فایل پاورپوینت کامل وفیات / نادره کاران ملک ادب در رثای دکتر عبدالحسین نوائی

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل وفیات / نادره کاران ملک ادب در رثای دکتر عبدالحسین نوائی – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل وفیات / نادره کاران ملک ادب در رثای دکتر عبدالحسین نوائی شامل 90 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل وفیات / نادره کاران ملک ادب در رثای دکتر عبدالحسین نوائی گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل وفیات / نادره کاران ملک ادب در رثای دکتر عبدالحسین نوائی با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل وفیات / نادره کاران ملک ادب در رثای دکتر عبدالحسین نوائی از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل وفیات / نادره کاران ملک ادب در رثای دکتر عبدالحسین نوائی با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل وفیات / نادره کاران ملک ادب در رثای دکتر عبدالحسین نوائی را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل وفیات / نادره کاران ملک ادب در رثای دکتر عبدالحسین نوائی :

ای دو جهان از قلمت یک رقم	بی رقمت لوح دو عالم عدم
در کف من مشعل توفیق نه	ره به نهانخانه تحقیق ده
شمع زبانم سخن افروز ساز	شام من از صبح سخن روز ساز

نظامی

مولا علی(ع) گوید: هر کس به من سخنی آموخت، مرا بنده خود گردانید. روز ۳۰ فروردین ماه سال ۱۳۷۹ این کمترین افتخار داشت تا در نکوداشت استاد خود دکتر عبدالحسین نوائی در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی سخن گوید. با این سخن مولای متقیان آغاز به سخن کردم و امروز نیز بر این باور، از مولا علی استمداد می طلبم تا بار دیگر درباره استادم شادروان دکتر عبدالحسین نوائی چند کلمه ای به عرض رسانم.

سخن گفتن درباره شخصیتی که بالغ بر هشتاد سال زندگی و بیش از شصت سال فعالیت علمی داشت، برای این کمترین سخت است. نخستین بار که جسارت کردم و درباره استاد سخن گفتم در محضرشان بود و خطاها و لغزش هایم را استادانه گوشزد کردند، اما امروز چه؟

خوانندگان محترم متوقّعند که مطالبی نادر و ارزنده از قلم این کمترین درباره استاد خود بخوانند؛ از خاطرات، از طرز تفکر و تلقی ایشان، از بیانات و افاضات استاد در نشست های دو نفره، واقعیت نیز همین است.

اما باید بگویم این ناچیز قدرت بیان هیچ یک را ندارد، نه صراحت دکتر نوائی و نه رُک بودنش را، بنابراین تصمیم گرفتم با موضوع حرمت پیشینیان و با عنوان «نادره کاران ملک ادب» که دکتر نوائی نیز از آنان بود، چند دقیقه ای مصدّع اوقات سروران گرامی شوم.

دکتر نوائی حرمت فوق العاده ای برای استادانش قائل بود و پیوسته بر حرمت پیشینیان تأکید می کردند، از شادروان عباس اقبال آشتیانی و علاّمه محمد قزوینی و دیگران به نیکی یاد می کردند و این حرمت و احترام شامل همه کسانی بود که در گذشته، در تعالی و رفعت کاخ بلند ادب فارسی می کوشیدند و عمر خود را صرف این کار می کردند.

در یکی دو سال آخر حیات پر بار خود تصمیم گرفتند چاپ منقّحی از ذیل جامع التواریخ حافظ ابرو ارائه کنند. ایشان در مقدّمه مبسوط خود بر این تصحیح، از دکتر خان بابا بیانی خدایش قرین رحمت فرمایاد یاد می کنند، که در سال ۱۳۱۸ این اثر را به چاپ رسانده بود:

باید درود فراوان فرستاد بر روان پاک دکتر خان بابا بیانی که اول بار در حدود ۶۵ سال پیش این کتاب را که ظاهرا تصحیح آن موضوع رساله دکترای وی بوده، چاپ کرده و با این کار این نسخه مهم را معرفی کرده بلکه با چاپ کتاب عملاً این منبع مهم را در اختیار اهل فضل قرار داده است.

اما اینکه چه شد دکتر نوائی بدین کار دست یازیدند، توضیح کوتاهی می دهند و می نویسند:

این کتاب چنانکه گذشت، ۶۵ سال پیش چاپ شده و چاپ مجدد آن هم در سال ۱۳۵۰ بدون تغییری در کمیّت و کیفیّت صورت گرفته در حالی که لازم بود که بار دیگر به تصحیح و تنقیح مطالب پرداخته شود و در این راه کوششی تازه تر با دیدی گسترده تر به عمل آید و من این کار را با توجه بدان که الفضل للمتقدم آغاز کردم و به پایان بردم.

و بعد دلایل دیگری هم ارائه می کنند که بهتر است تا انتشار کتاب، خوانندگان محترم صبر بفرمایند. باز در جای دیگر از همین مقدمه مبسوط می نویسند:

من به نسخه پاریس دسترسی نداشتم و از این رو کتاب چاپی شادروان بیانی را ملاک قرار دادم و از آن کتاب به رمز «چا» یاد کردم، اما عکس نسخه خطی کتابخانه ملک را به لطف کارکنان محترم آن کتابخانه، که اینک وقف آستانه روضه مقدسه رضویه است، در دست دارم و از مقایسه این دو نسخه و احیانا از کتاب روضه الصفا در قسمت هایی که مستقیما از این متن رونویسی کرده، برای تصحیح و تکمیل کتاب سود جستم و آنچه به نظرم درست تر آمد و با سیاق و محتوای کلام مناسب تر دانستم در متن آوردم و در هر حال، چه در مورد افتادگی ها، چه درباره اختلافات نسخ و چه در مورد تصحیحات قیاسی در ذیل صفحه یاد آور شدم و هر جا لازم بود به توضیحات و تعلیقات مبادرت ورزیدم و چنانکه پیشتر هم ذکر کرده ام، اضافات و افاضات شادروان دکتر بیانی را به نام خود او آوردم تا یادگاری از کار ماندگار او باشد.

و درباره کتاب دیگر می گویند: «بحث درباره اغلاط نوشته کتاب را در پیشگاه اهل فضل زاید می دانم».

همیشه برای تحقیق و تفحص بدون حبّ و بغض می فرمودند این شعر مولانا را نباید فراموش کنیم:

پیش چشمت داشتی شیشه کبود

زان سبب عالم کبودت می نمود

کسانی در گذشته کار کرده اند و کتابی تصحیح یا تألیف نموده اند «با امکانات و روش آن روزگار و از روش های علمی امروزی خبر نداشته اند» پس باید عینک امروزی را کنار نهاده و با عینک زمانه به بررسی و ارزش کار آنان بپردازیم.

دکتر عبدالحسین نوائی در ۱۳۰۴ ش در تهران متولد شد و پس از گذراندن دوره تحصیلات ابتدایی و متوسط از دانشسرای عالی تهران دانشگاه تربیت معلم امروز به دریافت دانشنامه لیسانس ادبیات و علوم تربیتی، و پس از آن از دانشگاه سوربن پاریس به دریافت درجه و عنوان دکترای ادبیات نائل گردید.

آثار دکتر نوائی را می توان به: تصحیح متون ادبی و تاریخی، تصحیح اسناد و تألیف تقسیم کرد، آثار ایشان دوبار برنده کتاب سال و دوبار برگزیده حامیان نسخ خطی بود؛ و بر حسب موضوع به قرار ذیل است:

الف تصحیح متن

۱. شرح حال رجال حبیب السیر (چاپ اوّل ۱۳۲۴)، بار دیگر در ۱۳۷۹ همراه مقدمه مفصل و فهارس توسط انجمن آثار و مفاخر فرهنگی تجدید چاپ شد.

۲. خاطرات عباس میراز ملک آرا (چاپ اوّل ۱۳۲۵)، بار دیگر در ۱۳۴۵ توسط انجمن نشر آثار ایرانی، و دیگر بار در ۱۳۵۵ توسط نشر بابک نشر یافت.

۳. فتنه باب از علیقلی میرزا اعتضاد السلطنه (چاپ اوّل ۱۳۳۳)، بار دیگر در ۱۳۵۲ توسط نشر بابک و اخیرا چاپ ششم آن توسط انتشارات علمی در ۱۳۸۳ دو ماه پس از در گذشت دکتر نوائی به چاپ رسید.

۵. تاریخ گزیده از حمدالله مستوفی (چاپ اول توسط انتشارات امیر کبیر در ۱۳۳۹) بار دیگر در سالهای ۱۳۶۲، ۱۳۶۴ و ۱۳۸۴ توسط همان ناشر چاپ شده است.

۶. احسن التواریخ از حسن بیک روملو (جلد اول در ۱۳۴۹ توسط بنگاه ترجمه و نشر کتاب، جلد دوم در ۱۳۵۵ توسط انتشارات بابک)، بار دیگر جلد اول توسط علمی و فرهنگی ۱۳۸۱ و اخیرا هر دو مجلد در انتشارات اساطیر زیر چاپ است و استاد تجدید نظر کلی در تصحیح آن به عمل آورده است.

۷. مطلع سعدین و مجمع بحرین (چاپ اول در ۱۳۵۳ توسط انتشارات طهوری) شامل بخش اول از مجلد اول بود، بار دیگر توسط پژوهشگاه علوم انسانی در ۱۳۷۲؛ و در روزهای پایانی حیات دکتر نوائی، در ایّامی که در بیمارستان بستری بود ،مجلدات بخش دوم جلد اول و مجلد دوم شامل بخش اول و دوم، توسط پژوهشگاه علوم انسانی (مهر ۱۳۸۳) چاپ و نشر یافت.

۸. تاریخ عضدی از احمد میرزا عضدالدوله قاجار (چاپ اول در ۱۳۵۵ توسط انتشارات بابک)، بار دیگر در ۱۳۷۶ توسط انتشارات علمی تجدید چاپ شد.

۹. حدیقه الشعراء از میرزا احمد دیوان بیگی در سه مجلد (ج ۱ در ۱۳۶۴، ج ۲، در ۱۳۶۵، ج ۳ در ۱۳۶۶ توسط انتشارات زرین).

۱۰. مرآه البلدان از محمد حسن خان اعتماد السلطنه، با همکاری میر هاشم محدّث، در چهار مجلد توسط دانشگاه تهران در ۱۳۶۷.

۱۱. مرآه الوقایع مظفری و یادداشت های ملک المورخین سپهر از عبدالحسین خان ملک المورخین (چاپ اول در ۱۳۶۸ توسط انتشارات زرین). پس از چاپ مراه الوقایع، دکتر نوائی به همت شادروان امیرحسین آریانپور بر مجموعه یادداشت های ملک المورخین دست یافت و بار دیگر مجموعه را تصحیح کردند که توسط نشر میراث مکتوب زیر چاپ است.

۱۲. تکلمه الأخبار از عبدی بیک شیرازی (چاپ اول ۱۳۷۳، پژوهشگاه علوم انسانی).

۱۳. فهرس التّواریخ از رضا قلی خان هدایت، با همکاری میرهاشم محدث (چاپ اول ۱۳۷۳، توسط پژوهشگاه علوم انسانی).

۱۴. متون تاریخی به زبان فارسی (چاپ اول ۱۳۷۶، توسط سمت)، بار دیگر در ۱۳۸۱ و ۱۳۷۳ تجدید چاپ شده است.

۱۵. زبور آل داود: شرح ارتباط سادات مرعشی با سلاطین صفویه (چاپ اول ۱۳۷۹ توسط مرکز نشر میراث مکتوب).

۱۶. اشعار عامیانه ایران در عصر قاجار، گردآوری ژوکوفسکی (چاپ اول ۱۳۸۲، توسط انتشارات اساطیر).

۱۷. هفت دیوان محتشم کاشانی (در ۲ مجلد)، با همکاری مهدی صدری (چاپ اول ۱۳۸۰، توسط مرکز نشر میراث مکتوب). اثر حاضر، کتاب برگزیده سومین دوره حامیان نسخ خطی بود.

۱۸. مظفرالدین شاه (مجموعه یادداشت های ملک المورخین)، همان که درگذشته بخشی از آن، با عنوان مراه الوقایع مظفری چاپ شده بود (زیر چاپ).

۱۹. مآثر رحیمی از عبدالباقی نهاوندی (چاپ اول، جلد اول توسط انجمن آثار ومفاخر فرهنگی در ۱۳۸۱) مجلدات دوم و سوم توسط انتشارات اساطیر زیر چاپ است.

۲۰. تاریخ روابط ایران و ونیز، با همکاری الهام ملک زاده (زیر چاپ توسط دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر ری).

۲۱. ذیل جامع التواریخ، از حافظ ابرو (زیر چاپ توسط انتشارات اساطیر).

۲۲. ظفرنامه از شرف الدین علی یزدی، با همکاری سیدسعید میرمحمد صادق (زیر چاپ توسط کتابخانه مجلس).

۲۳. روزنامه خاطرات ناصرالدین شاه در ۱۳۰۶ ق، با همکاری الهام ملک زاده (زیر چاپ توسط سازمان اسناد وکتابخانه ملی ایران).

ب. تصحیح اسناد

۲۴. اسناد و مکاتبات تاریخی از تیمور تا شاه اسماعیل (چاپ اول ۱۳۴۱، توسط بنگاه ترجمه و نشر کتاب)، تجدید چاپ دوبار. برنده جایزه کتاب سال ۱۳۴۹ .

۲۵. شاه اسماعیل صفوی: اسناد و مکاتبات تاریخی با یادداشت های مفصل (چاپ اول ۱۳۴۷، توسط بنیاد فرهنگ ایران).

۲۶. شاه طهماسب: مجموعه اسناد و مکاتبات تاریخی با یادداشت های مفصل (چاپ اول ۱۳۵۰، توسط بنیاد فرهنگ ایران).

۲۷. شاه عباس: مجموعه اسناد و مکاتبات تاریخی با یادداشت های مفصل، (چاپ اول ۱۳۵۲، توسط بنیاد فرهنگ ایران)، بار دیگر در ۱۳۶۷ توسط انتشارات زرین.

۲۸. اسناد و مکاتبات سیاسی ایران از ۱۳۰۸ ۱۱۰۵ ق (چاپ اول ۱۳۶۳، توسط پژوهشگاه علوم انسانی) برنده جایزه کتاب سال ۱۳۶۴.

۲۹. اسناد و مکاتبات سیاسی ایران از ۱۱۰۵ ۱۱۳۵ ه . ق (چاپ اول ۱۳۶۳، توسط پژوهشگاه علوم انسانی).

۳۰. نادر و جانشینانش، همراه با نامه های سلطنتی و اسناد سیاسی و اداری (چاپ اول، ۱۳۶۸، توسط نشر زرین).

۳۱. اسناد عبدالوهاب خان آصف الدوله «خراسان، گیلان و آذربایجان»، با همکاری نیلوفر کسری، ۳ جلد (چاپ اول ۱۳۷۷ ۱۳۸۲، توسط مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر).

۳۲. نایبیان کاشان (بر اساس اسناد)، با همکاری محمد بقایی شیره جینی، (چاپ اول ۱۳۷۹، توسط سازان اسناد ملی).

۳۳. دانشجویان ایرانی در اروپا: اسناد مربوط به قانون اعزام محصل از ۱۳۰۷ ۱۳۱۳، با همکاری الهام ملک زاده (چاپ اول ۱۳۸۲، توسط سازمان اسناد و کتابخانه ملی).

۳۴. مهد علیا به روایت اسناد (چاپ اول ۱۳۸۳، توسط اساطیر). کتاب برگزیده پنجمین آیین بزرگداشت حامیان نسخ خطی.

ج. تألیفات

۳۵. کریم خان زند (چاپ اول ۱۳۴۴، نشر فرانکلین) چاپ های بعد در ۱۳۵۶، ۱۳۷۶ و… توسط انتشارات امیرکبیر.

۳۶. فتح تهران: گوشه هایی از تاریخ مشروطیت تا اولتیماتوم (چاپ اول ۱۳۵۶، نشر بابک).

۳۷. دولت های ایران از مشروطیت تا اولتیماتوم (چاپ اول ۱۳۵۶،نشر بابک).

۳۸. ایران و جهان (چاپ اول توسط نشر هما، ج اول ۱۳۶۴، ج دوم ۱۳۵۸، ج سوم ۱۳۷۶)، بار دیگر توسط همان نشر تجدید چاپ.

۳۹. تاریخ تحولات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ایران در دوره صفویه؛ با همکاری دکتر عباسقلی غفاری (چاپ اول ۱۳۸۱ توسط انتشارات سمت).

۴۰. روابط سیاسی و اقتصادی ایران در دوره صفویه (چاپ اول ۱۳۷۷، توسط انتشارات سمت).

۴۱. روابط سیاسی ایران و اروپا در عصر صفوی (چاپ اول ۱۳۷۲، توسط انتشارات ویسمن).

۴۲. القاب و عناوین در عصر قاجار (زیر چاپ توسط انتشارات اساطیر).

دکتر عبدالحسین نوائی، بالغ بر یکصد و سی مقاله تألیف کرده اند، همچنین مقدمه هایی بر آثار دیگران همچون: گنج دانش (جغرافیای تاریخی شهرهای ایران) از محمدتقی حکیم، به اهتمام جمشیدکیان فر و محمدعلی صوتی؛ نامه های خان احمدخان گیلانی؛ جغرافیای تاریخ مفصل کرمانشاهان و باختران؛ گزیده فرمانهای موجود در کتابخانه ملی؛ وجه تسمیه شهرهای ایران؛ روزنامه اختر(باز چاپ توسط کتابخانه ملی) و اسطوره اهل حق نوشته اند.

در سال ۱۳۷۹ از ایشان به پاس خدمات علمی و فرهنگی توسط انجمن آثار و مفاخر فرهنگی تجلیل به عمل آمد، همچنین در سال ۱۳۸۳ به عنوان یکی از چهره های ماندگار معرّفی شدند.

اما به گونه دیگر نیز می توان از استاد دکتر عبدالحسین نوائی سخن گفت، آن هم به نوعی که شاگردی از استاد خود سخن گوید.

حقیر افتخار آن را داشت که با واسطه و بی واسطه شاگرد حضرت استاد باشد. بی واسطه: به دلیل آنکه در محضرشان و در کلاس های درسی دانشگاهی استاد تلمذ کرده و از بحث های خارج از کلاس ایشان بهره فراوان برده ام.

با واسطه: به دلیل آنکه از تألیفات و تصحیحات استاد سود جسته، به ویژه آن زمان که شاگرد دبیرستانی بیش نبوده و با مطالعه تألیفات ایشان همچون: فتح تهران و دولت های ایران سخت شیفته قلم استاد شدم.

حتی در تصحیح متون نیز خود را از شاگردان استاد می دانم و بارها و بارها آثار و نظرات استاد، همچون چراغی پر فروغ، روشنایی بخش راه من در تصحیح متون و کارهای علمی بود. افزون بر آن سعادت داشته ام که وقت و بی وقت، تلفنی و حضوری با سؤال های بجا و نابجا مصدّع اوقات شریفشان شده و از دریای بی کران علمشان سیراب شوم.

استاد نوائی، پیوسته با گشاده رویی و با بیان پر مهر و عطوفتِ «عزیز»، این اجازه را داده بودند که معضلات خود را با ایشان مطرح کنم و به سر انگشت تدبیرشان ارشاد و رهنمون شوم.

اضافه کنم که این همه مهر و لطف و محبت استاد، تنها شامل حال این حقیر نبود، دانشجویان کارشناسی ارشد و دوره دکترای تاریخ، به ویژه آنان که راهنمایی رساله شان با استاد بود و در محضر حضرت استاد به دفاع می پرداختند، نیک آگاهند که از مراحم ایشان چگونه برخودار بوده اند.

وقتی از منظر تفحص و کنکاش، به مجموعه اسناد مکاتبات سیاسی ایران نگاه کنیم، در می یابیم که حاصل این ۶۰۰۰ صفحه در ۱۰ مجلّد چه شب بیداری های توأم با بازنویسی از روی دست نوشته های عجیب و غریب با خطوط کج و م