فایل پاورپوینت کامل پیامهای معراج پیام آور مهر و رحمت

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل پیامهای معراج پیام آور مهر و رحمت!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل پیامهای معراج پیام آور مهر و رحمت بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل پیامهای معراج پیام آور مهر و رحمت از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل پیامهای معراج پیام آور مهر و رحمت شامل 66 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل پیامهای معراج پیام آور مهر و رحمت استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل پیامهای معراج پیام آور مهر و رحمت با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل پیامهای معراج پیام آور مهر و رحمت قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل پیامهای معراج پیام آور مهر و رحمت حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل پیامهای معراج پیام آور مهر و رحمت به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پیامهای معراج پیام آور مهر و رحمت :

معراج، داستان عروج عبد برگزید خداست که عاشقانه از مرز عالم خاک تا بام افلاک پر کشید.

معراج، نجوای عارفانه ای در با شکوه ترین حرمها و در حریم کبریایی محرم ترین محرمهاست.

معراج، پذیرایی ویژه و شکوهمندترین ضیافت خداوند برای عزیزترین مخلوق هستی است.

در سالهای آغازین بعثت، پیامبر(ص) سفری داشتند که در دو سوره از قرآن به آن اشاره شده است: نخست سوره اِسراء که تنها بخش اول این سفر را بیان می کند؛ یعنی سیر از مکه و مسجدالحرام به مسجدالاقصی و بیت المقدس؛ اما در سوره نجم در آیات ۱۳ تا ۱۸، قسمت دوم معراج؛ یعنی سیر آسمانی سفر را به تصویر می کشد.

جبرئیل امین از سوی خداوند متعال مأموریت دارد با پیامبر خدا(ص) همراه شود و در یک شب تاریک، از مسجدالحرام به مسجدالاقصی در بیت المقدس رفته، پس از آن به آسمانها صعود کنند.

پیامبر(ص) در آن شب، آثار عظمت خداوند را در پهنه آسمان ها مشاهده کرد و همان شب به مکه بازگشت، ماجرا شگفت انگیز معراج که در قرآن و روایات به آن اشاره شده، فصلی بزرگ در دفتر اعتقادات مسلمانان گشوده است.

امام صادق(ع) هدف از معراج پیامبر اکرم(ص) را چنین بیان می فرماید: «خداوند هرگز مکانی ندارد و زمان بر او احاطه ندارد؛ اما خدا می خواست فرشتگان و ساکنان آسمانش را با گام نهادن پیامبر(ص) در میان آنها احترام کند و نیز بخشی از شگفتیهای عظمتش را به حضرت نشان دهد، تا پس از بازگشت، برای مردم بازگوید.»

رسول الله(ص) از خداوند مسئلت کرد که بهشت و دوزخ را به او نشان دهد. چون شب شنبه، هفدهم رمضان، هجده ماه قبل از هجرت فرا رسید، در حالی که حضرت(ص) در خانه خود خواب بودند، جبرئیل و میکائیل خدمت او آمدند و عرض کردند: برای دیدار آنچه از خداوند مسئلت کرده بودی حرکت کن.[۱] آنگاه پیامبر(ص) سوار براق شد و به سوی بیت المقدس حرکت کردند و در چند نقطه نماز گزاردند؛ در مدینه، مسجد کوفه، طور سینا و بیت اللحم، سپس وارد مسجدالاقصی شدند و از آنجا به آسمانها رفتند.

مشاهده عظمت آیات الهی در پهنه آسمانها: «لَقَدْ رَأَی مِنْ آیَاتِ رَبِّهِ الْکُبْرَی» و «لِنُرِیَهُ مِنْ آیاتِنا» و آگاهی یافتن به مسائل مهمی از فرشتگان، بهشتیان، دوزخیان و ارواح انبیا جهت الهام بخشی از آن در تعلیم و تربیت خلق و هدایت انسانها از اهداف این سفر به شمار می رود.

پیامها و درسهای معراج

معراج، مقدّس ترین سفر در طول تاریخ است؛ زیرا مسافرش پیامبر اسلام(ص) فرودگاهش مسجد الحرام، گذرگاهش مسجد الاقصی، میزبانش خدا، هدف آن دیدن آیات الهی، سوغاتی اش اخبار آسمانها و ملکوت و بالا بردن سطح فهم بشر از این دنیای مادّی بوده است.[۲]

پس از مطالعه آیات و روایات معراج، به نتایج و پیامهایی متعددی دست پیدا می کنیم که از اهمیّت زیادی برخوردار است، هر چند تنوع محتوای روایات معراج، شمارش پیامها و درسهای متعدد آن را دشوار می نماید؛ ولی در این مختصر با محوریت آیه اول سوره اسراء به چند مورد اشاره می کنیم:

«سُبْحانَ الَّذِی أَسْری بِعَبْدِهِ لَیْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَی الْمَسْجِدِ الْأَقْصَی الَّذِی بارَکْنا حَوْلَهُ لِنُرِیَهُ مِنْ آیاتِنا إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ»[۳]؛ «پاک و منزّه است خدایی که بنده اش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی که اطرافش را برکت داده ایم، شبانه بُرد تا از نشانه های خود به او نشان دهیم. همانا او شنوا و بیناست.»

۱. عبودیت و بندگی

کلمه «عبد» در«سُبْحانَ الَّذِی أَسْری بِعَبْدِهِ…» و همچنین تکرار آن بخش دوم آیات معراج «فَکانَ قابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنی فَأَوْحی إِلی عَبْدِهِ ما أَوْحی» بیان گر این معناست که عبودیت مقدمه پرواز است و عروج، بی خروج از صفات رذیله ممکن نیست. مهم ترین راه رسیدن به سعادت و قرب الهی عبودیّت و بندگی خداوند است. نبیّ مکرّم اسلام(ص) به مرحله عبودیت و بندگی حق رسید که از جانب حق تعالی چنین افتخاری شامل حالش شد. فاصله ایشان تا قرب خاص خداوند به اندازه دو نیم کمانی بود و حتی نزدیک تر: «وَ هوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلی ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّی فَکانَ قابَ قوْسَیْنِ أَوْ أَدْنی فَأَوْحی إِلی عَبْدِهِ ما أَوْحی»[۴]

پس انسان می تواند به جایی برسد که حتی جبرئیل اجازه ورود به آن را ندارد.

اگر یک سر موی برتر پرم

فروغ تجلی بسوزد پرم

مقام عبودیّت مقدّمه مقام رسالت است، لذا در تشهد نماز آورده است «وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ» شب معراج و روز بعثت خاطره انگیزترین لحظات برای پیامبر خداست. در این دو مقام خداوند مقام عبودیت و بندگی رسولش را بر تمام مقامات او مقدّم می نماید.

در مناجات امیر المؤمنین(ع) می خوانیم: «إِلَهِی کَفَی بِی عِزّاً أَنْ أَکُونَ لَکَ عَبْداً وَ کفَی بی فَخْراً أَنْ تَکُونَ لِی رَبّاً إِلَهی أَنتَ لِی کمَا أُحِبُّ فَوَفِّقْنِی لِما تحِبُّ»[۵]

علامه طباطبایی ( در تفسیر گرانسنگ «المیزان» به نقل از تفسیر «الدر المنثور» سیوطی حدیثی را نقل می فرماید که اشاره به عروج بنده ایی است که عبودیت و بندگی حق تعالی سبب پرواز او از لجن زار پست خانه فرعون به اوج آسمان شد و در شب معراج بوی عبودیت و ایمان او مشام جان پیامبر(ص) را نوازش داد.

رسول خدا(ص) فرمودند: وقتی مرا به معراج بردند، بویی پاکیزه از پیش رویم گذشت. به جبرئیل گفتم: این بوی خوش از کجا است؟ گفت: بوی مشاطه (آرایشگر) خانواد فرعون بود؛ چراکه روزی مشغول شانه زدن گیسوان دختر فرعون بود که شانه از دستش افتاد و گفت: «بسم اللَّه». دختر فرعون گفت: مقصودت نام پدر من است؟ گفت: خیر، مقصودم پروردگار خودم و پروردگار تو و پدرت می باشد. پرسید: مگر تو غیر از پدر من پروردگار دیگری داری؟ گفت: آری. پرسید: به پدرم بگویم؟ گفت: بگو!

دختر فرعون نزد پدرش رفت و جریان را برای او نقل کرد. فرعون، آرایشگر و دخترش را احضار کرد و پرسید: آیا غیر از من پروردگار دیگری داری؟ گفت: آری، پروردگار من و تو خدایی است که در آسمانها است. فرعون دستور داد مجسمه گاوی که از مس بود گداخته کردند و آن زن بیچاره و بچه هایش را در آن افکندند. همین که خواستند زن را در آن مس گداخته بیندازند، زن گفت: من درخواستی دارم. پرسید: چیست؟ گفت: حاجتم این است که وقتی من و فرزندانم را سوزاندی، استخوانهای ما را جمع آوری نموده، و دفن کنی…! فرعون قبول کرد و گفت که اینکار را می کنم؛ زیرا تو به گردن ما حق داری. آن گاه آنان را به نوبت در آن مس گداخته انداختند. وقتی خواستند که طفل شیرخوارش را بسوزانند، مادرش فریادی کشید، طفل گفت: ای مادر! پیش بیا و عقب نرو که تو بر حقی. سرانجام او و فرزندانش در آن کوره مسی سوختند.[۶]

۲. شب؛ بهترین زمان عروج

جمله «اسری» نشان می دهد که این سفر، شب هنگام واقع شد؛ زیرا اسراء در لغت عرب به معنی سفر شبانه است، در حالی که «سیر» به مسافرت در روز گفته می شود.

کلمه «لیلاً» در عین اینکه تأکیدی است برای آنچه از جمله «اسری» فهمیده می شود، این حقیقت را نیز بیان می کند که این سفر بطور کامل در یک شب واقع شد: «سُبْحانَ الَّذِی أَسْری بِعَبْدِهِ لیلاً…». چنان که به حضرت لوط(ع) فرمود: «فَأَسْرِ بِأَهْلِکَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّیْلِ»[۷].

در دعای روز هجدهم ماه مبارک رمضان می خوانیم: «اللَّهمَّ نَبِّهْنِی فیهِ لِبَرَکَاتِ أَسْحَارِهِ …؛[۸] ای خدا! مرا در این روز برای برکات سحرها بیدار و متنبه ساز!»

وقوع سفر معراج پیامبر(ص) در این مقطع زمانی، بیانگر اسرار و حکمتی است که در شب وجود دارد.

شب خیز که عاشقان به شب راز کنند

گرد در و بام دوست پرواز کنند

هر جا که دری بود به شب بربندند

الا در دوست را که شب باز کنند[۹]

خدا در قرآن می فرماید: «تَتَجافی جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ یَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمَّا رَزَقناهُمْ ینْفِقُونَ»؛[۱۰]

«پهلوهایشان از بسترها در دل شب دور می شود (و بپا می خیزند و رو به درگاه خدا می آورند) و پروردگار خود را با بیم و امید می خوانند، و از آنچه به آنان روزی داده ایم، انفاق می کنند!»

بدیهی است برکات شب و فواید شب زنده داری و سحرخیزی را نمی توان در یک مجموعه و چند صفحه گنجاند یا آن را با نوشتار به دیگران چشاند. البته آنهایی که سحرخیزی را به معنی واقعی تجربه کرده و عملاً به فواید دنیوی و اخروی آن رسیده اند، باید آن را برای ما عقب ماندگان از قافله سحرخیزان تفسیر کنند.

حضرت آیت الله العظمی بهجت(ره) نقل فرمودند: «شخصی در زمانی که ما در نجف بودیم، درصدد برآمده بود که ببیند که چه کسانی سحر در حرم حضرت امیر(ع) در نماز وَترشان دعای ابوحمزه را می خوانند. آن گونه که به خاطر دارم، کسانی را که مقید بودند این عمل را هر شب در حرم حضرت انجام بدهند، شمرده بودند و دیده بودند بیش از هفتاد نفر هستند.»[۱۱]

چون خیانت برادران یوسف(ع) آشکار شد، خود را روی دست و پای یعقوب(ع) انداختند و گفتند: ای پدر! برای ما از پروردگار آمرزش بخواه که ما گنهکاریم. یعقوب(ع) فرمود: به زودی برایتان از پروردگارم آمرزش می جویم که خدای من بسیار آمرزنده و مهربان است. در تفسیر می خوانیم: زمان استغفار برای آنان را سحر شب جمعه قرار داد و نقل است که بیش از بیست سال در هر شب جمعه هنگام سحر فرزندان را امر می کرد تا در پشت او صف می کشیدند و او برایشان دعا و استغفار می کرد و آنها آمین می گفتند تا پس از بیست سال توبه ایشان پذیرفته شد.[۱۲]

مرحوم آیت الله حاج شیخ جعفر کاشف الغطاء(ره) در تربیت فرزندش روشی آموزنده و مؤثر داشت. در حالات وی نوشته اند: او می خواست پسر نوجوانش را به سحرخیزی و شب زنده داری عادت بدهد، به طوری که تا پایان عمر از روی علاقه و میل قلبی به این کار بپردازد. شبی، پیش از اذان صبح، کنار بستر پسرش آمد و به آرامی او را بیدار کرد و گفت:

عزیزم! برخیز تا به حرم مطهر مولای متقیان علی(ع) مشرف گردیم. پسر نوجوان چشمان خواب آلودش را مالید و گفت: بابا جان! شما بروید، من خودم می آیم. پدر گفت: نه، من ایستاده ام تا با هم برویم. پسرک برخاست، وضو گرفت و به اتفاق پدر به سوی حرم مطهر روانه شد. جلوی حرم امیر مؤمنا