فایل پاورپوینت کامل گذری بر اصول و معیارهای خدمت رسانی در اندیشه امام خمینی (قدس سره)

فایل پاورپوینت کامل گذری بر اصول و معیارهای خدمت رسانی در اندیشه امام خمینی (قدس سره)؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل گذری بر اصول و معیارهای خدمت رسانی در اندیشه امام خمینی (قدس سره) شامل 120 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل گذری بر اصول و معیارهای خدمت رسانی در اندیشه امام خمینی (قدس سره) را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل گذری بر اصول و معیارهای خدمت رسانی در اندیشه امام خمینی (قدس سره) با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل گذری بر اصول و معیارهای خدمت رسانی در اندیشه امام خمینی (قدس سره) با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل گذری بر اصول و معیارهای خدمت رسانی در اندیشه امام خمینی (قدس سره) تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل گذری بر اصول و معیارهای خدمت رسانی در اندیشه امام خمینی (قدس سره) را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل گذری بر اصول و معیارهای خدمت رسانی در اندیشه امام خمینی (قدس سره) :

چکیده
امام خمینی قدس سره به پیروی از سیره ی انبیا و امامان معصوم علیهم السلام نظام اسلامی را زمینه ای برای خدمت مادی و معنوی به مردم می داند. از ویژگی های بارز این اندیشه در خدمت رسانی به انسان ها توجه به ادای تکلیف و انجام وظیفه در راستای کسب رضای پروردگار است. از این رو نهضت امام خمینی قدس سره نیز همانند نهضت انبیا بر دوش طبقات محروم و مستضعف که به تعبیر ایشان «کوخ نشینان» هستند به عنوان صاحبان اصلی انقلاب معرفی می شوند، قرار دارد. با توجه به این دو امر مهم است که با پیروزی انقلاب اسلامی ارائه ی خدمت در دو میدان تأمین نیازهای عمومی و پرورش مغزها و زدودن اشکال مختلف غبار غربت و مظلومیت از این قشر در سرلوحه ی امر قرار می گیرد و امام همواره خویش را مرهون این طبقه می بیند. در نتیجه وظیفه ی اصلی دولت مردان را که خدمت به محرومان باشد پیوسته به آنان توصیه می کند و آن را به عنوان مسأله ی محوری نظام یادآور می شود.
درآمد
خدمت، کاری است که شخصی برای بهره مند شدن دیگران انجام می دهد. این کار (خدمت)، به حسب اثر، فایده و نوع بهره برداری دیگران از آن، دو گونه است. یکی خدمات اولیه؛ مانند تأمین امنیت، بهداشت، راه، ارزاق و تمام خدمات اجتماعی که
(صفحه ۱۷)
دولت برای مردم انجام می دهد، و وزارتخانه هایی برای ارائه ی آنها برپا شده اند.
دو، دیگر خدمات عالیه، یا آنچه موجب هدایت و رشد و تعالی دیگران است.
خدمت از نظر ارزش نیز دو گونه است: نخست خدمت در ازای دریافت مزد و عوض، دوم: خدمت برای خدا. گونه ی اول ارزش اخلاقی ندارد – مگر اینکه قصد خادم، علاوه بر مزد یا هر عوض دیگر، رضای خدا باشد -. خدمت از قبیل گونه ی دوم، کاری است اخلاقی و ارزش معنوی دارد. کارهایی مانند پرداخت خمس، زکات، صدقات، تعلیم رایگان دیگران، درمان رایگان بیماران و دفاع از ملت و آزادی و استقلال آنان، مانند کار بسیجیان و سپاهیان داوطلب از این قبیل است.
در نقطه ی مقابل خدمت، «خیانت» وجود دارد، که تقریباً با نفاق هم معنی است. با این فرق که خیانت درباره ی تعهد و امانت به کار می رود و نفاق درباره ی دین و دیانت. خیانت خلاف حق عمل کردن یا نقض تعهد است و مقابل آن، امانت است. قرآن کریم می فرماید: «لاتحزنوا الله و الرسول» (به خدا و رسول خیانت نکنید)، یعنی به تعهدی که به آنان سپرده اید خیانت نکنید.
چون ملت ثروت، امکانات و اقتدارات خاصی به حکام و کارمندان دولت سپرده است تا بتوانند وظایفی را که برعهده دارند انجام دهند و در واقع به مردم خدمت کنند، اگر حاکم، رئیس جمهور یا نماینده ی مجلس و یا هر کارمند دولتی، پس از دریافت این امکانات، وظیفه ای را که بر گردن دارد انجام ندهد، به ملت خیانت کرده است. بنابراین خادم و خائن بودن کارمند و استاندار و… را می توان تشخیص داد. دولتی که به جای انجام وظیفه و خدمت رسانی به مردم و انجام تعهدات شرعی و قانونی در برابر ملت، بدان پشت پا زده و بی اعتنا باشد، و در عین حال از امکانات عمومی بهره مند باشد، خائن است نه خادم. رکن اساسی هر دولت و حکومتی، مردمند. رسیدگی و خدمت به این قشر، پایه های حکومت را استحکام بخشیده و موجبات دوام و استقرار آن را فراهم می کند. قرآن مجید دو ویژگی «خیرخواهی» و «امانت داری»

[۱] را برای عموم پیامبران الهی نام می برد که با داشتن آن دو، به طور صادقانه با مردم روبرو می شدند، کمر به خدمت آنان می بستند، حرف دل خویش را با آنها در میان می نهادند
(صفحه ۱۸)
و حرف دل و درد و رنج آنها را می شنیدند و برای کمک به مردم، و رفع نیاز آنها و برای رفاه و آسایش و پیشرفت مادی و معنوی آنها خود را به زحمت می انداختند. [۲]
بدون تردید امام خمینی قدس سره چنین سیره ی پسندیده ای را از انبیا و اولیای الهی به ارث برده بود و پیوندی عمیق و ناگسستنی با ملت خویش و همه ی عاشقان انقلاب برقرار کرد که تا سالیان دراز ادامه خواهد یافت. عشق به مردم و تصمیم قاطع بر حل معضلات و مشکلات آنان و ارائه ی خدمت خالصانه در گفتار و رفتار و تصمیم گیری های ایشان موج می زد. امت اسلامی را با تمام وجود دوست می داشت، خود را وقف آنان کرد و هر چه در توان داشت در راستای مصالح ملی و منافع مردم به کار گرفت. او خود را وام دار مردم می دانست. آنان را ولی نعمت خویش می دانست و خود را خدمت گزار معرفی می کرد.
به تعبیر رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت ا… خامنه ای :
آن اراده ی نیرومندی که کوه های عظیم در مقابل او به حساب نمی آمدند، همواره در برابر فداکاری ها، شجاعت و احساسات پاک مردم، سر تعظیم فرود می آورد، آن روح بزرگ و کوه ستبر به دفعات در برابر عظمت مردم تکان می خورد و می لرزید. [۳]
امام بارها در کنار تلویزیون – که صحنه های فقر و محرومیت نشان داده می شود – گریه کرده اند، هنگام اقامت در قم، روزها متجاوز از شش ساعت با مردم دیدار می کردند و ابداً ابراز خستگی نمی کردند و در ملاقات های با مسؤولین سفارش می کردند که شما باید خدمت گزار مردم باشید و به اعضای دفتر اخطار می کردند که مبادا با مردم بدرفتاری شود. [۴]
(صفحه ۱۹)
اصول و معیار خدمت رسانی در بینش امام خمینی قدس سره
اقتدا به سیره و روش انبیا و معصومان علیهم السلام
پیامبران الهی و امام معصوم علیهم السلام دلسوزترین و خدمت گزارترین انسان ها نسبت به جوامع بشری بودند. از یک سو برای هدایت مردم خود را دچار مشکلات طاقت فرسا می کردند، که خود خدمتی بی نظیر است، و وقتی با عدم پذیرش دعوت حق از سوی مردم مواجه می شدند به خاطر گمراهی آنان بسیار تأسف می خوردند. [۵]
و از سوی دیگر از نقطه نظر مادی نیز، رسولان الهی و امامان علیهم السلام ، بیشترین کمک را به افراد فقیر می کرده اند. ایثار گری علی علیه السلام و اهل بیت علیهم السلام نسبت به یتیم، مسکین و اسیر، که خداوند متعال سوره ی «هل اتی» را درباره شان فرستاد، نمونه ای است از این تعهدها، انسانیت ها، دلسوزی ها و خدمت ها.
رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرموده اند :
من اصبح و لم یهتم بامور المسلمین فلیس بمسلم[۶]
کسی که هر روز به امور مسلمانان همت نگمارد، مسلمان نیست.
از رسول اکرم صلی الله علیه و آله سؤال شد: محبوب ترین مردم نزد خداوند کیست؟ فرمود:
انفع الناس للناس[۷]
آنکه سودش بیشتر به مردم برسد.
به شهادت تاریخ، پس از پیامبر صلی الله علیه و آله و ائمه علیهم السلام ، عالمان دینی، سودمندترین، خادم ترین و دلسوزترین افراد جامعه نسبت به توده های انسان ها بوده اند و از نظر مادی و معنوی، فوق العاده در این راه می کوشیده اند و سختی می دیده اند و در طریق بی نیاز کردن مردم، از قید و بندهای ستم و خیانت، بزرگ ترین رنج ها را به جان خریده اند.
از بایسته های نظام مردم سالار و مکتبی، رسیدگی به حقوق توده ی مردم و اقشار آسیب پذیر جامعه است. زیرا حکومت اقتدار خویش را از توده ی مردم می گیرد، وقتی توده ی مردم به حقوق مشروع خود به آسانی دست یابند، پایه ها و بازوان
(صفحه ۲۰)
ومت می شوند، وگرنه به هیچ روی با حکومت همراهی نمی کنند و در تنگناها به کمک حکومت برنمی خیزند. به دست آوردن خشنودی توده ی مردم، از دست اندازی نزدیکان و خواص به جان و مال مردم جلوگیری می کند.
امام علی علیه السلام در فرمان خود به مالک اشتر می نویسد:
پس خدا را! خدا را! در طبقه ی فرودین از مردم، آنان که چاره ندارند و از درویشان و نیازمندان و بینوایان و از بیماری بر جای ماندگانند، که در این طبقه مستمندی است خواهنده و مستحق عطایی است به روی خود نیاورنده. [۸]
لایه های فرودین جامعه، نه زبان طرح خواسته ها و دردهای خود را دارند و نه راه ها و چاره هایی را بلدند که از آن سوی به تکاپو بپردازند و گره از مشکل خود بگشایند. از این رو کمر همت بستن به خدمت به این قشر از وظایف بسیار مهم دولت اسلامی و کارگزاران آن است.
امام راحل قدس سره در این زمینه می فرمایند:
محرومیت زدایی، عقیده و راه و رسم زندگی ماست. [۹]
همدردی با مردم
حضرت علی علیه السلام می فرمایند:
خداوند بر پیشوایان حق، واجب کرده که [زندگی] خویش را با ناتوانان جامعه، برابر نهند، تا تهیدستی، به مستمند فشار نیاورد. [۱۰]
گویا امام راحل قدس سره این سخن حکیمانه را سرمشق زندگی خویش قرار داده بود که همواره همسطح مردم زندگی می کرد و مسکن و خوراک و پوشاک و هزینه ی زندگی شخصی او همیشه در حد زندگی متوسط جامعه بود. هیچ گاه اسیر زرق و برق دنیا و تجمل و زندگی اشرافی نشد و همین ساده زیستی او تسکین دل محرومان بود. زیرا
(صفحه ۲۱)
ی که بخواهد به ملت خود خدمت کند و رفاه و آسایش عمومی را تأمین نماید، باید از دام خودبینی درآید و به راحتی و آسایش خود پشت پازند.
چون مرتب [به نجف] خبر می آوردند که مردم ایران در زندان تحت شکنجه اند، امام حاضر نبود حتی در روز یک ساعت برود کوفه و از هوای آنجا استفاده کند. در همان هوای گرم و در خانه ای که حتی وسایل معمولی خنک کننده نداشت، تابستان را می گذراند. [۱۱]
شیخ انصاری دست گیری از فقرا و بینوایان را جزو وظایف حتمی خود می دانست و از ایام کودکی این شیوه ی خداپسندانه را داشت. از اشخاصی موثق، به طور متواتر، رسیده که در بقعه ی پیر محمد – واقع در محله ی حیدرخانه ی دزفول – فقیری عاجز بود و شیخ هر شب شام خود را به فقیر می داد و با شکم گرسنه می خوابید یا خود به اندک چیزی قناعت می کرد. [۱۲]
امام خمینی قدس سره این سیره و صفت حسنه را تا آخر عمر ادامه داد؛ گاه عملاً دستور می داد به اشخاص نیازمند کمک شود و گاه می فرمود: [۱۳]
و اما حکومت حق برای نفع مستضعفان و جلوگیری از ظلم و جور و اقامه ی عدالت اجتماعی همان است که مثل سلیمان بن داوود و پیامبر عظیم الشأن اسلام صلی الله علیه و آله و اوصیای بزرگوارش برای آن کوشش می کردند، از بزرگ ترین واجبات و اقامه ی آن از والاترین عبادات است.

خدا نیاورد آن روزی را که سیاست ما و سیاست مسؤولین کشور ما پشت کردن به دفاع از محرومین و روآوردن به حمایت از سرمایه دارها گردد، و اغنیا و ثروتمندان از اعتبار و عنایت بیشتری برخوردار بشوند، معاذاللّه که این با سیره و روش انبیا و امیرالمؤمنین و ائمه ی معصومین علیهم السلام ، سازگار نیست. [۱۴]
ایشان این خدمت ها و حمایت ها را تکلیف و وظیفه ی شرعی می شمرد و
(صفحه ۲۲)
می فرمود:
ما از خدای تبارک و تعالی، پیروزی این ملت را و این که ما بتوانیم خدمت کنیم بر این جامعه، ما همه مکلفیم و بتوانیم تکلیفمان را ادا کنیم، در مقابل خدای تبارک و تعالی و در مقابل ملت مسلمان، و بتوانیم این مقدار از قدرتی که داریم صرف کنیم در راه خدای تبارک و تعالی برای نجات بندگان خدای تبارک و تعالی و نجات مستضعفین. [۱۵]
حضرت امام قدس سره در تنفیذ حکم ریاست جمهوری وقت – حضرت آیت اللّه خامنه ای – چنین نوشتند:
… رأی ملت را تنفیذ و ایشان را به سمت ریاست جمهوری اسلامی ایران منصوب نمودم، و رأی ملت مسلمان متعهد و تنفیذ کردن آن محدود است به اینکه ایشان به همان نحو که تاکنون خدمت گزار اسلام و ملت و طرفدار قشر مستضعف و به حکم قرآن کریم اشداء علی الکفار رحماء بینهم بوده اند، از این پس نیز به همان تعهد باقی باشند. [۱۶]
ایشان در مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهوری شهید رجایی فرمودند:
… شما باید برای پابرهنه ها و مستضعفین، که در طول تاریخ به استضعاف کشیده شده بودند و آنها را به حساب نمی آوردند و فقط آن طبقه ی بالا را راضی نگاه می داشتند و به اصطلاح کدخدا را می دیدند، ده را می چاپیدند [خدمت کنید[۱۷] ].
ارج نهادن به محرومان و مستضعفان
در قرآن کریم آمده است:
با کسانی که بامداد و شبانگاه، پروردگار خویش را می خوانند و رضای او را می جویند، با شکیبایی قرین باش و دیدگانت به جستجوی
(صفحه ۲۳)
یور زندگانی دنیا، از آنها منصرف نشود. کسی که دل وی را از یاد خویش غافل کرده ایم و هوس خود را پیروی کرده و کارش زیاده روی است، اطاعت مکن. [۱۸]
در ذیل آیه ی فوق آمده است که «مؤلّفه قلوبهم» به پیامبر گفتند: اگر در صدر مجلس بنشینی و این پشمینه پوشان بدبوی را از ما دور کنی، دینت را می پذیریم. آنگاه این آیه نازل شد. پیامبر برخاست و به جستجوی این بینوایان و مستضعفان شتافت، آنان را در آخرهای مسجد دید که به ذکر الهی مشغولند. به آنان فرمود:
خدای را سپاس که زندگیم را به پایان نرساند، تا دستور داد که من در کنار گروهی از امتم باشم و با آنها زندگی کنم. هان، من در زندگی و مرگ با شما هستم. [۱۹]
امام خمینی قدس سره از ابتدای نهضت اسلامی، تلاش وسیعی برای معرفی چهره ی واقعی محرومین و زدودن غبار غربت و مظلومیت از آنان به عمل آورد و این طریق را در طی سال های پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز ادامه داد.
هدف امام از این تلاش بی وقفه، تثبیت دو نکته بود اول آنکه محرومین و مستضعفان، برخلاف تبیلغات سرمایه داران و مترفین، انسان های شرافتمندی می باشند که از اعتماد به نفس و آرامش روحی کامل برخوردارند و در سایه ی بی اعتنایی به زخارف دنیا خدمت بزرگی به بشریت ارائه داده اند، و از این رو شایسته ی هرگونه خدمت می باشند. دوم آنکه همین واقعیت را به خود محرومان یادآور شوند و اعتقاد آنها را به راهی که انتخاب کرده اند تقویت نمایند.
اصرار حضرت امام قدس سره بر تثبیت این دو نکته نشان می دهد که ایشان برای آزاد کردن محرومین از حقارت تحمیلی که زاینده ی رفتارهای حقارت آمیز نسبت به قشر مستضعف در طول قرون است – اهمیت زیادی قایل بودند و، چون القائات مسموم مستکبرین و صاحبان زر و زور را در این تحقیر و توهین تاریخی مؤثر می دانستند،
(صفحه ۲۴)
معتقد بودند اولین قدم برای خدمت به محرومین و قشر مستضعف، مقابله با این ظلم بزرگ و تثبیت چهره ی مثبت آنها است. به دنبال این خدمت اصلی است که آنان را شایسته ی خدمت رسانی ظاهری و مادی و به کارگیری در امور اجتماعی می شمردند. ترسیم جوهر خط انبیاء و قرآن و عالمان، در گرایش به مستضعفان و خدمت رسانی به آنان، چنین است:
تمام ادیان از میان مستضعفان برخاسته اند، مستضعفین بر تمام ادیان حق دارند. عبادتی بالاتر از خدمت به محرومان وجود ندارد. پیغمبر خودمان که تاریخش نزدیک است، یک شخصی بود که از همین توده ها و جمعیت ها بود و با همین ها بود؛ از بدو بعثت تا آخر. با قدرتمندها و باغ دارها و مکنت دارها و سرمایه دارها، همیشه در جدال بود. پیغمبرها از این توده ها بودند، و قدرتمندها را می ترساندند، نه از قدرتمندها بودند، برای اینکه توده ها را چه بکنند. [۲۰]
کسی که یک مقداری آشنا باشد با منطق قرآن، می بیند که آن است که وادار کرد پیغمبر اسلام را… به اینکه با این مردمی که با منافع توده های مردم مخالف هستند و استثمار می کنند آنها را، با اینها باید جنگ بکنند… [۲۱]
محرومین و مستضعفان صاحبان اصلی کشور
در بینش حضرت امام، توده ی مردم که اکثریت جامعه را تشکیل می دهند، ولی نعمت مسؤولان و صاحبان کشور هستند و به همین جهت در خور هرگونه احترام و خدمت می باشند. به اعتقاد ایشان :
همه ی مقامات جمهوری اسلامی، مرهون فداکاری قشر ضعیف هستند. پیروزی انقلاب، تأسیس حکومت اسلامی، سازماندهی کشور و خنثی کردن توطئه های دشمنان، مرهون ملت است. پایین شهری ها ولی
(صفحه ۲۵)
نعمت ما هستند، آنها ما را از زندان ها بیرون آورده اند و به قدرت رسانده اند و اگر تا آخر عمر به آنها خدمت کنیم، نمی توانیم از عهده ی آنها بربیاییم. خدمت به گودنشینان و طبقات کم درآمد جامعه افتخار است. [۲۲]
این سخنان علاوه بر ارزش فقرا و محرومین و توده ی مردم در چشم حضرت امام، نشان دهنده ی اوج اعتماد بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی به فقرا و محرومین است. همان گونه که می فرمایند:
تنها آنهایی تا آخر خط با ما هستند که درد فقر و محرومیت و استضعاف را چشیده باشند.
همواره جامعه ها از دو قشر فقیر و غنی و مستضعف و مستکبر و عوام و خواص، تشکیل شده اند. و این که حکومت بتواند همه ی مردم، چه عوام و چه خواص، را از خود راضی نگه دارد ممکن نیست. راضی نگه داشتن خواص، به نارضایتی و ناخشنودی توده ی مردم می انجامد و خشنود نگه داشتن توده ی مردم، به ناخشنودی خواص، می انجامد، اما از آنجا که خواص تعداد اندکی هستند، حکومت برای پایداری خود و به دست آوردن رضای خداوند، باید تلاش ورزد که توده ی مردم را از خود راضی نگه دارد.
امام علی علیه السلام می فرمایند:
باید از کارها، کاری را بیشتر دوست بداری که نه از حق بگذرد و نه فروماند و عدالت را فراگیرتر بود و رعیت را دل پذیرتر، که ناخشنودی همگان، خشنودی نزدیکان را بی اثر گرداند و خشم نزدیکان، خشنودی همگان (عامه ی مردم) را زیانی نرساند. [۲۳]
امام راحل قدس سره نیز در این زمینه می فرمایند:
مملکت مال زاغه نشینان اطراف تهران است که من خدا می داند غصه می خورم که تا حالا برای اینها فکری نشده است.
(صفحه ۲۶)
نهضت را اینها پیش برده اند. ما مرهون اینها – زاغه نشینان – هستیم. [۲۴]
این انقلاب مهم اسلامی، رهین کوشش های این طبقه است. طبقه ی محروم… یک موی سر شما بر همه ی آن کاخ نشین ها و آنهایی که در این انقلاب هیچ فعالیتی نداشتند، بلکه کارشکنی هم تا آن اندازه که می توانستند می کردند و الان هم هر مقدار که بتوانند می کنند. [۲۵]
قدر این ملت را بدانید و در خدمت گزاری به آنان، خصوصاً مستضعفان و محرومان و ستم دیدگان – که نور چشم ما و اولیای نعم همه هستند و جمهوری اسلامی ره آورد آنان و با فداکاری های آنان تحقق پیدا کرد و بقای آن نیز مرهون خدمات آنان است – فروگذار نکنید. [۲۶]
امام تصریح دارند که همت و جهاد مستمر مستمندان و طبقه ی محروم مردم است که انقلاب را به پیروزی رسانده و در مقابل این خدمت بزرگی که برای اسلام و مسلمین در عصر حاضر انجام داده اند، شایسته ی هرگونه توجه و خدمتند:
اگر نبود همت این محرومان و همت این روستاییان و همت این جنوب شهری ها، اگر نبود این، نه رژیم سابق ظلمش از بین رفته بود و نه در مقابل مشکلات می توانستیم مقاومت کنیم. [۲۷]
این پایین شهری ها و این پابرهنه ها، به اصطلاح شما، اینها ولی نعمت ماها هستند. [۲۸]
مستضعفین بر تمام ادیان حق دارند… نهضت ما هم با مستضعفین پیش رفت. [۲۹]
(صفحه ۲۷)
صحنه های جنگ تحمیلی رژیم بعثی عراق علیه ایران اسلامی، صحنه های آزمون عملی برای بازشناخت مدعیان از خادمان واقعی مملکت بود. خطوط مختلف جبهه را نیز اقشار آسیب پذیر، اما مؤمن و متعهد، پر کرده بودند و از این رو، صاحبان انقلاب هستند، هم در پدید آوردن آن و هم در حفظ آن و ناکام گذاردن توطئه های دشمنان. امام روشن بین در این رابطه می فرمایند:
این انقلاب مهم اسلامی، رهین کوشش همین این طبقه است، طبقه ی محروم… یک موی سر شما بر همه ی آن کاخ نشین ها و آنهایی که در این انقلاب هیچ فعالیتی نداشتند، بلکه کارشکنی هم تا آن اندازه که می توانستند می کردند، و الان هم هر مقدار که بتوانند می کنند… شما اگر در تمام جبهه ها نگاه کنید، یک نفر از مردم بالانشین و سرمایه دار را نخواهید دید، و تمامی افراد جبهه ها، از همین افراد محروم و زاغه نشین هستند و این انقلاب مال آنهاست و بقیه فقط تماشاچی هستند. [۳۰]
ما کی هستیم، ما چی هستیم، من قریب هشتاد و چند سال در این دنیا بوده ام و به قدر این چند روزی که این رزمندگان مشغول خدمت هستند من خدمت نکرده ام. [۳۱]
قرب و نزدیکی به خدا و تحقق اراده ی حق
یکی از مبانی خدمت به همه ی مردم، به ویژه به قشر محروم و مستضعف، از نگاه امام راحل، این بود که ایشان این امر را اراده و خواست خدا، تکلیف و وظیفه و عبادتی بزرگ می دانست:
خدای تبارک و تعالی است که به اراده ی خودش می خواهد که مستمندان مرفه باشند. [۳۲]
(صفحه ۲۸)
ما باید… برای خدا کار بکنیم، و برای خدا کارکردن این است که ببینیم خدا چی فرموده است، چی گفته است، ما باید بکنیم، فرموده است که به مستمندان باید برسید… به مردم فقیر باید برسید. [۳۳]
پیش خدای تبارک و تعالی کمتر خدمتی است که به اندازه ی خدمت به زاغه نشینان فایده داشته باشد. [۳۴]
در بینش امام قدس سره :
اسلام آمده است که ضعفا را پرستاری کند، خدمت به ضعفا بکند. [۳۵]
بر این اساس است که می فرماید:
ما می خواهیم منافع مملکت ما صرف این فقرا و بیچاره ها بشود. [۳۶]
ما آمدیم این محروم ها را از محرومیت دربیاوریم. [۳۷]
به همه در کوشش برای رفاه طبقات محروم وصیت می کنم که خیر دنیا و آخرت شماها رسیدگی به حال محرومان جامعه است. [۳۸]
شما مردم شریف ایران، در جریان مبارزه با استعمار و استثمار، پیروزی بزرگی به دست آوردید… اکنون نیز باید با خودیاری و همکاری، برای مبارزه علیه فقر و محرومیت بسیج شوید و با تأیید الهی، به نجات مردم مستضعف کمر همت ببندید. [۳۹]
اکنون که اسلام به عنوان یک ایدئولوژی پاسخگو به مشکلات زمان، پذیرفته شده است، موجبات سستی آن را فراهم نکنیم، با عمل و تفکرمان، نسل جوان را به ایدئولوژی های دیگر سوق ندهیم، و بدانیم که اگر مسائل اصلی مردم و جامعه را بدون جواب بگذاریم و تنها به ظواهر و شعارها بسنده کنیم، زمینه ی همه ی گرایش های ضددینی را فراهم ساخته ایم. نمایندگان ملت باید از قشرهایی باشند که اسلام را پیاده
(صفحه ۲۹)
ده و انقلاب اسلامی را بیمه سازند. آیا با وجود فقر و محرومیت و استضعاف، جامعه ی اسلامی می تواند استوار بماند و اسلامی باشد؟
پاسخ امام چنین است:
یک مملکتی که زاغه نشین هایی، آن چنانی، داشته باشد و مردم به فکر اینها نباشند، این مملکت اسلامی نیست، صورتش اسلامی است، اما محتوا ندارد. [۴۰]
باید مسایل اساسی حل بشود، در اینجا، و پیاده بشود، باید مستضعفین را حمایت بکنند، باید مستضعفین تقویت بشوند، زیر و رو بشوند،… همه باید با هم برادر و در این مملکت همه باشند. [۴۱]
عوامل و ابزار خدمت رسانی
نقش قلم و مطبوعات
خدمت به مردم و جامعه، انواع و اقسامی دارد. گاه خدمات مادی است از قبیل تأمین مایحتاج عمومی، بهداشت و غیره، و گاه از قبیل خدمت به افکار و مغزها و پرورش و ساخت انسان هاست. به اعتقاد حضرت امام، قلم و مسلسل دو ابزار خدمت اند. اما یکی در خدمت انسان ها و یکی در خدمت ابرقدرت ها. انسان ها وقتی به رشد و کمال می رسند که سلاح ها را تبدیل به قلم، یعنی ابزار خدمت رسانی مفید نمایند:
ما امیدواریم که بشر به رشدی برسد که مسلسل ها را به قلم تبدیل کند. آنقدری که قلم و بیان به خدمت بشر بوده است مسلسل ها نبوده اند. مسلسل ها غالباً درخدمت ابرقدرت ها بوده و برای تباهی بشر بوده اند… قلم و علم و بیان است که می تواند بشر را بسازد، نه مسلسل و سایر قوای تخریب کننده… بشر تا در سایه ی مسلسل و توپ و تانک می خواهد ادامه ی حیات بدهد، نمی تواند انسان باشد و به مقاصد انسانی برسد. آن وقتی مردم به مقاصد اسلامی و انسان