فایل پاورپوینت کامل نامه هایی از محدث نوری به میر حامد حسین (رضوان الله تعالی علیهما)

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل نامه هایی از محدث نوری به میر حامد حسین (رضوان الله تعالی علیهما)؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل نامه هایی از محدث نوری به میر حامد حسین (رضوان الله تعالی علیهما) انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 120 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل نامه هایی از محدث نوری به میر حامد حسین (رضوان الله تعالی علیهما):

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل نامه هایی از محدث نوری به میر حامد حسین (رضوان الله تعالی علیهما) آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل نامه هایی از محدث نوری به میر حامد حسین (رضوان الله تعالی علیهما) با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل نامه هایی از محدث نوری به میر حامد حسین (رضوان الله تعالی علیهما) از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل نامه هایی از محدث نوری به میر حامد حسین (رضوان الله تعالی علیهما)، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نامه هایی از محدث نوری به میر حامد حسین (رضوان الله تعالی علیهما) :

مجموع تنظیم و گرانسنگ عبقات الأنوار فی امامه الأئمه الأطهار و مؤلّف کم نظیر آن، شمشیر آخت حق بر سر دشمنان، آیت بزرگ خدا، عالم سخت کوش پرسوز، میر حامد حسین هندی(۱۲۴۶-۱۳۰۶ ق)، مشهورتر از آنند که در اینجا به معرفی آنها بپردازیم.

شیخ آقا بزرگ تهرانی در وصف میر حامد حسین گوید:

«… من در سده های اخیر کسی را نمی شناسم که در این راه چونان او جهاد کرده و کوشیده باشد، و همه چیز خویش را در راه استواری حقایق مسلّم دینی از دست داده باشد. چشم روزگار در سر تا سر آبادیها و اعصار، در پژوهش و تتبّع، در فراوانی اطّلاع، در دقت نظر و هوش، در حفظ و ضبط مطالب، کسی چنان او ندیده است.» (میر حامد حسین، ص ۱۲۱).

میر حامد حسین برای تحصیل منابع عبقات، رنج بسیار کشید و با علمای بلاد -از جمله محدّث ممتبّع حاج میرزا حسین نوری متوفای ۱۳۲۰-در این زمینه مکاتبه کرد. همزمان با نشر «عبقات» سیل تقریظها و نامه های عالمان به سوی هند سرازیر گشت و سپس تعدادی از آنها با عنوان «سواطع الأنوار فی تقریظات عبقات الأنوار» به اهتمام سید مظهر حسن در ۵۶ صفحه، در لکهنو به سال ۱۳۰۴ قمری، منتشر شد. و سپس همراه با افزودگیهای بسیار، به اهتمام مولوی سید مظفر حسین به سال ۱۳۲۳ قمری ۱۹۰۵ م، در لکهنو در ۱۲۴ صفحه تجدید چاپ شد. در این کتاب برخی از نامه های محدّث نوری هم درج شده امّا با تلخیص و حذف بسیاری از مطالب-لابد به مصالحی-و همراه با اغلاطی مطبعی. اما اینک که اصل آن نامه ها به خط محدّث نوری به دست آمده به لحاظ فواید گوناگونی که بر نشر آنها مترتب است به آن اقدام شد. چنانکه ملاحظه می شود عمد این نامه ها دربار پیدا شدن یا نشدن این و آن کتاب مهم و کیفیت تحصیل و استکتاب آنهاست، و نشان همّت والای عالمان بزرگ ما، و آین شفافی است که تلاشها و مرارتهایی را که آن بزرگان متحمّل شدند نشان می دهد، و به ما تنبّه می دهد که در این عصر، با این همه امکانات گوناگون، برای پاسداری از حقیقت اسلام و تشیّع، مسؤولیت بزرگی بر دوش داریم. این نامه ها بین سالهای ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۵ به میر حامد حسین نوشته شده است و برخی هم تاریخ ندارد که سعی شد نامه ها به ترتیب چاپ شود، و هر کدام فاقد تاریخ بوده با توجه به محتوای نامه ها در جای مناسب خود قرار گرفته است.

و از کم و کیف و سرنوشت کنونی جواب میر حامد حسین به این نامه ها عجاله اطّلاع دقیقی در دست نیست.

در چند مورد که کلمه ای خوانده نشده-و در یک مورد به خاطر ملاحظاتی – بجای آن سه نقطه گذاشته شد و تصرفی جز در رسم الخط بعضی کلمات صورت نگرفت. چنانکه می دانیم سابقا «ای» -در مثل «رساله ای» -را نمی نوشتند و این کلمه را به صورت «رسال» می نگاشتند با اینکه به صورت «رساله ای» خوانده می شد. مع ذلک در چنین مواردی که کلم «ای» اضافه شده، آن را بین دو قلاب [] نهاده ایم.

نامه شماره ۱

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

به عرض عالی می رسانم: إنه قد القی إلیّ کتاب کریم من السید العالم العلیم حامی الدین و ماحی بدع المشرکین -أطال اللّه بقاه و رزقناه لقاه.

از سال ملاقات تاکنون، طالع این عاصی چنین شد که غالب عمر در سفر می گذرد، لهذا از بسیاری از فیوضات که من جمل آنها اظهار حیات به آن جناب باشد محروم هستم. مکرر خواستم ثبت بعضی از کتب را بفرستم موفق نشدم، اگر چه حقیر غالبا درصدد تحصیل کتب قدیم فرق ناجیه ام، لهذا بحمد اللّه بسیاری به دست آمد خصوص از اخبار و تفسیر؛ ثبت بعضی را که احتمال نبودن در آنجا بود ارسال حضور شد. «مناقب کنجی» حاضر، اگر چه صفحه [ای] از اول و قدری از اواسط ساقط، و در سامرّه هم کاتب نیست؛ ولکن به التماس، بعضی از فضلا را راضی کردم، مشغول نوشتن است به وعد جلدی از عقبات که جناب [عالی] ارسال دارید. ان شاء اللّه تعالی تا ماه شعبان تمام شده ارسال حضور خواهد شد.

و اما کتاب رجال از جبل عامل غیر از «أمل الآمل» نسخه [ای] ندارم، نعم کتاب «ریاض العلما» که در ده مجل است: پنج از آن، احوال علماء خاصه، و پنج از عامّه، تألیف جناب فاضل میرزا عبد اللّه افندی، تلمیذ علاّم مجلسی؛ پنج جلد از آن، از مسوّد نسخ اصل به دست آمد، به زحمت استنساخ شد: بعضی از خاصه و بعضی از عامّه. در کتاب احوال علماء به منزل «بحار» است در کتب اخبار. ترجم خودش را نوشته ارسال داشتم. موجود باید قریب شصت هزار بیت باشد. در نجف اشرف خط قابل قرائت، از هزاری سه قران کمتر میسّر نمی شود، چنانچه رأی شریف مستقر شد اعلام فرموده در انجاح این مرام حاضر.

از جناب مولوی ارشاد حسین سلّمه اللّه تعالی تا حال خبری نشد. زمان شرفیابی مک معظّمه در ذی العقد ماضیه، جلد سابع عشر «بحار» به انضمام «معالم العبر» تألیف حقیر به توسط جناب نواب نوازش علی خان ارسال خدمت شد. در مکه مذکور داشتند که ارسال داشتند، اشاره از وصول آن نبود. دیگر[کتاب] … در نبودن حقیر، نسخ جناب عالم شیخ فضل اللّه همشیره زاده سلّمه اللّه به توسط جناب عالم حاجی شیخ علی محلاتی ساکن بمبئی خدمت عالی فرستادند. کتاب کبیر داعی مسمّی به «دار السلام فیما یتعلّق بالرؤیا و المنام» که قریب پنجاه هزار بیت شده در تهران مشغول طبعند.

و حال، حقیر مشغول مستدرک وسائلم. کتبی که در نزد جناب شیخ حر نبود، به دست آمد. به همان ترتیب مشغولم. البتّه دعا خواهید فرمود که خداوند اعانت فرماید. چنانچه حقیر فراموش نکردم.

از کتاب «کشف الحجب و الأستار» اثری ظاهر نشد. نمی دانم کارش به کجا رسید، در هر حال بی دیدن «ریاض» البته نقص دارد.

جلد «عبقات» که سابق مرحمت فرمودید رسید، بنقد منتظر جلد موجود و جلدی هم به جهت کاتب «مناقب کنجی».

جلد اول «استقصاء» به دست آمد، از دوم آن در اینجا نسخه نیست. مختارید، در هر حال منتظر فرمایشات هستم. من العبد الحاج میرزا حسین نوری.

نام شماره ۲

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

به عرض مقدس عالی می رسانم، روز گذشته که ششم ماه شعبان المعظم است از کربلا مراجعت کردم، و به زیارت تعلیقه سامی و نام گرامی مشرف شدم شاکر و مسرور. خداوند دعای این رو سیاه را در حق آن قبل معظم قرین اجابت فرماید، و این وجود شریف را از مکاره و امراض و مصایب و مکاید ابناء دهر، مصون و محروس دارد.

تتمه جلدین «ریاض» حاضر، با فهرست کتب صنیع الدوله، که از طهران فرستادند. مجال تنقیح نشد، عین آن با اجزاء «ریاض» تسلیم یکی از احبّا شد که در اوّل اوقات امکان، ارسال دارد. خط جلد ثانی مناسب میل نشد. امر کتابت به نحوی صعب شده که این مقدار به صعوبت به دست آمد. إن شاء اللّه از سامره صورت مخارج آن ارسال می شود که به جتاب مولوی نیاز حسن برسانید.

«اربعین خزاعی» در ماه گذشته به توسط حاجی عبد الهادی خان کابلی ارسال شد. در این سفر اربعین محمد بن ابی الفوارس در اینجا به دست آمد، چنانچه مایل باشید نسخه شود، از قدمای عامّه است. در عرایض سابقه مکرر عرض کردم که ذمّ جنابعالی از تتمّه «عبقات» بریست، باز بی لطفی فرموده ارسال داشتید، هنوز نرسیده [ه] ، چنانچه برسد امانت است، در هر مصرف که معین بفرمایید صرف خواهم کرد. غیر از صحت و سلامت مزاج شریف، مقصد و مطلوبی نیست. نقض عثمانی ابن طاوس بزحمت محلّش پیدا شد در دست غیر اهلش، هر تدبیر کردم در آن چند روز به وصالش نرسیدم، باز بعضی را معیّن کردم که بگیرند. خداوند این خلق را انصاف و شعور، کرامت فرماید. ضعف دین تا به اینجا رسیده که در جوار امیر المؤمنین علیه السلام شخصی از اهل علم، از کتابی که در آن تقویت دین است، مضایقه می کند. جنابعالی به همت عالیه میل دارید که از بلاد بعیده تحصیل کتب مناقب شود.

ذهب الّذین یعاش فی أکنافهم لم یبق إلاّ شامت أو حاسد

مجددا عرض شود که امروز اربعین محمد بن ابی الفوارس الحمد للّه مال حقیر شد، به همراه می برم سامرّه، ان شاء اللّه تعالی به هر قسم است نسخه برای جنابعالی کرده می فرستم. امروز عازمم.

جناب مستطاب آقازاده معظم را-علم اللّه-دعاگو هستم و خواهم بود. یکی از اعیان علما که از اقفارب و اهل بلد بود، خبر فوت او رسید. بسیار پریشان حواسم، معتذرم از پریشان نویسی.

من العبد حسین النوری فی مشهد الکاظم علیه السلام.

نام شماره ۳

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

دو نسخه «حدیث منزلت» که جناب مستطاب عماد الملّه و الدین و ناصر الإسلام و المسلمین مؤلّف مولانا الأجلّ میر حامد حسین أدام اللّه علاه از لکهنو فرستادند به توسط جناب مستطاب عمده العلماء العظام آقا میرزا محمد همدانی سلّمه اللّه تعالی به این احقر عباد حسین نوری در سرّمن رأی رسید. فی ربیع الثانی ۱۳۰۱ و این قبض در ده نسخه است.

نام شمار ۴

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

أفاض اللّه تعالی علی سیّدنا و عمادنا و ظهرنا جمال الملّه و سیف الدین برکاته التامّه العامّه الکامله الشامله، و جعله فی دروعه الحصینه التی جعل فیها محمدا و آله صلوات اللّه علیهم.

به زیارت نام نامی و کتاب سامی مشرّف شدم، چه عرض کنم که چه قدر زاید از اندازه و قابلیت این عاصی، لطف و مرحمت فرمودید. به خود نظر می کنم خارج از دائر اهل علم، و در فراست جنابعالی تأمل می کنم فی الجمله، امیدوار که شاید خداوند مرحمت فرموده به حسن ظن جنابعالی رفتار فرماید، و از همان شراب طهور که به سر کار چشانده شربتی در دل تباه ریزد.

فقر کتب مرسوله قریب بغرنجی شد. پس از وصول خط مدتی گذشت، مطالبه کردم. جناب میرزا محمد همان نسخه «منزلت» را فرستاد، باز نوشتم و مطالب باقی را کردم، پس ثانی «استقصاء» وقفی فرستاد که به کاتب کنجی دهم، و این که دو جلد عبقات را برای من فرستادند. متجعب از سر کار که غرض از توسیط ایشان در این کار و سبب آن چیست؟ایشان آنقدر مشاغل خارجه دارند که ابدا به این عوالم ربطی و به این کتب کاری و به علما راهی ندارند. از تاریخ مطبوع در بمبئی باید استظهار فرموده باشید عالم ایشان را و آنکه با چه رقم محشورند.

الحاصل، خط مبارک را چند روز قبل فرستادم، هنوز خبر نیامد. من بعد اگر مرحمتی می شود به همان نحو نزد مقرّب الخاقان بفرستید، خود ایشان بهتر و زودتر می فرستند.

از وصول کنجی اشاره نفرمودد قدری متزلزل شدم، إن شاء اللّه از روی نسیان بوده.

«طبقات» سید علی خان ربطی به «سلافه» -که غرض جز بلاغت نبود- ندارد، و اسم این کتاب «درجات الرفیعه فی طبقات الامامیه» ، فی اثنا عشر[کذا] طبقه (۱۲):

۱-فی الصحابه؛ ۲-فی التابعین؛ ۳-فیمن روی عن الأئمه علیهم السلام؛

۴-فی سائر المحدثین و المفسرین و الفقهاء؛ ۵-فی الحکماء و المتکلمین؛ ۶- فی علماء العربیه؛ ۷-فی الصوفیه؛ ۸-فی السلاطین؛ ۹-فی الامراء؛ ۱۰-فی الورزاء؛ ۱۱ -فی الشعراء؛ ۱۲ -فی النساء. خرج منه الأولی و شطر من الرابعه و قلیل من ۱۱.

و عمده غرض، اصلاح خرابی صاحب «مجالس» است کما قل فی دیباجته: «و لم أقف علی کتاب واف بهذا الغرض أی جمیع طبقات الشیعه إلاّ مجالس المؤمنین، و هو غیر نافع-إلی أن قال: -و أمّا ثانیا فلأنّه جاء بالطمّ و الرم، و لم یمیّز بین الروح و الجسم، فأفسد السمین بالعثّ و رقع الجدید بالرثّ، و أدخل الدخیل فی الصریح، و جمع بین الصریح و الجریح، و عدّ من أصحابنا من لا ینزل بفنائهم، و لا یسقی من إنائهم، و أهمل ذکر جماعه من مشایخنا هم أشهر من أن لا یعرفوا و حاشاهم من أن یکونوا نکرات فیعرفوا فحرک منّی هذا الاستدراک إلخ».

از نجف هنوز خبر نرسید، نسخ خودم [را] مثل اغلب کتب دیگر در عجم نگاه داشتند به گرو که داعی برگردم، محتاج به نسخ دیگران شدم. در دو ماه قبل نوشتند که هنوز نداده، باز واسط دیگر گرفتم، إن شاء اللّه گرفته، مشغولند، غرض، آن وجه [ظ] به کتاب ریاض به کار نمی خورد اگر مشغول شده باشد.

ثبت کتابخانه مشهد رضا علیه السلام را فرستادم مجال استنساخ نشد، ملاحظه بفرمائید، اگر محتاج نشدید محبت فرموده بفرستید، خالی از غلط نیست، و اشتباه نسبت که از بی سوادی کتابدار است.

«فرق نوبختی» نیز ارسال شد؛ با قدری از اول «مقابیس» ، دفتر کتب چاپ تهران در اینجا میسّر نیست از آنجا طلبیده إن شاء اللّه خواهد رسید.

اولاد مرحوم شیخ عبد الحسین به تهران رفتند. کتبشان در کربلا و نجف، آن هم پس از آمدن یا مشرف دن حقیر به نجف خواهد رسید. در وقت حراج کتب مرحوم حاجی ملا باقر کتابفروش، حقیر در عجم بود و إن شاء اللّه پس از مشرّف شدن نیمه شعبان، به دفتر کتب او که فروختند رجوع می کنم که معلوم شود کتاب مرقوم را که خریده، شاید رد یا استنساخش میسّر شود. کتاب شرح اخبار قاضی نعمان مصری صاحب «دعائم الاسلام» در این ایام پیدا شد در کاظمین، هنوز به دست نیامد، خوب کتابی است، قلیلی نقص دارد، نمی دانم در آنجا نشانی از او هست یا خیر؟غیر از رساله عصمت و رجعت شیخ احمد، دیگر کتابی از ایشان به نظر نرسید در غیبت، اگر مقصود همان است تحصیل چاپ آن ممکن، اعلام فرموده بفرستم، و اگر غیر آن است محتاج به رفتن خودم است به کربلا إن شاء اللّه تعالی.

از تاریخ بیرون آمدن از نجف اشرف از فیض کتب محروم شدم و عمده سبب اختیار این مکان، حفظ از شرور است، که الآن نهایت آمال و امانی است. داعی را ابدا معینی به قدر پیدا کردن یا نوشتن یا تصحیح یک خبر نیست. تمام اینها را-مضافا الی تحصیل اصل کتاب با هزار زحمت-خود باید بکنم و با این حال راضیم که آسوده باشم و میسر نمی شود، و این با آن خیال جنابعالی خیلی تباین دارد. عصر اگر عصر صفویه بود معلوم می شد. و الحمد للّه علی کل حال و إلی اللّه المشتکی و علیه الاتّکال.

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

بعد از نوشتن آن صفحه جناب مستطاب مولوی نیاز حسین [کذا، ظ حسن] أیّده اللّه وارد شدند، شرف ملاقات حاصل، در باب «ریاض» گفتگو شد. هفتاد روپیه حواله فرمودند برای استکتاب، و الحمد للّه علی حلّ هذه العقده. اگر اصل نسخه وقف نبود می نوشتم که مجزّا کنند که زود تمام شود ولکن جرأت نیست، إن شاء اللّه تعالی به برکت اجداد طاهرین سرکار علیهم السلام نهایت اهتمام خواهد شد، و هر قدر از اجزاء درآمد، ارسال خواهد شد. نسأل اللّه تعالی التوفیق.

چه عرض کنم که چه اندازه متحسّرم از عجز ا خدمت و اعانت جنابعالی که خدمت به اسّ اسلام است. در این مدت تحصیل کتب، کمتر به فکر تحصیل آن رقم کتب بودم، تمام همّ در پیدا کردن کتب قدما بود و إلاّ میّسر بود. در این سفر که از تهران مراجعت کردم، تحسّر احدی بیش از مؤلفین «نام دانشوران» نبود که تازه ملتفت شدند و در بسیاری از موارد مستمدّ بودند، خصوص رئیس اربه جناب آقای شیخ مهدی قزوینی که الحق خیلی با فضل و کمال است، مشروحا به ایشان می نویسم. از کتاب «تقلیب المکاید» خلد آشیان والد-اعلی اللّه مقامه-در جلد ثانی در احوال ابن ابی الحدید نقل کردند و اسم بردند با اسم جنابعالی که داعی نشان دادم. و حال اگر ترجم علمای آن بلدان برسد اوّلا خود داعی محتاج، خصوص اگر رشته اجازه از ایشان به دست آید؛ چون جماعتی اصرار دارند مختصری ک «اللؤلؤه» نوشته شود، و اگر نزد داعی باشد به ادنی مناسبت نقل خواهم کرد که اسامی شریف ایشان باقی، و زحمتشان بر علمای ایران معلوم شود. البته ارسال خواهید داشت، و ثانیا مؤلفین «نامه دانشوران» خیلی ممنون. در این بسته دفتر کتب صنیع الدوله را-که رئیس مجلس آن جماعت شده از جانب دولت پس از فوت شاهزاده اعتضاد السلطنه-که حاوی تمام کتب چاپی تهران و غیره است خواسته إن شاء اللّه تعالی خواهد رسید. و از قرار مکاتیب چند روز گذشته باز درصدد بردن حقیرند به آنجا، هنوز رأی مستقر نشده و مصالحش بر مفاسدش در نظر، رجحانی پیدا نکرده. هر چه شد عرض خواهم کرد، در هر حال امسال نخواهد شد.

«سرّ العالمین» غزالی را خیلی طالب دیدارم هنوز میّسر نشد. در «استقصاء» اشاره به وجود دو نسخ آن فرمودید، راه وصول به آن را جنابعالی بهتر می دانید. أدام اللّه تعالی أیام سعادتکم بحمد و آله علیهم السلام.

من العبد المذنب حسین النوری ۶ جمادی الأولی ۱۳۰۱.

نام شمار ۵

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

جلد اول و دوم «عبقات» که جناب مستطاب جمال المله و الدین و ناصر الاسلام و المسلمین السید الأجلّ میر حامد حسین أیده اللّه تعالی از هند فرستادند به جهت کاتب کتاب «کنجی شافعی» رسید، و به ایشان تسلیم شد. تحریرا فی ۱۵ ذی العقده ۱۳۰۱.

نام شمار ۶

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

به عرض مقدس عالی می رسانم که إن شاء اللّه تعالی در ظل عنایت خاص الهیه، مصون و محروس از شر ناس و نکبات دهر بوده، پیوسته مشغول باشید به سدّ ثغور مسلمین و حفظ بیض دین از تطرّق اوهام شیاطزین موفّقا، منصورا، مؤیّدا، مسدّدا، بمحمد و آله علیهم السلام.

به توسط جناب مستطاب مولوی نیاز حسن سلّمه اللّه عریضه با پاره [ای] اجزاء ارسال شد. و من أعجب الأعاجیب آنکه جناب ایشان در نجف اشرف مشافهه فرمودند: نسخ حدیث منزلتی جناب ایشان-یعنی سرکار عالی -به جهت تو فرستاده در کربلا است. داعی قبل از ایشان آمدم که به جهت عاشورا در سامرّه باشم، ایشان ماندند و پس از ورود، مراسله جنابعالی رسید متضمّن ارسال دو نسخه به توسط ایشان. چند ماهی طول کشید تا مشرّف شدند مطالبه کردم، فرمودند: در کاظمین مانده در مراجعت می فرستم. و پس از مراجعت إلی حال اثری ظاهر نشد. گویا آن هم مثل سایر خیرات والد مختار الملک مختصّ کربلا شد که در اینجا ابدا بروزی نکرد. غرض، خیلی جای حیرت است که جناب ایشان با سابق لطف و محبت و ارجاع زحمت استکتاب «ریاض» این مقدار خیر که ادای امانت باشد از ایشان به من نرسید، حال قیاس بفرمایید اعانت دیگران را. الحاصل، شقشقه هدرت.

«طبقات» بحمد اللّه تمام شد رسید با چند جزء از «ریاض» اگر چه کم بود. ولکن به همین نحو ارسالش بهتر است. و جناب مولوی فرمودند که بفرستم بمبئی نزد حاجی سلطانعالی [کذا] تاجر. ولکن چون مقصود اصلی سرکار بودید إن شاء اللّه امضا خواهند فرمود و من بعد نیز چنین خواهم کرد، دیگر جنابعالی به ایشان اعلام خواهید داد و امضا خواهید گرفت و گله خواهید فرمود.

نسخه «ریاض» موجود از سواد بیرون نیامده بود، در بین سطور در بسیاری از جاها بیاض بود به این نحو: ثمّ أقول، یا: و قال، و هکذا و چیزی نبود، و خیال داشت که بنویسد و نشد، و مکرّر بسیار. و بعضی مطالب در حاشیه جای ربطش معلوم نبود. با این همه خرابی بزحمتی نوشته شد، غرض، محل ایراد نشود که معذورند، إن شاء اللّه تعالی بزودی تمام می شود، دو کاتب مشغولند. اما مخارج «طبقات» : عدد اجزاء چهارده جزء و نیم، جزوی ۸۸۰ بیت تقریبا، هزاری چهار قران عربی، مجموع پنجاه و هشت قران عربی، قیمت کاغذ سه قران عربی، جمع آن به قرآن عجم هفت تومان و دو قران الا دو قمری [؟] . به توسط نواب عظیم الشأن نوازش علی خان دام اقباله رسید چهار تومان، الباقی سه تومان و دو قران.

به جتاب مستطاب عالم فاضل آقا شیخ مهدی العبد الرب آبادی سلّمه اللّه که از فضلای اربعه مؤلفین «نامه دانشورا