فایل پاورپوینت کامل یهودی زاده ای به دنبال حذف تاریخ هجری از تقویم ایران

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل یهودی زاده ای به دنبال حذف تاریخ هجری از تقویم ایران :

یکی از گستاخانه ترین اقدامات محمدرضا پهلوی که ضدیت او را با فرهنگ اسلامی جامعه ایران آشکارتر از همیشه کرد، تبدیل تقویم هجری به تقویم شاهنشاهی در اسفند ۱۳ بود. این تاریخ که مبدأ آن، تاریخ تاج گذاری کوروش بود، جایگزین تاریخ «هجری شمسی» با مبداء هجرت رسول اکرم (ص) از مکه به مدینه می شد. امام خمینی (ره) در پیام عید فطر ۱۳ به کارگیری تاریخ شاهنشاهی را حرام اعلام نموده و فرمودند:

برای تضعیف اسلام و محو اسم آن، نغمه شوم تغییر مبدأ تاریخ را ساز کردند؛ این تغییر از جنایات بزرگی است که در این عصر به دست این دودمان کثیف واقع شد. بر عموم ملت است که با استعمال این تاریخ جنایتکارانه مخالفت کنند و چون این تغییر، هتک اسلام و مقدمه محو اسلام است، خدای نخواسته، استعمال آن بر عموم، حرام و پشتیبانی از ستمکار و ظالم، مخالف با اسلام عدالتخواه است

این سرشاخ شدن آشکار با اعتقادات مذهبی جامعه به بهانه احیای فرهنگ باستانی و شاهنشاهی، آن اندازه از غرور و تفرعن شاه برخاسته و دور از درایت سیاسی بود، که خود او خیلی زود به اشتباه بودن آن پی برد و در ۱۲ شهریور ۷، با بالا گرفتن شعله های قیام مردم مسلمان ایران، جزو اولین اقداماتی که از سوی شاه به منظور «آشتی شاه و ملت» انجام گرفت، لغو تقویم شاهنشاهی و بازگرداندن آن به تاریخ هجری شمسی بود. اما در پشت پرده این حرکت جنون آمیز سیاسی، یک نام بیشتر از همه خودنمایی می کرد: شجاع الدین شفا شجاع الدین شفا را با کتب ضالّه ای که پس از انقلاب، بی شرمانه علیه ادیان ابراهیمی و اعتقادات مذهبی در خارج از کشور نوشت، می شناسند. اما او پیش از انقلاب دبیرکل شورای فرهنگی سلطنتی و در واقع مشاور فرهنگی محمدرضا پهلوی بود.

شجاع الدین شفا سال ۱۲۹۷ در شهر مقدس قم، در خانواده ای که نسل اندر نسل طبیب بودند، به دنیا آمد. نکته بسیار مهمی که درباره پیشینه خانوادگی شفا وجود دارد، یهودی بودنِ اَعقاب اوست.

در کتاب «فرزندان استر»، که سیری در تاریخ «خاندان های یهودی ایران» است، از خاندانی موسوم به «شفا» به عنوان یکی از خاندان های بازمانده از یک طبیب مشهور یهودی در شهر کاشان به نام حکیم هارون یاد شده است:

حکیم هارون، رئیس خانواده بزرگی بود که بسیاری از فرزندان، نوه ها و نتیجه هایش راه وی را پیش گرفتند و پزشک شدند. خانواده های نهورای، شفا، بقراطی، ارجمند، میثاقیه، منتخب، ثابت خاوری، خوش لسان و برجیس خود را اعقاب حکیم هارون می دانند.

از طرف دیگر، پدر شجاع الدین شفا، هم کاشانی و هم پزشک بوده است. پدر شفا در زمانی طبابت می کرده که طبابت نه از دانشگاه که بیشتر از طریق پدر و به صورت موروثی آموخته می شد. بر این اساس می توان شجاع الدین را از نسل حکیم هارون یهودی دانست. علاوه بر این ها، شفا عضو لژ ماسونی «برادری جهانی» بود و همسرش هم یک یهودی بود.

پس از آغاز جنگ جهانی دوم و اشغال فرانسه، شجاع الدین شفا از پاریس به کشور بازگشت و به عنوان مترجم در رادیو استخدام شد، هم زمان فعالیت سیاسی را نیز آغاز کرد و از بنیانگذاران حزبی شد به نام میهن پرستان، با روزنامه ای به همین نام که سرمقاله هایش را شجاع الدین شفا می نوشت.

حزب میهن پرستان، حزبی به شدت ناسیونالیست بود که با شعار بیزاری از بیگانگان، به حزب توده می تاخت و در واقع نوعی ابزار سیاسی انگلستان برای مقابله با نفوذ شوروی محسوب می شد. بساط این نوع احزاب ناسیونالیست و بعضاً شوونیستی در آن برهه در ایران بسیار داغ بود. حزب میهن پرستان تنها ۱. سال دوام داشت و سپس همراه با احزاب دیگر هم مشی خود، بخشی از تشکّل سیاسی تازه ای به نام «حزب میهن» شد.

ظاهراً سابقه سیاسی شفا در همین جا تمام می شود و او عمدتاً به کار نوشتن مقاله و ترجمه می پردازد. جالب این که، آن چه نامی برای او در عرصه ادب دست و پا کرد، ترجمه مجموعه سه گانه کمدی الهی اثر دانته، نویسنده کلاسیک ایتالیایی بود که کتبی به شدت ضداسلامی هستند و در آن توصیفات هتاکانه ای درباره پیامبر اکرم (ص) آمده است.

زندگی سیاسی شفا با سِمَت رئیس اداره تبلیغات در دولت محمد مصدق شروع شد، که در این دوره، در سفر نخست وزیر به سازمان ملل برای مواجهه با دولت انگلستان، در تیم همراه دکتر مصدق بود. اندکی پس از آن، این همکاری با کناره گیری شفا به پایان رسید.

۵ وی به واسطه پیوند با حسین علاء، وزیر دربار، خود را به دربار پهلوی نزدیک کرد و کم کم به عنوان یکی از نویسندگان نطق های شاه به سِلک درباریان درآمد و خیلی زود، به واسطه آن که به خودبزرگ بینی شاه کاملاً آشنا بود، با تحریک محمدرضا به ترویج فرهنگ باستان گرایی به جای اسلام، به طراح و همه کاره روند استحاله فرهنگ مذهبی به فرهنگ شاهنشاهی تبدیل شد.پ

شجاع الدین شفا کسی بود که اندیشه برگزاری یک جشن مفصل را در بزرگداشت سالگرد ۲۰۰سال پادشاهی به ذهن شاه انداخت و خود طراح اصلی این جشن شد که به جشن های۲۰۰ساله شهرت پیدا کرد. این جشن که به مدت روز (۲۰ تا ۲ مهر ۱۳۰) با شرکت شاهان و رؤسای کشورها از ۹ کشور در تخت جمشید برگزار شد، به نماد تجمل گرایی و اسراف خاندان پهلوی از کیسه ملت ایران بدل گشت.

در این جشن که تک تک اجزاء برگزاری آن به گران ترین قیمت از خارج از کشور تهیه شد، ۰۰ میلیون دلار (به اذعان خود شفا) هزینه شد تا در گرمای سوزان مرودشت، رؤسای کشورها شاهد رژه گروه هایی با آرایش و لباس و ساز و برگ بعضاً خنده دار در یادبود سلسله های پادشاهی باستانی ایران باشند!

و نکته تلخ این که مردم ایران هیچ سهمی در آن نداشتند و حتی حق نداشتند به چند کیلومتری محوطه برگزاری جشن نزدیک شوند. به تحریک شفا، شاه این جشن را برگزار کرد تا مثلاً وجهه «شاهنشاهی» خود را در چشم جهانیان فرو کند، لیکن نتیجه عکس گرفت و بسیاری از مطبوعات دنیا، این بریز و بپاش حیرت آور را (در زمانی که بالای ۸۰درصد کشور در شرایط ماقبل مدرنیته زندگی می کردند) نشان جنون عظمت طلبیِ یک دیکتاتور جهان سومی دانستند.

مهم ترین بخش این رویداد، خطابه معروف محمدرضا پهلوی خطاب به کوروش بود:

کورش! کبیر شاه بزرگ، شاه شاها