فایل پاورپوینت کامل پیامبر اسلام و بشارت ها

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پیامبر اسلام و بشارت ها :

سومین راهی که با آن، مدعی نبوت تصدیق می شود، بشارت پیامبر پیشین است که نبوت او قبلاً به اثبات رسیده باشد. در مورد اثبات پیامبری حضرت محمد(صلی الله علیه وآله)نیز از این طریق استفاده شده است; مثلاً قرآن کریم بشارت های پیامبران درباره پیامبری حضرت محمد(صلی الله علیه وآله) را بیان کرده و آنها را غیر قابل تردید می داند; مانند آیات ذیل:

وقتی از جانب خدا کتابی که مؤید آنچه نزد آنان است برایشان نازل شد و از پیش هم خواهان پیروزی بر کافران بودند، اما وقتی چیزی را که می شناختند برایشان آمد و انکار کردند، پس لعنت خدا بر کافران باد.[۱]

کسانی که به آنان کتاب دادیم، محمد را همانند فرزندانشان می شناختند و گروهی از آنان آگاهانه، حق را کتمان می کنند.[۲]

همان کسانی که از رسول و پیامبر درس نخوانده ای که نام او را در تورات و انجیل می یابند پیروی می کنند [همان پیامبری که] آنان را به کارهای نیک دعوت می کند و از کارهای زشت نهی می نماید، پاکیزه ها را برایشان حلال و آلوده ها را حرام می کند. و زنجیرها را از گردنشان بر می دارد، پس آنان که به او ایمان آوردند و او را گرامی داشتند و یاری کردند، و از نوری که بر او نازل شده پیروی نمودند، این افراد رستگارند.[۳]

و هنگامی که عیسی پسر مریم گفت: ای بنی اسرائیل! من رسول خدا به سوی شما هستم، و تورات را که پیش از من بوده، تصدیق می کنم، و به رسولی که بعد از من می آید و نامش احمد است بشارت می دهم. پس هنگامی که دلائل روشن برایشان آورد گفتند: این سحری آشکار است.[۴]

از آیات مذکور به خوبی استفاده می شود که در زمان بعثت پیامبر اسلام و نزول قرآن، یهودیان و نصرانیان ساکن جزیره العرب، در انتظار ظهور پیامبری بودند که از آن سرزمین مبعوث گردد و از عقیده خداپرستی و توحید و از مؤمنین و ادیان آسمانی حمایت کند. یهود و نصارا آن چنان با صفات و نشانه های پیامبر موعود آشنا بودند که او را همانند فرزندان خودشان می شناختند; حتی می دانستند که نامش احمد است.

معلوم می شود که حضرت عیسی، موسی و دیگر پیامبران الهی، آمدن آن پیامبر را بشارت داده و صفاتش را بیان کرده بودند و حتی نام و نشانه هایش در تورات و انجیل موجود بوده است. یهود و نصارا آن قدر به آمدن آن پیامبر عقیده داشتند که هرگاه مورد تجاوز مشرکان و کافران واقع می شدند و قدرت دفاع نداشتند، مشرکین را تهدید می کردند که به زودی پیامبر موعود مبعوث می شود و از ما حمایت می کند.

ابن هشام می نویسد: عاصم پسر عمربن قتاده از مردان قبیله اش نقل کرده است که می گفتند: علاوه بر لطف خدا و هدایتش حماد ما را به اسلام دعوت کرد. ما مشرک بودیم و گاهی میان ما و برخی مردان یهود که از علومی برخوردار بودند که نزد ما نبود، ظلم و تعدیاتی به وجود می آمد، وقتی کار بدی را از ما مشاهده می کردند می گفتند: زمان بعثت پیامبر موعود نزدیک شده، هرگاه مبعوث شد ما شما را همانند عاد و ارم خواهیم کشت. ما همواره این تهدید را از آنان شنیده بودیم.

پس وقتی حضرت محمد(صلی الله علیه وآله) به رسالت مبعوث شد ما دعوتش را اجابت کردیم و شناختیم که همان پیامبری است که یهود ما را به بعثت او تهدید می کردند. پس ما بر یهود سبقت جستیم و ایمان آوردیم ولی آنان کفر ورزیدند. پس آیات سوره بقره درباره ما و آنها نازل شد.[۵]

بلاذری می نویسد: صفیه، دختر عبدالمطلب، به ابولهب گفت: ای برادر! آیا سزاوار است که تو پسر برادرت و اسلام او را رها کنی؟ به خدا سوگند! همواره علما خبر می دادند که از پشت عبدالمطلب پیامبری خارج می شود و محمد همان پیامبر موعود است.[۶]

در کتاب های تاریخ نیز نام بسیاری از علمای اهل کتاب و کاهنان دیده می شود که قبل از بعثت پیامبر اسلام در انتظار ظهور آن حضرت بوده و به دیگران خبر می داده اند. در ذیل به برخی از این نمونه ها اشاره می کنیم:

حضرت محمد(صلی الله علیه وآله) در زمان کودکی به همراه عمویش، ابوطالب، به شام سفر کرد، در بین راه به دیر راهبی به نام «بحیری» رسیدند، راهب قافله را به مهمانی دعوت نمود، بعد از این که آثار و علایم فوق العاده ای را از حضرت محمد(صلی الله علیه وآله)مشاهده کرد و از عمویش سؤال هایی نمود، در خفا به او گفت: پسر برادرت را به وطن باز گردان و او را از خطر یهود حفظ کن. به خدا سوگند اگر او را ببینند و بشناسند به هلاکت می رسانند. بدان که فرزند برادرت به مقام بسیار بزرگی خواهد رسید.[۷]

راهبی به نام عیصا در «مرّ ظهران» زندگی می کرد. او دارای علوم فراوانی بود. هر سال یک مرتبه به مکه می آمد و با مردم ملاقات می نمود. در یکی از سال ها به مردم گفت: ای اهل مکه! به زودی در میان شما فردی متولد می شود که عرب و عجم تسلیم او خواهند شد. زمان او نزدیک شده و هر کس او را درک کند و ایمان بیاورد به آرزوی خود رسیده است، و هر که با او مخالفت نماید اشتباه می کند. به خدا سوگند! من در انتظار او هستم.[۸