فایل پاورپوینت کامل معیارهای عزاداری مطلوب در کلام امامین انقلاب

با فایل فایل پاورپوینت کامل معیارهای عزاداری مطلوب در کلام امامین انقلاب یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل معیارهای عزاداری مطلوب در کلام امامین انقلاب شامل 71 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل معیارهای عزاداری مطلوب در کلام امامین انقلاب را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل معیارهای عزاداری مطلوب در کلام امامین انقلاب با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل معیارهای عزاداری مطلوب در کلام امامین انقلاب بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل معیارهای عزاداری مطلوب در کلام امامین انقلاب با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل معیارهای عزاداری مطلوب در کلام امامین انقلاب وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل معیارهای عزاداری مطلوب در کلام امامین انقلاب با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل معیارهای عزاداری مطلوب در کلام امامین انقلاب مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل معیارهای عزاداری مطلوب در کلام امامین انقلاب :

اشاره

عزاداری و سوگواری هدفمند بر عزیزان از دست رفته، رویکردی طبیعی است که از مهر و محبت سرچشمه می گیرد و از آغاز آفرینش انسان تا به حال رواج داشته و خدای سبحان نیز بر این واکنش طبیعی بشر مهر تأیید زده است.[۱] عزاداری برای سیدالشهدا(علیه السلام) نیز از این امر جدا نیست. عزاداری برای امام حسین(علیه السلام)، از بزرگ ترین مصادیق بزرگداشت شعائر الهی و نشانه محبت و ارادت به ساحت مقدس آن امام است؛ زیرا حادثه کربلا، حماسه جاودانه ای است که در اعماق وجود ما اثری عمیق و جاودانه به جای گذاشته است؛ به گونه ای که با شنیدن وقایع آن، قلب ها به تپش می افتد، دل ها به سوز می آید و چشم ها اشکبار می شود. حال این سؤال مطرح می شود که معیارهای عزاداری مطلوب و صحیح کدامند؟ نوشتار پیش رو، این سؤال را از منظر امامین انقلاب، امام خمینی(رحمه الله) و امام خامنه ای(مدظله) پاسخ می دهد.

۱. بایستگی عزاداری صحیح

عزاداری، واژه ای آیینی و نشان دهنده رفتار و مراسم خاصی است که هنگام وقوع مصیبت، انجام می شود و در قالب ها و نمادهای مختلفی، مانند روضه، مرثیه و عزاداری نمود می یابد. بی تردید عزاداری برای امام حسین(علیه السلام)، از شعائر مهم الهی و دینی است و از منظر قرآن، تعظیم شعائر الهی نشانه پرواپیشگی دل هاست: «ذلِک وَ مَنْ یعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَی الْقُلُوب».[۲] در روایات فراوانی نیز بر اقامه عزاداری امام حسین (علیه السلام) تأکید شده است؛[۳] چنانکه امام سجاد(علیه السلام) فرموده است: «أَیما مُؤْمِنٍ دَمَعَتْ عَینَاهُ لِقَتْلِ الْحسَینِ بنِ علِی(علیه السلام ) دَمْعَهً – حَتَّی تَسِیلَ عَلَی خَدِّهِ بَوَّأَهُ اللَّهُ بِهَا فِی الْجَنَّهِ غُرَفا؛[۴] هر مؤمنی که چشمانش برای کشته شدن حسین(علیه السلام) گریان شود؛ به گونه ای که اشک بر گونه هایش سرازیر شود، خداوند به سبب آن او را در خانه های بهشتی جای دهد که روزگاران درازی در آن به سر برد».

عزاداری بر امام حسین(علیه السلام) نه تنها اسلام را زنده نگه می دارد؛ بلکه فرهنگ ظلم ستیزی،[۵] پاسداری از دین،[۶] آزادی خواهی و عزتمندی را نیز نهادینه می کند. از این روست که امام خمینی(رحمه الله) و رهبر معظم انقلاب(مدظله) همواره بر صحیح بودن عزاداری تأکید داشته اند. حضرت امام خمینی(رحمه الله) معتقد بود که قیام امام حسین(علیه السلام)، سرمایه و فرهنگ عظیم اسلام، و عزاداری شیوه انتقال این فرهنگ است؛ از این رو سوگواری باید در چارچوب شرع و منطق صورت گیرد: «روض سیدالشهدا(علیه السلام) برای حفظ مکتب سیدالشهدا(علیه السلام) است… این گریه ها و این روضه ها حفظ کرده این مکتب را…».[۷]

مجالس سوگواری برای امام حسین(علیه السلام ) در کنار کارکردهای فراوانی که دارد، دچار آسیب هایی نیز شده است. اگرچه بزرگان دین کوشیده اند تا این مجالس را به سمت پیراستگی از انواع خرافات سوق دهند؛ چنانکه شهید مطهری (رحمه الله) کتاب تحریف عاشورا را به این منظور تألیف کرد، اما این آسیب ها همچنان به قوت خود باقی هستند. امام خمینی(رحمه الله) فرموده است:

زنده نگه داشتن عاشورا با همان وضع سنتی خودش از طرف روحانیون، از طرف خطبا، با همان وضع سابق و از طرف توده های مردم با همان ترتیب سابق که دستجات معظم و منظم، دستجات عزاداری به عنوان عزاداری راه می افتاد. باید بدانید که اگر بخواهید نهضت شما محفوظ بماند، باید این سنت ها را حفظ کنید. البته اگر یک چیزهای ناروایی بوده است سابق و دست اشخاص بی اطلاع از مسائل اسلام بوده، آن ها باید یک قدری تصفیه بشود. …[۸]

رهبر معظم انقلاب مدظله نیز همواره بر آسیب زدایی عزاداری سیدالشهدا(علیه السلام) تأکید می نماید:

«عزیزان من؛ مؤمنین به حسین بن علی (علیه السلام) امروز حسین بن علی می تواند دنیا را نجات دهد؛ به شرط آنکه با تحریف، چهره او را مغشوش نکنند. نگذارید مفاهیم و کارهای تحریف آمیز و غلط، چشم ها و دل ها را از چهره مبارک و منور سیدالشهدا(علیه السلام) منحرف کند. با تحریف مقابله کنید».[۹]

ایشان در جای دیگر می فرماید:

چیز دیگری که بنده در بعضی از خوانندگان جلسات مداحی اطلاع پیدا کردم، استفاده از مدح ها و تمجیدهای بی معناست که گاهی هم مضر است. فرض کنید راجع به حضرت ابوالفضل(علیه السلام) صحبت می شود، بنا کنند از چشم و ابروی آن بزرگوار تعریف کردن؛ مثلا قربون چشمت بشم. مگر چشم قشنگ در دنیا کم است؟ مگر ارزش ابوالفضل (علیه السلام ) به چشم هایش بوده!. .. این ها سطح معارف دینی ما را پایین می آورد.[۱۰]

متأسفانه در دهه های اخیر، برخی عزاداری ها از محتوای عمیق عاشورایی تهی و گاهی به افسانه آغشته شده است؛ به گونه ای که برای این نوع عزاداری ها باید توبه کرد. شهید مطهری(رحمه الله) می نویسد: «… بیاییم از این جنایت و خیانتی که نسبت به اباعبداللّه الحسین (علیه السلام ) و اصحاب بزرگوارش و یارانش و خاندانش مرتکب می شویم و همه افتخارات این ها را از میان می بریم، توبه کنیم».[۱۱]

۲. همسویی با اهداف قیام امام حسین(علیه السلام)

یکی از معیارهای مهم عزاداری برای امام حسین(علیه السلام)، همسویی عزاداری با اهداف و ماهیت قیام آن حضرت است؛ زیرا عزاداری، ترجمان اهداف و چیستی قیام حسینی است. از این رو اگر قیام امام(علیه السلام) برای نجات مردم از گمراهی است،[۱۲] باید مرثیه او ما را از گمراهی و نادانی به هدایت رهنمون کند. اگر امام حسین(علیه السلام) برای امر به معروف و نهی از منکر و آزادی قیام کرد، عزاداری آن حضرت نیز باید وسیله ای برای ترویج این امور باشد؛ در غیر این صورت نمی تواند با اهداف حسینی منطبق باشد؛ چنانکه امام خمینی(رحمه الله) فرموده است:

این جنبه سیاسی این مجالس، بالاتراز همه جنبه های دیگری که هست. .. بی خود نمی گویند ائمه ما به اینکه هر کس که بگرید، بگریاند یا صورت گریه، گریه کردن به خودش [بگیرد]، اجرش فلان فلان است. مسئله، مسئله گریه نیست. مسئله، مسئله تباکی نیست. مسئله، مسئله سیاسی است که ائمه ما با همان دید الهی که داشتند، می خواستند که این ملت ها را با هم بسیج کنند….[۱۳]

امام خامنه ای؟مدظلهنیز عقیده دارد روضه خوانی باید ماهیت، اهداف و شعارهای کربلا را ترسیم کند؛ زیرا عزاداری، ترجمان و انعکاس دهنده قیام کربلاست:

روضه خوانی، سخنرانی، مداحی، شعرهای مصیبت، خواندن نوحه سینه زنی و در خلال سخنرانی های آموزنده، ماجرا و هدف امام حسین(علیه السلام). یعنی همان هدفی که در کلمات خود آن بزرگوار هست که: «إِنِّی لَمْ أَخْرُجْ بَطِراً وَ لَا أَشِراً…» بیان شود. این، یک سرفصل است. عباراتی از قبیل «… مَنْ رَأَی سُلْطَاناً جائِرا…» و «منْ کانَ بَاذِلًا فِینَا مُهْجَتَه. ..» هر کدام یک درس و سرفصل اند.[۱۴]

اگر چه اهداف بسیاری همچون مبارزه با ظلم، امر به معروف و نهی از منکر، مخالفت با حاکم ظالم و. .. برای قیام عاشورا ذکر شده است؛ اما محور تمام اهداف، قیام برای خدا و حفظ دین اسلام بود: «وعَلَی الْإِسْلَامِ السَّلَامُ إِذْ قَدْ بُلِیتِ الْأُمَّهُ بِرَاعٍ مِثْلِ یزِیدَ».[۱۵] برپایی مجالس عزاداری امام حسین(علیه السلام) توسط ائمه(علیهم السلام)، همواره با هدف زنده نگه داشتن یاد امام(علیه السلام) و قیام و اهداف آن حضرت بوده است؛ چنانکه امام باقر(علیه السلام) فرموده است: «فَاِنَّ فِی اجْتِمَاعِکمْ وَ مُذَاکرَتِکمْ إِحْیاؤُنَا؛[۱۶] اجتماع (مجالس) و سخنان شما، احیا و زنده کردن ماست».

۳. آمیختگی عاطفه و منطق

از معیارهای عزاداری صحیح، درآمیختگی عاطفه و منطق است؛ یعنی سوگواری امام حسین(علیه السلام) بر دو بنیان استوار است: بنیان عاطفی و بنیان منطق. این دو ساختار، محتوا و پیام عاشورا را به دوش می کشند؛ زیرا یکی از دلایل مهم عزاداری امام حسین(علیه السلام)، شور و احساس انسانی است. انسان دارای احساس انسانی بی آلایش، هرگز نمی تواند در مقابل ستم به خاندان پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله و امام حسین(علیه السلام) بی تفاوت باشد یا برانگیخته نشود؛ از این رو محفل حسینی نمی تواند بدون گریه و اشک ریختن باشد، وگرنه قابل تداوم نخواهد بود.[۱۷] در واقع یادآوری مصیبت های اهل بیت(علیهم السلام)، بُعد عاطفی این نهضت را تشکیل می دهند و آنچه هویت نهضت حسینی را تشکیل می دهد؛ حفظ دین، پاسداری از ارزش ها، عدالت و ستم ستیزی است که در بُعد منطقی عزاداری خلاصه می شود. این تلفیق باید بدون افراط در منطق صورت گیرد؛ زیرا افراط در این امر، مراسم عزاداری را به نمادهای خشک و بدون روح عاطفی مبدل می کند. همان گونه که افراط در برانگیختن احساس، موجب نادیده گرفتن عقلانیت است؛ تلفیق «عاطفه» و «منطق» بدون افراط و تفریط نیز از معیار مهم عزاداری است. شهید مطهری(رحمه الله ) در این باره می نویسد: «هر مکتبی اگر چاشنی ای از عاطفه نداشته باشد و صرفاً فلسفه و فکر باشد، آن قدر در روح ها نفوذ نمی کند و شانس ماندگاری ندارد؛ ولی اگر چاشنی ای از عاطفه داشته باشد، این عاطفه به آن حرارت می دهد. آن مکتب را منطقی می کند. بدون شک مکتب امام حسین(علیه السلام)، منطق و فلسفه دارد…».[۱۸]

آیت اللّه جوادی آملی می فرماید:

مجالس سوگواری نباید صرفاً کانونی برای اشک و آه و احساسات بدون معرفت باشند؛ بلکه می بایست به عنوان جایگاهی برای شناخت و آموزش نیز مطرح باشند. اشکی که از روی اندیشه و خرد جاری می شود، چونان چشمه زلال زمزم به انسان شجاعت، شهادت و صفای باطنی می بخشد. کسی که از سر عاطفه محض و احساس خام می گرید، گریه اش ذلیلانه است….[۱۹]

از همین روست که امام خمینی(رحمه الله) با همه تأکیداتی که بر عزاداری حسینی دارند، بر هدفمند بودن عزاداری که ناظر بر عقلانیت عزاداری است نیز تأکید کرده است:

… شما انگیزه این گریه و این اجتماع در مجالس روضه را خیال نکنید که فقط این است که ما گریه کنیم برای سیدالشهدا(علیه السلام)؛ نه سیدالشهدا(علیه السلام ) احتیاج به این گریه ها دارد و نه این گریه ها خودش فی نفسه کاری از آن می آید، لکن این مجلس ها مردم را همچو مجتمع می کنند و یک وجهه می دهند… این جنبه سیاسی این مجالس، بالاتر از همه جنبه های دیگری که هست….[۲۰]

رهبر معظم انقلاب؟مدظله نیز معتقد است که اساس حرکت تشیع بر «منطق قوی» و «عواطف» استوار است؛[۲۱] از این رو قیام و عزاداری اهل بیت امام (علیه السلام) نیز مبتنی بر منطق و عاطفه است:

حادثه عاشورا، خشک و صرفاً استدلالی نیست؛ بلکه در آن عاطفه با عشق و محبت و ترحم و گریه همراه است. قدرت عاطفه، قدرت عظیمی است؛ لذا ما را امر می کنند به گریستن، گریاندن… زینب کبری علیها السلام در کوفه و شام منطقی حرف می زند، اما مرثیه می خواند. امام سجاد (علیه السلام ) بر روی منبر شام با آن عزت و صلابت بر فرق حکومت اموی می کوبد، اما مرثیه می خواند. این مرثیه خوانی تا امروز ادامه دارد و باید تا ابد ادامه داشته باشد.[۲۲]

۴. استفاده از منابع معتبر

عاشورا، س