فایل پاورپوینت کامل وصیت حضرت علی (ع)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل وصیت حضرت علی (ع) :

ضمن یادآوری شهادت مولی الموحدین، امیرالمؤمنین علی (ع) سزاوار است که از وصیت آن حضرت درس زندگی بگیریم. در جوامع حدیثی معتبر، با اسناد موثق از «سُلیم بن قیس هلالی» که از صحابه امیرمؤمنان بوده، متن وصیتنام آن حضرت را نقل کرده اند. [۱]

چون در میان نسخه ها اختلافهای جزیی وجود دارد، ما آن را از کتاب خود «سُلیم بن قیس» نقل می کنیم که می گوید: هنگام وصیت امیرمؤمنان (ع) به فرزندش امام حسن (ع) حاضر بودم که امام حسین (ع) و محمد و هم فرزندان و اهل بیت و رؤسای شیعیانش را شاهد گرفت و فرمود: پسرم! رسول خدا (ص) به من دستور داده به تو وصیت کنم و کتابها و اسلحه ام را به تو بسپارم، همان گونه که او به من وصیت کرد و کتابها و سلاحش را به من سپرد، و به من دستور داده است به تو دستور دهم که تو نیز هنگام مرگت آنها را به برادرت حسین بسپاری.

سپس به امام حسین (ع) فرمود: پیامبر(ص) دستور داده تو نیز آنها را به این پسرت (علی بن الحسین) بسپاری و در این حال دست نوه اش (علی بن الحسین) را که کودک بود، [۲] گرفت و به خود نزدیک کرد و فرمود: پیامبر خدا (ص) به تو دستور داده آنها را به فرزندت محمد امام باقر (ع) بسپاری. از طرف پیامبر(ص) و من به او سلام برسان. سپس رو به امام حسن (ع) کرد و فرمود: پسرم! بعد از من تو «ولی امر» و صاحب اختیار مردم و صاحب اختیار خون من هستی. اگر (ابن ملجم را) بخشیدی، اختیار با توست، و اگر (برای قصاص ) کشتی، یک ضربت به جای یک ضربت (که او به من زده است) بزن و او را مُثله نکن. سپس فرمود: بنویس:

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ هَذَا مَا أَوْصَی بِهِ عَلِی بْنُ أَبِی طَالِبٍ، أَوْصَی أَنَّهُ یشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیک لَهُ، وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ أَرْسَلَهُ (بِالْهُدی وَ دِینِ الْحَقِّ لِیظهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کلِّهِ وَ لَوْ کرِهَ الْمُشْرِکونَ. [۳]ثُمَّ (إِنَّ صَلاتِی وَ نُسُکی وَ مَحْیای وَ مَماتِی لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، لا شَرِیک لَهُ وَ بِذلِک أُمِرْتُ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِینَ. [۴] ثُمَّ إِنِّی أُوصِیک یا حَسَنُ وَ جَمِیعَ وُلْدِی وَ أَهْلَ بیتِی وَ منْ بَلَغَهُ کتَابِی مِنَ الْمُؤْمِنِینَ بِتَقْوَی اللَّهِ رَبِّکمْ، (فَلا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ [۵]. . . وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا. [۶] فَإِنِّی سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ یقُولُ: «صَلَاحُ ذَاتِ الْبینِ أَفضَلُ مِنْ عَامَّهِ الصَّلَاهِ وَ الصَّوْمِ وَ إِنَّ الْبِغْضَهَ حَالِقَهُ الدِّینِ وَ فَسَادُ ذَاتِ الْبَینِ»، وَ لا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ. انْظُرُوا ذَوِی أَرْحَامِکمْ فَصِلُوهُمْ یهَوِّنِ اللَّهُ عَلَیکمُ الْحِسَاب؛

پس از بیان عقاید خود فرمود: سپس ای حسن! تو را و هم فرزندان و اهل بیتم را و هر کس از مؤمنان را که این نوشته ام به او برسد، به تقوای الهی وصیت می کنم «جز به آیین اسلام [تسلیم در برابر فرمان خدا] از دنیا نروید »، «و همگی به ریسمان خدا [قرآن و اسلام، و هرگونه وسیل وحدت] چنگ بزنید، و پراکنده نشوید!» من از پیامبر خدا ( شنیدم که می فرمود: اصلاح ذات البین (آشتی دادن میان مردم) از نماز و روز بسیار بهتر است، و کینه و عداوت زائل کنند دین و مای فساد و اختلاف بین مردم است»، هیچ قوّه و نیرویی جز با یاری خدا نیست.

به خویشاوندان تان توجه کنید و با آنان ارتباط داشته باشید تا خداوند حساب را بر شما آسان سازد. »

«وَ اللَّهَ اللَّهَ فِی الْأَیتامِ فلَا تغَیرُوا أَفْوَاهَهُمْ وَ لَا تُضَیعُوا مَنْ بِحَضْرَتِکمْ، فَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ( یقُولُ: «منْ عَالَ یتِیماً حَتَّی یسْتَغْنِی أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ بِذَلِک الْجَنَّهَ کمَا أَوْجَبَ لآِکلِ مَالِ الْیتِیمِ النَّارَ؛ خدا را (در نظر بگیرید )! خدا را (در نظر بگیرید)! در مورد یتیمان. دهان آنان را تغییر ندهید (در اثر بی سرپرستی غذای آنها به غذای پست تر تبدیل نگردد)! مواظب باشید یتیمانی که در دسترس شمایند، در اثر عدم رسیدگی از بین نروند. از رسول خدا (ص) شنیدم که می فرمود: هر کس مخارج یتیمی را بر عهده گیرد تا او مستغنی شود، خدا به خاطر آن عمل بهشت را برای او واجب می کند، همان طور که به خورند مال یتیم آتش (دوزخ) را واجب کرده است. »

حضرت در ادام وصیتهای خود فرمود: «وَ اللَّهَ اللَّهَ فِی الْقُرْآنِ، لَا یسْبِقُکمْ إِلَی الْعَمَلِ بِهِ غَیرُکمْ؛ خدا را، خدا را در توجه به قرآن! نکند دیگران در عمل به آن از شما پیشی گیرند. »

«وَ اللَّهَ اللَّهَ فِی جِیرَانِکمْ، فإِنَّ رَسولَ اللَّهِ (ص) أَوْصَی بِهِمْ؛ خدا را، خدا را در مورد همسایگان! همانا پیامبر (ص) دربار آنان سفارش کرده است. »

«وَ اللَّه اللَّهَ فِی بَیتِ رَبِّکمْ، فَلَا یخْلُوَنَّ مِنْکمْ مَا بَقِیتُمْ فَإِنَّهُ إِنْ یتْرَک لَمْ تُنَاظَرُوا. وَ إِن أَدْنی مَا یرْجِعُ بِهِ مَنْ أَمَّهُ أَنْ یغْفَرَ لَهُ مَا قَدْ سَلَفَ؛ خدا را، خدا را دربار خان پروردگارتان (کعبه یا مساجد)! تا زنده هستید، از شما خالی نماند که اگر خالی گذارده شود، مهلت داده نمی شوید (و عذاب بر شما نازل خواهد شد )، و کم ترین چیزی که زائر خان خدا با آن بر می گردد این است که گناهان گذشته اش آمرزیده می شود. »

«وَ اللَّهَ اللَّهَ فِی الصَّلَاهِ، فَإِنَّهَا خیرُ الْعمَلِ وَ إِنَّهَا عَمُودُ دِینِکمْ؛ خدا را، خدا را در مورد نماز! که آن بهترین عمل و ستون دین شماست. »

«وَ اللَّهَ اللَّهَ فِی الزَّکاهِ، فَإِنَّهَا تُطْفِئُ غَضَبَ رَبکم؛ خدا را، خدا را دربار زکات! که آن غضب پروردگارتان را خاموش می کند. »

«وَ اللَّه اللَّهَ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ، فَإِنَّ صِیامَهُ جُنَّهٌ مِنَ النَّارِ؛ خدا را، خدا را دربار ماه رمضان!