فایل پاورپوینت کامل ویژگیهای فردی و خانوادگی حضرت لوط علیه السلام (ایمان)

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل ویژگیهای فردی و خانوادگی حضرت لوط علیه السلام (ایمان) – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل ویژگیهای فردی و خانوادگی حضرت لوط علیه السلام (ایمان) شامل 37 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل ویژگیهای فردی و خانوادگی حضرت لوط علیه السلام (ایمان) گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ویژگیهای فردی و خانوادگی حضرت لوط علیه السلام (ایمان) با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ویژگیهای فردی و خانوادگی حضرت لوط علیه السلام (ایمان) از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل ویژگیهای فردی و خانوادگی حضرت لوط علیه السلام (ایمان) با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل ویژگیهای فردی و خانوادگی حضرت لوط علیه السلام (ایمان) را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ویژگیهای فردی و خانوادگی حضرت لوط علیه السلام (ایمان) :

حضرت لوط (ع)

رادمردی از تبار انسانهای بزرگ و برگزیده الهی بود که نام شریفش ۲۷ مرتبه در قرآن کریم ذکر شده و در خصوص آن جناب و قومش در هشتاد آیه و ۲۶ موضع در سوره های «انعام، اعراف، هود، حجر، انبیا، حج، شعراء نمل، عنکبوت، نجم، صافات، ص، ق، قمر و تحریم» مطلب وجود دارد.

آن جناب با همت والا و عزم و اراده و پشت کار مثال زدنی و روحیه ای امیدوار به فضل پروردگارش، از مزرعه دنیا بهترین محصول را برداشت نمود، وی همانند بسیاری از مردم زمان خود در مملکت بابل در عصر و زمانه نمرودیان دیده به جهان گشود و علی القاعده باید مانند همان جماعت و در همان مسیر انتخابی آنان حرکت می کرد اما او با اراده و عزم و اختیار خود و عنایات بی کران الهی راه ابراهیم بت شکن را برگزید و به نمرود و نمرودیان پشت نمود و پس از آنکه به ابراهیم ایمان آورد با صداقت تمام، استقامت کرد، به طوری که برای حفظ ایمان و مکتبش به همراه ابراهیم و خواهرش ساره در راه خدایش هجرت نمود و مشقت و سختی هجرت و آوارگی از وطن را تحمل نمود.

سپس در کنار ابراهیم برای نشر مکتب توحید به تبلیغ و ترویج یکتاپرستی پرداخت و هیچگاه دچار یأس و نومیدی نگشت، اگرچه پس از ۳۰ سال تبلیغ حتی یک نفر هم به او ایمان نیاورد، اما دائما به تکلیف و اداء وظیفه خود می اندیشید، او با فضیلت و با کرامت بود، او صلاح دین و دنیا و آخرت قومش را می خواست و مانند طبیبی دلسوز هیچ گاه ازمداوای بیمارانش احساس خستگی و یأس نمی کرد، در ضمن او مانند سایر انسانهای زمان خود از دنیا بهره برداری می کرد، همانند دیگران کشت و زرع می کرد، دامداری می کرد اموال قابل توجهی داشت اما کریم بود و مهمان نواز، با مردم معاشرت می کرد غریبه ها را پناه می داد و پذیرایی می کرد، به همین جهت مورد تهدید قوم خود قرار می گرفت.

بالاخره او کسی بود که خدایش برتریش بخشید نسبت به عالمیان و بر خلق رهبر و پیشوا قرارش داد. او راه ابراهیم را ترجیح داد بر راهی که تمامی مردم زمانه خود انتخاب کرده بودند و همین انتخاب صحیح مسیر بود که الطاف واسعه الهی را نصیبش نمود.

از امام باقر (ع) نقل شده فرمود: «حضرت لوط در میان قوم خود سی سال سکونت کرد و آنها را به سوی خدا دعوت نمود و از عذاب الهی برحذر داشت. لوط پسر خاله ابراهیم (ع) و برادر ساره همسر ابراهیم بود. ابراهیم و لوط (ع) هر دو پیامبر مرسل و هشدار دهنده بودند. لوط مردی سخی، بزرگوار و مهمان دوست بود، و مقدم مهمان را گرامی می‎داشت. »

مؤمن و مهاجر فی سبیل الله

خداوند می فرماید: «فأمن له لوط و قال إنی مهاجر الی ربی انه هوالعزیز الحکیم؛ و لوط به او [= ابراهیم ] ایمان آورد، و (ابراهیم) گفت: من به سوی پروردگارم هجرت می کنم که او صاحب قدرت و حکیم است. » (عنکبوت/ ۲۶)

گفتند، اول کسی که به ابراهیم (ع) ایمان آورد، لوط (ع) بود، هنگامی که دید آتش بر او «برد و سلام» گشت، و به دنبال تصمیم ابراهیم (ع) مبنی بر هجرت، لوط (ع) نیز با او همراه شد. و نیز گفته اند، لوط به ابراهیم ایمان آورد یعنی ابراهیم را تصدیق کرد (و گفته های او را پذیرفت) و او اولین فردی بود که تصدیق (رسالت و گفته های) ابراهیم نمود، سپس ابراهیم به او گفت من به سوی پروردگارم مهاجرت می کنم و به فرمان خداوندم از بین ملت ظالم به منظور هجرت بیرون می روم، زیرا اعمال آنان پلید است.

از جبائی نقل شده که بعضی گفته اند که «لوط می گفت من به سوی پروردگارم مهاجرت می کنم. »

«قتاده» می گوید: «پس ابراهیم با لوط و زنش به نام «ساره» که دختر عمویش بود، از قریه «کوثی» که یکی از دهات اطراف کوفه بود بیرون آمدند و به طرف مملکت «شام» هجرت کردند و لوط به قریه مؤتفکه رفت که آن را سدوم گفتندی. »

علامه طباطبایی می فرماید: «لوط (ع) رسولی بود از ناحیه خدای تعالی بسوی اهالی سرزمین ((مؤتفکات)) که عبارت بودند از شهر ((سدوم)) و شهرهای اطراف آن (و به طوری که گفته شده چهار شهر بوده: ۱ – سدوم ۲ – عموره ۳ – صوغر ۴ – صبوییم) و خدای تعالی آن جناب را در همه مدائح و اوصافی که انبیای گرام خود را به وسیله آنها توصیف کرده شرکت داده است و از جمله توصیف ها که برای خصوص آن جناب ذکر کرده این است که فرموده: «و لوطا اتیناه حکما و علما و نجیناه من القریه التی کانت تعمل الخبائث انهم کانوا قوم سوء فاسقین و ادخلناه فی رحمتنا انه من الصالحین؛ به لوط حکمت و دانش عطا کردیم و او را از آن شهری که [مردمش] کارهای پلید [جنسی] می کردند نجات دادیم به راستی آنها گروه بد و منحرفی بودند. » (انبیا/ ۷۴)»

بنده ای صالح و بهره مند از رحمت خاص الهی

خداوند می فرماید: «ادخلناه فی رحمتنا انه من الصالحین؛ و او را در رحمت خود داخل کردیم؛ او از صالحان بود. » (انبیا/ ۷۵)

این آیه به آخرین موهبت الهی درباره «لوط» (ع) اشاره کرده و می گوید: «ما او را در رحمت خاص خویش داخل کردیم، چرا که او از بندگان صالح بود. »

این رحمت ویژه الهی بی حساب به کسی داده نمی شود، این شایستگی و صلاحیت لوط بود که او را مستحق چنین رحمتی ساخت. راستی چه کاری از این مشکل تر، و چه برنامه اصلاحی از این طاقت فرساتر که انسان مدتی طولانی در شهر و دیاری که این همه فساد و آلودگی دارد بماند و دائما به تبلیغ و ارشاد مردم گمراه و منحرف بپردازد، و کارش به جایی برسد که حتی بخواهند مزاحم مهمانهای او نیز بشوند، به راستی این استقامت جز از پیامبران الهی و رهروان آنها ساخته نیست، چه کسی از ما می تواند تحمل چنین شکنجه های روحی جانکاهی بکند؟

بعضی گفته اند شاید مراد از «رحمت» امامت و ولایت باشد و جمله «انه من الصالحین» تعلیل ادخال در رحمت است. و بعضی گفته اند: فرق است بین شمول رحمت و دخول در رحمت از دو جهت: یکی آنکه شمول رحمت می آید شامل