فایل پاورپوینت کامل معضلی به نام سلبریتی ها

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل معضلی به نام سلبریتی ها :

دنیای سینما اقتضائات مخصوص به خود را دارد نقش های مختلفی که لازم است افراد در آن ایفای نقش کنند نیازمند گزینش بازیگرانی است که بتوانند از عهده آن نقش برآیند. یک بازیگر برای اینکه بتواند نقشی را که بر عهده او گذاشته شده است به خوبی ایفا کند لازم است از تمام جزییات آن نقش اطلاع کافی داشته باشد. اگر بازیگری نقش پلیس یا معلم یا استاد دانشگاه یا …را بر عهده گرفته است داشتن اطلاع کافی از این حرفه ها و اصول رفتاری آن ها برای وی لازم است بازیگری که نقش یک شخص مرفه یا فقیر را بازی می کند یا نقش یک خلافکار یا یک فرد مذهبی یا غیر مذهبی را بازی می کند نیز همین طور.

و این هنر یک بازیگر است که بتواند این نقش را به خوبی ایفا کند. اینکه یک بازیگر بتواند در نقشهای مختلف ظاهر شود و در این نقش ها موفق ظاهر شود، نشان از استعداد و توانایی یک بازیگر دارد. برای همین معمولا بازیگرانی که دنبال اثبات توانایی های خود هستند از داشتن نقش های مختلف و متضاد استقبال می کنند.

بازیگران مختلفی در عرصه سینما بوده اند که چنین ویژگی هایی دارند و در نقش های مختلفی بازی کرده اند.نقش هایی که کاملا با هم متضاد هستند گاهی در نقش های مثبت و گاهی در نقش های منفی. گاهی در نقش یک جنایتکار و گاهی در نقش یک قدیس.

اما گاهی این نقشهای مثبت و منفی، جنبه پر رنگ تری به خود می گیرد. اینکه یک بازیگر در نقش یک فرد معمولی مذهبی، بازی کند با اینکه در نقش یک شخصیت تاریخی که جایگاه ویژه ای در تاریخ و بین اقشار جامعه دارد خیلی متفاوت است. فرق است بین ایفای نقش چهره ای همچون مالک اشتر یا حضرت عبدالعظیم با بازی در نقش یک حاجی بازاری. یا فرق است بین بازی در نقش مریم مقدس یا همسر یوسف پیامبر، با بازی در نقش یک معلم.

بارها شده مخاطبان بعضی از بازیگران را با نقش هایی که بازی کرده اند، می شناسند و به نقششان معروف تر هستند تا شخصیت واقعی خودشان. تا مدتها مردم بعداز پخش سریال امام علی ع ، داریوش ارجمند را با نام مالک اشتر بیشتر می شناختند تا نام خودش. حتی الان هم تصور و تصویری که مردم از مالک اشتر دارند در همان چهره ای است که در سریال امام علی ع به نمایش در آمد. تصورشان از مختار ثقفی هم همانی است که در سریال مختار، فریبرز عرب نیا در آن نقش بازی کرد. حتی تصورشان از معاویه یا عمروعاص هم بر اساس چهره ای است که بهزادفراهانی و مهدی فتحی به نمایش گذاشتند. و چهره این_­ها تداعی گر این شخصیت های تاریخی است.

گاهی این تداعی ها آنقدر قوی هست که اگر این شخصیت های تاریخی الان زنده شوند و در پیش چشم مردم ظاهر شوند، باز هم مردم ترجیح می دهند که این شخصیت ها را با همان چهره های سینمایی و سریالی بشناسند تا چهره واقعی.

بارها اتفاق افتاده است که یک بازیگر در یک فیلم یا سریالی، نقشی را آنقدر قوی بازی می کند که اگر آن نقش، نقش منفی­ای بود، مردم وقتی آن بازیگر را در کوچه و خیابان می بینند، تنفری را که از آن شخصیت سینمایی یا سریالی داشتند، نسبت به وی ابراز می کنند.

بنا براین گرچه کار یک بازیگر صرفا، ایفای نقش است و برای وی مهم نیست که چه نقشی باشد؛ منفی یا مثبت، مذهبی یا غیر مذهبی، شخصیت معروف تاریخی یا یک شخصیت معمولی، جدی یا کمدی؛ ولی آن چه که در اذهان مردم نقش می بندد، فراتر از یک نقش است. حتی بسیاری اوقات مردم، قضاوتشان را در مورد یک کشور بر اساس فیلمهایی انجام می دهند که یک فیلم سینمایی از آن کشور معرفی می کند. تصور ما از جامعه هندوستان یا قدرت نظامی آمریکا بر اساس آثار سینمایی ای است که بر روی پرده نقره ای و نمایشگر های خانگی نقش می بندد. در حالی که بین این نمایش ها تا واقعیت زمین تا آسمان فاصله است. قضاوت مردم در مورد پلیس بیشتر بر اساس نوع نمایشی است که در مورد آن ها در فیلم های سینمایی ارائه می شود. حتی قضاوتشان در مورد یک روحانی یا یک فرد مذهبی یا یک پزشک، بیش از آن که مبتنی بر واقعیات باشد مبتنی بر فیلم های سینمایی است. حتی قضاوت های تاریخی مردم نیز بیش از آن که مبتنی بر کتابهای تاریخی باشد مبتنی بر فیلم ها و سریال های تاریخی است. مردم جامعه ما، داستان حضرت یوسف را بیشتر با قرائتی که فرج الله سلحشور در سریال یوسف پیامبر ع ارائه کرد می شناسند، تا با کتاب­های تفسیری و تاریخی.

برای همین آثار سینمایی آن جا که به داستان زندگی افراد یا وقایع تاریخی یا ارائه تصویری از سبک زندگی قشری از جامعه که به نوعی نقش تاثیر گذاری در جامعه دارند، مربوط می شود، از رسالت حساسی برخوردار هستند گاهی با ارائه یک تصویر غیر واقعی و نادرست از سبک زندگی و عملکرد یک قشر، می توان نگاه جامعه را به آن قشر، تغییر داد و گاهی برعکس.

حتی فراتر از این، گاهی بازیگران در نقش هایی ظاهر می شوند که شخصیت واقعیشان با آن نقش کاملا متفاوت است. فرض کنید یک بازیگر در یک اثر سینمایی نقش یک پلیس متعهد را بر عهده بگیرد که از قضا شخصیت اول داستان نیز هست ولی بعد از نمایش این فیلم سینمایی در سطح وسیعی از جامعه، خبری منتشر شود مبنی بر اینکه این شخص به جرم دزدی دستگیر شده است. یا یک بازیگر زن نقش یک بانوی عفیف و پاکدامن را که شخصیت اول داستان هم است بازی کند ولی بعد از نمایش آن فیلم، مردم چهره واقعی وی را کاملا متفاوت از نقش وی در آن داستان ببینند. چهره واقعی ای که اگر اندکی متفاوت با نقش ایفا شده، بود چندان به چشم نمی آمد ولی مساله زمانی قابل تامل تر می شود که چهره واقعی این بازیگر، کاملا متضاد با چهر