فایل پاورپوینت کامل مشارکت مردم، منشا مشروعیت حاکمیت است

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مشارکت مردم، منشا مشروعیت حاکمیت است :

چکیده:

نویسنده ابتدا حاکمیت را تعریف می نماید و به منشا آن در ادوار مختلف اشاره می کند و معتقد است در عصر حاضر، منشا حاکمیت از مردم است. در سطح فراملی نیز بر مشروعیت مردمی حکومتها تاکید می شود. میزان دخالت مجامع بین المللی در وضع قوانین افزایش یافته و روز به روز بیشتر می شود و به نسبتی معکوس، میزان اقتدار داخلی دولتها کاهش یافته و می یابد و این چیزی نیست جز فرایند جهانی شدن. حاکمیت، یک تاسیس حقوقی بسیار قدیمی است که عمر آن با شکل گیری مفهوم دولت همزمان است; بنابراین با قدرت و نحوه اعمال آن ارتباط مستقیم دارد. حاکمیت در ادبیات رایج حقوقی، به فرماندهی عالی یک دولت در یک سرزمین مشخص اطلاق می شود و قدرتی است که به مفهوم حقوقی، بالاتر از آن در آن سرزمین وجود ندارد.

تعریف حاکمیت در ادبیات حقوق و علوم سیاسی، از قرن هفدهم توسط «ژان بدن » آغاز شد و او سعی کرد آن را تئوریزه کند. منظور افرادی چون بدن از حاکمیت، اقتدار عالی پادشاه و یا حاکمی بود که بر سرزمینی حکومت می کرد. در حقیقت، حاکمیت، صفت یا کاراکتر حاکم است. چون در این دوره که همزمان با فروپاشی فئودالیته و حضور حکومتهای متعدد شاهزادگان در یک سرزمین است، حاکمیت در مورد کسی به کار می رود که بتواند همه را به اطاعت وادارد. وقتی که حاکمیت به این شکل در ادبیات سیاسی به وجود آمد، منشا آن قدرت و اقتداری بود که در دست حاکم و یا پادشاه بود; اما در حول و حوش انقلاب کبیر فرانسه، این مفهوم از شخص پادشاه به مردم منتقل شد و در حقیقت مردم اند که اقتدار عالی را اعمال می کنند; چون منشا اقتدار از مردم است و آثار آن نیز به مردم باز می گردد و هدایت و کنترل و منافع آن نیز در اختیار مردم است که به این شکل از حاکمیت، «حاکمیت ملی » گفته می شود.

در محدوده داخلی، حاکمیت به شکل مطلق است و هیچ گونه محدودیتی برای آن وجود ندارد و به محض تاسیس دولت، اکمیت برای آن وجود خواهد داشت; اما در خارج از مرزها، برای همین حاکمیت محدودیتهایی پیش می آید; چون حاکمیتهای دیگری نیز وجود دارند که این حاکمیت باید با آنها تعامل داشته باشد. در واقع، حاکمیتهای متعدد جهانی، یکدیگر را محدود می کنند; بنابراین مفهوم حاکمیت، در بعد خارجی و حاکمیت در بعد داخلی باید در مجموعه سایر حاکمیتها دیده شوند (هم محدوده صلاحیتها و هم محدوده جغرافیایی و هم اعمال اقتدار آنها); ولی همین حاکمیت، در داخل و در حقوق بین الملل سنتی باید به شکل مطلق دیده شود.

اگر ما منشا حاکمیت را مردم قلمداد کنیم; یعنی منشا حاکمیت را اراده و رضایت مردمی بدانیم که در یک سرزمین جمع شده اند و می خواهند یک زندگی مشترک را در چارچوب خاصی داشته باشند، این اراده و رضایت مردم، هم منشا مشروعیت و هم شکل و محتوای مشروعیت را تعریف می کند. حقوق بین الملل، اکنون در سطح جهان به این سمت گرایش دارد و با حقوق بین الملل قدیم تفاوت دارد. اکنون مردم درون یک حاکمیت، به عنوان مخاطب مستقیم حقوق بین الملل تحت توجه قرار گرفته اند و حقوق بین الملل بشردوستانه و انسانی در حال برجسته شدن است. ما در حقوق بین الملل جدید با مفاهیمی چون «دموکراسی » و «مشروعیت حاکمیت » (حتی در بعد داخلی) سروکار داریم; در حالی که قبلا نوع حکومتها و شیوه حکومتها، در اعمال اقتدار، ذاتا جزء امور در صلاحیت دولتها قلمداد می شد; اما اکنون این گونه نیست و به نظر می رسد بعد داخلی حاکمیت، به نفع بعد خارجی حاکمیت در حال تضعیف و کمرنگ شدن است.

«مشروع بودن » با «قانونی بودن » فرق دارد. این مشروعیت به مفهوم مقبولیت عامه یک حاکمیت است و مردم براساس انتخابات رضایت داده اند و اراده آنها به آن حکومت تعلق گرفته است و سازمان ملل با تکیه بر همین مفهوم دخالت می کند.

آنچه به حقوق بین الملل و بحث کلی صلح مربوط می شود، بخصوص در ادبیات یونسکو و در بحث تئوری «صلح مثبت » و ترویج فرهنگ صلح، این است که دموکراسی و قانونمندی کشورها را یکی از مبانی و پایه های اصلی صلح می دانند; به همین دلیل مشروعیت حاکمیت یکی از پایه های اصلی صلح پایدار تلقی می شود. در بحث توسعه نیز همین بحث مطرح می شود و از این زاویه، بحث دموکراسی و مشروعیت به نوعی با بحث توسعه پایدار نیز ارتباط پیدا می کند.

در گذشته جامعه جهانی، نهادها و سازمانهای بین المللی، برای اعمال صلاحیت ملی و دولتها حوزه بسیار وسیعی قائل بودند و در این موارد بسیار کم دخالت می کردند; اما با این وابستگی ها و مفهوم جهانی شدن، ما به نوعی شاهد این هستیم که حاکمیت در سطح جهانی دوباره تعریف می شود.

سازمان تجارت جهانی قوانینی را برای هدایت و ایجاد نظم و ثبات در نظام اقتصادی جهان شکل می دهد و در واقع به نوعی در سطح بین المللی، قانون گذا