بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل کودتای ۲۸ مرداد و نتیجه اعتماد به آمریکا در کلام مقام معظم رهبری :

۲۸ مرداد کودتای آمریکا بر علیه مصدق

مقام معظم رهبری در دوران مسولیت رهبری و قبل از آن نقش آمریکا و انگلیس در کودتای ۲۸ مرداد به خوبی نبیین و روشنگری نموده اند. در اینجا به فرازهایی از سخنان ایشان در این باره می پردازیم. در دیدارهای مختلف مردمی و دانشجویی می فرماید:

…بعضی ها هستند که می گویند حالا یک جوری، مثلاً یک ذرّه، با آمریکا کنار بیاییم، شاید دشمنی شان کم بشود؛ نه، حتّی به آنهایی هم که به آمریکا اعتماد کردند، به آمریکا امید بستند، به سراغ آمریکا رفتند برای کمک گرفتن، رحم نکردند؛ [مثل] چه کسی؟ دکتر مصدّق. دکتر مصدّق برای اینکه بتواند با انگلیسی ها مبارزه کند و در مقابل انگلیس ها بایستد به خیال خودش، رفت سراغ آمریکایی ها؛ با آنها ملاقات کرد، مذاکره کرد و درخواست کرد؛ [به آنها] اعتماد کرد. کودتای بیست و هشتم مرداد نه به وسیله ی انگلیس [بلکه] به وسیله ی آمریکا در ایران انجام گرفت، علیه مصدّق. یعنی حتّی به امثال مصدّق هم اینها راضی نیستند؛ اینها نوکر می خواهند، سرسپرده می خواهند، تو سری خور می خواهند؛ مثل چه کسی؟ مثل محمّدرضای پهلوی؛ این جور آدمی می خواهند؛ که بر این کشورِ پُر نعمتِ پُر برکتِ ثروتمندِ حسّاسی که از لحاظ موقعیّت جغرافیایی حسّاس است، از لحاظ توانایی های گوناگون حسّاس است، حکومت کند؛ یک نفری باشد دست بسته و تسلیم آنها؛ آمریکایی ها این را می خواهند؛ اگر نشد، می شوند دشمن. در قضیّه ی طبس دشمنی کردند و توسری خوردند؛ در زمینه ی ساقط کردن هواپیمای مسافربری ما، دشمنی کردند؛ در زمینه ی تحریم ها از روز اوّل دشمنی کردند؛ امروز هم دارند دشمنی می کنند. در زمینه ی خراب کردنِ مذاکرات هسته ای و نتیجه ی مذاکرات هسته ای -به اصطلاح برجام- نهایت خباثت را دارند عمل می کنند؛ دشمنند.[۱]

حسنِ ظن و ارادت دکتر مصدّق به آمریکایی ها

معظم له در جایی دیگر می فرماید: با آمریکا مشکلات ما حل­ شدنی نیست؛ اینها با اصل نظام مشکل دارند. من به شما این را عرض بکنم که با قطع نظر از نظام، با استقلال کشور هم مشکل دارند؛ یعنی اگر فرض کنیم یک نظامی غیر نظام جمهوری اسلامی هم سر کار بود و بنا بود مستقل باشد، اینها با آن مشکل داشتند. این تجربه ی نهضت ملّی جلوی چشم ما است. در نهضت ملّی، دکتر مصدّق به آمریکایی ها حسنِ ظن داشت، بلکه ارادت داشت امّا مایل نبود تکیه کند به آنها؛ -با انگ