که فلسفه محیط زیست شکل می گیرد، و گرایش های گوناگون فکری، فلسفه محیط زیست خاص خود را عرضه می دارند . این فلسفه ها با یکدیگر متفاوت اند; اما همه آنها در زمینه حفظ و بقای محیط زیست دغدغه دارند .

۷ – ۳ . بر همین اساس، رابطه میان طبیعت با سیاست و اقتصاد و فرهنگ و اخلاق بازاندیشی می شود و شکل های تازه ای از آن عرضه می گردد . بازتعریف رابطه طبیعت با سیاست و اقتصاد و فرهنگ و اخلاق می تواند تاثیر تعیین کننده ای بر برنامه ها و شیوه های اتخاذ شده نهادهای گوناگون دولتی و غیردولتی در زمینه محیط زیست و حوزه های آن داشته باشد .

۸ – ۳ . به همین سان لازم است ارزیابی دوباره ای از ارزش ها صورت گیرد و بر پایه آن، تعاریف، ساختارها و کارکردهای جدیدی برای نهادهای مختلف جامعه عرضه شود .

۹ – ۳ . همچنین لازم است گونه ای نگرش ارزشی به علم و فن شناسی پدید آید یا در صورت وجود تقویت شود یا تغییر کند تا بتواند بر نقش، جایگاه و محدوده فعالیت علم و فن شناسی چنان نگاه و نظارتی داشته باشد که در هر حال هیچ گونه بهره گیری نادرست از علم و فن شناسی صورت نگیرد .

۱۰ – ۳ . ما همواره در برخورد با هر ساختار یا روند در جامعه، پیش فرض هایی داریم که طرح مسائل ضروری جدید، همچون محیط زیست، می تواند ما را در بازنگری در آن پیش فرض ها و اتخاذ افق نگرشی تازه یاری کند .

۱۱ – ۳ . توجه به محیط زیست سرانجام گونه ای عدالت زیست محیطی را طلب می کند . خواست هایی که در چارچوب دادگری زیست محیطی مطرح اند در سطوح گوناگونی، از محله، شهر، استان و کشور تا منطقه، قاره و کل زمین و حتی منظومه شمسی قرار دارند و نوک تیز حمله خواستاران عدالت زیست محیطی، به سوی آن اشخاص حقیقی یا حقوقی ای است که محیط زیست را به اشکال گوناگون می آلایند، یا منابع زمینی را به گونه ای نادرست (به معنای اعم آن در عرصه های فنی، اقتصادی، سیاسی و حقوقی) مصرف می کنند یا کل زمین یا بخشی از آن را با خطری خاص روبه رو می سازند و … .

۱۲ – ۳ . انسان ها روی زمین با خطرات عظیمی روبه رو هستند: انفجار جمعیت، فقر، کمبود انرژی، مصرف نادرست منابع زمینی، آلوده سازی محیط زیست، جنگ – به ویژه خطر جنگ هسته ای – بی عدالتی در توزیع و مصرف مواد خام و مواد پرورده و … . بخش بزرگی از این خطرات زیست محیطی اند، که احساس مسئولیت در برابر آنها ایجاب می کند توجه ویژه ای به محیط زیست مبذول شود .

۴ . وظایف عملی

۱ – ۴ . توجه به محیط زیست ابعاد گوناگونی دارد که همه افراد، چه به صورت حقیقی و چه به صورت حقوقی، دولت ها و نهادهای فراملی و جهانی باید در قبال آنها احساس مسئولیت کنند . مهم ترین این ابعاد عبارتند از: پاکیزه نگه داشتن محیط زیست، توجه به صرفه جویی در مصرف منابع گوناگون زمین، استفاده بهینه از این منابع، همراه با تلاش برای تجدید منابع، جلوگیری از سرد یا گرم شدن بیش از اندازه کره زمین، دست یابی به انرژی های مطلوب، مقابله با انواع تهدیدهای برون زمینی، مقابله با تخریب زمین، به ویژه در دو شکل آب رسانی به دریاها و جنگل ها، مقابله با استفاده از سلاح های میکروبی، شیمیایی و هسته ای که به محیط زیست آسیب های جبران ناپذیر وارد می سازد، مقابله با آلوده شدن جو زمین به گازهای سمی حاصل از مواد زاید گوناگون کارخانه ای و … ، جلوگیری از ورود مواد شیمیایی سمی به چرخه زیستی و غذایی گیا و زیا .

۲ – ۴ . مقابله با خطرات زیست محیطی، پذیرش مسئولیت ها و وظایف خاصی را از سوی اشخاص حقیقی و حقوقی در همه سطوح ملی و جهانی می طلبد .

در این زمینه ممکن است بحث درباره تغییر الگوهای رفتاری در حوزه هایی چون تولید، توزیع و مصرف کالا لازم آید . ممکن ست ساماندهی اقتصادی ایجاب کند که تغییراتی اساسی در شیوه تولید، روابط تولیدی، مالکیت ابزار تولید، کالاهای تولیدی، مواد اولیه لازم برای تولید، نحوه توزیع و الگوهای مصرف پدید آید . همه بخش های خصوصی ذیربط باید بتوانند در این عرصه به طرح و بررسی مسئله و عرضه راه حل و راهکار بپردازند . دولت و سازمان های جهانی ذیربط نیز باید در ایجاد چنین فضای پژوهشی و تضارب و تعامل افکار شرکت کنند .

۳ – ۴ . مبلغان حفظ محیط زیست باید احساس معنوی پیوند با طبیعت و احساس نزدیکی انسان با همه اجزای طبیعت را در همه انسان ها پدید آورند تا در چارچوب گونه ای زیبایی شناسی و توجه به همه مظاهر حیات، احساس طبیعت دوستی، دور از افراطی گری در طبیعت پرستی، ملکه جان انسان ها شود . غنای درونی حاصل از چنین احساسی نقش به سزایی در ایجاد آرامش فکری و احساس مسئولیت در قبال زمین خواهد داشت .

۴ – ۴ . جنبش زیست محیطی، در شکل عام آن، باید از افقی فراجناحی و از ورای گروه بندی های سیاسی موجود در جامعه نگریسته شود; هرچند گروه های سیاسی می توانند توجه به مسائل زیست محیطی را در برنامه های خود بگنجانند و تحقق آن برنامه ها را وعده دهند و بکوشند تا با تمسک به شعارهای زیست محیطی رای بیشتری به دست آورند .

۵ – ۴ . دولت ها باید بدانند که برای مشارکت هرچه بیشتر شهروندان در حفظ محیط زیست، رعایت حقوق شهروندی آنان و ایجاد زمینه مناسب برای مشارکت دموکراتیک افراد در سرنوشت سیاسی لازم است .

۶ – ۴ . دولت ها باید