فایل پاورپوینت کامل نشست علمی تحلیل روایات برخورد امام زمان (عج) با حرمین شریفین و اهل آن(۲(

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل نشست علمی تحلیل روایات برخورد امام زمان (عج) با حرمین شریفین و اهل آن(۲(!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل نشست علمی تحلیل روایات برخورد امام زمان (عج) با حرمین شریفین و اهل آن(۲( بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل نشست علمی تحلیل روایات برخورد امام زمان (عج) با حرمین شریفین و اهل آن(۲( از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل نشست علمی تحلیل روایات برخورد امام زمان (عج) با حرمین شریفین و اهل آن(۲( شامل 58 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل نشست علمی تحلیل روایات برخورد امام زمان (عج) با حرمین شریفین و اهل آن(۲( استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل نشست علمی تحلیل روایات برخورد امام زمان (عج) با حرمین شریفین و اهل آن(۲( با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل نشست علمی تحلیل روایات برخورد امام زمان (عج) با حرمین شریفین و اهل آن(۲( قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل نشست علمی تحلیل روایات برخورد امام زمان (عج) با حرمین شریفین و اهل آن(۲( حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل نشست علمی تحلیل روایات برخورد امام زمان (عج) با حرمین شریفین و اهل آن(۲( به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نشست علمی تحلیل روایات برخورد امام زمان (عج) با حرمین شریفین و اهل آن(۲( :

شبهه دوم: کشتار عرب

متن شبهه

قفاری در کتاب أصول مذهب الشیعه الإمامیه الإثنی عشریه – عرض و نقد – (۲/ ۸۷۶):

إنه (منتظرهم) یقوم بقتل عام شامل للجنس العربی و استئصال وجوده و لذلک فإن أخبارهم تعد العرب بملحمه علی ید غائبهم – إذا رجع – لا تبقی و لا تذر علی رجل أو امرأه و لا صغیر و لا کبیر بل تأخذهم جمیعًا فلا تغادر منهم أحدًا. فیروی النعمانی: عن الحارث بن المغیره و ذریح المحاربی قالا: قال أبو عبد الله علیه السلام: ما بقی بیننا و بین العرب إلا الذبح… ولا یخفی أن تخصیص العرب بالقتل یدل علی تغلغل الاتجاه الشعوبی لدی واضعی هذه الروایات.. و هی تبین مدی العداوه للجنس العربی لدی مؤسسی “الرفض” والرغبه فی التشفی منهم بقتلهم و ذلک – فی حقیقه الأمر – لا یعود لجنسیتهم بل للدین الذی یحملونه.

یعنی شیعه بودن باعث چنین سخنانی است.

پاسخ اول شبهه: کشتار عرب

متن حدیث شیعه

الغیبه للنعمانی؛ النص؛ ص۲۳۶: ۲۴- أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِیدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُفَضَّلِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ قَالَ حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زُرَارَهَ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ الْمُغِیرَهِ وَ ذَرِیحٍ الْمُحَارِبِی قَالا قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ۷ مَا بَقِی بَینَنَا وَ بَینَ الْعَرَبِ إِلَّا الذَّبْحُ وَ أَوْمَأَ بِیدِهِ إِلَی حَلْقِهِ.

الغیبه (للطوسی)/ کتاب الغیبه للحجه؛ النص؛ ص۴۷۵: عَنْهُ (فضل بن شاذان) عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِی هَاشِمٍ عَنْ عَلِی بْنِ أَبِی حَمْزَهَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ فِی حَدِیثٍ لَهُ اخْتَصَرْنَاهُ قَالَ: إِذَا قَامَ الْقَائِمُ۴… یتَوَجَّهُ إِلَی الْکوفَهِ فَینْزِلُهَا وَ تَکونُ دَارُهُ وَ یبَهْرِجُ [۱] سَبْعِینَ قَبِیلَهً مِنْ قَبَائِلِ الْعَرَب.

توجه به یک نکته

پیش از ورود به پاسخ باید توجه داشت که در روایت اول سخنی از امام مهدی۴ و اقدام وی وجود ندارد. امام صادق۷ می فرماید در تعامل با عرب ها ما دیگر راهی جز برخورد نداریم؛ اما این حدیث را تفسیر کردن به برخورد و اقدام امام مهدی۴ دلیلی در خود روایت ندارد.

در پاسخ باید گفت: ای کاش وهابی ها پیش از داستان سرایی درباره دشمنی فارسی زبانان با عرب زبانان، اندکی به منابع اهل سنت مراجعه می کردند تا عجولانه این احادیث را ساخته و پرداخته شیعیان فارسی زبان نمی خوانند، به نزاع های نژادی و قومیتی دامن نمی زدند.

حدیث اول اهل تسنن

سنن الترمذی ت شاکر (متوفای ۲۷۹ قمری) (۵/ ۷۲۴): ۳۹۲۹ – حَدَّثَنَا یحْیی بْنُ مُوسَی، قَالَ: حَدَّثَنَا سُلَیمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِی رَزِینٍ، عَنْ أُمِّهِ قَالَتْ: کانَتْ أُمُّ الحُرَیرِ، إِذَا مَاتَ أَحَدٌ مِنَ العَرَبِ اشْتَدَّ عَلَیهَا، فَقِیلَ لَهَا: إِنَّا نَرَاک إِذَا مَاتَ رَجُلٌ مِنَ العَرَبِ اشْتَدَّ عَلَیک. قَالَتْ: سَمِعْتُ مَوْلَای، یقُولُ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَسَلَّمَ: «مِنْ اقْتِرَابِ السَّاعَهِ هَلَاک العَرَبِ» قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِی رَزِینٍ: وَمَوْلَاهَا طَلْحَهُ بْنُ مَالِک هَذَا حَدِیثٌ غَرِیبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِیثِ سُلَیمَانَ بْنِ حَرْبٍ

غیر از سنن ترمذی که از کتب صحاح سته اهل تسنن است در دیگر کتاب های معتبر اهل تسنن نیز این حدیث نقل شده است.[۲] البته سند حدیث را ضعیف می دانند.[۳]

مرگ طبیعی پیش از قیامت

برخی از شارحان احادیث اهل سنت بدون توجه به روایات مشابه این مرگ را به هنگام برپایی قیامت تفسیر کرده اند و آن را به مرگی عادی و طبیعی تفسیر کرده اند.

برای نمونه صنعانی (متوفای ۱۱۸۲ قمری) می نویسد: التنویر شرح الجامع الصغیر (۹/ ۵۸۴): قتلتهم بالموت و قله التناسل و کثره غیرهم من الأمم و ذلک لأنها لا تقوم الساعه إلا علی شرار الخلق و العرب لما کان منهم هذا النبی الکریم لم یکونوا من أشرار الناس فلا تقوم الساعه إلا علی القلیل منهم أو لا تقوم ومنهم أحد.

اما توجه به روایتی صحیح السند راز این هلاکت را بیان می کند و زمانش نیز معلوم می شود

حدیث دوم اهل تسنن

دلیل و زمان کشته شدن عرب در این حدیث بیان شده است:

مسند أحمد ط الرساله (۱۳/ ۴۷۴): ۸۱۱۴ – حَدَّثَنَا زَیدُ بْنُ الْحُبَابِ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِی ذِئْبٍ، حَدَّثَنِی سَعِیدُ بْنُ سَمْعَانَ، سَمِعْتُ أَبَا هُرَیرَهَ، یحَدِّثُ أَبَا قَتَادَهَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَسَلَّمَ: ” یبَایعُ لِرَجُلٍ بَینَ الرُّکنِ وَ الْمَقَامِ وَ لَنْ یسْتَحِلَّ الْبَیتَ إِلَّا أَهْلُهُ، فَإِذَا اسْتَحَلُّوهُ فَلَا تَسْأَلْ عَنْ هَلَکهِ الْعَرَبِ، ثُمَّ تَجِیءُ الْحَبَشَهُ فَیخَرِّبُونَهُ خَرَابًا لَا یعْمُرُ بَعْدَهُ أَبَدًا، هُمُ الَّذِینَ یسْتَخْرِجُونَ کنْزَهُ “

شعیب الأرنؤوط محقق کتاب مسند احمد به صحت سند اعتراف دارد.[۴] پیش از احمد نیز طیالسی (متوفای ۲۰۴ قمری) عبارتی را نزدیک به این حدیث نقل کرده است:

مسند أبی داود الطیالسی (۴/ ۱۲۷): ۲۴۹۴ – حَدَّثَنَا یونُسُ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِی ذِئْبٍ، قَالَ: أَخْبَرَنِی سَعِیدُ بْنُ سَمْعَانَ مَوْلَی الْمُشْمَعِلِّ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا هُرَیرَهَ، یحَدِّثُ أَبَا قَتَادَهَ وَهُوَ یطُوفُ بِالْبَیتِ فَقَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَسَلَّمَ: «یبَایعُ لِرَجُلٍ بَینَ الرُّکنِ وَ الْمَقَامِ وَ أَوَّلُ مَنْ یسْتَحِلُّ هَذَا الْبَیتَ أَهْلُهُ، فَإِذَا اسْتَحَلُّوهُ فَلَا تَسْأَلْ عَنْ هَلَکهِ الْعَرَبِ ثُمَّ یجِیءُ الْحَبَشَهُ فَیخَرِّبُونَهُ خَرَابًا لَا یعْمُرُ بَعْدَهُ، وَهُمُ الَّذِینَ یسْتَخْرِجُونَ کنْزَهُ»

این حدیث نیز در کتب متعدد حدیثی نقل شده است.[۵]

قتل کیفری و نشانه ظهور نه قیامت

شیخ خالد الراشد از شاگردان عبدالعزیز بن باز: دروس الشیخ خالد الراشد (۵۶/ ۱۰، بترقیم الشامله آلیا): و من العلامات التی تسبق ظهور المهدی: استحلال البیت.

بنابراین هلاکت عرب نه طبیعی و عادی است نه زمان شروع قیامت اتفاق می افتاد بلکه هلاکت عرب پیش از زمان ظهور امام مهدی[ و به دلیل هتک حرمت بیت الله خواهد بود.

آنچه در اشراط الساعه در مورد تخریب کعبه آمده غیر از زمان هتک حرمت کعبه است و این را می توان از «ثم» که دلالت بر تراخی دارد فهمید: «ثُمَّ یجِیءُ الْحَبَشَهُ…»

حدیث سوم اهل تسنن

در حدیثی دیگری به چگونگی هتک حرمت کعبه توسط قریش و کلب از میان قبائل عرب تصریح شده است. آنها با امام مهدی۴ مخالف می کنند و این امر موجب کشته شدن آنها می شود.

سنن أبی داود ت الأرنؤوط (۶/ ۳۴۴): ۴۲۸۶ – حدَّثنا محمَّد بن المثنی، حدَّثنا معاذ بن هشام، حدَّثنی أبی، عن قتاده، عن صالح أبی الخلیلِ، عن صاحبٍ له[۶] عن أمِّ سلمه زوج النبی – صلَّی الله علیه وسلم -، عن النبی – صلَّی الله علیه وسلم – قال: “یکون اختلافٌ عندَ موتِ خلیفهٍ، فیخرجُ رَجُلٌ مِن أهلِ المدینهِ هارباً إلی مکهَ، فیأتیه ناسٌ من أهلِ مکه فیخرِجُونَه وهو کارِهٌ فیبایعُونَه بین الرُّکنِ والمقامِ، ویبعَثُ إلیه بَعْثٌ مِن الشامِ، فیخسَفُ بهم بالبیداء بین مکهَ والمدینهِ، فإذا رأی النَّاسُ ذلک أتاه أبدالُ الشام وعصَائبُ أهلِ العراقِ، فیبایعُونه، ثم ینشأ رجُلٌ من قریشٍ أخوالُهُ کلبٌ فیبعثُ إلیهم بَعثاً، فیظهرونَ علیهم، وذلک بَعْثُ کلْبٍ، والخیبهُ لمن لم یشهد غنیمهَ کلبٍ، فیقسِمُ المالَ، ویعملُ فی النَّاس بسُنّهِ نبیهم -صلَّی الله علیه وسلم-، ویلقی الإِسلامُ بجِرَانهِ إلی الأرضِ، فیلْبَثُ سبعَ سنین، ثم یتوفَّی ویصلِّی علیه المسلمون”

این حدیث در کتاب های متعددی نقل شده است.[۷] البته در برخی منابع به اشتباه به جای «قریش» کلمه «شام» آمده است.[۸] برخی سند را به دلیل مجهول بودن «صاحب ابوخلیل» ضعیف دانسته اند[۹]؛ اما از روایات دیگر معلوم است وی عبدالله حارث است و سند معتبر است.[۱۰]تویجری از وهابیان معاصردفاع مفصلی از اعتبار سند دارد.[۱۱]

ملا علی قاری (متوفای ۱۰۱۴ قمری) این حدیث را شرح کرده و تصریح دارد که فرد قرشی دشمن امام مهدی۴ است.

مرقاه المفاتیح شرح مشکاه المصابیح (۸/ ۳۴۴۲): وَ الْمَعْنَی أَنَّ الْأَبْدَالَ وَ الْعَصَائِبَ یأْتُونَ الْمَهْدِی (فَیبَایعُونَهُ، ثُمَّ ینْشَأُ) أَی: یظْهَرُ (رَجُلٌ مِنْ قُرَیشٍ): هَذَا هُوَ الْقَوِی الَّذِی یخَالِفُ الْمَهْدِی (أَخْوَالُهُ کلْبٌ): وَ هُمْ قَبِیلَهٌ فَتَکونُ أُمُّهُ کلْبِیهٌ وَ فِیهِ إِشَارَهٌ حَقِّیهٌ وَ بِشَارَهٌ جَلِیهٌ وَ تَفَاؤُلٌ بِغَلَبَهِ ذُرِّیهِ خَیرِ الْبَرِیهِ. قَالَ التُّورِبِشْتِی – رَحِمَهُ اللَّهُ: یرِیدُ أَنَّ أُمَّ الْقُرَشِی تَکونُ کلْبِیهً فَینَازِعُ الْمَهْدِی فِی أَمْرِهِ وَ یسْتَعِینُ عَلَیهِ بِأَخْوَالِهِ مِنْ بَنِی کلْبٍ، (فَیبْعَثُ) أَی الْکلْبِی (إِلَیهِمْ) أَی إِلَی الْمُبَایعِینَ لِلْمَهْدِی (بَعْثًا) أَی جَیشًا، (فَیظْهَرُونَ عَلَیهِمْ) أَی: فَیغْلِبُ الْمُبَایعُونَ عَلَی الْبَعْثِ الَّذِی بَعَثَهُ الْکلْبِی،