فایل پاورپوینت کامل نقش تربیتی مادر بر فرزندان با تاکید بر آیات و روایات

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل نقش تربیتی مادر بر فرزندان با تاکید بر آیات و روایات – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل نقش تربیتی مادر بر فرزندان با تاکید بر آیات و روایات شامل 118 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل نقش تربیتی مادر بر فرزندان با تاکید بر آیات و روایات:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل نقش تربیتی مادر بر فرزندان با تاکید بر آیات و روایات به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نقش تربیتی مادر بر فرزندان با تاکید بر آیات و روایات به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نقش تربیتی مادر بر فرزندان با تاکید بر آیات و روایات با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل نقش تربیتی مادر بر فرزندان با تاکید بر آیات و روایات با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نقش تربیتی مادر بر فرزندان با تاکید بر آیات و روایات با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نقش تربیتی مادر بر فرزندان با تاکید بر آیات و روایات را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقش تربیتی مادر بر فرزندان با تاکید بر آیات و روایات :

مقدمه

نقش مادری و همسری بانوان، به عنوان نقش بی بدیل زنان در جهان آفرینش است که امنیت و سلامت روانی بشر را در درون خانواده تضمین می کند و کسی جز بانوان نمی تواند این رسالت را بر عهده گیرد. در بیانات مکرر ائم معصومین – علیهم السلام – این رسالت به عنوان جهاد زن معرفی شده که به تنهایی با تمام فعالیت های اجتماعی و سیاسی و جهاد مردان در راه خدا برابری می کند در حالی که این رسالت بخشی از فعالیت زنان را تشکیل می دهد که در خانواده صورت می گیرد.

اهمیت بررسی نقش تربیتی زن در خانواده در این است که چون، جایگاه مادری در خانواده به عنوان محوی ترین عنصر در تربیت نسل، همواره از جانب فرصت طلبان مورد هجمه قرار گرفته به گونه ای که مسئولیت های تربیتی زنان نظیر مادری را خیانت در حق زنان و تحقیر منزلت او می دانند و خواسته اند با طرح مباحثی مانند تساوی حقوق زن و مرد، آنها را از فطرت خود دور کنند و بزرگترین ضربه ها را به نقش تربیتی آنان وارد آورند.

ضرورت پرداختن به موضوع نقش تربیتی زن در خانواده، این است که زنان به اهمیت این موضوع پی ببرند و با نقش های ترییتی خویش آشنا شوند و باکسانی که مسئولیت های تربیتی زنان را خیانت در حق زن می دانند مبارزه و مقابله کنند.

در این مقاله که به صورت کتابخانه ای تدوین شده، ابتدا اهمیت نقش تربیتی مادر در دوران قبل از بارداری بررسی شده است. در بخش دوم تاثیر و نقش مادر در دوران بارداری بر فرزند، بیان شده است و در بخش سوم و چهارم ارزش و اهمیت دوران شیردهی و بعد از شیر دهی، مورد بررسی قرار گرفته است.

مفهوم شناسی

قبل از پرداختن به بحث اصلی لازم است تا پیرامون مفاهیم و متغیر های این موضوع تبیینی صورت گیرد.

۱) تربیت

تربیت یعنی پرورش دادن چیزی از حالتی به حالت دیگر تا این که کامل و تمام شود. (راغب اصفهانی، بی تا، ج ۱، ص ۳۳۶) و در اصطلاح تربیت به معنای فراهم آوردن زمینه برای پرورش استعدادهای درونی هر موجود و به ظهور و به فعلیت رسانیدن امکانات بالقوه درون او و آنگاه که با پسوند خانواده بیاید، بدین معناست که در این نهاد کوچک، افرادی به عنوان مربیان و کسانی در جایگاه تربیت شوندگان وجود دارند. (جمعی از نویسندگان، ۱۳۹۱، ص ۵۰۷)

۲) خانواده

در تعریف خانواده در لغت این چنین آمده که: خانواده به معنای، زن و فرزند، خاندان، دودمان و فامیل است. (دهخدا، ۱۳۷۷، ص ۹۴۳۸)

و خانواده در اصطلاح:

متشکل از افرادی است که از طریق پیوند زناشویی، هم خونی یا پذیرش فرزند با یکدیگر به عنوان زن، مادر، پدر، شوهر، برادر، خواهر و فرزند در ارتباط متقابل هستند؛ فرهنگ مشترک به وجود می آورند و در واحد خاص زندگی می کنند. (قنادان، ۱۳۵۷، ص ۱۴۸)

جایگاه و مقام مادر

در میان اعضای خانواده بیشترین سهم تاثیر گذاری برای مادران است؛ به ویژه در خانواده هایی که شیو زیستی طبیعی و مطابق با الگو ها و سنت اسلامی دارند که بر اساس آن، شیر مادر بهترین غذای کودک و آغوش او، بهترین جایگاه برای تربیت و پرورش کودکان شناخته می شود. بر پای همین نگرش، بارزترین و والاترین نقشی که در کلام وحیانی قرآن برای زنان ترسیم شده و مورد ستایش قرار گرفته، نقش مادری و عهده داری تربیت فرزندان از سوی آنان است. (جمعی از نویسندگان، ۱۳۹۱، ص ۵۸۴)

خداوند در قبال صبر و بردباری مادر، اجر و پاداش بی پایان به او عنایت می کند. قرآن کریم به رنج و مشقت مادر اشاره کرده می فرماید: «حَمَلَتهُ اُمُّهُ کُرهاً وَ وَضعَتهُ کرهاً وَ حَملُهُ وَ فِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شهَراً..» مادرش او را با تحمل رنج و زحمت باردار شد و با رنج و زحمت اورا زایید و دوران بارداری و بازگرفتنش از شیر سی ماه است… (سور احقاف، آی ۱۵)

آیه در ابتدا نیکی به والدین را سفارش می کند، آن گاه به دنبال این سفارش به ناراحتی هایی که مادر در دوران حاملگی، وضع حمل و شیردان تحمل می کند اشاره می نماید. (طباطبایی، ۱۳۷۴، ج ۱۸، ص ۳۰۱)

پیامبر اکرم – صلی الله و علیه و آله – در تبیین جایگاه مادر می فرماید: «الجَنَّهُ تَحتَ اَقدَامِ الاُمَّهَات» بهشت زیر پای مادران است. (بروجردی، ۱۳۸۶، ص۹۰)

این حدیث حاکی از آن است که بدون رضایت مادر نمی توان به بهشت و نعمت های بهشتی دست یافت. در نتیجه مادر در اسلام دارای مقام و ارزش بسیار بالایی می باشد به طوری که برای مادر دنیایی زیبا ایجاد کرده که هم افراد باید به مقام مادر احترام و تعظیم کنند. زیرا بخش اعظم سعادتمندی فرزندان و در نتیجه لایق بهشت شدن توسط مادر است و مادر در برابر فرزندان نیز محترم است و این احترام دستور موکد اسلام است.

نقش تربیتی مادر در دوران قبل از بارداری

نقش تربیتی مادر می تواند در مراحل مختلفی مورد بررسی قرار بگیرد؛ از جمله قبل از بارداری که در ذیل به آن پرداخته می شود:

الف) خود سازی و معرفت معنوی

ضرورت خود سازی از آن حیث است که در ما تولدی نو و حیاتی جدید با معیارهای نو و انسانی پدید آید، زیرا ما در محیطی آلوده به دنیا آمده ایم، حال این سازندگی برای کسی که می خواهد مادر شود ضروری تر است؛ زیرا علاوه بر مسئولیت شخصی، مسئولیت سازندگی دیگران یعنی نسل آینده را نیز بر عهده دارد. فساد او فساد جامعه و سلامت و صلاح او، صلاح و سلامت جامعه است. بنابراین مادری که می خواهد موجبات رشد و تعالی انسانی را عهده دار شود باید قبل از اینکه اقدام به فرزندار شدن کند، خود در جهات انسانی تربیت شود و خود سازی کند بدین معنی که زن بتواند به علم و معرفت و کمالات معنوی و اخلاق دست یابد تا از این طریق آمادگی این امر مهم را پیدا کند. (قائمی، ۱۳۷۵، ص۴۲)

ب) یقین و ایمان قلبی

ایمان و باورهای دینی، علاوه بر تاثیر در زندگی خصوصی همسران، در تربیت دینی فرزندان نیز تاثیر شگرفی دارد؛ شرک و بی ایمانی مادر در سرنوشت فرزندان موثر و مایه انواع انحراف ها می شود؛ بلکه شعل سوزانی است که سعادت دنیا و آخرت مادر و فرزندان را به آتش می کشد؛ (قاسمی، ۱۳۹۵، ص ۷۹ – ۸۰) از این رو، قرآن کریم، ازدواج با زنان مشرک را مجاز نمی داند و یاد آور می شود که زیبایی ظاهری یا ثروت فراوان آنان شما را فریب ندهد؛ بلکه کنیز با ایمان از آنان برتر و با فضیلت تر است و فقط زمانی می توان با آنان ازدواج کرد که ایمان بیاورند. همچنین به زنان مسلمان نیز فرمان می دهد که با مردان مشرک ازدواج نکنند؛ مگر اینکه ایمان بیاورند. «وَلَا تَنکِحُوا المُشرِکَاتِ حَتی یُومِنَّ وَ لَاَمَهٌ مُّومِنَهٌ خَیر مَّن مُّشرِکَهٍ وَ لَو اَعجَبَتکُم وَ لَا تُنکِحُوا المُشرِکِینَ حَتی یومِنُوا وَ لَعبدٌ مُّومِنٌ خَیرمَّن مُّشرِک» و با زنان مشرک ازدواج نکنید تا زمانی که ایمان بیاورند. قطعا کنیز با ایمان از زن آزاد مشرک بهتر است، هرچند شما را خوش آید و زنان با ایمان را به ازدواج مردان مشرک در نیاورید تا زمانی که ایمان بیاورند مسلما برد با ایمان از مرد آزاد مشرک بهتر است هر چند شما را خوش آید. (سور بقره، آی ۲۲۱)

بنابر این مادری که می خواهد فرزند با ایمان داشته باشد خود باید دارای یقین و ایمان قلبی باشد تا بتواند فرزندانش را سرشار از ایمان به خداوند نماید و فرزندی خدا پرست و پاک تربیت کند و چنین زنانی می توانند مروّج ارزشهای والای انسانی و ظرف دریافت روح الهی باشند و از دامن زنانی با ایمان، مردان بزرگ به رشد و تعالی می رسند.

ج) تقوا و فضیلت الهی

تقوا از “وقی” به معنای حفظ شی از آنچه اذّیت و آزار می رساند، می باشد. (قرشی، ۱۳۷۱، ج ۷، ص ۲۳۶) نتیج خود شناسی و خود سازی یافتن یک تحول فکری در خود و حرکت به سوی هدفی انسانی و راه یافتن به کمال است. انسان خود ساخته خود را موظف می داند که درطریق تقوا گام بردارد. (قائمی، ۱۳۷۰، ص ۴۴) هدف انسان با تقوا رسیدن به مرحله ای است که جزء خدا نمی جوید و غیر از او نمی خواهد، دل را بدون محبت او مرده می داند و تنها هدفش رسیدن به رضای خداست.

اساس جامع اسلامی بر فضیلت و تقواست و این هنگامی ممکن است که تربیت بر اساس تقوا استوار شود و این میسّر نیست جزء هنگامی که مادران با تقوا، سرانجام آن را بر عهده گیرند؛ زیرا مادر اولین کسی است که بذر تربیت را در جان و روان کودک می پاشد و دامن مادر اولین مدرس کودک است. ایمان و تقوای مادر، خیرخواهی و پاکدلی او، در فرزند اثر دارد. مادری که بد سیرت باشد هر چند پدر خوب باشد کمتر احتمال دارد فرزند پاک و نجیب درآید.

بر این اساس مادر باید ساخته تر از پدر و با تقوای بیشتر باشد؛ او نیازمند است در همه حال خدا را در نظر داشته باشد. مادر خود شناسی و خود سازی نیاز دارد، تقوا هدف می خواهد و چنین کسی است که می تواند شاهکار خلقت باشد. (همان، ص ۴۶ – ۴۷) از آنجایی که تقوا پرهیز کردن و نگهداری نفس از گناه است. مادر باید در خود داری و نگهداری نفس به جایی برسد که مصونیت از گناه برایش پیش آید و در کار و رفتارش خداوند را مراقب بداند. در تربیت دینی پرهیزکاری افضل اعمال و مورد محبت خداست. پس زن باید قبل از بارداری در مسیر تقوا باشد و شخصیتش را بر اساس آن رنگ دهد؛ زیرا علم ثابت کرده که پرهیز از گناه و خدا ترسی در هم امور کودک اثر می گذارد.

د) روحی تعبد و بندگی

سیستم فکری و حالت روانی مادر بر روحیات فرزند موثر است. به همین دلیل به مادران سفارش شده است که در حین نزدیکی با وضو بوده و به یاد خدا باشند زیرا یاد خدا باعث آرامش قلب می شود و اثر نیکویی دارد.

از آنجایی که تربیت فرزند سالها قبل از تولد طفل آغاز می شود پس والدین به خصوص مادر باید پیش از فرزند دار شدن در خود روحی تعبد و بندگی خدا را شروع نماید. افرادی که به امور تعبدی و دینی پایبندند غالبا فرزندان متعبد خواهند داشت.

تربیت فرزند به گفتن و موعظه نیست، بلکه به عمل و رفتار می باشد. پس بسیاری از ناهنجاریهایی که در فرزندان مشاهده می شود از رفتار پدر و مادر نشات می گیرد. اگر مادر می خواهد فرزندش نماز اول وقت بخواند بدون آنکه چیزی بگوید، باید خود با اعتقاد به این کار، عبادت کند تا ثمره اش را در وجود فرزندش ببیند.

در سور آل عمران آیات ۴۲ و ۴۳ دربار عبادت حضرت مریم می فرماید: «وَ اِذ قالَتِ الملائکَهُ یا مریَمُ اِن الله اصطَفَئکِ وَ طَهَّرَکِ وَ اصطَفَئکَ عَلی نِسَاءِ العالَمِینَ یا مَریَمُ اقنُتِی لِرِبِّکِ وَ اسجُدِی وَ ارکَعِی مَعَ الرَّاکِعِین» و هنگامی که فرشتگان گفتند: ای مریم قطعا خدا تو را برگزیده و پاک ساخته و بر زنان جهانیان برتری داده است. ای مریم فروتنانه برای پروردگارت به طاعت برخیز و سجده به جای آورو بارکوع کنندگان رکوع کن.

آیات مورد بحث می فهماند که خداوند دو خبر برای مریم آورده است: یکی اینکه خدای تعالی تو را با مقام و منزلتی که نزد او داری گرامی داشته، دوم وظیف عبودیتی است که تو باید ملازم آن باشی، تا تلافی آن مقام و منزلت بوده باشد. (طباطبایی، ۱۳۷۴، ج ۳، ص ۱۸۸) مریم به خاطر خلوص و عبادت خداوند به جایگاه بس عظیمی در پیشگاه خداوند رسید به طوری که خداوند مریم را بر زنان هم عصر خویش برتری داده و فرزندی چون عیسی پیامبر، به او بخشید. (مکارم شیرازی، ۱۳۷۳، ج ۲، ص ۴۰۹)

پس نتیجه آن است که عبادت مادر قبل از بارداری در تربیت دینی فرزند موثر واقع می شود. زنی که روح و جان خویش را با عبادت، نماز و روزه صیقل داده و دائم به یاد خداست مطمئنا می تواند روحی عبادت را در فرزند خویش پرورش دهد.

تقش تربیتی مادر در دوران بارداری

وظایف مهم تربیتی مادر از بدو حمل و بارداری شروع می شود؛ مسئولیت مادر در دوران بارداری، باری سنگین و وظایف و تکالیفی بس مهم را به عهده او نهاده است. مراقبت های لازم برای یک مادر مومنه و متعهد ایجاب می کند که بداند فرزندش چه دختر چه پسر نقش دوّم او را ایفا می نماید و نجابت و پاکدامنی و حجاب و عفاف و طهارت و خباثت و شقاوت مادر در فرزندش تقش مهم و اساسی و بنیادی دارد. (موسوی راد لاریجانی، ۱۳۷۹، ص ۴۱)

الف) اصالت و نجابت خانوادگی مادر

اصالت خانوادگی از ویژگی های مهمّی است که سعادت خانواده و فرزندان را به دنبال دارد. خانواده ای که دارای اصالت است از پستی ها و آلودگی ها به دور است.

یکی از معیار هایی که در امر ازدواج باید به آن توجه نمود و از نگاه دین حائز اهمیت است، مسئل اصالت و نجابت خانوادگی می باشد. وقتی گفته می شود فرد اصیل را انتخاب نماید یعنی اینکه فرد از نظر خانوادگی ریشه داشته باشد و علت این هم اهتمام و مراقبت به خاطر اینست که خصوصیات نیاکان و گذشتگان از طریق “ژن” به فرزند منتقل می شود و در نسل انسان تاثیر می گذارد.

چنانچه امام صادق – علیه السّلام – می فرماید: «تَزَوَّجُوا فِی الحُجزِ الصَّالِحِ فَانَّ العِرقَ دَسَّاسٌ» با خانواده ای شایسته و اصیل ازدواج کنید؛ زیرا ریشه ها به نسل سرایت می کند. (طبرسی، ۱۳۷۰، ص ۱۹۷)

قرآن در آی ۲۷و ۲۸ سور مریم به صراحت اعلام می کند که مادران انبیاء دارای خانواده ایی اصیل، نجیب و پاک بودند. «فَاتَت بِهِ قَومَهَا تحمِلُهُ قَالُوا یَا مَریَمُ لَقَد جِئتِ شَیا فَرِیًّا اُختُ هَارونَ مَا کانَ اَبُوکِ امرَاً سَوُءٍ وَ مَا کانَت اُمکِ بغیًّا» (مریم) در حالی که او را در آغوش گرفته بود نزد قومش آورد؛ گفتند : ای مریم ! کار بسیار عجیب و بدی انجام دادی! ای خواهر هارون! نه پدرت مرد بدی بود و نه مادرت زن بدکاره ای.

این آیه اصالت و نجابت خانوادگی را در تربیت فرزند نشان می دهد بخصوص نقش مادر را آنجا که می گوید: «مادرت بدکاره نبود» عفّت و پاکدامنی مادر مریم را مثال می زند و در واقع انتظار این است که از مادر عفیف و پاک فرزندی پاک و عفیف پرورش یابد. بعضی به مریم – علیها السّلام – رو کردند و گفتند: ای خواهر هارون! پدر تو آدم بدی نبود، مادرت نیز هرگز آلودگی نداشت با وجود چنین پدر و مادر پاکی این چه وضعی است که در تو می بینیم؟ چه بدی در طریقه و روش مادر دیدی که از آن رو برگرداندی؟ (مکارم شیرازی، ۱۳۷۳، ج ۱۳، ص ۵۰ – ۵۱) در نتیجه این آیه نقش اصالت و نجابت خانوادگی مادر را قبل از بارداری می پذیرد و در تربیت دینی فرزند اثر گذار می داند.

ب) ایمان و باور قلبی مادر

ایمان و اعتقاد مادر بر تربیت دینی فرزند کارساز است. اما ایمانی که زیر بنا و متکی به آگاهی هایی اصولی باشد مادر که به توحید و نبوت و عدل و امامت و معاد ایمان دارد با مادری که به هیچ کدام از این اصول ایمان و اعتقاد ندارد یکسان نیست.

کودک بیش از هرکس با مادر تماس دارد و مفاهیم دینی و اعتقادی را از او می گیرد؛ در رفتار، او را نمونه و شاهد خود قرار می دهد؛ بر این اساس پرورش دینی و اعتقادی فرزند از وظایف اولیه مادر است. این باید قبل از تولد یعنی در دوران بارداری شروع شود و مادر گوش جنین خود را با کلمات مذهبی آشنا سازد در چنین صورتی است که این خاطره ها فراموش نمی شود و برای همیشه جاویدان می ماند. مادر باید مفاهیم اعتقادی را در دل فرزندش قرار داده و رفتارهای او را بر اساس سنت الهی جهت دهد. (قائمی، ۱۳۷۰، ص ۱۵۴)

برای روشن تر شدن نقش ایمان و اعتقاد مادر در تربیت دینی فرزند در دوران بارداری می توان از آی ۳۵ سور آل عمران که در وصف حالات مادر حضرت مریم – علیها السّلام – است استفاده کرد.

قرآن کریم می فرماید: «اِذ قَالَتِ امرَاتُ عِمرَانَ رَبِّ اِنّی نذَرتُ لَک ما فِی بَطنیِ مُحَرَّرًا فَتَقَبَّل مِنّی اِنَّکَ انتَ السمیعُ العلِیم» (به یاد آورید) هنگامی را که همسر عمران گفت : خداوندا ! آنچه را در رحم دارم، برای تو نذر کردم ، که “محرّر” باشد. از من بپذیر، که تو شنوا و دانایی.

نکت مهمی که این آیه دارد آن است که حنّه همسر عمران بعد از سالها بچه دار می شود و به جای آنکه فرزندش را نزد خویش نگه دارد مریم را برای قدر دانی از نعمتی که خداوند برای او عطا کرده نذر پروردگارخوبش کرده و او را خدمتگزار بیت المقدس می کند. این کار حنّه نشان دهند ایمان و اعتقاد قوی است و یقین داشت که اگر فرزندش را در راه خدا آزاد بگذارد خداوند به بهترین وجه پرورش می دهد.

همانطور که ایمان و باورقلبی مادر مریم، در تربیت دینی فرزندش موثر بوده در نتیجه ایمان و باور و اعتقاد مادر می تواند در تربیت فرزند با ایمان و با اعتقاد نقش داشته باشد.

ج) اخلاق و تقوای مادر

در تربیت اسلامی پرهیزکاری راس هر امر، افضل اعمال و مورد محبّت خداست؛ مهم این است که زن در مسیر آن قرار بگیرد و فکر و شخصیتش را بر اساس آن رنگ دهد. (قائمی، ۱۳۷۰، ص ۱۴۱ – ۱۴۲) روحیه و اخلاق مادر روی رشد فرزندش در مرحل جنینی، تاثیر می گذارد؛ روحی مادر باردار روحی فرزندش را شکل می دهد؛ در وواقع این نه ماه از زندگی نوزاد، روی تمام عملکرد های فیزیکی، ذهنی، هوشی، حسی و روحی آنها در زندگی آینده شان تاثیر مستقیم دارد.

رشد شخصیتی جنین تاثیر زیادی از شیو زندگی مادر می گیرد. نفس مادر هر مرتبه ای که سیر نماید، ابعاد وجود جنین رنگ همان مرتبه را می گیرد و تمایلاتش در آن مرتبه قوی تر از مراتب دیگر خواهد بود. اگر توجه مادر به خواسته های الهی باشد اثر مثبت روی جنین خواهد گذاشت و تمایلات انسانی را در او قوی تر خواهد کرد. اما اگر سیر مادر در مرتب نازل نفس باشد استعدادهای کودک تمایل به مرتب نازله دارد. دوران حمل برای طفل سرنوشت ساز است و مادر باید متوجه باشد که تمام اخلاق و روحیاتش روی بچه که در شکم دارد اثر می گذارد. (مظاهری، ۱۳۸۱، ص ۶۷ و ۴۶)

چنانکه پیامبر بزرگ اسلام مبنای سعادت و شقاوت کودک را از همان آغاز بارداری تعیین کرده و می فرماید: «الشَّقیُّ مَن شَقِیَ فِی بَطنِ اُمِّهِ وُ السَّعیدُ مَن سَعِدَ فی بطنِ اُمِّه» بدبخت کسی است که در رحم مادر گرفتار شقاوت می گردد و خوشبخت کسی است که از شکم مادر سعادتمندی او پی ریزی می گردد.

یعنی شالود سعادت وشقاوت در شکم مادرریخته می شود، مسئولیت سعادت و خوشبختی کودک را مادراز بدو بارداری به عهده گرفته است؛ چرا که آبستن شدن، این مسئولیت را به دوش او نهاده است. (موسوی راد لاریجانی، ۱۳۷۹، ص ۴۲)

قرآن کریم هم دربار عیسی بن مریم و سلامت و پاکی روز ولادتش یاد کرده و چنین می فرماید: «وَ السلامُ علی یَومَ وُلِدتُّ» سلام بر روزی که متولد شدم (سور رم، آی ۱۰)

در اینج