فایل پاورپوینت کامل وجوب نیکی به پدر و مادر

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل وجوب نیکی به پدر و مادر :

از آیات قرآن مجید و اخبار اهل بیت علیهم السلام استفاده می شود که نه تنها عقوق والدین؛ یعنی آزردن و رنجاندن آنها حرام و از گناهان کبیره است بلکه احسان و نیکی کردن و ادای حقّ آنها واجب و ترک آنها حرام می باشد. اینک به بعضی از آیات اشاره می شود:

۱- در سوره بقره می فرماید: «… وَبِالْوَالِدَینِ إِحْسَانًا…».^[۱] «سفارش نمودیم انسان را که به والدین خود نیکی نماید».

۲- «به انسان امر نمودیم که مرا و والدینش را سپاس گزاری نماید».^[۲]

شکر از والدین را همراه شکر خود ذکر می فرماید و شکی در وجوب شکر پروردگار عالم عقلًا نیست، پس شکر والدین هم واجب است.

۳- «حکم کرد پروردگارت که جز او را نپرستید و به پدر و مادر خود نیکی نمایید».^[۳]

در این جا نیکی به پدر و مادر را ردیف عبادات خود قرار داده است و چنانچه عبادت خدا واجب است، احسان به والدین هم واجب می باشد.

بعد می فرماید: «اگر پیری به پدر یا مادر یا هر دو برسد و محتاج خدمت تو گردند، به ایشان اف مگو^[۴] (در حال انزجار و به تنگ آمدن از کسی، این کلمه استعمال می شود)».

حضرت صادق علیه السلام می فرماید: «اگر لفظی کمتر از کلمه اف در ترک عقوق والدین بود، خداوند آن را ذکر می فرمود و از آن نهی می کرد. و زجر مکن و بانگ برایشان مزن و سخن ایشان را پاسخ درشت مده و به آنها سخن نیکو از روی حرمت و ادب بگو (یعنی آنها را به نام مخوان بلکه بگو: یا اباه! یا امّاه! یا سیدّی! یا سیدتی!) و بال تذلّل و فروتنی را بر ایشان فرو آور و به ایشان تکبّر منما بلکه از روی رحمت و بخشش بر ایشان تلطّف کن (چون تا دیروز تو محتاج ایشان بودی و امروز آنها به تو نیازمندند که خدمت ایشان را بنمایی) و دعا کن درباره ایشان و بگو پروردگارا! رحم کن و ببخشای پدر و مادرم را همچنان که مرا در خردی پرورانیدند».

تفسیر آیه «… وَبِالْوَالِدَینِ إِحْسَانًا…»

ابی ولّاد از حضرت صادق علیه السلام از معنی: «… وَبِالْوَالِدَینِ إِحْسَانًا…» پرسید، حضرت فرمود: «به این که در مصاحبت ایشان، نیکوکار باشی و اگر چیزی لازم داشتند، پیش از آن که از تو بخواهند، به آنها بدهی و ناگفته رفع احتیاجشان را بنمائی هر چند بی نیاز باشند».

و در معنی: «… قُل لَّهُمَا قَوْلًا کرِیمًا»^[۵] فرمود: «اگر تو را بزنند بگو:

خدا شما را بیامرزد».

و در معنی: «وَاخْفِضْ لَهُمَا…»^[۶] فرمود: «نگاه تند به آنها مکن و صدای خود را بلندتر از صدای ایشان منما و در راه رفتن بر ایشان پیشی مگیر و در مجالس، بر آنها مقدّم مشو و دست خود را بالای دستشان قرار مده».

علّامه مجلسی می فرماید: «یعنی در موقع عطای به آنها دست خود را بگیر تا آنها از دستت بردارند».^[۷]

برتر از جهاد

و هم از حضرت صادق علیه السلام است که: «مردی در خدمت حضرت رسول آمده و عرض کرد: من مشتاق جهاد در راه خدایم. آن حضرت فرمود: پس جهاد کن در راه خدا به درستی که اگر کشته شوی، نزد خداوند زنده ای و رزق داده می شوی و اگر بمیری، اجر تو با خداست و اگر به سلامت بر گردی، از گناهان پاک می گردی مثل روزی که از مادر متولّد شدی. عرض کرد: یا رسول اللَّه! پدر و