فایل پاورپوینت کامل آموزه رجعت و استمرار حکومت جهانی و نقش آن در ایجاد انگیزه حرکت به سوی ظهور

با فایل فایل پاورپوینت کامل آموزه رجعت و استمرار حکومت جهانی و نقش آن در ایجاد انگیزه حرکت به سوی ظهور یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل آموزه رجعت و استمرار حکومت جهانی و نقش آن در ایجاد انگیزه حرکت به سوی ظهور شامل 110 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل آموزه رجعت و استمرار حکومت جهانی و نقش آن در ایجاد انگیزه حرکت به سوی ظهور را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل آموزه رجعت و استمرار حکومت جهانی و نقش آن در ایجاد انگیزه حرکت به سوی ظهور با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل آموزه رجعت و استمرار حکومت جهانی و نقش آن در ایجاد انگیزه حرکت به سوی ظهور بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل آموزه رجعت و استمرار حکومت جهانی و نقش آن در ایجاد انگیزه حرکت به سوی ظهور با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آموزه رجعت و استمرار حکومت جهانی و نقش آن در ایجاد انگیزه حرکت به سوی ظهور وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل آموزه رجعت و استمرار حکومت جهانی و نقش آن در ایجاد انگیزه حرکت به سوی ظهور با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل آموزه رجعت و استمرار حکومت جهانی و نقش آن در ایجاد انگیزه حرکت به سوی ظهور مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آموزه رجعت و استمرار حکومت جهانی و نقش آن در ایجاد انگیزه حرکت به سوی ظهور :

مقدمه

در طول تاریخ بشر، خداوند پدیده های مختلفی را با فلسفه های خاص هر پدیده آفریده است و بشر همواره چه با علم و چه بدون علم به فلسفه این پدیده، از آن بهره مند شده است. بسیاری از این پدیده ها بعد از ظهور پیامبر اکرم(ص) و ظهور اسلام بر مسلمانان و شیعیان به عنوان جلوه های اعتقاد و ایمان، تکلیف شده است.

رجعت یکی از اعتقادات مسلم شیعی است که در روایات متعدد و تفاسیر آیات مختلف قرآن کریم مورد تأکید قرار گرفته است. قطعا هر نوع پدیده ای که براساس مبانی دینی جزء اعتقادات فرد می شود، آثار مثبت فردی و اجتماعی دارد. به طور مثال براساس آیات قرآن نماز انسان را از فحشا و منکر باز می دارد. (آیه) انفاق و پرداخت زکات برای پاک شدن مال و آثار مثبت اجتماعی آن در جامعه است.

رجعت نیز از این قاعده مستثنی نیست. خداوند با بیان رخدادهایی که در طول تاریخ انبیاء با مقوله رجعت همراه بوده است، انسان ها را با این پدیده آشنا فرموده است. که به تبع آن وقتی به این مقوله براساس روایات زمان قیام حضرت مهدی(عج) مواجه می شوند، براساس اثبات قرآنی، رجعت مورد پذیرش قرار می گیرد.

از سوی دیگر در روایات اهل بیت(ع) آمده است: امام صادق علیه السّلام به یار وفادارش مفضّل بن عمر پیرامون مسائل حضرت مهدی و داستان ظهورش، فرمود:«ای مفضّل! اخبار مهدی را به شیعیان ما بازگوی، تا در دین خود به شک و تردید نیفتند.» یکی از این اخبارکه ویژه قبل و بعد از قیام و ظهور حضرت مهدی(عج) است، رجعت است که کمتر به عنوان یک مقوله اثر گذار در امر ظهور به آن پرداخته شد ودرراستای شناساندن آن به عنوان یک آموزه مؤثر در تغییر افکار و اندیشه ها واعمال مورد توجه قرار گرفته است.

معنای لغوی و اصطلاحی رجعت

در مقدمه کتاب الشیعه و والرجعه، واژه رجعت با فتحه به معنی رجوع و بازگشت به دنیا بعد از مرگ و بعد از ظهور حضرت مهدی(عج) و قبل از قیامت و در صحاح و مجمع و قاموس به مقوله رجعت اشاره شده و از ضروریات مذهب امامیه شمرده شده و شواهد قرآنی و احادیث نبوی در اثبات آن وجود دارد که مشهورترین آن از حضرت رسول اکرم(ص) این است که هر کس به رجعت ما ایمان نداشته باشد و. .. از ما نیست. رجع: رجوع و رجعی به معنی بر گشتن و برگرداندن لازم و متعدی هر دو آمده است. در مفردات راغب اصفهانی آمده است: رجوع، بازگشت به آنچه آغاز از آن بوده یا تقدیر آغاز بوده، چه از منظر مکان، کار یا سخن، چه به ذات آن باشد یا جزئی از اجزای آن، یا به کاری از کارهای آن، پس رجوع بازگشتی را گویند که هم در طلاق به کار می رود و هم در بازگشت به دنیا بعد از مردن. از اینرو است که می گویند، فلانی به رجعت ایمان آورده است. در بخشی از این تعریف بازگشت به دنیا بعد از مرگ را رجعت معنا کرده است. آموزه های آخرالزمانی و ظهور آموزه هایی هستند که در دوران غیبت اگر به درستی تبیین شوند از عوامل تأثیر گذار در هدفمند نمودن زندگی جوامع شیعی با توجه به اهداف الهی خواهد بود. در راستای پرداختن به موضوع ظهور و قیام حضرت مهدی(عج)، با تکیه بر آیات و روایات موضوع رجعت به عنوان یکی از ویژگی ها وبه نوعی پیش نیاز های این رخداد معرفی شده است.

موضوع رجعت از جمله مباحثی است که برطبق روایات و احادیث فقط در پایه های اعتقادی مذهب شیعه وجود دارد و یک آموزه اختصاصی است. که مصادیقی در ذیل ارائه می شود: امام باقر (ع) می فرماید: « خداوند شماری از امت محمّد(ص)را بعد از مرگشان و پیش از برپائی قیامت برمی انگیزد، و این از اختصاصات مذهب آل محمّد علیهم السّلام است و قرآن بر درستی آن گواهی می دهد.»در روایت دیگر منقول است که چون نزدیک قیام قائم(عج) آل محمّد(ص) بشود در ماه جمادی الآخر و ده روز از [ماه ][ زیاده از نسخه( م) و( ع] رجب بارانی بشود که خلایق مثل آن ندیده باشند، پس به آن باران گوشتهای مؤمنان و بدنهای ایشان در قبرهاشان بروید و گویا می بینم ایشان را که از جانب جهینه( نام محلی در موصل و نام محلی در مازندران) آیند و خاک از سرهایشان ریزد.و در حدیث دیگر آمده است که چون حضرت قائم (عج) بیرون آید از پشت کوفه با او بیست و هفت کس از مردگان که زنده شده باشند همراه باشند؛ پانزده نفر از قوم موسی که مردم را هدایت به حق می کردند و به حق عدالت می نمودند. هفت نفر اصحاب کهف و یوشع بن نون وصی موسی و سلمان فارسی و ابو دجانه انصاری و مقداد و مالک اشتر، پس ایشان یاوران او و حاکمان او باشند در شهرها. در این روایت به صراحت نام رجعت کنندگانی برده شده که بعضا قرن ها قبل از زمان پیامبر حضور داشته اند و صرف تبعیت و اطاعت از پیامبر زمان خویش لیاقت رجعت در زمان ظهور را می یابند. نکته در اینجاست که اینان نه معصوم بوده اند نه وابسته نسبی و سببی پیامبر و امام داشته اند و صرفا پیروی از حق آنان را به این درجه می رساند. همچنین از امام جعفر صادق(ع)نقل شده که چون آن حضرت ظاهر شود به قبر هر مؤمنی ملکی [در مصدر کلمه ملک ندارد.] بیاید و بگوید امام تو ظاهر شده است اگر می خواهی تو را زنده گردانیم که به او ملحق شوی و اگر خواهی در نعیم پروردگار خود بمان تا روز قیامت. دانشمند متبحر شیعه سید مرتضی علم الهدی پیرامون اجماع شیعه درباره رجعت می نویسد:«پیرامون رجعت، این مذهب کمترین اختلافی ندارند.» علامه شیخ حر عاملی در کتاب الإیقاظ من الهجعه بالبرهان علی الرجعه به طور مفصل به موضوع رجعت براساس آیات قرآن، احادیث معصومین(ع)، اعتقاد اهل تسنن به رجعت حضرت عیسی(ع) بعد از ظهور حضرت مهدی(عج) و کتاب های نوشته شده در این زمینه اشاره کرده است.

اثبات رجعت براساس داستان زندگی گذشتگان در قرآن کریم

متقن ترین مباحث را در زمینه اثبات رجعت می توان در قرآن یافت که خداوند نمونه های تاریخی بسیاری را ذکر فرموده است که در ذیل به آنها اشاراتی می شود: و به روایت” اصبغ بن نباته”،” ابن کواء” عرض کرد: یا امیر المؤمنین! شنیدم که گفته ای رسول خدا (ص) فرمود که: شنیده ایم یا آنکه دیده ایم مردی را که در سن از پدرش بزرگتر بوده؟ فرمود: آری یابن الکواء! وای بر تو، عزیر از نزد عیالش بیرون رفت پنجاه ساله در وقتی که زن او حامله بود در ماه زائیدن او. پس خدا او را به سبب آنکه در زمینه چگونگی زنده کردن مردگان بعد از مرگ، یکصد سال بمیراند. بعد از آن زنده کرد او را تا آنکه بداند که خدا بر زنده کردن مردگان توانا است و از آن استبعاد نکند. چون به خانه خود برگشت پنجاه ساله [بود]، و پسرش که او را استقبال نمود صد ساله بود. پس آن حضرت فرمود: یابن الکواء، آنچه خواهی سؤال کن. عرض کرد که: جمعی از اصحاب تو گمان دارند که بعد از مردن به دنیا برمی گردند؟ فرمود: آری، چنانست که گویند. از ایشان درست روایت کن و بر آن بیفزا. تو به ایشان چه گفتی؟ گفت: گفتم که من این را تصدیق نمی کنم. فرمود: وای بر تو، خداوند قومی را به سبب گناه پیش از رسیدن آجل شان میرانید، بعد از آن زنده گردانید تا آنکه روزی های خود را خوردند. بعد از آن باز میرانید. این سخن بر ابن کواء مشکل آمد. آن حضرت فرمود: وای بر تو، خدا فرمود: وَ اخْتارَ مُوسی قَوْمَهُ سَبْعِینَ رَجُلًا لِمِیقاتِنا : موسی از قوم خود هفتاد تن از مردان را برای میعادگاه ما برگزید.چون موسی ایشان را به” طور” برد که مکالمه خدا را با او بشنوند و نزد بنی اسرائیل شهادت دهند بر صدق موسی، چون شنیدند گفتند: ما باور نداریم که این کلام خدا باشد تا او را به چشم خود نبینیم. چنانکه خدا حکایت کرده: لَنْ نُؤْمِنَ لَک حَتَّی نَرَی اللَّهَ جَهْرَهً. : « و( نیز به یاد آورید) هنگامی را که گفتید: ای موسی! ما هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد؛ مگر اینکه خدا را آشکارا( با چشم خود) ببینیم. ..».پس صاعقه ایشان را هلاک کرد؛ چنانکه فرموده:فَأَخَذَتْکمُ الصَّاعِقَهُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ .: «. .. پس صاعقه شما را فراگرفت؛ درحالی که تماشا می کردید». پس خدا ایشان را زنده کرد؛ چنانکه گفته مَّ بَعَثْناکمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِکمْ لَعَلَّکمْ تَشْکرُونَ : « سپس شما را پس از مرگتان، حیات بخشیدیم؛ شاید شکر( نعمت او را) به جا آورید»..یابن الکواء، آیا این جماعت بعد از وفات به منزل خود برنگشتند؟ زیرا که سایه انداختن ابر و نازل کردن” من” و” سلوی” چنانکه [فرموده ] وَ ظَلَّلْنا عَلَیکمُ الْغَمامَ وَ أَنْزَلْنا عَلَیکمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوی بعد از زنده کردن ایشان بود.یابن الکواء، مثل این رجعت مثل بزرگان بنی اسرائیل است که خدا فرموده: أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ خَرَجُوا مِنْ دِیارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْیاهُمْ : «آیا ندیدی جمعیتی را که از ترس مرگ، از خانه های خود فرار کردند و آنان هزارها نفر بودند؟!(که به بهانه بیماری طاعون، از شرکت در میدان جهاد خودداری نمودند). خداوند به آنها گفت: بمیرید!( و به همان بیماری، که آن را بهانه قرار داده بودند، مردند.) سپس خدا آنها را زنده کرد؛( و ماجرای زندگی آنها را درس عبرتی برای آیندگان قرار داد.). ..».و ایشان هزاران بودند و از خوف مرگ گریختند. پس خدا ایشان را میرانید و زنده گردانید.و به روایت دیگر مردم ایشان را دیدند که زنده شدند و زندگانی کردند و خوردند و آشامیدند و سال ها در میان مردم گردیدند، و در حق عزیر فرموده: أَوْ کالَّذِی مَرَّ عَلی قَرْیهٍ وَ هِی خاوِیهٌ عَلی عُرُوشِها قالَ أَنَّی یحْیی هذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِها فَأَماتَهُ اللَّهُ مِائَهَ عامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قالَ کمْ لَبِثْتَ قالَ لَبِثْتُ یوْماً أَوْ بَعْضَ یوْمٍ قالَ بَلْ لَبِثْتَ مِائَهَ عامٍ . یا همانند کسی که از کنار یک آبادی(ویران شده) عبور کرد، درحالی که دیوارهای آن، به روی سقفها فروریخته بود،( و اجساد و استخوانهای اهل آن، در هرسو پراکنده بود؛ او با خود) گفت: چگونه خدا اینها را پس از مرگ، زنده می کند؟!( در این هنگام،) خدا او را یکصد سال میراند؛ سپس زنده کرد؛ و به او گفت: چه قدر درنگ کردی؟ گفت: یک روز؛ یا بخشی از یک روز. فرمود: نه، بلکه یکصد سال درنگ کردی!. ..».زیرا گذارش بر قریه افتاد که اهل آن مرده بودند. از روی استبعاد گفت: چگونه خدا اینها را زنده می کند؟! پس خدا او را از برای دفع این استبعاد میرانید و پس از یکصد سال زنده گردانید و فرمود: چقدر درنگ کردی؟ گفت: یک روز یا بعض روز. فرمود: بلکه درنگ کرده ای صد سال. نظر به حمار خود کن که چگونه پوسیده و چگونه زنده می شود! پس یابن الکواء، در قدرت خدا نباید شک کرد». در بیان شاهد مثال قرآنی که پاسخ متقنی را در زمینه پاسخگویی به چرا و چگونگی رجعت دارد، این نکته مشخص می شود که وضوح مقوله رجعت بر اساس مشیت و حکمت آنقدر مشخص است که جای هرگونه شک و شبهه ای را از بین می برد.

روایات اهل بیت(ع) براساس تفاسیر آیات در باب رجعت

و در روایت” بکیر بن اعین” امام باقر علیه السّلام فرمود که: «رسول خدا (ص) و علی (ع) بعد از این، به دنیا برگردند». در روایت” محمّد بن طیار” امام صادق علیه السّلام فرمود: در تفسیر این آیه یوْمَ نَحْشُرُ مِنْ کلِّ أُمَّهٍ فَوْجاً ؛ یعنی: روزی که از هر امّتی فوجی محشور کنیم که: «نیست احدی از مؤمنین که کشته شود مگر اینکه به دنیا برگردد و زندگی کند تا آنکه خود بمیرد، و نیست از ایشان کسی که خود مرده باشد مگر اینکه به دنیا برگردد تا آنکه کشته شود». در روایت” ابی بصیر”، [امام ] باقر علیه السّلام فرمود که: «آیا اهل عراق رجعت را انکار می کنند؟ عرض کردم: آری. فرمود: در قرآن نخوانده اید این آیه را که فرموده: وَ یوْمَ نَحْشُرُ مِنْ کلِّ أُمَّهٍ فَوْجاً». به خاطر آور) روزی را که ما از هر امتی، گروهی را از کسانی که آیات ما را تکذیب می کردند محشور می کنیم.براساس تفسیر این آیات مؤمنان با زندگی تحت ولایت ائمه اطهار(ع) از رجعت کنندگان خواهند بود و این انگیزه بسیاری را به ایشان برای زندگی هدفمند ارائه می دهد. کما اینکه در حدیثی از امام باقر(ع) آمده است که: این بزرگوار به روایت” جابر بن یزید” فرمود: «آیا معنی این آیه را که وَ لَئِنْ قُتِلْتُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَوْ مُتُّمْ اگر هم در راه خدا کشته شوید یا بمیرید. ..».می دانی؟ جابر عرض کرد: نمی دانم. فرمود: مراد از سبیل اللّه، علی (ع) و اولاد او است. هرکس در ولایت ایشان کشته شود در راه خدا کشته شده. پس هرکس از ایشان کشته شود رجوع کند تا آنکه بمیرد و هرکه بمیرد رجوع کند تا کشته شود». مفضل بن عمر از امام صادق (ع) روایت کند که فرمود: از پشت شهر کوفه بیست و هفت مرد همراه حضرت قائم (عج) بیرون آیند، پانزده تن آنان از قوم حضرت موسی علیه السّلام میباشند که «بحق هدایت کنند و بدان دادگری نمایند» (اشاره بآیه ۱۵۹ از سوره اعراف است) و هفت تن آنان اصحاب کهف هستند و (دیگر) یوشع بن نون، سلمان فارسی، ابو دجانه انصاری، مقداد، مالک اشتر، میباشند (که جمعا بیست و هفت نفر میشوند) پس اینها یاران و حکمرانان او هستند. مرگ و شهادت مؤمن هردو به نفع اهداف الهی و اهل بیت عصمت و طهارت است. و خود نیز در این فضا نفع می برد. به این معنا مؤمن بودن فقط برای قبر و قیامت و عالم برزخ نیست. و وقتی طبق روایات بیان می شود که الدنیا مزرعه الآخره در درجه اول این مفهوم بر می آید که دنیا جایگاه ماندن نیست همانطور که مزرعه جایگاه کاشت محصول است نه جای زندگی کردن و مدام در آن ماندن. دوم اینکه آخرتی که بیان شده براساس روایات بخشی از این آخرت می تواند دوران رجعت و ظهور باشد که درنهایت به قیامت متصل خواهد شد. در روایتی دیگر آمده است: پس مردی از اهل نجران خروج کند و دعوت امام علیه السّلام را اجابت نماید و اول کسی باشد از نصاری که دعوت امام را قبول کند و از بیعت نصاری خارج گردد و خاج)صلیب) را بشکند و با غلامان و ضعیفان درآید و با بیدق های هدایت به نخله روند، و اجتماع خلایق در روی زمین در” فاروق” شود و در آن ایام در روی زمین سه هزار هزار نفس کشته شود و تأویل این آیه که: فَما زالَتْ تِلْک دَعْواهُمْ حَتَّی جَعَلْناهُمْ حَصِیداً خامِدِینَ و پیوسته همین گفتار( حسرت بار) بر زبان شان بود تا آنکه ما همه را طعمه شمشیر مرگ و هلاکت ساختیم». ظاهر گردد و منادی از سمت مشرق در ماه رمضان در وقت طلوع صبح ندا کند که ای اهل هدایت! در یک جا جمع شوید. و نداکننده ای از سمت مغرب بعد از غروب شفق ندا کند که ای اهل باطل! جمع شوید. و فردای آن روز در وقت ظهر آفتاب رنگ برنگ گردد. زرد شود، بعد از آن سیاه و تاریک گردد. و در سیم آن روز، خدا حق را از باطل جدا کند و” دابه الارض” بیرون آید و اهل روم به کنار دریا در نزد مغاره، اصحاب کهف را با سگ ایشان برانگیزانند که از ایشان مردی باشد” تملیخا” نام، و دیگری” خملاها” نام که امر قائم علیه السّلام قبول نمایند و دو شاهد بر امر او باشند. در روایت فوق صحبت از وقایعی است که در هنگام ظهور رخ می دهد آنچه که از محتوای روایت از یک جنبه می توان برداشت کرد این است که برای ایجاد شرایط ظهور و وقایع این رخداد قطعا نیاز به رجعت و خروج و برانگیخته شدن وجود دارد. و از مراحل ضروری و اجتناب ناپذیر ظهور است. و در بعضی اخبار معتبره وارد شده است که هرکس در رجعت زنده شود عمرش بعد از آن دو برابر عمری خواهد بود که پیش از رجعت زندگانی کرده است.

رجعت انبیاء و امامان

امام صادق علیه السّلام در روایت” فیض بن ابی شیبه” فرمود بعد از قرائت این آیه وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِیثاقَ النَّبِیینَ و به خاطر آورید) هنگامی را که خداوند، از پیامبران( و پیروان آنها)، پیمان مؤکد گرفت». تا آخر آیه که: هرآینه همه پیغمبران به رسول اللّه (ص)ایمان آورند و به امیر المؤمنین علیه السّلام نصرت کنند. آری، به خدا قسم همه انبیا از عهد آدم تا آخر زمان چنین رفتار کنند. خدا رسولی نفرستاده مگر اینکه او را به دنیا برگرداند و در پیش روی امیر المؤمنین (ع) جهاد کند». «و به روایت” جابر بن یزید” [امام ] باقر علیه السّلام فرمود در آیه شریفه یا أَیهَا الْمُدَّثِّرُ* قُمْ فَأَنْذِرْ ای جامه خواب به خود پیچیده! برخیز و انذار کن».که: این آیه خطاب به پیغمبر(ص)است و مراد این است که در روز رجعت برخیزد و مردم را به امر و نهی خدا بترساند». «و نیز فرمود قول خدا که إِنَّها لَإِحْدَی الْکبَرِ* نَذِیراً لِلْبَشَرِ که آن( حوادث هولناک قیامت) از مسائل مهم است! هشدار و انذاری است برای همه انسان ها».که: مراد از نذیر، حضرت محمّد(ص)است در روز رجعت، یعنی: آتش جهنم یکی از چیزهای بزرگ است. برخیز! در حالتی که مردم را به امر و نهی خدا بترسانی و فرمود که: آیه شریفه وَ ما أَرْسَلْناک إِلَّا کافَّهً لِلنَّاسِ و ما تو را جز برای همه مردم نفرستادیم تا. ..». مراد در روز رجعت است. یعنی: تو را فرستادیم که همه مردم را در آن روز هدایت کنی». و به روایت دیگر فرمود: امیر المؤمنین (ع)می فرمود: «مدثّر همان است که روز رجعت آید. مردی عرض کرد: یا امیر المؤمنین، مردم پیش از قیامت زنده شوند، بعد از آن می میرند؟ فرمود: آری، و اللّه یک