فایل پاورپوینت کامل همّت و توفیق، دو بال برای پرواز

با فایل فایل پاورپوینت کامل همّت و توفیق، دو بال برای پرواز یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل همّت و توفیق، دو بال برای پرواز شامل 66 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل همّت و توفیق، دو بال برای پرواز را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل همّت و توفیق، دو بال برای پرواز با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل همّت و توفیق، دو بال برای پرواز بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل همّت و توفیق، دو بال برای پرواز با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل همّت و توفیق، دو بال برای پرواز وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل همّت و توفیق، دو بال برای پرواز با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل همّت و توفیق، دو بال برای پرواز مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل همّت و توفیق، دو بال برای پرواز :

ممکن است این سؤال به ذهن انسان خطور کند که جذبه از کجا پیدا می شود؟ و خداوند متعال به چه کسانی توفیق سیر و سلوک عطا می کند؟ به طور کلّی می توان گفت که باید زمینه دریافت جذبه الهی و کسب توفیق در وجود شخص سالک ایجاد شده باشد. توفیق الهی نظیر برقِ کارخانه برق است که همه لوازم برقی می توانند از آن بهره ببرند، ولی تا وقتی مقدّمات بهره مندی و اتّصال به برق در یک وسیله برقی ایجاد نشده باشد قادر به دریافت برق از کارخانه نیست. توفیق الهی و جذبه نظیر باران است، هر کس خود را در معرض آن قرار دهد به اندازه سعه وجودی اش می تواند از آن باران که برای همه می بارد، بهره مند شود.

بعضی از بزرگان اهل دل بر این عقیده اند که انسان باید ابتدا با استفاده از همّت و قدرت اراده خود حرکت کند تا بعد هم توفیق از جانب خداوند همراه او شود. بعضی دیگر بر این باورند که ابتدا باید توفیق از جانب خدا باشد تا شخص بتواند همّت را استوار گرداند و قدم در این راه گذارد. ولی آنچه از مجموع بحث به نظر می رسد این است که توفیق خدا و همّت انسان همانند دو بال برای پرنده هستند که باید هم زمان و با هم کار کنند و هیچ کدام بر دیگری مقدّم نیست. به بیان روشن تر، توفیق از جانب خداوند متعال به همه عطا می شود ولی هر کسی باید با دعا و توسّل و سایر عوامل، ظرفیت دریافت توفیق را در وجود خود ایجاد نماید. سپس، همّت خود را برای سیر و سلوک ضمیمه آن توفیق کند.

به وجود آمدن توفیق و جذبه بستگی به خود انسان دارد. جوینده راه حق، لازم است در مواقعی که شرایط دعا کردن و استجابت دعا مهیا است، قبل از هر دعای دیگر، توفیق استفاده از جذبه های الهی را از خداوند تعالی طلب نماید. بنده باید در دل شب بیدار شود و نماز شب بخواند ولی حضور قلب در نماز یک عنایتی است که از جانب حق تعالی به بندگان عطا می شود. قطعاً بسیاری از بندگان نماز شب می خوانند، امّا همه آنان حضور قلب پیدا نمی کنند، یعنی وقتی به نماز می ایستند، در محضر خداوند نیستند و حال نمازخواندن ندارند. زیرا جذبه و کششی از طرف خداوند دریافت نکرده اند. آن حالی که مانند برق انسان را به خدا متّصل می کند، وجود ندارد. اتّصال برق قطع است و روشنایی در چراغ نیست. در این حالت بهترین کار دعا و تضرع به درگاه پروردگار متعال برای کسب توفیق و جذب کشش الهی است. انسان باید همراه با همّت، از خدا بخواهد به او کمک کند و توفیق سیر و سلوک را نصیب او نماید، از خداوند بخواهد مانند آهن ربا او را به خودش جذب کند.

برای دریافت این جذبه الهی باید توجّه نمود که فرصت های فراوانی در زندگی برای انسان ها ایجاد می شود که باید با هوشمندی کامل از آن فرصت ها جهت سیر و سلوک بهره برداری نمایند. پیغمبر اکرم(ص) می فرمایند:

«إِنَّ لِرَبِّکمْ فِی أَیامِ دَهْرِکمْ نَفَحَاتٍ أَلَا فَتَعَرَّضُوا لَهَا»[۱]

در روزهای زندگی شما نسیم های رحمتی می وزد آگاه باشید که از آنها استفاده کنید.

اهل معرفت باید بیش از دیگران خود را در معرض نسیم های الهی قرار دهند. چون سیر و سلوک، حرکتی پر رنج است که در راهی پر مشقت واقع شده است و امتحانات فراوانی در مسیر آن برای سالک پدید می آید و فقط استفاده از الطاف الهی می تواند از رنج و مشقّت این حرکت بکاهد.

بعضی اوقات توفیق خداوند از طریق نوازش یک بچه یتیم به انسان عطا می شود. حتّی گاهی در اثر ملاطفت و مهربانی با همسر و فرزندان خود انسان، توفیق حاصل می شود. گاهی هم مهربانی با حیوانات کشش الهی را به همراه دارد.

عوامل به وجود آمدن جذبه

عوامل به وجود آمدن جذبه در وجود انسان بسیار فراوان است. به عنوان مثال عواملی نظیر دعا، توسّل، خدمت به خلق خدا برای رضای خدا، صبر در مصیبت، سربلندی در امتحان الهی، شکر الطاف جلیه و خفیه خداوند و عبادت حقیقی و مداوم، می تواند زمینه ساز ایجاد جذبه در وجود سالک باشد. گاهی نیز جذبه ها در عمق جان سالک به طور ناخودآگاه موجود است؛ نظیر محبّت حرّ بن یزید ریاحی به اهل بیت(علیهم السلام) و یا مثل کسی که سلامت نفس دارد و حجاب های ظلمانی، دل او را فرا گرفته است. گاهی نیز گفتار یا کرداری که از نظر سالک خیلی کوچک و کم اهمیت است، می تواند موجب جذب توفیق الهی شود. مانند به دست آوردن یک دل، حتّی دل یک حیوان و یا آهی برای مظلوم کشیدن. برای روشن تر شدن مطلب، ذیلًا به شرح برخی از عوامل به وجود آمدن جذبه اشاره می شود.

خدمت به خلق خدا

خداوند کریم در قرآن عظیم می فرماید:

«الَّذینَ یؤْمِنُونَ بِالْغَیبِ وَ یقیمُونَ الصَّلاهَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ ینْفِقُونَ»[۲]

آن کسانی که به جهان غیب ایمان آورند و نماز به پا دارند و از هر چه روزیشان کردیم انفاق کنند.

می فرماید: از صفات متّقین، اوّل ایمان به خدا و روز قیامت است، دوّم به پا داشتن نماز و بعد از آن انفاق کردن می باشد. از منظر قرآن کریم، انفاق که همان خدمت به خلق خداست، بعد از اقامه نماز بیشترین اهمیت را دارد. کسی که مال دارد، باید از مال خود انفاق کند. کسی که علم دارد، باید با علم آموزی به دیگران خدمت کند. کسی که اهل قلم است با نوشتن و کسی که آبرو دارد باید با آبروی خود به دیگران خدمت نماید. در واقع توفیقِ خدمت به دیگران، همان جذبه ای است که از طرف خدا داده شده است.

خداوند متعال در هرجای قرآن کریم که امر به نماز فرموده است، پس از آن ادای زکات را واجب شمرده است. این زکات که در قرآن مکرراً بیان گردیده، زکات اصطلاحی نیست، آن زکات اصطلاحی آیه ای مخصوص به خود دارد و جزو دیون شرعی است و پرداخت آن مانند خمس، تحت شرایطی واجب است. ولی واژه زکات که همواره بعد از نماز به آن اشاره شده است، بیانگر لزوم رعایت قانون مواسات است.

قانون مواسات یعنی اینکه یک مسلمان باید همان طور که با خدا رابطه دارد، با مردم نیز رابطه محکم داشته باشد و به حوائج آنان رسیدگی کند. به عبارت روشن تر مسلمان باید دو بعدی باشد. یک بُعد وجود او مربوط به خدا و رابطه با او از طریق عبادات فردی مثل نماز باشد، بعد دیگر او مربوط به ارتباط با مردم است. انتظار قرآن از یک مسلمان این است که از آنچه دارد برای رفع حوائج دیگران صرف کند.

«لِینْفِقْ ذُوسَعَهٍ مِنْ سَعَتِهِ وَ مَنْ قُدِرَ عَلَیهِ رِزْقُهُ فَلْینْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللَّه»[۳]

منظور قرآن کریم این است که هرکسی باید همانطور که برای خود و خانواده اش به فکر خوراک و پوشاک و مسکن و ازدواج است، به فکر دیگران هم باشد. هر مسلمانی باید به اندازه وسعش دیگرگرا باشد. خود گرایی، خود محوری و خود خوری از نظر اسلام ممنوع است.

نکته مهم این است که سالک باید در انفاق خود اخلاص داشته باشد و هنگام کمک و خدمت به دیگران، نوعی حسّ رضایتمندی سراسر وجود او را فرا بگیرد، در این صورت احساس شادی و لذّت فراوانی در دل او به وجود می آید و کمک یا خدمتی که برای رضای خدا به دیگران کرده است، موجب پیشرفت فوق العاده او در سیر و سلوک می شود.

همچنین انفاق در راه خدا و خدمت به خلق خدا برای سالک لذّت مضاعف دارد. زیرا بندگان حق تعالی، عیال حضرت احدیت محسوب می شوند و وابسته به او هستند. پس در حقیقت خدمت به خلق خدا برای سالک، خدمت به وابستگان محبوب و معشوق او است. وقتی انسان عاشق کسی باشد، طبیعتاً وابستگان به او را عزیز می دارد و به آنان نیکی می نماید؛ در نتیجه سالک باید اشتیاق فراوانی برای خدمت به خلق خدا داشته باشد.

یکی از شاگردان مرحوم آخوند همدانی(رحمه الله) به نام آیه الله سید محمدسعید حبوبی(رحمه الله)[۴] چنین نقل می کند که مرحوم آخوند همدانی(رحمه الله) به زیارت امام حسین(ع) مشرّف شده بودند و من هم قصد داشتم به شوق زیارت امام حسین(ع) به کربلا مشرّف شوم، تا بالأخره توفیق نصیب شد و توانستم به وسیله یک قایق از کوفه راهی کربلا شوم. در بین راه گروهی از اعراب شیعه که زوّار حضرت ابی عبد الله الحسین(ع) بودند، در قایق به ما ملحق شدند و مجبور شدیم خیلی نزدیک به هم بنشینیم. در نزدیکی من، یک عرب تنومند که لباس و بدنی کثیف داشت، نشست. در بین راه به خواب فرو رفت و سنگینی بدن او روی من افتاد و مجبور شدم او و کثیفی بدن او را تحمّل کنم. او خرخر می کرد و آب دهانش به روی من می ریخت، چند مرتبه می خواستم او را بیدار کنم ولی با خود گفتم زائر امام حسین(ع) است، نباید ناراحت شود. آن وضعیت نفرت آور را تا مقصد تحمّل کردم و آن مرد عرب را از خواب بیدار ننمودم تا به کربلا رسیدیم.

اوّل به زیارت بارگاه مقدّس و مطهّر امام حسین(ع) رفتم و بعد هم رفتم خدمت استاد عزیزم. وقتی درب منزل را زدم، مرحوم آخوند همدانی خودشان با پای برهنه به استقبال من آمدند. درب را باز کردند و با خوشحالی فراوان به من فرمودند: آقا سید سعید شما راه را خیلی خوب پیمودی! مرحبا به شما! و این در حالی بود که من هنوز حرفی نزده بودم و در مورد اتّفاقی که در راه افتاده بود، صحبتی نکرده بودم. ایثار، گذشت و خدمت خالصانه به دیگران، باعث شد که آقای سید سعید راه پر فراز و نشیب سیر و سلوک را خیلی زود بپیماید و عارف واصلی همچون استادش نیز به او مرحبا بگوید. سخن آخوند همدانی(رحمه الله) و آفرین گفتن او، علاوه بر این که حکایت از دید باطنی این ولی خدا دارد، حلم، بردباری و از خودگذشتگی مرحوم سید سعید را نیز مورد تشویق و تقدیر قرار داده است.

از این موارد در زندگی روزمره انسان ها بسیار اتفاق می افتد، در خانواده همسر نسبت به همسر و فرزندان، فرزندان نسبت به پدر و مادر و حتّی فرزندان نسبت به یکدیگر می توانند مهربانی کنند و برای رضای خدا دل همدیگر را به دست آورند. ارزش این کار از یک حج و عمره مقبول بیشتر است و عامل مفید و مؤثّری برای جذب کشش و جذبه الهی به شمار می رود.

از حضرت امام باقر(ع) از قول نبی مکرّم اسلام(ص) روایت شده که فرمودند:

«مَنْ سَرَّ مُؤْمِناً فَقَدْ سَرَّنِی وَ مَنْ سَرَّنِی فَقَدْ سَرَّ اللَّهَ»[۵]

و در روایت دیگری منقول است که شخصی خدمت امام صادق(ع) آمد و از آن حضرت درخواست کرد نامه ای برای استاندار اهواز که اتّفاقاً از شعیان بود و تقیه می کرد، بنویسند و در آن نامه درخواست کمک به شخص مراجعه کننده را مطرح فرما