فایل پاورپوینت کامل آمریکا و هدفی فراتر از توافق هسته ای با ایران

با فایل فایل پاورپوینت کامل آمریکا و هدفی فراتر از توافق هسته ای با ایران یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل آمریکا و هدفی فراتر از توافق هسته ای با ایران شامل 98 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل آمریکا و هدفی فراتر از توافق هسته ای با ایران را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل آمریکا و هدفی فراتر از توافق هسته ای با ایران با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل آمریکا و هدفی فراتر از توافق هسته ای با ایران بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل آمریکا و هدفی فراتر از توافق هسته ای با ایران با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آمریکا و هدفی فراتر از توافق هسته ای با ایران وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل آمریکا و هدفی فراتر از توافق هسته ای با ایران با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل آمریکا و هدفی فراتر از توافق هسته ای با ایران مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آمریکا و هدفی فراتر از توافق هسته ای با ایران :

دشمنی آمریکا با ایران با مسئله غنی سازی اورانیوم شروع نشد. این دشمنی در سال ۱۹۷۹، زمانی که ایرانیان شاه را که مورد حمایت آمریکا بود سرنگون کردند، شروع شد. شاه همان کسی بود که پس از سرنگونی نخست وزیر ایران، محمد مصدق، که به صورت دمکراتیک انتخاب شده بود و آمریکا و انگلیس را با ملی کردن صنعت نفت به زحمت انداخته بود، با کودتا دوباره به قدرت بازگشته بود. از زمان سرنگونی شاه، واشنگتن به دنبال جنگ با ایران بوده است، چه از طریق دست نشانده ای مثل صدام حسین و چه از راه تحریم، کودتا، جنگ سایبری و چه از طریق تهدید به حمله نظامی. هدف این است که ایران دوباره زیر سلطه آمریکا قرار گیرد. پایان دادن به برنامه هسته ای ایران یا اگر بخواهم دقیق تر بگوییم تولید سوخت هسته ای در داخل، تنها بخشی از هدفی بزرگتر است.

اخیراً، بحث هایی در مورد کم کردن (نه پایان دادن به) تحریم ها با توجه به آب شدن یخ روابط ایران و آمریکا در گرفته است. آمریکا با توجه به روی کار آمدن رئیس جمهور جدید ایران، احتمال می دهد ایران امتیازهایی بدهد و می خواهد رسیدن به این توافق را تا حدودی آسان تر سازد. اسرائیل از این می ترسد که ایران با فرستادن سیگنال های دروغین، قصد فریب غرب را داشته باشد و بخواهد زمان بخرد.

ایران در پی پایان دادن به تحریم ها و رسیدن به حق دستیابی به غنی سازی اورانیوم است. این در تضاد با نظرات واشنگتن است که معتقد است ایران حق رسیدن به انرژی هسته ای را دارد، اما حق تولید سوخت هسته ای در داخل ایران را ندارد. واشنگتن می خواهد که ایران:

– کار بر روی راکتور آب سنگین اراک را (که می تواند به تولید پلوتونیوم منجر شود) متوقف کند.

– تأسیسات زیرزمینی غنی سازی اورانیوم فردو را (که نسبت به حملات هوایی مقاوم است) نابود کند.

– غنی سازی اورانیوم با غلظت ۲۰ درصد را (که این درصد به ساخت سلاح هسته ای بسیار نزدیک است) به حالت تعلیق در آورد

– ذخایر سوخت هسته ای خود را تحویل دهد.

– به بازرسان بین المللی اجازه دهد با دانشمند ارشد هسته ای ایران محسن فخریزاده (که از احتمال تروراسراییل، در اختفا به سر می برد) گفت وگو کنند.

حتی اگر ایران با تمامی درخواست های واشنگتن موافقت کند، تعدادی از تحریم های آمریکا همچنان به قوت خود باقی خواهند ماند. قرار است این تحریم ها مانع شود تا ایران:

– به دنبال تولید سلاح های کشتار جمعی دیگری رود.

– موشک های بالستیک بسازد.

– از گروه های حزب الله، حماس و جهاد اسلامی حمایت کند.

– نفوذش را در خاورمیانه گسترش دهد.

– سلاح صادر کند.

– در برخورد با ناآرامی ها و آشوب های داخل از زور استفاده کند.

– نظارت و فیلترینگ اینترنت و جلوگیری از انتشار مطبوعات آزاد را متوقف نکند.[۱]

در گفتگوهای قبلی، مذاکره کننده های آمریکایی و اروپائی به ایران پیشنهاد کاهش تحریم ها را داده بودند. به عنوان مثال آنها پیشنهاد کرده بودند که تحریم های در رابطه با صادرات قطعات هواپیما به ایران حذف شود و ایران در عوض تولید داخلی سوخت هسته ای را به حالت تعلیق درآورد. این یک تحریم تجاری متوسط است که با تحریم های دیگری مثل تحریم صادرات نفت و انزوا صنعت بانکداری که خسارت زیادی بر اقتصاد ایران و مهمتر از آن بر زندگی روزمره مردم وارد است قابل مقایسه نیست.

پیش زمینه

ان پی تی به کشورهایی که به دنبال ساخت سلاح هسته ای نباشند، اجازه تولید و استفاده از فناوری هسته ای برای مقاصد صلح آمیز را می دهد. ایران عضو این معاهده است و تأسیسات هسته ای این کشور زیر نظر سازمان انرژی اتمی است. بازرسان سازمان انرژی اتمی هرگز گزارش نداده اند که ایران از فعالیت های هسته ای اش منحرف شده و به ساخت سلاح هسته ای روی آورده است.

در مورد اینکه حق ساخت و استفاده از فناوری هسته ای برای مقاصد صلح آمیز شامل حق غنی سازی اورانیوم هم می شود یا نه، بین خود اعضا ان پی تی هم اختلاف نظر است. برخی از اعضا ازجمله آرژانتین، برزیل، آلمان، ژاپن و هلند برنامه غنی سازی اورانیوم را در داخل خاک کشورشان دارند که فعالیت هایشان را بدون اینکه تهدید یا تحریمی متوجهشان باشد، دنبال می کنند. فقط ایران است که از این حق منع شده است.

اسرائیل از پذیرش ان پی تی امتناع کرده است، زیرا می خواهد سلاح هسته ای تولید کند. این کشور در حدود ۴۰۰ کلاهک هسته ای دارد و همچنین هواپیمای جنگی، موشک های بالستیک و زیردریایی هایی با قابلیت حمل کلاهک هسته ای برای حمل به هر نقطه خاورمیانه را در اختیار دارد. در مقابل، ایران حتی اگر کلاهک هسته ای هم در اختیار داشته باشد، موشک هایش در مقایسه با موشک های اسرائیل از برد بسیار پائینی برخوردار هستند.

سوال شرم آوری که آمریکا باید به آن پاسخ دهد این است که چرا ایران هدف تحریم ها، تهدید به بمباران، حملات سایبری و ترور دانشمندان هسته ای خود قرار گرفته است، در حالی که قول داده است که سلاح هسته ای تولید نکند و تأسیسات هسته ای خود را برای نظارت بازرسان آژانس انرژی اتمی گشوده است؟ این در حالی است که اسرائیل دارای سلاح هسته ای است و از پذیرش ان پی تی امتناع کرده است و هیچ فشار یا تهدیدی مشابه آنچه بر ایران تحمیل شده است متوجهش نیست. جواب، طبق گفته جان بولتون، این است که «مسئله مهم برای ما این است که چه کشوری تهدیدی برای آمریکا محسوب می شود.» به عبارت دیگر، نکته اصلی در اینجا اصلاً سلاح هسته ای نیست، بلکه این است که آیا کشوری که دارای سلاح هسته ای است زیر سلطه آمریکا هست یا نه.

دولت آمریکا رآکتور هسته ای تحقیقاتی تهران را به شاه ایران تحویل داد که فعالیتش را از سال ۱۹۶۷ شروع کرد و در حال حاضر ایزوتوپ های پزشکی تولید می کند. این همان رآکتوری است که به اورانیوم با غلظت ۲۰ درصد نیاز دارد. در سال ۱۹۷۴، با موافقت واشنگتن، شاه برنامه اش را برای ساخت دو رآکتور در بوشهر اعلام کرد. در زمان انقلاب ۱۹۷۹ ایران، رآکتورها در آستانه تکمیل شدن بودند. بعد از انقلاب، آمریکا قرارداد هسته ای خود را با ایران فسخ کرد و به کشورهای دیگر فشار آورد تا با ایران مانند یک کشور طرد شده برخورد کنند.

تاریخچه برنامه هسته ای ایران را می توان به دو بخش تقسیم کرد: قبل از انقلاب و بعد از انقلاب. قبل از انقلاب، آمریکا و کشورهای غربی برای دستیابی به فناوری هسته ای به ایران کمک می کردند. بعد از انقلاب، آنها تمام تلاششان را برای متوقف کردن ایران انجام دادند.

در اواسط دهه ۱۹۸۰، ایران از آژانس انرژی اتمی درخواست کرد تا برای غنی سازی اورانیوم به این کشور کمک کند. قرارداد ان پی تی از قدرت های هسته ای می خواهد که به کشورهای غیر هسته ای برای دستیابی به انرژی هسته ای صلح آمیز با دادن اطلاعات و تجهیزات کمک کنند و در مقابل، کشورهای غیر هسته ای باید قول دهند که قصد ساخت سلاح هسته ای را ندارند. تحت فشار آمریکا، درخواست کمک ایران رد شد. ایران در عوض به ای کیو خان، معروف به پدر بمب پاکستان، رو آورد. شبکه ای کیو خان برای ایران اطلاعات طراحی و تجهیزات غنی سازی اورانیوم را فراهم آورد تا ایران بتواند تأسیسات غنی سازی نطنز را بسازد.

جاروجنجال های دروغین

آمریکا، اسرائیل و دیگر متحدان اطلاعاتی آمریکا، سیاستمداران غربی و رسانه ها از اوایل سال ۱۹۸۰ تاکنون ایران را به تلاش برای دستیابی به سلاح هسته ای متهم کرده اند. در سال ۱۹۸۴، مجله جینز دیفنس گزارش داد که ایران وارد مرحله نهایی ساخت بمب اتمی شده است. در سال ۱۹۹۵، روزنامه نیویورک تایمز گزارش داد که مقام های آمریکایی و اسرائیلی معتقدند که ایران تا سال ۲۰۰۰ به سلاح هسته ای دست پیدا خواهد کرد. ۱۳ سال بعد، ایران هنوز به سلاح هسته ای دست پیدا نکرده است. بنیامین نتانیاهو نخست وزیر کنونی اسرائیل در سال ۲۰۰۶ گفت که «الان گویی سال ۱۹۳۸ است، با این تفاوت که ایران، آلمان نازی است و به سرعت در تلاش برای ساخت بمب اتمی است.» نتانیاهو سالهاست این حرف ها را می زند. در سال ۱۹۹۲ او پیش بینی کرد که ایران سه تا پنج سال با ساخت سلاح هسته ای فاصله دارد. امروز، او می گوید ایران فقط چند ماه با ساخت سلاح هسته ای فاصله دارد.

تاکنون هیچ سازمان اطلاعاتی شواهد محکمی مبنی بر اینکه ایران در حال ساخت سلاح هسته ای است، ارائه نکرده است. سازمان انرژی اتمی هیچ وقت شواهدی مبنی بر اینکه ایران از برنامه صلح آمیز اتمی خود منحرف شده، پیدا نکرده است. سازمان اطلاعاتی آمریکا تخمین زده است که ایران در سال ۲۰۰۳ برنامه ساخت سلاح هسته ای خود را متوقف کرده است. این تصور که ایران برنامه ای برای ساخت سلاح هسته ای داشته و بعداً رها کرده است را به خاطر تجهیزات و اطلاعاتی که ایران از ای کیو خان دریافت کرده مطرح می کنند. به هر حال، سازمان اطلاعاتی آمریکا بر این باور نیست که ایران امروزه در پی ساخت سلاح هسته ای است و بارها بر این امر تأکید کرده است. با وجود این، اکثر رسانه های آمریکایی معمولاً بر این امر تأکید می کنند که غرب معتقد است ایران به طور پنهانی در پی ساخت سلاح هسته ای است. اگر این چنین است، کدام یک از مقامات غرب حقیقتاً به این مسئله باور دارند؟

در سال ۲۰۰۶، سازمان امنیت ملل متحد ۶ قطعنامه در رابطه با برنامه انرژی هسته ای ایران تصویب کرد و از ایران درخواست کرد برنامه غنی سازی اورانیوم خود را به حالت تعلیق درآورد. اما شورای امنیت هیچ مبنای قانونی برای این ادعا که برنامه هسته ای ایران تهدیدی برای صلح بین المللی است، ندارد و در نتیجه، هیچ پایه و اساسی برای تصویب این قطعنامه ندارد. در مجموع:

– هیچ شاهدی مبنی بر اینکه ایران در پی سلاح هسته ای است وجود ندارد.

– تأسیسات هسته ای ایران تحت نظر آژانس انرژی اتمی است.

– آژانس انرژی اتمی هیچ دلیلی مبنی بر منحرف شدن برنامه صلح آمیز هسته ای ایران در اختیار ندارد.

علاوه بر این، ایران به هیچ کشوری در ۲۰۰ سال گذشته حمله نکرده است. و اگر غنی سازی اورانیوم ایران تهدیدی برای صلح بین المللی است، چرا غنی سازی اورانیوم آرژانتین، برزیل، آلمان، ژاپن و هلند تهدیدی برای جامعه بین الملل نیست؟ پاسخ همان طور که جان بولتون گفت، ساده است: « آنها پیرو آمریکا هستند ولی ایران نیست.»

مقاله نویس روزنامه واشنگتن پست، والتر پینکس معتقد است، دلیل اینکه اسرائیل بر این باور است که ایران به طور پنهانی در پی ساخت سلاح اتمی است، با وجود اینکه بارها ایران این ادعا را رد کرده است، این است که این دقیقاً همان کاری بود که اسرائیل برای ساخت سلاح اتمی انجام داد. پینکس می نویسد:

نخست وزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو و رهبران دیگر اسرائیل به روند متهم سازی ایران به تلاش برای ساخت سلاح هسته ای و دروغگو خواندن ایران در صلح آمیز بودن فعالیت های هسته ای خود ادامه می دهند. شاید اسرائیل گمان می کند ایران دارد همان راهی را می رود که ۵۰ سال پیش اسرائیل در ساخت سلاح هسته ای پیمود و صاحب سلاح های هسته ای کوچک شد. در دهه ۱۹۶۰، اسرائیل برنامه ساخت سلاح هسته ای خود را که در مرکز تحقیقات اتمی نگو در دیمونا در جریان بود، پنهان ساخت. در آن موقع اسرائیل نه تنها جامعه بین المللی، بلکه متحد نزدیکش آمریکا را هم فریب داد. اسرائیل دائماً قول می داد که اولین کشوری نخواهد بود که سلاح اتمی را به منطقه خاورمیانه بیاورد. در اوایل سال ۱۹۶۶، همان زمان که آمریکا جنگنده های اف ۴ را به اسرائیل می فروخت، کابینه رئیس جمهور جانسن از اسرائیل خواست که آنها را از صلح آمیز بودن برنامه هسته ای خود مطمئن سازد. وزیر خارجه اسرائیل در آن زمان، ابا ایبان به وزیر دفاع وقت آمریکا گفت که اسرائیل قصد ساخت سلاح هسته ای را ندارد و ما جنگنده های شما را برای حمل سلاح هایی که در اختیار نداریم و امیدواریم هیچ وقت نداشته باشیم، استفاده نخواهیم کرد.

آیا طرح این مسئله آشنا به نظر می رسد؟ ممکن است این همان دلیلی باشد که باعث شد نتانیاهو در سخنانش در مجمع عمومی سازمان ملل به سخنان رئیس جمهوری ایران، حسن روحانی که گفته بود برنامه اتمی ایران صلح آمیز است، حمله کند. وقتی نخست وزیر اسرائیل سؤال کرد «چرا کشوری که ادعا می کند فقط انرژی صلح آمیز هسته ای می خواهد، باید تأسیسات غنی سازی زیرزمینی داشته باشد؟» من تأسیسات دیمونا اسرائیل به ذهنم رسید. براساس سازمان تهدیدات اتمی واشنگتن، تاسیسات مچون ۲ دیمونا حساس ترین نقطه در آن ساختمان است که ۶ طبقه زیر زمین است و فقط به استخراج پلوتونیوم، تولید تریتیوم و لیتیوم ۶ (که در ساخت سلاح اتمی کاربرد دارند) اختصاص یافته است.

پاسخ به پرسش نتانیاهو درباره اینکه چرا ایران تأسیسات غنی سازی خود را در ساختمان هایی در زیرزمین انجام می دهد، واضح است: چون می خواهد آنها را از حملات هوایی اسرائیل در امان نگه دارد. اسرائیل تأسیسات هسته ای اسیرک عراق را در سال ۱۹۸۱ و تأسیسات مشکوک به تأسیسات اتمی سوریه را در سال ۲۰۰۷ نابود کرد و پیوسته ایران را تهدید به بمباران می کند. این خیلی احمقانه به نظر می رسد که ایران تأسیسات اتمی خود را زیر زمین پنهان نکند، در حالی که اسرائیل هر کشور خاورمیانه ای را که زیر سلطه او یا متحدش آمریکا نباشد، از هر گونه حق هسته ای ، چه نظامی و چه صلح آمیز، منع می کند.

نکته مهمی که پینکس به آن اشاره نکرد، این است که اسرائیل هیچ وقت عضو ان پی تی نبوده و بنابراین به خودش حق توسعه برنامه هسته ای نظامی خود را داده است. اما مهمتر اینکه اسرائیل چون عضو آژانس انرژی اتمی نیست به راحتی می تواند به پیشرفت سلاح های هسته ای خود بدون هیچ نظارتی ادامه دهد. کشوری که مخفیانه قصد ساخت سلاح هسته ای را دارد، نمی خواهد که بازرسان بین المللی تأسیسات هسته ای آن را بازرسی کنند. به این دلیل است که کشورهای غیر هسته ای که قصد ساخت سلاح هسته ای داشتند یا عضو ان پی تی نبودند یا پیش از آنکه به سوی ساخت سلاح هسته ای پیش بروند، از ان پی تی کنار کشیده اند. این واقعیت که ایران همچنان عضو ان پی تی است و در نتیجه به طور مکرر تأسیسات هسته ای آن مورد بازدید قرار می گیرد، با وجود این که حقوق هسته ای آن در ان پی تی به طور کامل اجرا نمی شود و کشورهای هسته ای به ایران فناوری هسته ای نمی دهند، دلیل قانع کننده ای است که نباید شک داشته باشیم که ایران راه اسرائیل را در رسیدن به بمب اتمی طی کند.

اهداف واشنگتن

چیزی که واشنگتن در نهایت می خواهد، این است که حکومت در ایران عوض شود و حکومتی مشابه قبل از انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ روی کار بیاید. در تحقیقات اخیر کنگره آمریکا گزارش شده است که «ناظران بر این عقیده اند که در صورتی که ایران کاملاً برنامه غنی سازی خود را رها کند یا اگر رژیم در ایران عوض شود، جامعه جهانی باید محرک هایی مانند کمک مالی، سرمایه گذاری، تجارت و غیره آماده کند. اگر هدف تحریم ها منع کردن ایران از غنی سازی اورانیوم است، چرا باید زمانی که ممکن است رژیم در ایران عوض شود، برداشتن تحریم ها را پیشنهاد داد ؟ در اینجا ما به هدف واقعی تحریم ها پی می بریم. تحریم ها نه برای منع کردن ایران ا