بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سبک زندگی و سیره اخلاقی امام کاظم (ع)(معیشت ) :

انسان برای استمرار و بقاء حیات، به تلاش و تأمین معاش نیاز دارد. در سیره و سخن معصومان، گزارش ها و روایات فراوانی در این زمینه به چشم می خورد. آنان خود اهل کار و فعالیت بودند و دیگران را نیز به شدت از سَرْبارِ مردم بودن نهی و به اشتغال و کسب روزی حلال سفارش می نمودند.[۱] چنان که فرد بی کار را بی ارزش و کم اعتبار معرفی می کردند.[۲] در سیره نبی گرامی اصول زیادی درباره اقتصاد و معیشت به چشم می خورد. تلاش و توصیه به کار و فعالیت، طلب روزی از راه های معنوی، اهتمام بر حلال بودن درآمد، قناعت و ساده زیستی در مصرف، عدالت و احتیاط در مصرف بیت المال، پرهیز از اسراف و تبذیر، و انفاق در راه خدا، از مهم ترین اصول در سیره اقتصادی پیامبر خاتم هستند.[۳] در بعد اقتصاد و معیشت نیز هم چون دیگر ابعاد، معصومان سیره ای همگون و واحد داشتند و به سنت رسول خدا تأسی می کردند.

سیره اقتصادی معصومان را در دو بعد درآمد و مصرف می توان پی گرفت. در بعد درآمد، مهم ترین اصل، اهتمام به کار و تلاش و کسب حلال و پرهیز از درآمد حرام است. در بعد مصرف نیز ساده زیستی، اعتدال در مصرف و پرهیز از اسراف و تبذیر مهم ترین اصل است.

امام کاظم (ع) با وجود مقام امامت و جایگاه رفیع اجتماعی، به کار برای کسب درآمد ملتزم بودند؛ به گونه ای که گاه شگفتی بعضی از اصحاب را بر می انگیخت. علی بن ابی حمزه گوید:

امام را درحالی دیدم که در مزرعه اش کار می کردند و غرق عرق بودند. عرض کردم: «فدایت شوم! پس کارگران کجایند؟» فرمودند: «ای علی! کسانی که بهتر از من و پدرم بوده اند با دستانشان بر روی زمین کارکرده اند.» پرسید: «آنان کیانند؟» فرمودند: «رسول خدا (ص)، امیرمؤمنان (ع) و همه پدرانم با دستانشان کارکرده اند، و این، روش همه انبیا، اوصیا و صالحان است.»[۴]

نیز فردی به نام محمد بن عبدالله بکری برای دریافت طلبش به مدینه آمد و چون موفق به این کار نشد، تصمیم گرفت برای شکایت نزد امام کاظم (ع) برود و از آن حضرت طلب کمک کند. او امام را در مزرعه اش یافت درحالی که غلام حضرت با او بود و پس از صرف غذا به همراه امام، آن حضرت کیسه ای مشتمل بر سیصد دینار به او عطا فرمود.[۵]

پرهیز از مال حرام، دومین اصل مهم در سیره اقتصادی امام کاظم (ع) در بعد درآمد، است. برای تبیین این اصل، به سه گزارش توجه کنید:

یکی از اصحاب امام کاظم (ع) به نام شعیب عقرقوفی، غلامش را برای تحویل یک نامه و دویست دینار به سوی امام اعزام می کند. وی در منی به محضر ایشان مشرف می شود و دینارها را تقدیم می کند اما امام بعضی از دینارها را برداشته، بعضی دیگر را