فایل پاورپوینت کامل شاخص ها و کارکردهای یاران جوان مهدی موعود (عج)

فایل پاورپوینت کامل شاخص ها و کارکردهای یاران جوان مهدی موعود (عج)؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل شاخص ها و کارکردهای یاران جوان مهدی موعود (عج) شامل 120 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل شاخص ها و کارکردهای یاران جوان مهدی موعود (عج) را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل شاخص ها و کارکردهای یاران جوان مهدی موعود (عج) با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل شاخص ها و کارکردهای یاران جوان مهدی موعود (عج) با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل شاخص ها و کارکردهای یاران جوان مهدی موعود (عج) تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل شاخص ها و کارکردهای یاران جوان مهدی موعود (عج) را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شاخص ها و کارکردهای یاران جوان مهدی موعود (عج) :

درآمد

شاخص در لغت به معنای بلند و برآمده است. (معین،۱۳۸۰: ۶۰۳)؛ امّا در مفهوم کاربردی آن، صفات برجسته ای هستند که فرد با کمک آنان می تواند اطلاعات بی شمار در باره یک پدیده را (چیزی یا اتفاقی یا روند حرکتی) طبقه بندی کند و با استفاده از آن، با سرعت و دقّت بیشتر، به بررسی تحوّلات پدیده یادشده بپردازد.

جوان به معنای هر چیزی است که از عمرش، زمان بسیاری نگذشته باشد، انسان یا حیوان یا نبات؛ در مقابل پیر و شیخ.(معین،۱۳۸۰: ۳۶۰)؛ در اصطلاح قرآن مجید و روایات به دو معنا آمده است:

۱.قرآن برای پایان دوران جوانی از سن چهل سالگی سخن گفته است: (وَ وَصَّینَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَیهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ کرْهًا وَ وَضَعَتْهُ کرْهًا وَ حَمْلُهُ وَ فِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا حَتَّی إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَهً) (الأحقاف:۱۵)؛ و ما انسان را به نیکی در حقّ پدر و مادر سفارش کردیم که مادر با تحمّل رنج به او باردارشد و زایمان کرد و سی ماه مدّت حمل و شیرخواری بود تا وقتی که به حدّ رشد و جوانی رسید، سپس آدمی چهل ساله گشت.

۲.قرآن از افراد با ایمانی که دارای «فتوّت» و «جوانمردی» و «رشادت» هستند، با لقب «جوان» یاد می-کند: (إِنَّهُمْ فِتْیهٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَ زِدْنَاهُمْ هُدًی) (الکهف:۱۳)؛ آنان جوانانی بودند که به آفریدگار و پروردگارشان ایمان آوردند و ما بر هدایتشان افزودیم.

امام صادق(ع) می فرماید:«أَنَّ أَصْحَابَ الْکهْفِ کانُوا کلُّهُمْ کهُولاً، فَسَمَّاهُمُ اللَّهُ فِتْیهً بِإِیمَانِهِمْ)(عیاشی،۱۳۸۰ق:ج۲،۳۲۳)؛ اصحاب کهف پیرمردانی بودند که خدا به سبب ایمانشان آنان را جوان نامید؛ یعنی مؤمنان قلب های جوانی دارند و ایمان در زمینه مساعد و با برکت روح جوان، شکوفا می شود.

بهره برداری از شاخص ها و کارکردهای یاران جوان حضرت مهدی (ع) که در روایات اشاره شده، برای برنامه ریزی و هم رنگ کردن خود با یاران آن حضرت بسیار سودمند است. نخستین اثرش به دست آوردن خشنودی خداست؛ دوّمین اثرش ایجاد آمادگی لازم برای حضور در رکاب آن حضرت است.

با توجّه به کمبود پژوهش های مستند در زمینه روایات عصر ظهور، تحقیق مبتنی براصول و قواعد فهم حدیث، با جداسازی احادیث صحیح از ضعیف و مطالب مستند از نامستند اهمیّت دارد، چون افزون بر پالایش معارف مهدویّت از خرافات، زمینه های سوء استفاده از این موضوع نیز از میان برداشته می شود.

دراین نوشتار تلاش خواهد شد که با اعتماد به روایات معتبر، تصویری منسجم و معقول از روایات عصر ظهور درباره شاخص ها و کارکردهای یاران امام مهدی (ع) ارائه و مطالب مستند از مطالب نامستند جدا گردد. گفتنی است که روش علمی درست در این پژوهش حدیثی بر این پایه ها استوار است:

۱.بررسی سند و مجموع قرائن درون متنی؛ شاید سند حدیثی ضعیف؛ ولی در حقیقت به دلیل محتوای درست و عالی معتبر باشد.

۲.به نظر نگارنده، استناد به «تسامح در ادله سنن» درباره کلیّات علائم ظهور، روا نیست؛ هرچند در جزئیّات آن ها اشکال ندارد.

۳.ابهام و اجمال در روایتی، با تفسیر و تفصیل در روایتی دیگر می تواند برطرف گردد.

۴.بررسی جداگانه روایات عصر ظهور خسارت بار است، چون با ایجاد هیجان و احساس کاذب در منتظران ظهور امام عصر(ع) ممکن است پیامدهای ناگواری در پی داشته باشد.

براین اساس، باید به دستور پیشوایان معصومان (علیهم السلام) همواره ظهور را نزدیک دانست و در عین حال، از تعیین وقت قطعی در زمان ظهور پرهیز کرد.

در این مقاله هفده شاخص و سه کارکرد از پیشگوئی های عصر ظهور درباره یاران جوانان (با استناد به نمونه هائی از روایات مرتبط و متناسب، نه همه آن ها) از نگره سندی و دلالی بررسی و تحلیل خواهد شد؛ هرچند جا داشت (به دلیل روایات گوناگون و متعدد) پیشگوئی های بیشتری بیان شود تا حقّ مطلب بهتر ادا گردد.

ماهیّت یاران خاص

أَخْبَرَنَا عَلِی بْنُ الْحُسَینِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ یحْیی الْعَطَّارُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَسَّانَ الرَّازِی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی الصَّیرَفِی عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِی هَاشِمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِی الْمِقْدَامِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ ظَبْیانَ عَنْ أَبِی تحیی [تِحْی ] حُکیمِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ سَمِعْتُ عَلِیاً (ع) یقُولُ: «إِنَّ أَصْحَابَ الْقَائِمِ شَبَابٌ لَا کهُولَ فِیهِمْ إِلَّا کالْکحْلِ فِی الْعَینِ أَوْ کالْمِلْحِ فِی الزَّادِ وَ أَقَلُّ الزَّادِ الْمِلْح» (ابن أبی زینب، ۱۳۹۷ق: النص، ۳۱۵) یاران حضرت مهدی (ع) جوانانی هستند که میان آنان پیرمرد به چشم نمی خورد؛ مگر خیلی اندک مانند سرمه در چشم و نمک که کمترین چیزی است در غذا ریخته می شود.

بررسی سندی

۱.حکیم بن سعد؛ از اصحاب امام علی(علیه السلام) و از شرطه الخمیس حضرت بوده و کنیه اش ابویحیی است.(طوسی،۶۰:۱۳۷۳؛ذهبی،۱۴۱۷ق:ج، ۱۰۵)

۲.عمران بن ظبیان؛ ذهبی یکی از برجسته ترین علمای عامه(م۷۴۸ ق) می نویسد: «عِمْرَانُ بنُ حِطَّانَ بنِ ظَبْیانَ السَّدُوْسِی البَصْرِی مِنْ أَعْیانِ العُلَمَاءِ، لَکنَّهُ مِنْ رُؤُوْسِ الخَوَارِجِ.» (ذهبی،۱۴۱۷ق:ج۴، ۲۱۴)؛ عمران بن حطان بن ظبیان سدوسی بصری از علمای برجسته؛ امّا از سران خوارج است.

۳.عمرو بن أبی المقدام؛ جناب کشی(ره) او را توثیق کرده است.(کشی،۱۴۰۹ق:۲۳۳) برپایه دیدگاه آیت الله خویی(ره) اگر عمرو بن ثابت که کنیه او ابوالمقدام است، همان «میمون» باشد، نویسنده کتاب مسائل مؤثق است که خبر امیرمؤمنان (ع) به مرد یهودی در آن آمده است. (خویی،۱۳۷۲: ج۱۳،۷۴و۱۲۹)

۴.محمّد بن علی صیرفی معروف به احول و ملقب به مؤمن طاق که از ثقات و برجستگان اصحاب امام صادق (ع) است.(طوسی،۱۴۷:۱۳۷۳؛نجاشی،۱۲۵:۱۳۶۵)

۵.محمّد بن حسان رازی که وثاقتش ثابت نیست. آیت الله خوئی(ره) می نویسد: « فالرجلُ لمْ تثبتْ وثاقته و إنْ کان ضَعفه لَم یثبتْ أیضاً و تضعیفُ ابن الغضائری لایعتمد علیه؛ لأنَّ نسبه الکتاب إلیه لمْ تثبت.» (خویی،۱۳۷۲: ج۱۵،۱۹۱)؛ ابن غضائری به ضعف وی تصریح دارد، هرچند به کتاب ایشان و مطالبی که به ایشان نسبت می دهند، نمی توان اعتماد کرد و تضعیف محمّدبن حسان رازی به استناد حرف او نیست؛ بلکه وثاقتش برای ما ثابت نشده است. افراد دیگر سند: علی بن الحسین و محمّدبن یحیی العطار و عبدالرحمن بن أبی هاشم ناشناخته هستند، پس روایت ضعیف است.

تحلیل دلالی

یکی از شاخص های مهم یاران حضرت مهدی(ع) جوان بودن آنان است. بر پایه این روایت، شمار یاران غیر جوان امام به مقدار سرمه در چشم و نمک در وسایل سفر است. بی شک این تعبیر به کثرت یاران جوان در حکومت جهانی امام مهدی (ع) اشاره دارد. براین اساس، افراد کهنسال در یاران امام کمتر است؛ ولی در روایات به چرائی آن اشاره نشده است. از سوی دیگر، جوان بودن یاران، ویژه سپاه امام مهدی(ع) نیست؛ وقتی با پیروان انبیای گذشته نیز آشنا باشیم، به روشنی درمی یابیم که بیش ترشان جوان بودند. در جوان شور و خروش بیشتر است، جوان محافظه کاری و احتیاط کمتری دارد و برای تلاش آمادگی بیشتری دارد. دل کندن و جدا شدن از زندگی و دنیا برای جوان راحت تر است.پیامبر اعظم (ص) می فرماید: «أوصیکمْ بِالشُّبّانِ خَیراً فَاِنَّهُمْ اَرَقُّ اَفـْئِدَهً؛ اِنَّ اللّهَ بَعَثَنی بَشیراً وَ نَذیراً فَحالَـفَنِی الشُّبّانُ و خالَفَنِی الشُّیوخُ ثُمَّ قَرَأ: (فَطالَ عَلَیهِمُ الاَمَدُ فَقَسَتْ قُلوبُهُمْ) (الحدید: ۱۶)» (ثعالبی، ۲۰۰۸م: ج۱، ۳۶۴؛ انصاری،۱۳۷۱:ج۷، ۴۷۱)؛ شما را به نیکی با جوانان سفارش می کنم، چون آنان دل های رقیق تری دارند، بی شک خدا مرا بشارت ده و هشدار دهنده برانگیخت، جوانان با من هم پیمان شدند و پیران با من به مخالفت برخاستند. آنگاه این آیه را خواند: و عمر آنان به درازا کشید و دل هایشان سخت گردید.

شاخص های یاران جوان

اکنون بـا تـوجّـه بـه روایاـت، مـی تـوان گـفت که هسته مرکزی و ستاد فرماندهی تشکیلات حکومت جـهـانـی مـهـدی موعود (ع) چـه شاخص هایی خواهند داشت: روایت یکم: أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِیدٍ ابْنُ عُقْدَهَ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِی بْنُ الْحَسَنِ بْنِ فَضَّالٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَمْزَهَ وَ مُحَمَّدُ بْنُ سَعِیدٍ قَالا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ عُثْمَانَ عَنْ سُلَیمَانَ بْنِ هَارُونَ الْعِجْلِی قَالَ سَمِعْتُ أَبَاعَبْدِ اللَّهِ (ع) یقُولُ: إِنَّ صَاحِبَ هَذَا الْأَمْرِ مَحْفُوظَهٌ لَهُ أَصْحَابُهُ؛ لَوْ ذَهَبَ النَّاسُ جَمِیعاً أَتَی اللَّهُ لَهُ بِأَصْحَابِهِ وَ هُمُ الَّذِینَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ: (فَإِنْ یکفُرْ بِها هؤُلاءِ فَقَدْ وَکلْنا بِها قَوْماً لَیسُوا بِها بِکافِرِینَ) (الأنعام: ۸۹) وَ هُمُ الَّذِینَ قَالَ اللَّهُ فِیهِمْ: ( فَسَوْفَ یأْتِی اللَّهُ بِقَوْمٍ یحِبُّهُمْ وَ یحِبُّونَهُ أَذِلَّهٍ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ أَعِزَّهٍ عَلَی الْکافِرِینَ یجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ لَایخَافُونَ لَوْمَهَ لَائِمٍ ذَلِک فَضْلُ اللَّهِ یؤْتِیهِ مَنْ یشَاءُ وَ اللَّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ) (المائده:۵۴). (ابن أبی زینب،۱۳۹۷ق: ۳۱۶)سلیمان بن هارون می گوید که امام صادق (علیه السّلام) فرمود: « یاران صاحب این امر نگهداری شده اند، اگر همه مردم نیست شوند، خدا یارانش را به او می رساند و خدای والا در باره آنان فرمود: «اگر مشرکان بدان کفر ورزند، بی گمان گروهی دیگر را بر آن می گماریم که بدان کافر نباشند.» (انعام: ۸۹) کسانی که خدا در باره آنان فرمود: «به زودی خدا گروهی دیگر را می آورد که آنان را دوست می دارد و آنان نیز او را دوست می دارند، اینان با مؤمنان فروتن و در برابر کافران سرفرازند، در راه خدا جهاد می کنند و از سرزنش هیچ ملامتگری نمی هراسند؛ این است فضل خدا، آن را به هر که بخواهد می دهد و خدا گشایشگر داناست.

بررسی سندی

۱.سلیمان بن هارون عجلی از اصحاب امام باقر و امام صادق (علیهما السلام) است. (برقی،۱۳۴۲: ۱۳و۱۷؛ طوسی،۱۳۷۳: ۱۳۷و۲۱۶)

۲.حماد بن عثمان؛ ثقه إمامی (نجاشی، ۱۳۶۵: ۱۴۳) و از اصحاب اجماع است.(کشی،۱۴۰۹ق: ۳۵۷)

۳.علی بن الحسن بن الفضال؛ فطحی مذهب و به امامت « عبدالله بن جعفر الصادق» معتقد بود. نجاشی ضمن بیان شرح حال علی بن فضال می نویسد: « و لا أستحلّ أن أرویها عنه.» (نجاشی،۱۳۶۵: ۲۵۷) روایت احادیث از وی را روا نمی شمرم. علامه حلّی می نویسد: «کان مذهبه فاسداً.» (علّامه حلّی،۱۴۱۱ق:۹۳)

۴.احمد بن محمّد بن سعید ابن عقده؛ نجاشی او را ثقه جلیل و زیدی جارودی معرفی می-کند.(نجاشی،۱۳۶۵: ۹۴)بر اساس قواعد و موازین، کسی که شیعه ائمه اثنی عشر (هر یک را که درک کرد) نباشد، گمراه شده و گمراه گر و احادیث او از درجه اعتبار ساقط است.

افراد دیگر سند: محمّد بن حمزه و محمّد بن سعید ناشناخته اند، پس روایت ضعیف است.

تحلیل دلالی

با توجّه به این آیات و روایات، در آخرالزمان، دوره ارتدادی برای جوامع اسلامی و مسلمانان رخ می دهد و در نقطه مقابل به جای افرادی که مرتد شده اند، انسان های دیگری با شاخص هایی که در آیه آمده، جایگزین می شوند. ارتداد به معنای فقهی و برگشت از اصول اعتقادی نیست؛ بلکه در اصطلاح قرآنی یعنی برگشت از ارزش ها. بر همین اساس می توان نسبت به جامعه دینی آخر الزمان دو نتیجه گرفت:

یکم. مؤمنان حقیقی برای گریز از آفت ها و آسیب ها، از خودشان حراست می کنند.

دوم. برای آنان زمینه پیش بینی و زمان شناسی فراهم می شود. در روایات از یک سو آسیب هایی آمده که در آخرالزمان متوجّه مقدّسات و ارزش هایی چون امر به معروف و نهی از منکر و قرآن و اذان و برخورد با علما و… می شود؛ همچنین برای آحاد جامعه مانند عالمان و حاکمان، پدران و مادران و فرزندان، زنان و مردان پیش می آید. از دیدگاه دیگر می توان به موضوع این گونه نگاه کرد: آسیب هایی ممکن است از نظر اقتصادی و سیاسی و اخلاقی و اعتقادی گریبانگیر مردم شود که دانستن آن ها افقی را پیش روی انسان باز می کند که مراقبت جدّی نسبت به خودش داشته باشد و وظیفه اش را بهتر تشخیص دهد.

جانشینان مرتدان دارای این شاخص ها هستند:

شاخص یکم: دوستداری متقابل آنان و خدا

پیوند عاطفی دو سویه میان این گروه از مؤمنان و خدا وجود دارد: (یحِبُّهُمْ وَ یحِبُّونَهُ) برپایه کاربرد مطلق «حبّ»، حبّ خدا متعلّق به ذات ایشان است، بدون تقیید به وصفی؛ امّا دوست داشتن آنان نسبت به خدا یعنی پروردگارشان را بر هر چیز دیگری مانند مال و جاه و خویشاوندان مقدّم می دارند. براین اساس، قومی که خدا وعده آمدنشان داده، کسی از دشمنان خدا را دوست نمی دارند.

شاخص دوم: فروتنی در برابر مؤمنان

این صفت نشان دهنده ارتباط سالم اجتماعی میان این گروه است. همچنین کنایه از شدّت تواضعشان در برابر مؤمنان؛ تواضع بیانگر بزرگداشت خدایی که ایشان نیز اولیای اویند: (أَذِلَّهٍ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ)

شاخص سوم: خشن و قدرتمند در برابر ستمکاران

در برابر بیگانگان فکری و دارندگان افکار ناسالم که در حدّ کفر و نفاق هستند، موضع گیری سختی دارند و هیچ نرمشی در برابر آنان نشان نمی دهند: (أَعِزَّهٍ عَلَی الْکافِرِینَ)

شاخص چهارم: جهاد در راه خدا

در مسیر خدای والا از مال و جانشان مایه می گذارند. روحیّه جهادی و بسیجی دارند و در مسیر خدا از همه هستی خودشان می گذرند: (یجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ)

شاخص پنجم: استوارگامی و بی باکی از ملامت کنندگان

جانشینان گروه مرتد از سرزنش سرزنش کنندگان نمی هراسند و در برابر جنگ روانی دشمن مقاومت دارند و میدان را خالی نمی کنند: (وَ لَا یخَافُونَ لَوْمَهَ لَائِم) در پایان خدای والا می فرماید: به دست آوردن این امتیازات (افزون بر کوشش) وامدار فضل الاهی است که به شایستگان داده می شود: (ذَلِک فَضْلُ اللَّهِ یؤْتِیهِ مَنْ یشَاءُ) ؛ این عطای فضل نیز بر پایه وسعت رحمت خداست: (وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ)

اوصاف پیش گفته با یاران حضرت مهدی (ع) مطابقت کامل و روشنی دارد، چنانکه در روایت آمده است. روایت دوم: وَ مِنْ ذلِک یرْفَعُهُ إِلَی الْفُضَیلِ بْنِ یسَارٍ، عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السّلام، قَالَ: «…رِجَالٌ کأَنَّ قُلُوبَهُمْ زُبَرُ الْحَدِیدِ لَایشُوبُهَا شَک فِی ذَاتِ اللَّهِ؛ أَشَدُّ مِنَ الْحَجَرِ؛ لَوْحَمَلُوا عَلَی الْجِبَالِ لَأَزَالُوهَا؛ لَایقْصُدُونَ بِرایاتِهِمْ بَلْدَهً إِلَّا خَرَّبُوهَا؛ کأَنَّ عَلَی خُیولِهِمُ الْعِقْبَانَ یتَمَسَّحُونَ بِسَرْجِ الْإِمَامِ (ع) یطْلُبُونَ بِذَلِک الْبَرَکهَ؛ وَ یحُفُّونَ بِهِ یقُونَهُ بِأَنْفُسِهِمْ فِی الْحُرُوبِ وَ یکفُونَهُ مَا یرِیدُ فِیهِمْ؛ رِجَالٌ لَاینَامُونَ اللَّیلَ؛ لَهُمْ دَوِی فِی صَلَاتِهِمْ کدَوِی النَّحْلِ؛ یبِیتُونَ قِیاماً عَلَی أَطْرَافِهِمْ وَ یصْبِحُونَ عَلَی خُیولِهِمْ؛ رُهْبَانٌ بِاللَّیلِ لُیوثٌ بِالنَّهَارِ؛ هُمْ أَطْوَعُ لَهُ مِنَ الْأَمَهِ لِسَیدِهَا؛ کالْمَصَابِیحِ کأَنَّ قُلُوبَهُمُ الْقَنَادِیلُ؛ وَ هُمْ مِنْ خَشْیهِ اللَّهِ مُشْفِقُونَ؛ یدْعُونَ بِالشَّهَادَهِ وَ یتَمَنَّوْنَ أَنْ یقْتَلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ؛ شِعَارُهُمْ یا لَثَارَاتِ الْحُسَینِ؛ إِذَا سَارُوا یسِیرُ الرُّعْبُ أَمَامَهُمْ مَسِیرَهَ شَهْرٍ؛ یمْشُونَ إِلَی الْمَوْلَی إِرْسَالًا بِهِمْ ینْصُرُ اللَّهُ إِمَامَ الْحَق.»(بهاء الدین نیلی نجفی، ۱۴۲۶ق: ۹۶؛ مجلسی،۱۴۰۳ق: ج۵۲، ۳۰۷)امام صادق (ع) می فرماید: «…مردانی که دل هاشان مانند پاره های آهن است. در دل این مردان شک در ذات الاهی راه نیافته و سخت تر از سنگ است. اگر به کوه ها حمله ور شوند، آن ها را متلاشی می سازند، با پرچم هایشان آهنگ هیچ دیاری را نکنند جز آن که ویرانش سازند، گویا بر اسب هایشان عقابانند. برای برکت به زین اسب امام (ع) دست می کشند و گرداگرد او می گردند و در نبردها با جان خویش یاریش می کنند. شب را به عبادت می گذرانند و روز را بر اسبان خود، زاهدان شب و شیران روزند. اطاعت پذیرتر از کنیز به سرور خویشند. چونان چراغ روشن و روشنگرند؛ انگار در دل هایشان چلچراغ هایی فروزان است و از ناخشنودی خدایشان هراس دارند. برای شهادت دعا می کنند و آرزوی کشته شدن در راه خدا را در سر می پرورانند. شعارشان این است: ای خون خواهان حسین! آنگاه که به راه افتند، ترس و وحشت پیشاپیش ایشان به سرعت یک ماه را بپیماید. متوجّه مولای خود می شوند و به حرکت درمی-آیند. خدای والا به ایشان، امام حق را یاری می رساند.

بررسی سندی

فضیل بن یسار؛ هنگام غسل دادن پیکر فضیل اتفاقی افتاد که با رسیدن خبرش به امام صادق(ع) فرمود: «رَحِمَ اللهُ الفُضیلَ بنِ یسار وَ هو مِنا أهلَ البیت.» (کشی،۱۳۶۳:ج۲،۴۷۳) خدا رحمت کند فضیل را، او از ما اهل بیت است.جناب فضیل از اصحاب امام باقر و امام صادق (علیهما السلام)(طوسی،۱۳۷۳: ۱۴۳و۲۶۹) و اصحاب اجماع است. (کشی،۱۳۶۳:ج۲،۵۰۷) همه رجال شناسان شیعه بر وثاقت و دانش او تأکید دارند؛ کشّی او را در زمره کسانی قرار داده که تمام عالمان و فقیهان شیعه بر عدالت و وثاقت او اتّفاق دارند و روایات او را صحیح می دانند و ایشان را افقه اصحاب امام باقر و امام صادق (علیهما السلام) به شمار آورده اند.(کشی،۱۳۶۳: ج۲، ۵۰۷) شیخ مفید وی را در گروه فقیهان بزرگ شیعه نام برده است که شیعیان برای فراگرفتن احکام دین به آنان رجوع می کردند و هیچ کس آنان را مذمت نکرده است. (خویی، ۱۳۷۲: ج۱۳، ۳۳۶) این روایت مشکل سندی دارد، چون مرفوع است و از مراسیل به شمار می رود.

تحلیل دلالی

در این روایت، امام صادق (ع) شاخص های نورانی یاوران جوان حضرت مهدی(ع) را بیان کرده است که نمایانگر بخش بزرگی از فضایل عالی الاهی در انسان ملکوتی است که با نشستن برای طهارت دل در سرچشمه جوشان این فضایل، برازنده خلعت خلّت و نصرت آن حضرت می گردد. اکنون شاخص ها را برمی رسیم:

شاخص یکم: ایمان عمیق و استوار

«رِجَالٌ کأَنَّ قُلُوبَهُمْ زُبَرُ الْحَدِیدِ لَا یشُوبُهَا شَک فِی ذَاتِ اللَّهِ أَشَدُّ مِنَ الْحَجَرِ »؛ مردانی که دل هایشان مثل پاره های آهن است. در دل این مردان شک در ذات الاهی راه نیافته و سخت تر از سنگ است. در حکومت جهانی حضرت مهدی (ع) عنصری که بیش از دیگر عناصر اهـمـیـّت دارد و مـی تـوانـد مـثـل کـلیـدی قـفـل هـای بـسـتـه را بـاز کـنـد، ایـمـان عمیق و استوار است که هم همّت را بر می انگیزاند، هم بـازوان و گام ها را محکم می کند، هم دل ها را استحکام می بخشد؛ به گونه ای که حوادث دنـیـا نمی تواند هیچ تزلزلی در آنان پدید آورد.

جنگ با مستکبران عالم و در افتادن با کفر و شرک و نفاق تحمّلی بسیار بالا می خواهد. باید کسانی باشند که از زیر بار مشکلات خم به ابرو نیاورند. یـاران جوان حـضـرت دلی دریـایـی دارنـد، امـواج مـتـلاطـم سـخـتـی هـا دل آنان را نمی لرزاند. در اعتقاد خودشان چنان اخلاص دارند که لحظه ای تردید در دلشان سایه نمی گستراند و کُنج قلبشان را تسخیر نمی کند، بلکه با همه وجودشان امام خود را درک کرده و در همه حال، خود را در حضور او می یابند.

شاخص دوم: شکست ناپذیری

«لَوْ حَمَلُوا عَلَی الْجِبَالِ لَأَزَالُوهَا لَا یقْصُدُونَ بِرَایاتِهِمْ بَلْدَهً إِلَّا خَرَّبُوهَا»؛ سخت تر از سنگ اند. اگر به کوه ها حمله ور شوند، آن ها را متلاشی می سازند، با پرچم هایشان آهنگ هیچ دیاری را نمی کنند جز آن که ویرانش می کنند. یاران حضرت مهدی (ع) در راه پیشبُرد اهداف خود چنان با اراده هستند که اگر بر کوه ها یورش برند، از بُن بَرمی کَنند. این است اکسیر تقوا که زندگی قدرتمندانه را به ارمغان می آورد: « مَنِ اتَّقَی اللَّهَ عَاشَ قَوِیاً» (قطب الدین راوندی،۱۴۰۷ق: ۲۹۲)؛ بدیهی است که هیچ قدرتی بی فیض علم تحقّق نمی یابد، پس یاران آن حضرت از لحاظ دانش نیز در مرتبه والای هستند.

شاخص سوم: ولایت مداری

«کأَنَّ عَلَی خُیولِهِمُ الْعِقْبَانَ یتَمَسَّحُونَ بِسَرْجِ الْإِمَامِ علیه السلام یطْلُبُونَ بِذَلِک الْبَرَکهَ یحُفُّونَ بِهِ یقُونَهُ بِأَنْفُسِهِمْ فِی الْحُرُوبِ»؛ گویا بر اسب هایشان عقابانند؛ بر فراز اسب های خود دست بر زین اسب امام (ع) می کشند و تبرّک می جویند. پروانه وار شمع وجود امام (ع) را در میان گرفته و او را با جانشان حفاظت می کنند. یاران حضرت، امام خود را به شایستگی می شناسند و به او اعتقاد دارند. این معرفت، از گونه شناسنامه ای نیست، بلکه شناخت به حق ولایت است، ازاین رو، به امامشان عشق می ورزند و دل های آنان از محبّت او لبریز است. بر لوح دل آنان جز الف قامت امام مهدی (ع) نوشته ای نیست. ایـن شـیـدایـی بـه حـدّی اسـت کـه برای تبرّک دست بر زین اسب امام می کشند و بدان تبرّک می جـویند. آنان هنگام نبرد پروانه وار شمع وجود امام را در میان می گیرند و از او حراسـت مـی کـنـنـد.

شاخص چهارم: داشتن کفایت کافی

«ی