فایل پاورپوینت کامل کسب و کار، درآمد حلال و حرام

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل کسب و کار، درآمد حلال و حرام – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل کسب و کار، درآمد حلال و حرام شامل 67 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل کسب و کار، درآمد حلال و حرام گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل کسب و کار، درآمد حلال و حرام با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل کسب و کار، درآمد حلال و حرام از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل کسب و کار، درآمد حلال و حرام با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل کسب و کار، درآمد حلال و حرام را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل کسب و کار، درآمد حلال و حرام :

مقدمه

این مقاله ابتدا به ضرورت کار و تلاش از دیدگاه اسلام پرداخته و سپس به نفی طمع ورزی نسبت به اموال مردم اشاره دارد. در ادامه به درآمد های حرام پرداخته و ضمن برشمردن مکاسب محرمه به دو مورد از درآمد های حرام که متاسفانه گریبانگیر برخی می گردد اشاره نموده است. بخش پایانی هم به پیامدهای فردی و اجتماعی درآمدهای حرام اختصاص یافته است.

اهمیت کسب و کار حلال

نظام های اقتصادی جهان معاصر، انسان را در انتخاب کار و کسب مال به طور کلی آزاد می گذارند و به وی اجازه می دهند که هم از راههای صحیح و هم از راههایی چون رباخواری، قماربازی، احتکار، بازار سیاه و. . . به جمع ثروت بپردازد، بی آنکه برای حقوق دیگران ارزشی قائل شود و به اصول اخلاقی و پیامدهای اجتماعی و اخروی آن بیندیشد. بدیهی است این نوع برخوردها مشکلاتی همچون تکاثر و مفاسد اخلاقی و سیاسی را در پی دارد؛ در چنین جامعه ای، زندگی مشکل و توان فرسا می شود و انسانیّت منحط، و ارزشهای انسانی سرکوب می گردد.

آنچه در نظام اقتصادی اسلام، بیش از هر چیز اهمیت دارد حلال بودن کسب و کار است؛ یعنی به دست آوردن مال از راهی که ممنوعیّت شرعی ندارد. از این رو قرآن، جمع مال از راههای غیر مشروع را ممنوع ساخته و به پیروانش تأکید می ورزد که بنیان مالی خود را بر پایه «ایمان خالص و تقوا» استوار سازند و روزی خود را از راهی به دست آورند که طبع سلیم می پسندد و عقل آدمی بر آن رغبت می ورزد و خداوند آن را مجاز و مباح می داند:

وَ کُلُوا مِمَّا رَزَقَکُمُ اللَّهُ حَلالًا طیِّباً وَاتقُوا اللَّه الَّذی انْتُمْ بِهِ مُؤْمِنُونَ (مائده: ۸۸)و از نعمت های حلال و پاکیزه ای که خداوند به شما روزی داده است، بخورید، و از [مخالفت ] خداوندی که به او ایمان دارید، بپرهیزید. قرآن از طرفی به کسب حلال امر می کند و از طرفی از ضدّ آن یعنی حرامخواری و انجام کار نامشروع نهی می کند و آن را پیروی از شیطان می خواند و می فرماید: یا ایُّهَاالنَّاسُ کُلُوا مِمَّا فِی الْارْضِ حَلالًا طَیِّباً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّیْطانِ انَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبینٌ (بقره: ۱۶۸)ای مردم! از آنچه در زمین است، حلال و پاکیزه بخورید! و از گامهای شیطان پیروی نکنید چه اینکه او دشمن آشکار شماست. «کُلُوا» در این آیات کنایه از انواع تصرّفات است که شامل تغذیه نیز می گردد. بنابراین بر شخص مسلمان واجب است که در حدّ ضرورت و به قدر توان، کار کند و مخارج خود و خانواده اش را تأمین سازد. شغل انسان باید مباح باشد و نیز مالی را که صرف هزینه های زندگی خود می کند، بایستی حلال باشد. اولیای گرامی اسلام همواره پیروان خود را از پستی و ذلّتِ درخواست و طلب از دیگران باز می داشتند و می کوشیدند تا آنان را به عزّت و بزرگواری عادت دهند؛ از آنان می خواستند که حتّی در سخت ترین شرایط از کار شرافتمندانه برای امرار معاش خود دست برندارند و با سعی و کوشش، خود را از دیگران بی نیاز سازند. شخصی خدمت حضرت صادق شرفیاب شد و عرض کرد: من نمی توانم با دست خود کار کنم یا به تجارت بپردازم، در حالی که فردی بی بهره، محروم و نیازمند هستم (چه کنم؟)، امام( فرمود: اعْمَلْ وَاحْمِلْ عَلی رَأْسکَ وَاستَغْنِ عنِ النَّاسِ. کار کن و با سرت بار ببر و خویشتن را از مردم بی نیاز کن. کسی که توان کار کردن دارد و می تواند از راه مشروع امرار معاش کند، ولی بیکار و سربار جامعه است و بدین وسیله شخصیت انسانی خود را پایمال می سازد، انسان ارزشمندی نیست. در روایت این گونه می خوانیم: هرگاه رسول خدا ( مردی را می دید که قیافه خوشی داشت، می پرسید آیا شغلی دارد؟ اگر می گفتند: نه، می فرمود: از چشمم افتاد. بدیهی است یکی از صفات رذیله ای که در قلمرو مسائل مالی مطرح است، طمع به مال دیگران است. انسان می تواند در حدّ توانایی خود به تلاش وفعّالیت اقتصادی بپردازد و از طرق مشروع اموالی را کسب کند، لیکن نباید چشم طمع به اموال دیگران بدوزد و توقّع داشته باشد که به طریقی بخشی از آن را تصاحب کند. آیات متعدّدی در قرآن کریم مؤمنان را از این صفت نکوهیده بازداشته است، از جمله: وَ لا تَمُدَّنَّ عَیْنَیْکَ الی ما متَّعْنا بِهِ ازْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَهَ الْحَیوهِ الدُّنْیا لِنَفْتِنَهُمْ فیهِ وَ رِزْقُ رَبِّکَ خَیْرٌ وَ ابْقی. (طه: ۱۳۱) چشمانت را به نعمتهای مادّی که به بعضی از مردم داده ایم، میفکن! اینها شکوفه های زندگی دنیاست، تا آنها را در آن بیازماییم و روزی پروردگارت بهتر و پایدارتر است. روایات فراوانی نیز از امامان معصوم درباره نکوهش طمع و حرص به یادگار مانده است. امام صادق( طمع را مایه ذلت و فرومایگی انسان معرّفی کرده است: ما اقْبَحَ بِالْمُؤْمِنِ ان تَکُونَ لَهُ رَغْبَهٌ تُذِلُّهُ. چه زشت است که مؤمن تمایلی داشته باشد که او را خوار می کند. از سویی کسب حلال تاثیر بسزایی در زندگی انسان دارد. امام صادق( فرمود: هرگاه یکی از شما بخواهد، دعایش مستجاب شود باید کسب خود را پاک کرده، از عهده حقوق مردم خارج شود و همانا خدا، دعای بنده ای که در شکمش لقمه حرام باشد یا حقی از بندگان خدا نزدش، باشد، قبول نمی کند. گفتنی است کسب مال حلال از نظر کمّی و مصرف، محدود و در عین حال بسیار سخت و کمیاب است، چنانکه حضرت علی می فرماید: . . . ضَرْبَهُ السَّیْفِ عَلَی الْمُؤْمِنِ اهْوَنُ مِنَ الدِّرْهَمِ مِنْ حِلِّه…شمشیر زدن بر مؤمن آسان تر از به دست آوردن یک درهم از راه حلال است!

درآمد های حرام

کسب درآمد از راه ارائه برخی خدمات و داد و ستد بعضی کالاها، ممنوع و حرام است و در اصطلاح فقهی به این منابع درآمد، مکاسب محرمه گفته می شود. برخی از آنها عبارتند از:

۱- خرید و فروش چیزهایی که عین نجسند؛ همچون شراب، خوک و سگ (غیر شکاری) مگر خون و مانند آن که داد و ستدش منافع عقلایی دارد.

۲- خرید و فروش ابزاری که فقط در راه حرام کاربرد دارد مانند آلات قمار.

۳- کسب درآمد از راه هایی چون؛ غنا و آوازه خوانی های متناسب با مجالس لهو و لعب، جادوگری، ساختن مجسمه موجودات جاندار و تألیف، چاپ و انتشار کتاب های گمراه کننده.

۴- فروش اسلحه جنگی به دشمنان دین.

۵- فروش یا اجاره دادن اجناسی برای استفاده در راه حرام؛ مانند فروش انگور برای تهیه شراب.

۶- گرفتن اجرت برای انجام کاری که بر انسان واجب عینی یا کفایی است. گفتنی است گاهی اوقات در راستای کسب حلال، انسان بدون توجه گرفتار حرام می شود. مانند دریافت هدیه که در برخی مواقع رشوه است و مانند برخی سر مایه گذاریها که در واقع ربا ست، به جهت اهمیت، به توضیح این دو مورد پرداخته می شود:

۱.رشوه

یکی از پدیده های ناهنجار اقتصادی که گریبانگیر بیشتر جوامع انسانی است، «رشوه خواری» می باشد که بسان آفتی ویرانگر، تاروپود قانون ومقررات را ازهم گسیخته وسبب هرج ومرج می گردد. رشوه آن مزد ومالی است که برای از بین بردن حقّ دهند، یا جهت حقّ نمودن باطلی دریافت نمایند. رشوه به دوقسمِ رشوه در حکم وقضاوت و رشوه برای راه افتادن کارو تسریع درآن، تقسیم می شود؛ رشوه درحکم، برای دهنده وگیرنده آن حرام بوده ودر روایات ازآن به عنوان کفر به خدا و رسول، یادشده است. چنانکه امام صادق به عمار بن مروان فرمود: امَّا الرُّشا فی الْحُکْمِ فَهُوَ الْکُفْرُ بِاللَّهِ الْعَظیمِ. اما رشوه گرفتن درحکم قضاوت کفر به خداوند بزرگ می باشد. قسم دوم رشوه ای است که برای راه افتادن کار، سرعت درکار وایجاد اغماض در نظر مسئولان رشوه خوار، داده می شود. گرفتن این گونه اموال نیز جایز نیست. دربعضی ازروایات هم می بینیم، با چنین رشوه گرفتن هایی برخورد شده است؛ یکی از فرمانداران پیامبراکرم رشوه ای را در شکل هدیه گرفت. حضرت به او اعتراض کرد و فرمود: چگونه آنچه را حقّ نیست، می گیری؟ او پاسخ داد: ای رسول خدا! آنچه من گرفتم، هدیه بود. پیامبر فرمود: توگمان می کنی اگر یکی از شما درخانه اش بنشیند وکارگزار ما نباشد، مردم چیزی به او هدیه خواهند داد؟امیرالمؤمنین نیز حقیقت این نوع رشوه را چنین بیان می فرماید: شخصی در شب، نزد ما آمد، با ارمغانی درظرف سربسته وحلوایی که من آن را دشمن داشته، به آن بدبین بودم، بطوری که گویا باآب دهان یا قی مار خمیر شده بود. زشتی رشوه سبب می شود که رشوه خوار ورشوه دهنده از نامهایی مانند هدیه، تعارف، حق وحساب، حق زحمت و انعام، استفاده کند؛ ولی روشن است که این تغییر نامها به هیچ وجه، تغییری در ماهیت وزشتی رشوه نمی دهد. رشوه یکی ازگناهان کبیره است، امام خمینی نیز اکل سحت را از گناهان کبیره می داند. ازاین رو، اسلام رشوه راباشدّت مورد نکوهش قرارداده ومحکوم می کند. قرآن کریم می فرماید: وَلا تَأْکُلُوا أَمْوالَکُمْ بَیْنَکُمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِهاالَی الحُکَّامِ لِتَاْکُلُوا فَریقاً مِنْ امْوالِ النَّاسِ بِالْاثْمِ (بقره: ۱۸۵) اموال یکدیگر رابه ناحقّ نخورید وآن رابه حاکمان رشوه ندهید تا بدان سبب اموال گروهی دیگر را به ناحقّ بخورید. پیامبراکرم می فرماید: الرَّاشی وَ الْمُرْتَشی وَ الْماشی بَیْنَهُما مَلْعُونُونَ. گیرنده ودهنده رشوه و واسطه بین آن دو همگی ملعون هستند. حرام خواری ورواجِ رشوه دادن و رشوه خوردن پیامدها ومفاسد اجتماعی زیادی دارد که در زیر به چند نمونه از آنها اشاره می کنیم:

الف – فساد مالی واداری

هیچ حکومتی بدون یک تشکیلات اجرایی سالم وقوی قادر به اداره مملکت خویش نیست و پیدایش پدیده شوم رشوه خواری، روند عادّی تشکیلات اجرایی واداری را از کار می اندازد و به دنبال آن فساد مالی نیز چون سرطانی پیکره تشکیلات را فلج می کند. حتی رشوه خواری قادر است دستگاه نظامی یک مملکت را نیز از کار بیندازد وملت رابه خاک سیاه نشاند. چنان که در رویارویی امام حسن مجتبی با معاویه، سرداران لشکر او با رشوه های معاویه، بانیروهای تحت امر خویش به معاویه پیوستند و بدین وسیله سپاه امام را در برابر نیروهای معاویه متزلزل کردند و شد آنچه نباید می شد.

ب- نقض قوانین وحقوق اجتماعی

رواج رشوه سبب می شود، قوانین، نتیجه معکوس داشته باشند؛ زیرا قدرتمندان با رشوه دادن، قوانین رابه نفع خود تمام می کنند ودرهر اجتماعی رشوه نفوذ کند، شیرازه زندگی مردم از هم می پاشد و ظلم وفساد وبی عدالتی و تبعیض درهمه سازمانهای آنها نفوذ می کند واز قانون و عدالت جز نامی باقی نخواهد ماند، متخلّفین و متجاوزین به حقوق و قوانین اجتماع از اجرای ق